Regulation on the control of SARS-CoV-2 infection in mink

§ 1. Rozporządzenie określa szczegółowy sposób i tryb zwalczania oraz zapobiegania występowaniu zakażenia SARS-CoV-2 u norek, zwanego dalej „chorobą”, a w szczególności: 1) sposób i tryb postępowania przy podejrzeniu choroby oraz jej stwierdzeniu; 2) środki stosowane przy zwalczaniu choroby; 3) procedury czyszczenia i odkażania; 4) warunki i sposób ponownego umieszczania norek w gospodarstwach.

§ 2. 1. Powiatowy lekarz weterynarii, po otrzymaniu zawiadomienia o podejrzeniu wystąpienia choroby, podejmuje niezwłocznie następujące czynności mające na celu wykrycie albo wykluczenie choroby: 1) obejmuje gospodarstwo nadzorem urzędowym; 2) przeprowadza badanie kliniczne norek oraz pobiera próbki do badań laboratoryjnych i wysyła je do laboratorium urzędowego, o którym mowa w art. 25 ust. 3 i 5 ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. o Inspekcji Weterynaryjnej (Dz. U. z 2018 r. poz. 1557 oraz z 2020 r. poz. 285); 3) przeprowadza dochodzenie epizootyczne; 4) nakazuje: a) posiadaczowi norek dokonanie spisu wszystkich norek i innych zwierząt utrzymywanych w gospodarstwie, z wyszczególnieniem dla każdej kategorii utrzymywanych zwierząt liczby zwierząt padłych i urodzonych w okresie podejrzenia o chorobę; spis udostępnia się na żądanie powiatowego lekarza weterynarii, b) codzienne aktualizowanie spisu, o którym mowa w lit. a, c) odosobnienie norek w miejscach ich dotychczasowego utrzymywania lub w innych zamkniętych obiektach w gos- podarstwie w sposób uniemożliwiający ich wydostanie się oraz kontakt ze zwierzętami i osobami postronnymi, d) stosowanie, zgodnie z jego zaleceniami, przy wejściach i wjazdach do gospodarstwa oraz wyjściach i wyjazdach z gospodarstwa oraz przy wejściach i wyjściach z pomieszczeń i do pomieszczeń, w których są utrzymywane norki, pro- duktów biobójczych w rozumieniu przepisów o produktach biobójczych, zwanych dalej „produktami biobójczymi”; 1) Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi kieruje działem administracji rządowej – rolnictwo, na podstawie § 1 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 6 października 2020 r. w sprawie szczegółowego zakresu działania Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi (Dz. U. poz. 1721 i 1928). 2) Niniejsze rozporządzenie zostało notyfikowane Komisji Europejskiej w dniu 9 grudnia 2020 r. pod numerem 2020/779/PL, zgodnie z § 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 23 grudnia 2002 r. w sprawie sposobu funkcjonowania krajowego systemu notyfikacji norm i aktów prawnych (Dz. U. poz. 2039 oraz z 2004 r. poz. 597), które wdraża dyrektywę (UE) 2015/1535 Parlamentu Europej- skiego i Rady z dnia 9 września 2015 r. ustanawiającą procedurę udzielania informacji w dziedzinie przepisów technicznych oraz zasad dotyczących usług społeczeństwa informacyjnego (ujednolicenie) (Dz. Urz. UE L 241 z 17.09.2015, str. 1). Dziennik Ustaw –2– Poz. 2302 5) zakazuje przemieszczania: a) norek z gospodarstwa i do gospodarstwa, b) karmy i ubocznych produktów pochodzenia zwierzęcego z gospodarstwa; 6) określa warunki przemieszczania z gospodarstwa i do gospodarstwa osób, ssaków utrzymywanych w gospodarstwie, środków transportu i urządzeń. 2. Środki, o których mowa w ust. 1 pkt 3–6, stosuje się do dnia wykluczenia przez powiatowego lekarza weterynarii choroby.

§ 3. 1. Powiatowy lekarz weterynarii w przypadku stwierdzenia choroby w gospodarstwie wyznacza to gospodarstwo jako ognisko choroby i stosuje środki określone w § 2 ust. 1 pkt 2–6 oraz: 1) nakazuje: a) niezwłoczne zabicie pod nadzorem urzędowym wszystkich norek w sposób wykluczający rozprzestrzenianie się choroby, b) zbieranie, transportowanie, przechowywanie, przeładunek, przetwarzanie oraz wykorzystywanie lub usuwanie produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego w sposób określony w przepisach rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1069/2009 z dnia 21 października 2009 r. określającego przepisy sanitarne doty- czące produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego, nieprzeznaczonych do spożycia przez ludzi, i uchylające- go rozporządzenie (WE) nr 1774/2002 (rozporządzenie o produktach ubocznych pochodzenia zwierzęcego) (Dz. Urz. UE L 300 z 14.11.2009, str. 1, z późn. zm.3)), zwanego dalej „rozporządzeniem nr 1069/2009”, przy czym zwłoki zabitych norek usuwa się pod nadzorem urzędowym, c) zniszczenie lub obróbkę, w sposób zapewniający zniszczenie SARS-CoV-2, produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego, paszy oraz przedmiotów i substancji, które mogły zostać skażone SARS-CoV-2, d) odkażenie ściółki oraz obornika, które mogły zostać skażone SARS-CoV-2; 2) zakazuje przemieszczania z gospodarstwa i do gospodarstwa innych zwierząt. 2. Po wykonaniu czynności, o których mowa w ust. 1 pkt 1 lit. b, obiekty budowlane lub inne miejsca, w których były utrzymywane norki, środki transportu wykorzystywane do ich transportu, a także transportu ich zwłok lub skór, paszy, ściółki lub obornika oraz inne przedmioty lub substancje, które mogły zostać skażone SARS-CoV-2, pod nadzorem urzędowym po- wiatowego lekarza weterynarii, czyści się i odkaża w warunkach i w sposób określony w załączniku do rozporządzenia. 3. Powiatowy lekarz weterynarii może wyrazić zgodę na transport ściółki lub obornika, które mogły zostać skażone SARS-CoV-2, do wyznaczonego przez tego lekarza zakładu w celu przetworzenia w sposób określony w przepisach roz- porządzenia nr 1069/2009. 4. W przypadku stwierdzenia w gospodarstwie obecności SARS-CoV-2 ten wirus poddaje się badaniom laboratoryj- nym w celu ustalenia jego charakterystyki molekularnej.

§ 4. W gospodarstwach powiązanych epizootycznie lub epidemiologicznie z ogniskiem choroby, z którego lub do którego mógł zostać przeniesiony SARS-CoV-2, uznanych w wyniku dochodzenia epizootycznego za gospodarstwa kon- taktowe powiatowy lekarz weterynarii stosuje środki, o których mowa w § 2 ust. 1 pkt 2–6, do dnia wykluczenia choroby.

§ 5. 1. Powiatowy lekarz weterynarii, w przypadku wyznaczenia ogniska choroby, określa obszar zagrożony o pro- mieniu co najmniej 10 km wokół tego ogniska. 2. Obszar zagrożony określa się, uwzględniając: 1) wyniki dochodzenia epizootycznego; 2) warunki geograficzne, w szczególności granice naturalne; 3) lokalizację i odległości między gospodarstwami, w których są utrzymywane norki.

§ 6. 1. Na obszarze zagrożonym urzędowy lekarz weterynarii: 1) niezwłocznie sporządza spis gospodarstw, w których są utrzymywane norki; 2) przeprowadza kontrole wszystkich gospodarstw, w których są utrzymywane norki, połączone z badaniem klinicznym, a w przypadku gdy jest to konieczne, pobiera próbki do badań laboratoryjnych, przed upływem okresu, o którym mowa w § 8; 3) prowadzi dokumentację dotyczącą kontroli, o których mowa w pkt 2, i sporządza protokół tych kontroli zawierający dokonane ustalenia. 3) Zmiany wymienionego rozporządzenia zostały ogłoszone w Dz. Urz. UE L 276 z 20.10.2010, str. 33, Dz. Urz. UE L 216 z 14.08.2012, str. 3, Dz. Urz. UE L 354 z 28.12.2013, str. 86, Dz. Urz. UE L 95 z 07.04.2017, str. 1, Dz. Urz. UE L 130 z 28.05.2018, str. 11, Dz. Urz. UE L 294 z 21.11.2018, str. 44 oraz Dz. Urz. UE L 170 z 25.06.2019, str. 1. Dziennik Ustaw –3– Poz. 2302 2. W gospodarstwach znajdujących się na obszarze zagrożonym powiatowy lekarz weterynarii: 1) nakazuje: a) odosobnienie norek w miejscach ich dotychczasowego utrzymywania lub w innych zamkniętych obiektach w gos- podarstwie w sposób uniemożliwiający ich wydostanie się oraz kontakt ze zwierzętami i osobami postronnymi, b) niezwłoczne usuwanie zwłok norek, c) niezwłoczne czyszczenie i odkażanie środków transportu i sprzętu wykorzystywanych do transportu norek, paszy, skór, ściółki lub obornika, innych środków transportu wjeżdżających do gospodarstwa lub z niego wyjeżdżają- cych oraz innych przedmiotów lub substancji, które mogły zostać skażone SARS-CoV-2, d) stosowanie środków bezpieczeństwa biologicznego i ochrony osobistej przez osoby wchodzące do gospodarstwa lub z niego wychodzące w celu wykluczenia rozprzestrzeniania się SARS-CoV-2; czyszczenie i odkażanie prze- prowadza się zgodnie z warunkami i w sposób określony w załączniku do rozporządzenia, e) posiadaczowi norek: – prowadzenie wykazu osób wchodzących do gospodarstwa lub z niego wychodzących, z wyłączeniem po- mieszczeń mieszkalnych; wykaz udostępnia się na żądanie powiatowego lekarza weterynarii, – niezwłoczne informowanie go o zwiększonej zachorowalności lub śmiertelności lub niepokojących objawach klinicznych u norek utrzymywanych w gospodarstwie; 2) zakazuje w okresie, o którym mowa w § 8: a) wyprowadzania z gospodarstwa i wprowadzania do niego norek lub ich skór, b) wywożenia lub rozrzucania ściółki lub obornika, c) organizowania targów, wystaw, pokazów lub konkursów, na których są gromadzone norki; 3) może nakazać na terenie gospodarstwa: a) uśmiercenie norek w celu pozyskania futer lub b) zabicie norek w celu zwalczania choroby.

§ 7. 1. Powiatowy lekarz weterynarii może wyrazić zgodę na transport ściółki lub obornika z gospodarstwa znajdują- cego się na obszarze zagrożonym do wyznaczonego przez tego lekarza zakładu, w celu przetworzenia w sposób określony w przepisach rozporządzenia nr 1069/2009. 2. Powiatowy lekarz weterynarii może również wyrazić zgodę na transport norek przeznaczonych do zabicia w miejscu znajdującym się poza obszarem zagrożonym, jeżeli: 1) transport norek odbędzie się przy użyciu zatwierdzonego i zaplombowanego środka transportu; 2) zabicie norek odbędzie się pod nadzorem urzędowego lekarza weterynarii.

§ 8. Środki określone w § 6 stosuje się co najmniej przez 30 dni, licząc od dnia zakończenia wstępnego czyszczenia i odkażania ogniska choroby, lecz nie krócej niż do dnia przeprowadzenia przez powiatowego lekarza weterynarii badań w gospodarstwach położonych na obszarze zagrożonym i uzyskania wyników wykluczających obecność choroby.

§ 9. 1. Ponowne umieszczenie norek w gospodarstwie, w którym stwierdzono chorobę, może nastąpić po upływie 30 dni od dnia zakończenia ostatecznego czyszczenia i odkażania. 2. W okresie 30 dni od dnia ponownego umieszczenia norek w gospodarstwie powiatowy lekarz weterynarii: 1) przeprowadza: a) badanie kliniczne tych norek co najmniej raz, przy czym w przypadku przeprowadzenia więcej niż jednego bada- nia ostatnie badanie przeprowadza się po upływie 25 dni od dnia ponownego wprowadzenia tych norek do gos- podarstwa, b) badania sekcyjne zwłok norek padłych; 2) pobiera próbki do badań laboratoryjnych – w przypadku gdy jest to konieczne.

§ 10. Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia. Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi: wz. S. Giżyński Dziennik Ustaw –4– Poz. 2302 Załącznik do rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 15 grudnia 2020 r. (poz. 2302) WARUNKI I SPOSÓB PRZEPROWADZANIA CZYSZCZENIA I ODKAŻANIA 1. Wyboru produktów biobójczych i procedur odkażania dokonuje się, biorąc pod uwagę specyfikę gospodarstw, środków transportu oraz innych przedmiotów, które mają być poddane czyszczeniu i odkażaniu. 2. Warunki stosowania produktów biobójczych i środków odtłuszczających, w szczególności ciśnienie, minimalna temperatura oraz czas kontaktu, nie powinny mieć wpływu na skuteczność tych środków. 3. Po zakończeniu czyszczenia i odkażania stosuje się środki ostrożności wykluczające ponowne skażenie uprzednio oczyszczonych i odkażonych powierzchni. 4. Proces czyszczenia i odkażania dokumentuje się w sposób określony w przepisach wydanych na podstawie art. 61 ust. 1 pkt 1 lit. i ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o ochronie zdrowia zwierząt oraz zwalczaniu chorób zakaźnych zwierząt. Dokumentację przechowuje się w gospodarstwie lub środku transportu. 5. Środki transportu wykorzystywane do transportu norek czyści się i odkaża. 6. Niezależnie od rodzaju użytego produktu biobójczego czyszczenie i odkażanie przeprowadza się w następujący sposób: 1) starannie nasącza się produktem biobójczym ściółkę lub obornik; 2) dokładnie myje się i oczyszcza podłoże, podłogi, rampy i ściany, jeżeli jest to możliwe – po usunięciu lub rozebraniu wyposażenia lub instalacji, które w przypadku pozostawienia zmniejszyłyby skuteczność czyszczenia i odkażania; 3) po wykonaniu czynności określonych w pkt 1 i 2 produkt biobójczy stosuje się zgodnie z zaleceniami producenta. 7. Wstępne czyszczenie i odkażanie gospodarstwa przeprowadza się w następujący sposób: 1) podczas zabijania norek podejmuje się środki w celu wykluczenia lub zminimalizowania rozprzestrzeniania się SARS-CoV-2, które obejmują: a) instalację tymczasowego wyposażenia czyszczącego i odkażającego, b) dostarczenie odzieży ochronnej i pryszniców, c) odkażanie użytego sprzętu i innych przedmiotów, d) wyłączenie zasilania systemu wentylacyjnego; 2) zwłoki zabitych norek odkaża się produktem biobójczym; 3) transport zwłok norek lub innych zwierząt z gospodarstwa, w celu ich usunięcia, odbywa się: a) przy wykorzystaniu zamkniętych i szczelnych środków transportu, b) pod nadzorem urzędowym, c) w sposób wykluczający rozprzestrzenianie się choroby; 4) po przetransportowaniu z gospodarstwa zabitych norek w celu ich usunięcia części gospodarstwa, w których te norki były utrzymywane, oraz miejsca skażone podczas ich zabijania lub sekcji zwłok niezwłocznie odkaża się; 5) tkanki lub krew pozostałe w miejscu zabicia lub sekcji zwłok norek zbiera się i usuwa wraz ze zwłokami norek; 6) produkty biobójcze pozostawia się na powierzchni co najmniej przez 24 godziny. 8. Końcowe czyszczenie i odkażanie gospodarstwa przeprowadza się nie później niż przed upływem okresu, o którym mowa w § 8, w następujący sposób: 1) ściółkę lub obornik usuwa się i przetwarza się przez: a) poddanie działaniu pary wodnej o temperaturze co najmniej 70°C albo b) spalenie, albo c) zakopanie w sposób uniemożliwiający dostęp do nich zwierząt, albo d) poddanie biotermicznemu odkażaniu przez kopcowanie co najmniej przez 42 dni po uprzednim odkażeniu pro- duktem biobójczym; 2) tłuszcz lub brud usuwa się ze wszystkich odkażanych powierzchni przy użyciu środków odtłuszczających, a następnie powierzchnie te myje się wodą; Dziennik Ustaw –5– Poz. 2302 3) po zmyciu wodą powierzchnie odkaża się produktem biobójczym; 4) po upływie 7 dni od dnia zakończenia w gospodarstwie czynności określonych w pkt 1–3 stosuje się środki odtłusz- czające, następnie spłukuje się je wodą, odkaża środkiem biobójczym i ponownie spłukuje wodą. 9. Powiatowy lekarz weterynarii może, mając na względzie rodzaj gospodarstwa i panujące warunki klimatyczne, określić szczegółowe sposoby przeprowadzania czyszczenia i odkażania inne niż wymienione w ust. 1–8. 10. W przypadku gdy powiatowy lekarz weterynarii uzna, że gospodarstwo lub jego część nie mogą zostać poddane czyszczeniu i odkażaniu, może zakazać co najmniej przez 3 miesiące przemieszczania osób, środków transportu, norek, ssaków domowych lub przedmiotów do tego gospodarstwa lub do jego części.