Regulation on minimum conditions of keeping certain species of livestock

Dziennik Ustaw Nr 116 — 9604 — Poz. 778 778 ROZPORZĄDZENIE MINISTRA ROLNICTWA I ROZWOJU WSI1) z dnia 28 czerwca 2010 r. w sprawie minimalnych warunków utrzymywania gatunków zwierząt gospodarskich innych niż te, dla których normy ochrony zostały określone w przepisach Unii Europejskiej2) Na podstawie art. 12 ust. 8 ustawy z dnia 21 sierp nia 1997 r. o ochronie zwierząt (Dz. U. z 2003 r. Nr 106, poz. 1002, z późn. zm.3)) zarządza się, co następuje: Rozdział 1 Przepisy ogólne § 1. Rozporządzenie określa minimalne warunki utrzymywania: 1) bydła, z wyjątkiem cieląt, 2) koni, owiec, kóz, strusi, przepiórek, perlic, lisów polarnych, lisów pospolitych, jenotów, norek, tchórzy, królików, szynszyli, nutrii, jeleni i danieli, 3) indyków, gęsi i kaczek, w gospodarstwach utrzy mujących co najmniej 100 sztuk tych ptaków — odrębnie dla każdego gatunku, w tym obsadę zwierząt w zależności od systemów utrzymywania. § 2. 1. Zwierzęta wymienione w § 1 utrzymuje się: 1) w pomieszczeniu przeznaczonym do ich utrzymy wania, z wyjątkiem lisów polarnych, lisów pospo litych, jenotów, norek i tchórzy; 2) w systemie otwartym, z wyjątkiem: a) indyków i strusi do ukończenia 6. tygodnia ży cia, b) gęsi i kaczek do ukończenia 3. tygodnia życia, c) przepiórek do ukończenia 20. dnia życia, d) zwierząt futerkowych. 2. Zwierzętom utrzymywanym w systemie, o któ rym mowa w ust. 1 pkt 2, zapewnia się możliwość ochrony przed niekorzystnymi warunkami atmosfe rycznymi i zwierzętami drapieżnymi. § 3. 1. Zwierzętom wymienionym w § 1 zapewnia się opiekę i właściwe warunki utrzymywania uwzględ niające minimalne normy powierzchni w zależności od systemów utrzymywania. 2. Zwierzęta wymienione w § 1 utrzymuje się w warunkach: 1) nieszkodliwych dla ich zdrowia oraz niepowodują cych urazów, uszkodzeń ciała lub cierpień; 2) zapewniających im swobodę ruchu, a w szczegól ności możliwość kładzenia się, wstawania oraz le żenia; 3) umożliwiających kontakt wzrokowy z innymi zwie rzętami. § 4. Pomieszczenia, w których utrzymuje się zwie rzęta wymienione w § 1, oświetla się przystosowanym dla danego gatunku zwierząt światłem sztucznym lub zapewnia dostęp światła naturalnego. § 5. 1. Zwierzęta wymienione w § 1 dogląda się co najmniej raz dziennie. 2. W celu umożliwienia kontroli pomieszczeń, w których utrzymuje się zwierzęta wymienione w § 1, i doglądania umieszczonych w nich zwierząt o każdej porze pomieszczenia te wyposaża się w stałe lub prze nośne oświetlenie sztuczne. § 6. 1. Pomieszczenia, w których utrzymuje się zwierzęta wymienione w § 1, ich wyposażenie oraz sprzęt używany przy utrzymywaniu tych zwierząt: 1) wykonuje się z materiałów nieszkodliwych dla zdrowia zwierząt oraz nadających się do czyszcze nia i odkażania; 2) czyści się i odkaża. 2. Odchody zwierząt wymienionych w § 1 oraz nie zjedzone resztki paszy usuwa się z pomieszczeń, w których utrzymuje się te zwierzęta, tak często, aby uniknąć wydzielania się nieprzyjemnych woni i zanie czyszczenia paszy lub wody. Pomieszczenia te zabez piecza się przed muchami i gryzoniami. 3. Wyposażenie i sprzęt przeznaczone do karmie nia i pojenia zwierząt wymienionych w § 1 umieszcza się w taki sposób, aby zminimalizować ryzyko zanie czyszczenia paszy lub wody oraz ułatwić bezkonflikto wy dostęp tych zwierząt do paszy i wody. 4. Wyposażenie i sprzęt, o którym mowa w ust. 1: 1) powinny być tak skonstruowane, umieszczone, obsługiwane i utrzymywane, aby nie powodowały nadmiernego hałasu; 1) Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi kieruje działem admini stracji rządowej — rolnictwo, na podstawie § 1 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 16 listopa da 2007 r. w sprawie szczegółowego zakresu działania Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi (Dz. U. Nr 216, poz. 1599). 2) Przepisy niniejszego rozporządzenia wdrażają w zakresie w nim określonym postanowienia dyrektywy Rady 98/58/WE z dnia 20 lipca 1998 r. dotyczącej ochrony zwie rząt gospodarskich (Dz. Urz. WE L 221 z 08.08.1998, str. 23; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 3, t. 23, str. 316). 3) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2004 r. Nr 69, poz. 625, Nr 92, poz. 880 i Nr 96, poz. 959, z 2005 r. Nr 33, poz. 289 i Nr 175, poz. 1462, z 2006 r. Nr 249, poz. 1830, z 2008 r. Nr 199, poz. 1227, z 2009 r. Nr 18, poz. 97, Nr 79, poz. 668 i Nr 92, poz. 753 oraz z 2010 r. Nr 47, poz. 278. Dziennik Ustaw Nr 116 — 9605 — Poz. 778 2) sprawdza się co najmniej raz dziennie, a wykryte usterki niezwłocznie usuwa. 5. Podłoga w pomieszczeniach, w których utrzy muje się zwierzęta wymienione w § 1, powinna być twarda, równa i stabilna, a jej powierzchnia gładka i nieśliska. § 7. 1. W pomieszczeniach, w których utrzymuje się zwierzęta wymienione w § 1, obieg powietrza, sto pień zapylenia, temperaturę, względną wilgotność po wietrza i stężenie gazów utrzymuje się na poziomie nieszkodliwym dla zwierząt. 2. W przypadku wyposażenia pomieszczeń, w któ rych utrzymuje się zwierzęta wymienione w § 1, w me chaniczny lub automatyczny system wentylacji system ten łączy się z: 1) systemem alarmowym sygnalizującym awarię systemu wentylacyjnego; 2) systemem wentylacji awaryjnej. § 8. 1. Bydłu, owcom, kozom, indykom, gęsiom, kaczkom, strusiom, przepiórkom, perlicom, lisom po larnym, lisom pospolitym, jenotom, norkom, tchó rzom, królikom, szynszylom, nutriom, jeleniom i da nielom zapewnia się stały dostęp do wody. 2. Konie poi się wodą co najmniej trzy razy dzien nie. 3. Urządzenia do pojenia instaluje się w sposób za bezpieczający wodę przed wylewaniem się. § 9. 1. Bydło, konie, owce, kozy, króliki, szynszyle, nutrie karmi się co najmniej dwa razy dziennie paszą dostosowaną do ich gatunku, wieku, masy ciała i sta nu fizjologicznego. 2. Jelenie, daniele, indyki, gęsi, kaczki, strusie, przepiórki, perlice, lisy polarne, lisy pospolite, jenoty, norki i tchórze karmi się co najmniej raz dziennie pa szą dostosowaną do ich gatunku, wieku, masy ciała i stanu fizjologicznego. § 10. 1. Chore lub ranne zwierzęta wymienione w § 1 niezwłocznie otacza się opieką, a w razie potrze by izoluje. 2. Jeżeli wymaga tego stan zdrowia chorego lub rannego zwierzęcia wymienionego w § 1, zwierzę to utrzymuje się na ściółce. Rozdział 2 Minimalne warunki utrzymywania bydła § 11. 1. Bydło, z wyjątkiem cieląt, utrzymywane w systemie, o którym mowa w § 2 ust. 1 pkt 1, utrzy muje się: 1) na uwięzi; 2) bez uwięzi wolnostanowiskowo: a) z wydzielonymi legowiskami, z wyjątkiem bydła opasowego i buhajów, b) bez wydzielonych legowisk na ściółce, c) bez wydzielonych legowisk i ściółki, z wyjątkiem buhajów, krów i jałówek cielnych powyżej 7. miesiąca ciąży. 2. W systemie utrzymywania bydła, o którym mo wa w ust. 1 pkt 1, wymiary stanowiska powinny wy nosić w przypadku utrzymywania: 1) krów i jałówek powyżej 7. miesiąca ciąży: a) długość — co najmniej 1,6 m, b) szerokość — co najmniej 1,1 m; 2) jałówek powyżej 6. miesiąca życia, jednak nie dłu żej niż do 7. miesiąca ciąży: a) długość — co najmniej 1,5 m, b) szerokość — co najmniej 1 m; 3) buhajów: a) długość — co najmniej 2,4 m, b) szerokość — co najmniej 1,4 m; 4) bydła opasowego o masie ciała do 300 kg: a) długość — co najmniej 1,3 m, b) szerokość — co najmniej 0,8 m; 5) bydła opasowego o masie ciała powyżej 300 kg: a) długość — co najmniej 1,45 m, b) szerokość — co najmniej 0,95 m. 3. W systemie utrzymywania bydła, o którym mo wa w ust. 1 pkt 2 lit. a, wymiary wydzielonego legowi ska powinny wynosić w przypadku utrzymywania: 1) krów i jałówek powyżej 7. miesiąca ciąży: a) długość — co najmniej 2,1 m, b) szerokość — co najmniej 1,1 m; 2) jałówek powyżej 6. miesiąca życia, jednak nie dłu żej niż do 7. miesiąca ciąży: a) długość — co najmniej 1,9 m, b) szerokość — co najmniej 0,9 m. 4. W systemie utrzymywania bydła, o którym mo wa w ust. 1 pkt 2 lit. b, powierzchnia, w przeliczeniu na jedną sztukę, powinna wynosić w przypadku utrzymy wania: 1) krów i jałówek powyżej 7. miesiąca ciąży — co naj mniej 4,5 m2; 2) jałówek powyżej 6. miesiąca życia, jednak nie dłu żej niż do 7. miesiąca ciąży — co najmniej 2,2 m2; 3) bydła opasowego o masie ciała do 300 kg — co najmniej 1,6 m2; 4) bydła opasowego o masie ciała powyżej 300 kg — co najmniej 2,2 m2; 5) buhajów — co najmniej 9 m2. Dziennik Ustaw Nr 116 — 9606 — Poz. 778 5. W systemie utrzymywania bydła, o którym mo wa w ust. 1 pkt 2 lit. c, powierzchnia, w przeliczeniu na jedną sztukę, powinna wynosić w przypadku utrzymy wania: 1) jałówek powyżej 19. miesiąca życia, jednak nie dłużej niż do 7. miesiąca ciąży — co najmniej 2 m2; 2) jałówek powyżej 6. miesiąca życia do 19. miesiąca życia — co najmniej 1,6 m2; 3) bydła opasowego o masie ciała do 300 kg — co najmniej 1,3 m2; 4) bydła opasowego o masie ciała powyżej 300 kg — co najmniej 1,8 m2. § 12. W systemie utrzymywania bydła, o którym mowa w § 2 ust. 1 pkt 2, powierzchnia, na której jest utrzymywane bydło, w przeliczeniu na jedną sztukę, powinna wynosić w przypadku utrzymywania: 1) jałówek — co najmniej 10 m2; 2) krów — co najmniej 15 m2; 3) buhajów — co najmniej 20 m2. Rozdział 3 Minimalne warunki utrzymywania koni § 13. 1. Konie utrzymywane w systemie, o którym mowa w § 2 ust. 1 pkt 1, powinny być utrzymywane na ściółce: 1) w boksie; 2) na stanowisku na uwięzi; 3) w systemie wolnostanowiskowym bez uwięzi. 2. Ogiery i klacze powyżej roku życia utrzymuje się oddzielnie. § 14. 1. Powierzchnia boksu, o którym mowa w § 13 ust. 1 pkt 1, powinna wynosić w przypadku utrzymywania: 1) koni dorosłych, których wysokość w kłębie wynosi do 1,47 m — co najmniej 6 m2; 2) koni dorosłych, których wysokość w kłębie wynosi powyżej 1,47 m — co najmniej 9 m2; 3) klaczy ze źrebięciem — co najmniej 12 m2. 2. Wymiary stanowiska, o którym mowa w § 13 ust. 1 pkt 2, powinny wynosić w przypadku utrzymy wania: 1) koni dorosłych, których wysokość w kłębie wynosi do 1,47 m: a) szerokość — co najmniej 1,6 m, b) długość — co najmniej 2,1 m; 2) koni dorosłych, których wysokość w kłębie wynosi powyżej 1,47 m: a) szerokość — co najmniej 1,8 m, b) długość — co najmniej 3,1 m. 3. W przypadku utrzymywania koni w systemie, o którym mowa w § 13 ust. 1 pkt 3, powierzchnia po winna wynosić dla: 1) koni dorosłych lub młodzieży po odsadzeniu od matki, w przeliczeniu na jednego konia — co naj mniej 10 m2; 2) klaczy ze źrebięciem — co najmniej 12 m2. § 15. 1. W przypadku utrzymywania koni w syste mie, o którym mowa w § 2 ust. 1 pkt 2, powierzchnia utrzymywania, w przeliczeniu na jednego dorosłego konia, powinna wynosić co najmniej 0,1 ha. 2. Powierzchnię, o której mowa w ust. 1, zabezpie cza się trwałym ogrodzeniem. Rozdział 4 Minimalne warunki utrzymywania owiec § 16. 1. Owce utrzymywane w systemie, o którym mowa w § 2 ust. 1 pkt 1, utrzymuje się: 1) pojedynczo; 2) grupowo. 2. Powierzchnia pomieszczenia dla owiec utrzymy wanych pojedynczo powinna wynosić w przypadku utrzymywania: 1) tryka — co najmniej 3 m2; 2) matki z jagnięciem — co najmniej 2,5 m2 i dodat kowo co najmniej 0,7 m2 dla każdego następnego jagnięcia ssącego; 3) jarki — co najmniej 1,5 m2; 4) tryczka — co najmniej 2 m2; 5) skopka — co najmniej 0,8 m2. 3. Powierzchnia pomieszczenia dla owiec utrzymy wanych grupowo, w przeliczeniu na jedną sztukę, po winna wynosić w przypadku utrzymywania: 1) tryków — co najmniej 2 m2; 2) matek z jagniętami — co najmniej 1,5 m2 i dodat kowo co najmniej 0,5 m2 dla każdego jagnięcia ssącego; 3) jarek — co najmniej 0,8 m2; 4) tryczków — co najmniej 1,5 m2; 5) skopków — co najmniej 0,6 m2. Rozdział 5 Minimalne warunki utrzymywania kóz § 17. 1. Kozy utrzymywane w systemie, o którym mowa w § 2 ust. 1 pkt 1, utrzymuje się: 1) na stanowisku na uwięzi; Dziennik Ustaw Nr 116 — 9607 — Poz. 778 2) w kojcu bez uwięzi: a) pojedynczo, z wyjątkiem koźląt, lub b) grupowo. 2. Na uwięzi utrzymuje się wyłącznie dorosłe sa mice, z wyjątkiem samic w okresie porodu i odchowu koźląt. 3. Kozom zapewnia się możliwość korzystania z wybiegów. § 18. 1. W przypadku utrzymywania kóz na stano wisku na uwięzi wymiary stanowiska powinny wyno sić: 1) szerokość — co najmniej 0,75 m; 2) długość — co najmniej 1,35 m. 2. W przypadku utrzymywania kóz w kojcu bez uwięzi pojedynczo powierzchnia kojca powinna wy nosić dla: 1) kozy dorosłej — co najmniej 1,5 m2 i dodatkowo co najmniej 0,3 m2 dla koźlęcia ssącego; 2) kozła — co najmniej 1,5 m2; 3) kozła reproduktora — co najmniej 3 m2. 3. W przypadku utrzymywania kóz w kojcu bez uwięzi grupowo powierzchnia kojca, w przeliczeniu na jedną sztukę, powinna wynosić dla: 1) kóz dorosłych — co najmniej 1,5 m2 i dodatkowo co najmniej 0,3 m2 dla koźlęcia ssącego; 2) kozłów — co najmniej 1,5 m2; 3) kozłów reproduktorów — co najmniej 3 m2; 4) koźląt — co najmniej 1 m2. 4. Powierzchnia wybiegu, o którym mowa w § 17 ust. 3, w przeliczeniu na jedną kozę, powinna wynosić co najmniej 4 m2, a w przypadku kozłów — co naj mniej 6 m2. Rozdział 6 Minimalne warunki utrzymywania indyków, gęsi, kaczek, strusi, przepiórek i perlic § 19. 1. Indyki utrzymywane w systemie, o którym mowa w § 2 ust. 1 pkt 1, utrzymuje się bez klatek. 2. Maksymalne zagęszczenie obsady na m2 po wierzchni pomieszczenia powinno wynosić w przy padku utrzymywania: 1) indyków — 40 kg; 2) indyków utrzymywanych z przeznaczeniem na produkcję mięsa — 57 kg. § 20. W celu przeciwdziałania wydziobywaniu piór i kanibalizmowi u indyków lekarz weterynarii, technik weterynarii lub pod ich nadzorem osoba obsługująca te indyki może przycinać im, przed ukończeniem 9. dnia życia, dzioby. § 21. 1. W przypadku utrzymywania gęsi i kaczek w systemie, o którym mowa w § 2 ust. 1 pkt 1, maksy malne zagęszczenie obsady na m2 powierzchni po mieszczenia powinno wynosić dla: 1) gęsi — 19 kg; 2) kaczek — 17 kg. 2. W przypadku utrzymywania gęsi i kaczek w systemie, o którym mowa w § 2 ust. 1 pkt 2: 1) powierzchnię utrzymywania zabezpiecza się trwa łym ogrodzeniem; 2) maksymalne zagęszczenie obsady na m2 po wierzchni powinno wynosić dla: a) gęsi — 6,5 kg, b) kaczek — 10,5 kg. § 22. 1. Strusie utrzymuje się w systemie, o którym mowa w § 2 ust. 1 pkt 1, z wybiegami: 1) na ściółce; 2) bez ściółki. 2. Pomieszczenie dla strusi: 1) ogrzewa się do ukończenia przez strusia 6. miesią ca życia; 2) dzieli się na sektory, w których utrzymuje się stru sie w różnym wieku. 3. Z każdego sektora pomieszczenia zapewnia się strusiom wyjście na oddzielny wybieg. 4. W sektorach, o których mowa w ust. 2 pkt 2, po wierzchnia, w przeliczeniu na jedną sztukę, powinna wynosić w przypadku: 1) strusi młodych — co najmniej 0,3 m2, przy czym powierzchnia całego pomieszczenia powinna wy nosić co najmniej 5 m2; 2) strusi dorosłych — co najmniej 3,5 m2, przy czym powierzchnia całego pomieszczenia powinna wy nosić co najmniej 15 m2. 5. Wysokość pomieszczenia powinna wynosić w przypadku: 1) strusi młodych — co najmniej 2,2 m; 2) strusi dorosłych — co najmniej 3 m. § 23. 1. Wybieg dla strusi powinien: 1) przylegać bezpośrednio do pomieszczenia, w któ rym są one utrzymywane; Dziennik Ustaw Nr 116 — 9608 — Poz. 778 2) posiadać wydzielone miejsce wysypane piaskiem; 3) być zabezpieczony trwałym ogrodzeniem. 2. Strusiom na wybiegu zapewnia się możliwość ochrony przed niekorzystnymi warunkami atmosfe rycznymi i zwierzętami drapieżnymi. 3. Powierzchnia wybiegu, w przeliczeniu na jedną sztukę, powinna wynosić w przypadku: 1) strusi młodych — co najmniej 5 m2, przy czym po wierzchnia całego wybiegu powinna wynosić co najmniej 30 m2; 2) strusi dorosłych — co najmniej 100 m2, przy czym powierzchnia całego wybiegu powinna wynosić co najmniej 400 m2. § 24. Przepiórki w systemie, o którym mowa w § 2 ust. 1 pkt 1, utrzymuje się w klatkach jednopoziomo wych lub wielopoziomowych: 1) pojedynczo; 2) grupowo. § 25. 1. W przypadku utrzymywania przepiórek w klatkach jednopoziomowych lub wielopoziomo wych pojedynczo wymiary klatki powinny wynosić: 1) długość — co najmniej 0,21 m; 2) szerokość — co najmniej 0,1 m; 3) wysokość — co najmniej 0,2 m. 2. W przypadku utrzymywania przepiórek w klat kach jednopoziomowych lub wielopoziomowych gru powo powierzchnia podłogi w klatkach, w przeliczeniu na jedną sztukę, powinna wynosić dla: 1) przepiórek nieśnych — co najmniej 0,025 m2, przy czym wysokość klatki powinna wynosić co naj mniej 0,2 m; 2) przepiórek mięsnych — co najmniej 0,006 m2, przy czym wysokość klatki powinna wynosić co naj mniej 0,2 m. § 26. 1. W przypadku utrzymywania przepiórek w systemie, o którym mowa w § 2 ust. 1 pkt 2, po wierzchnia, w przeliczeniu na jedną sztukę, powinna wynosić co najmniej 0,04 m2. 2. Powierzchnię, na której utrzymuje się przepiórki, trwale zabezpiecza się ogrodzeniem o wysokości co najmniej 2 m i przykrywa siatką. § 27. 1. Perlice utrzymuje się w systemie, o którym mowa w § 2 ust. 1 pkt 1, z wybiegami. 2. Pomieszczenie dla perlic wyposaża się w: 1) grzędy noclegowe; 2) gniazda. 3. Wymiary gniazda dla perlic powinny wynosić co najmniej: 1) szerokość — 0,4 m; 2) długość — 0,4 m. 4. Maksymalna obsada na m2 powierzchni po mieszczenia powinna wynosić 6 sztuk. 5. Powierzchnia wybiegu, o którym mowa w ust. 1, w przeliczeniu na jedną sztukę, powinna wynosić co najmniej 20 m2. § 28. 1. W przypadku utrzymywania perlic w syste mie, o którym mowa w § 2 ust. 1 pkt 2, perlicom za pewnia się miejsce wyposażone w grzędy noclegowe i gniazda. Przepis § 27 ust. 3 stosuje się odpowiednio. 2. Maksymalna obsada na m2 powierzchni powin na wynosić 15 sztuk. Rozdział 7 Minimalne warunki utrzymywania zwierząt futerkowych § 29. 1. Lisy polarne, lisy pospolite, jenoty, norki i tchórze utrzymuje się pojedynczo lub grupowo na wolnym powietrzu, w zadaszonych klatkach uniemoż liwiających tym zwierzętom wydostawanie się na ze wnątrz. 2. Zwierzęta futerkowe stada podstawowego ga tunków, o których mowa w ust. 1, utrzymuje się poje dynczo. 3. Wymiary klatki powinny wynosić w przypadku: 1) lisów i jenotów utrzymywanych pojedynczo: a) wysokość — co najmniej 0,5 m, b) powierzchnia podłogi — co najmniej 0,6 m2, przy czym jej szerokość powinna wynosić co najmniej 0,6 m, a długość co najmniej 0,9 m; 2) samic lisów i jenotów z młodymi: a) wysokość — co najmniej 0,5 m, b) powierzchnia podłogi — co najmniej 1,2 m2, przy czym jej szerokość powinna wynosić co najmniej 0,75 m, a długość co najmniej 0,8 m; 3) norek i tchórzy utrzymywanych pojedynczo oraz samic z młodymi: a) wysokość — co najmniej 0,35 m, b) powierzchnia podłogi — co najmniej 0,18 m2, przy czym jej szerokość powinna wynosić co najmniej 0,3 m, a długość co najmniej 0,6 m; 4) lisów i jenotów utrzymywanych grupowo, przy utrzymywaniu 2 sztuk w klatce: a) wysokość — co najmniej 0,5 m, b) powierzchnia podłogi — co najmniej 1 m2, przy czym jej szerokość powinna wynosić co naj mniej 0,8 m, a długość co najmniej 0,9 m; Dziennik Ustaw Nr 116 — 9609 — Poz. 778 5) norek i tchórzy utrzymywanych grupowo, przy utrzymywaniu 2 sztuk w klatce: a) wysokość — co najmniej 0,35 m, b) powierzchnia podłogi — co najmniej 0,18 m2, przy czym jej szerokość powinna wynosić co najmniej 0,3 m, a długość co najmniej 0,6 m; 6) lisów i jenotów utrzymywanych grupowo, przy utrzymywaniu więcej niż 2 sztuk w klatce: a) wysokość — co najmniej 0,5 m, b) powierzchnię podłogi, o której mowa w pkt 4 lit. b, powiększa się o co najmniej 0,4 m2 na każ dego dodatkowego lisa lub jenota, przy czym jej szerokość powinna wynosić co najmniej 0,8 m, a długość co najmniej 0,9 m; 7) norek i tchórzy utrzymywanych grupowo, przy utrzymywaniu więcej niż 2 sztuk w klatce: a) wysokość — co najmniej 0,35 m, b) powierzchnię podłogi, o której mowa w pkt 5 lit. b, powiększa się o co najmniej 0,065 m2 na każdą dodatkową norkę lub tchórza, przy czym jej szerokość powinna wynosić co najmniej 0,3 m, a długość co najmniej 0,6 m. 4. Klatki dla kotnych i odchowujących młode sa mic lisów i jenotów wyposaża się w domek wykoto wy. § 30. 1. Króliki utrzymuje się na wolnym powietrzu pod zadaszeniem lub w systemie, o którym mowa w § 2 ust. 1 pkt 1, w: 1) klatkach; 2) kojcach. 2. Króliki utrzymuje się pojedynczo lub grupowo, przy czym króliki stada podstawowego utrzymuje się pojedynczo. 3. Samce i samice królików po osiągnięciu dojrza łości płciowej utrzymuje się oddzielnie. 4. Wymiary klatki dla królików utrzymywanych po jedynczo oraz samic z młodymi powinny wynosić w przypadku utrzymywania: 1) królików o masie ciała do 2,5 kg: a) wysokość — co najmniej 0,28 m, b) powierzchnia podłogi — co najmniej 0,18 m2, przy czym jej szerokość — co najmniej 0,38 m, a długość — co najmniej 0,45 m; 2) królików o masie ciała powyżej 2,5 do 6 kg: a) wysokość — co najmniej 0,32 m, b) powierzchnia podłogi — co najmniej 0,24 m2, przy czym jej szerokość — co najmniej 0,38 m, a długość — co najmniej 0,6 m; 3) królików o masie ciała powyżej 6 kg: a) wysokość — co najmniej 0,43 m, b) powierzchnia podłogi — co najmniej 0,315 m2, przy czym jej szerokość — co najmniej 0,45 m, a długość — co najmniej 0,7 m. 5. Powierzchnia podłogi w klatce dla królików utrzymywanych grupowo, w przeliczeniu na jedną sztukę, powinna wynosić w przypadku utrzymywania: 1) królików o masie ciała do 2,5 kg — co najmniej 0,06 m2; 2) królików o masie ciała powyżej 2,5 do 6 kg — co najmniej 0,08 m2; 3) królików o masie ciała powyżej 6 kg — co najmniej 0,1 m2. 6. Powierzchnia podłogi w kojcu dla królików utrzymywanych pojedynczo oraz samic z młodymi po winna wynosić w przypadku utrzymywania: 1) królików o masie ciała do 2,5 kg — co najmniej 0,18 m2, przy czym jej szerokość — co najmniej 0,4 m, a długość — co najmniej 0,45 m; 2) królików o masie ciała powyżej 2,5 do 6 kg — co najmniej 0,24 m2, przy czym jej szerokość — co najmniej 0,4 m, a długość — co najmniej 0,6 m; 3) królików o masie ciała powyżej 6 kg — co najmniej 0,315 m2, przy czym jej szerokość — co najmniej 0,45 m, a długość — co najmniej 0,7 m. 7. Powierzchnia podłogi w kojcu dla królików utrzymywanych grupowo, w przeliczeniu na jedną sztukę, powinna wynosić w przypadku utrzymywania: 1) królików o masie ciała do 2,5 kg — co najmniej 0,06 m2; 2) królików o masie ciała powyżej 2,5 do 6 kg — co najmniej 0,08 m2; 3) królików o masie ciała powyżej 6 kg — co najmniej 0,1 m2. 8. Klatkę i kojec dla samic królików, z wyjątkiem samic utrzymywanych na ściółce, wyposaża się w do mek wykotowy. § 31. 1. Szynszyle utrzymuje się w systemie, o któ rym mowa w § 2 ust. 1 pkt 1, pojedynczo w klatkach. 2. Dopuszcza się utrzymywanie w tej samej klatce samca i samicy, z wyjątkiem okresu odchowu mło dych przez samicę. 3. Wymiary klatki, o której mowa w ust. 1, powin ny wynosić: 1) długość — co najmniej 0,4 m; 2) szerokość — co najmniej 0,45 m, a w przypadku utrzymywania samca i samicy w jednej klatce — co najmniej 0,6 m; 3) wysokość — co najmniej 0,34 m. Dziennik Ustaw Nr 116 — 9610 — Poz. 778 § 32. 1. Nutrie utrzymuje się na wolnym powietrzu lub w systemie, o którym mowa w § 2 ust. 1 pkt 1, w: 1) klatkach; 2) kojcach. 2. Powierzchnia klatki lub kojca, o których mowa w ust. 1, w przeliczeniu na jedną sztukę, powinna wy nosić co najmniej 0,4 m2, a dla samicy z młodymi — co najmniej 1,5 m2. 3. Klatkę lub kojec dla nutrii wyposaża się w do mek wykotowy. Rozdział 8 Minimalne warunki utrzymywania jeleni i danieli § 33. 1. Jeleniom i danielom utrzymywanym w systemie, o którym mowa w § 2 ust. 1 pkt 2, zapew nia się w okresie pastwiskowym stały dostęp do pa stwiska o powierzchni nie mniejszej niż 1 ha. 2. Obsada na ha powierzchni pastwiska powinna wynosić w przypadku utrzymywania: 1) jeleni — nie więcej niż 7 sztuk, 2) danieli — nie więcej niż 15 sztuk. 3. Powierzchnię pastwiska zabezpiecza się trwa łym i wytrzymałym ogrodzeniem o wysokości co naj mniej 2 m, wykonanym z siatki, uniemożliwiającym wydostawanie się jeleni i danieli na zewnątrz. 4. Gospodarstwo, w którym są utrzymywane jele nie lub daniele, wyposaża się w zagrodę umożliwiają cą wykonywanie zabiegów weterynaryjnych lub zoo technicznych. 5. Jeleniom lub danielom utrzymywanym w syste mie, o którym mowa w § 2 ust. 1 pkt 2, zapewnia się możliwość korzystania z zacienionych miejsc. § 34. 1. Dopuszcza się czasowe utrzymywanie jele ni lub danieli w systemie, o którym mowa w § 2 ust. 1 pkt 1, w boksach: 1) pojedynczo; 2) grupowo. 2. W pomieszczeniu jelenie lub daniele utrzymuje się: 1) poza okresem pastwiskowym lub 2) w przypadku choroby, lub 3) w przypadku kwarantanny. 3. Powierzchnia boksu, o którym mowa w ust. 1, w przeliczeniu na jedną sztukę, powinna wynosić w przypadku utrzymywania: 1) jeleni do 12. miesiąca życia — co najmniej 2 m2; 2) jeleni powyżej 12. miesiąca życia — co najmniej 3 m2; 3) danieli do 12. miesiąca życia — co najmniej 1 m2; 4) danieli powyżej 12. miesiąca życia — co najmniej 1,5 m2. § 35. Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 30 czerwca 2010 r. Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi: w z. A. Ławniczak