Regulation on detailed conditions of sampling agricultural products and foodstuffs

526 ROZPORZÑDZENIE MINISTRA ROLNICTWA I ROZWOJU WSI1) z dnia 7 marca 2003 r. w sprawie szczegó∏owych warunków pobierania próbek artyku∏ów rolno-spo˝ywczych Na podstawie art. 34 pkt 1 ustawy z dnia 21 grud nia 2000 r. o jakoÊci handlowej artyku∏ów rolno-spo ˝ywczych (Dz. U. z 2001 r. Nr 5, poz. 44 i Nr 154, poz. 1802 oraz z 2002 r. Nr 135, poz. 1145 i Nr 166, poz. 1360) zarzàdza si´, co nast´puje: § 1. U˝yte w rozporzàdzeniu okreÊlenie „partia” oznacza okreÊlonà iloÊç artyku∏u rolno-spo˝ywczego o tej samej nazwie, jednolitego pod wzgl´dem rodza ju, klasy jakoÊci, sposobu prezentacji, wyprodukowa nego lub pakowanego przez jeden zak∏ad produkcyjny, przeznaczonego jednorazowo do obrotu lub badania. § 2. Próbki pobiera si´ w sposób: 1) zapewniajàcy uzyskanie próbek charakteryzujà cych w∏aÊciwoÊci organoleptyczne, fizykochemicz ne i mikrobiologiczne danej partii; ——————— 1) Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi kieruje dzia∏em admini stracji rzàdowej — rynki rolne, na podstawie § 1 ust. 2 pkt 3 rozporzàdzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 29 marca 2002 r. w sprawie szczegó∏owego zakresu dzia∏ania Mini stra Rolnictwa i Rozwoju Wsi (Dz. U. Nr 32, poz. 305). 2) uniemo˝liwiajàcy zanieczyszczenie partii, z której próbki sà pobierane; 3) dostosowany do postaci i rodzaju artyku∏u rolno spo˝ywczego oraz wielkoÊci partii, z której próbki sà pobieranie. § 3. Sprz´t stosowany do pobierania próbek powi nien: 1) byç wykonany z materia∏ów niepowodujàcych zmian organoleptycznych, fizykochemicznych i mi krobiologicznych pobranych próbek; 2) mieç kszta∏t i rodzaj powierzchni dostosowany do rodzaju artyku∏u rolno-spo˝ywczego, którego prób ki sà pobierane; 3) byç osuszony i wolny od zanieczyszczeƒ. § 4. 1. Pobranà próbk´ dzieli si´ na co najmniej dwie cz´Êci o porównywalnej masie, tworzàc Êrednie próbki laboratoryjne, które sà niezw∏ocznie pakowane i zabezpieczane. 2. Jednà Êrednià próbk´ laboratoryjnà przeznacza si´ do badaƒ laboratoryjnych, a pozosta∏e przechowu je si´ do badaƒ porównawczych. § 5. Osoba pobierajàca próbk´ sporzàdza protokó∏ pobrania próbki, zawierajàcy w szczególnoÊci: 1) wskazanie podstawy prawnej pobrania próbki; 2) nazw´ artyku∏u rolno-spo˝ywczego, którego prób ka jest pobierana; 3) miejsce, dat´ i godzin´ pobrania próbki; 4) nazw´ producenta, odbiorcy lub dostawcy artyku ∏u rolno-spo˝ywczego; 5) dane umo˝liwiajàce identyfikacj´ partii, z której próbk´ pobrano, oraz jej wielkoÊç; 6) wskazanie kraju pochodzenia artyku∏u rolno-spo ˝ywczego, którego próbk´ pobrano; 7) liczb´ i mas´ jednostkowà sporzàdzonych Êred nich próbek laboratoryjnych; 8) imiona i nazwiska osób obecnych przy pobieraniu próbki; 9) imi´ i nazwisko osoby pobierajàcej próbk´. § 6. 1. Opakowanie Êrednich próbek laboratoryj nych powinno: 1) byç szczelne, czyste, suche i bezwonne; 2) zabezpieczaç przed zanieczyszczeniem i zmianà w∏aÊciwoÊci organoleptycznych, fizykochemicz nych i mikrobiologicznych pobranych próbek; 3) mieç kszta∏t i wielkoÊç dostosowane do rodzaju ar tyku∏u rolno-spo˝ywczego, którego próbk´ pobra no. 2. Zamkni´cie opakowania zabezpiecza si´ w spo sób uniemo˝liwiajàcy otwarcie opakowania bez naru szenia zabezpieczenia. § 7. 1. Opakowanie Êrednich próbek laboratoryj nych zaopatruje si´ w informacje zawierajàce w szcze gólnoÊci: 1) nazw´ artyku∏u rolno-spo˝ywczego; 2) dane umo˝liwiajàce identyfikacj´ i wielkoÊç partii; 3) dat´ i miejsce pobrania próbki; 4) imi´ i nazwisko osoby pobierajàcej próbk´; 5) numer protoko∏u pobrania próbki. 2. Informacje, o których mowa w ust. 1, zamieszcza si´ w sposób zabezpieczajàcy przed zmianà ich treÊci lub zniszczeniem. § 8. Ârednie próbki laboratoryjne transportuje si´ i przechowuje w sposób zabezpieczajàcy przed wp∏y wem czynników powodujàcych zmian´ w∏aÊciwoÊci organoleptycznych, fizykochemicznych i mikrobiolo gicznych pobranej próbki. § 9. 1. Szczegó∏owe warunki pobierania próbek: 1) artyku∏u rolno-spo˝ywczego g∏´boko mro˝onego okreÊla za∏àcznik nr 1 do rozporzàdzenia; 2) chmielu i produktów chmielowych okreÊla za∏àcz nik nr 2 do rozporzàdzenia; 3) wyrobów winiarskich okreÊla za∏àcznik nr 3 do roz porzàdzenia; 4) Êwie˝ych owoców i warzyw okreÊla za∏àcznik nr 4 do rozporzàdzenia. 2. Pobieranie próbek artyku∏u rolno-spo˝ywczego innego ni˝ wymienione w ust. 1 odbywa si´ zgodnie z dokumentami normalizacyjnymi. § 10. Przepisy § 9 ust. 1 pkt 2—4 stosuje si´ do dnia uzyskania przez Rzeczpospolità Polskà cz∏onkostwa w Unii Europejskiej. § 11. Rozporzàdzenie wchodzi w ˝ycie po up∏ywie 14 dni od dnia og∏oszenia. Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi: A. Taƒski Dziennik Ustaw Nr 59 — 3871 — Poz. 526 Pobieranie próbek 1. Próbki artyku∏ów rolno-spo˝ywczych g∏´boko mro˝onych, zwanych dalej „mro˝onkami”, sk∏adowa nych w ch∏odni, pobiera si´ z miejsc o najwy˝szej tem peraturze, w szczególnoÊci z miejsc po∏o˝onych blisko drzwi, centralnego miejsca ch∏odni lub wylotu powie trza agregatu ch∏odzàcego, uwzgl´dniajàc czas sk∏ado wania ka˝dej partii oraz jej umieszczenie na poszcze gólnych poziomach ch∏odni. 2. Pobierania próbek mro˝onek ze Êrodka transpor tu dokonuje si´ z góry i z do∏u partii przylegajàcej do kraw´dzi skrzyd∏a drzwi Êrodka transportu. 3. Pobierania próbek mro˝onek podczas roz∏adun ku dokonuje si´ z czterech spoÊród nast´pujàcych miejsc: 1) z góry i z do∏u partii przylegajàcej do kraw´dzi drzwi Êrodka transportu; 2) z górnego i z tylnego naro˝nika partii, w miejscu mo˝liwie jak najodleglejszym od agregatu ch∏odzà cego; 3) ze Êrodka partii; 4) z przedniej cz´Êci partii, w miejscu jak najbli˝szym agregatu ch∏odzàcego; 5) z górnego i z dolnego naro˝nika przedniej cz´Êci partii jak najbli˝ej wylotu powietrza agregatu ch∏o dzàcego. 4. Próbki mro˝onek z partii sk∏adowanych w urzà dzeniach ch∏odniczych placówek prowadzàcych obrót detaliczny pobiera si´ z trzech miejsc o najwy˝szej tem peraturze. Sprz´t do pomiaru temperatury Pomiaru temperatury próbki mro˝onek dokonuje si´ za pomocà wzorcowanego termometrycznego przyrzàdu pomiarowego o: 1) dok∏adnoÊci pomiarowej ±0,5°C; 2) zakresie pomiaru od –30°C do +20°C; 3) czasie reakcji nieprzekraczajàcym 30 sekund; 4) rozdzielczoÊci na wyÊwietlaczu przyrzàdu 0,1°C. Pomiar temperatury próbki Przygotowanie próbki mro˝onek i pomiar jej tem peratury przeprowadza si´ podczas pozostawania próbki w urzàdzeniu ch∏odniczym. Je˝eli pozwala na to wielkoÊç (wymiar) próbki, w próbce wydrà˝a si´ otwór o g∏´bokoÊci 25 mm za pomocà ostro zakoƒczonego i sch∏odzonego narz´dzia, wykonanego z materia∏u ∏a twego do czyszczenia. Pomiaru temperatury próbki mro˝onek dokonuje si´, wk∏adajàc sch∏odzony termometryczny przyrzàd pomiarowy na g∏´bokoÊç 25 mm, liczàc od po wierzchni mro˝onki, w sposób ÊciÊle przylegajàcy do Êcian otworu. W przypadku gdy wymiary próbki nie pozwalajà na w∏o˝enie termometrycznego przyrzàdu pomiarowego na g∏´bokoÊç wydrà˝onego otworu, przyrzàd wk∏ada si´ co najmniej na g∏´bokoÊç wyno szàcà trzykrotnoÊç lub czterokrotnoÊç Êrednicy tego przyrzàdu. W przypadku gdy w próbce mro˝onki nie mo˝e zo staç wydrà˝ony otwór, temperatur´ ustala si´ przez umieszczenie sch∏odzonego termometrycznego przy rzàdu pomiarowego na g∏´bokoÊci 25 mm od po wierzchni opakowania, mierzàc temperatur´ w kontak cie z mro˝onkà. Temperatur´ mierzy si´ co najmniej dwukrotnie i odczytuje wówczas, gdy osiàgnie ona sta∏à wartoÊç. Dok∏adnoÊç pomiaru nie mo˝e ulec zmianie o wi´cej ni˝ 0,3°C. Dziennik Ustaw Nr 59 — 3872 — Poz. 526 Za∏àczniki do rozporzàdzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 7 marca 2003 r. (poz. 526) Za∏àcznik nr 1 SZCZEGÓ¸OWE WARUNKI POBIERANIA PRÓBEK ARTYKU¸U ROLNO-SPO˚YWCZEGO G¸¢BOKO MRO˚ONEGO Za∏àcznik nr 2 SZCZEGÓ¸OWE WARUNKI POBIERANIA PRÓBEK CHMIELU I PRODUKTÓW CHMIELOWYCH I. Pobieranie próbek chmielu Próbk´ pobiera si´ z co najmniej jednego opakowa nia (worka), wybranego losowo z dziesi´ciu lub nie mniej ni˝ z 2 opakowaƒ (worków) dla jednej partii chmielu. W miar´ mo˝liwoÊci, z do∏u, ze Êrodka i z gó ry opakowania pobiera si´ kilka cz´Êci próbki, których masa jest proporcjonalna do wagi opakowania, jednak nie mniejsza ni˝ 100 g, a nast´pnie cz´Êci te ∏àczy si´ ze sobà i dok∏adnie miesza, tworzàc próbk´ ogólnà. Prób k´ ogólnà dzieli si´ na Êrednie próbki laboratoryjne, których masa, w przypadku badaƒ w zakresie wilgot noÊci, zawartoÊci zanieczyszczeƒ organicznych i zawar toÊci nasion, powinna byç mniejsza ni˝ 1 kg. Pakowanie i etykietowanie Êrednich próbek laboratoryjnych chmielu 1. Ârednie próbki laboratoryjne umieszcza si´ w oddzielnym opakowaniu, do ca∏kowitego wype∏nie nia. 2. Ârednie próbki laboratoryjne pobrane do badaƒ w zakresie oznaczania wilgotnoÊci chmielu umieszcza si´ w hermetycznym i wodoszczelnym pojemniku, w szczególnoÊci w metalowym pude∏ku lub szklanym s∏oiku. 3. Ârednie próbki laboratoryjne pobrane do badaƒ w zakresie zawartoÊci zanieczyszczeƒ organicznych i zawartoÊci nasion umieszcza si´ w opakowaniach fo liowych lub papierowych. Przechowywanie próbek chmielu Ârednie próbki laboratoryjne przechowuje si´ w ni skiej temperaturze, z wyjàtkiem czasu, w którym prób ki te sà transportowane. Otwarcie opakowania w celu przeprowadzenia badaƒ nast´puje dopiero w chwili, gdy ogrzeje si´ ono do temperatury pomieszczenia, w którym b´dà wykonywane badania. II. Pobieranie próbek produktów chmielowych 1. Pobieranie próbki proszków i granulatów chmielowych Próbk´ pobiera si´ z co najmniej jednego opakowa nia (worka z laminowanej folii aluminiowej), przecina jàc w jednym rogu i odsypujàc oko∏o 200 g granulatu al bo proszku chmielowego. Po pobraniu próbki opako wanie natychmiast zamyka si´ w sposób zabezpiecza jàcy przed zanieczyszczeniem i zmianà w∏aÊciwoÊci proszku lub granulatu chmielowego. Próbk´ dzieli si´ na Êrednie próbki laboratoryjne, pakujàc je w odr´bne s∏oje z doszlifowanym korkiem lub w worki foliowe, za pewniajàce szczelnoÊç, czystoÊç i bezwonnoÊç. 2. Pobieranie próbki ekstraktów chmielowych Próbk´ pobiera si´ z co najmniej jednego opakowa nia (puszki metalowej), zawierajàcego ekstrakt chmie lowy. Nast´pnie umieszcza si´ go w ∏aêni wodnej pod grzanej do temperatury nie wy˝szej ni˝ 40°C, a˝ do uzy skania przez próbk´ p∏ynnoÊci ekstraktu, umo˝liwiajà cej jego dok∏adne wymieszanie. Z wymieszanego eks traktu pobiera si´ Êrednie próbki laboratoryjne o masie nie mniejszej ni˝ 100 g, które pakuje si´ w s∏oje z do szlifowanym korkiem, zapewniajàce szczelnoÊç, czy stoÊç i bezwonnoÊç. Dziennik Ustaw Nr 59 — 3873 — Poz. 526 Za∏àcznik nr 3 SZCZEGÓ¸OWE WARUNKI POBIERANIA PRÓBEK WYROBÓW WINIARSKICH Pobieranie próbek 1. Przygotowanie parti i do pobrania próbek Przed przystàpieniem do pobrania próbek stwier dza si´, na podstawie ogl´dzin i dokumentów, w szcze gólnoÊci dokumentów przewozowych, czy dany wyrób winiarski stanowi parti´. 2. Sprz´t i naczynia przeznaczone do pobierania próbek Sprz´t i naczynia przeznaczone do pobierania próbek powinny byç: 1) czyste i wolne od obcych zapachów; 2) odporne na chemiczne dzia∏anie wyrobów winiar skich; 3) wyposa˝one w szczelne zamkni´cie. 3. Metody pobierania próbek Próbk´ do badaƒ pobiera si´ w taki sposób, aby jej jakoÊç i sk∏ad nie uleg∏y zmianie. Opakowania wyro bów winiarskich z partii, z której sà pobierane próbki, wybiera si´ losowo, przed otwarciem starannie oczysz cza, a po pobraniu próbki natychmiast zamyka. Próbki pobiera si´, w miar´ mo˝liwoÊci, z do∏u, ze Êrodka i z góry opakowania, chyba ˝e specyfika wyrobu wi niarskiego lub zakres badaƒ wymaga innego sposobu pobierania próbek. Pobrane próbki wyrobów winiarskich wysy∏a si´ do laboratorium nie póêniej ni˝ w ciàgu 24 godzin od cza su ich pobrania, w opakowaniach zamkni´tych herme tycznie. Próbki w opakowaniach szklanych zabezpiecza si´ dodatkowo przed uszkodzeniem. Pobieranie próbek z cystern, tanków i zbiorników Z ró˝nych miejsc cysterny, tanku lub zbiornika po biera si´, za pomocà zg∏´bnika lub czerpaka, pi´ç pró bek, zwanych dalej „próbkami pierwotnymi”, o obj´to Êci nie mniejszej ni˝ 150 cm3. Próbki pierwotne ∏àczy si´ ze sobà i dok∏adnie miesza, tworzàc próbk´ ogólnà o obj´toÊci 750 cm3, którà nast´pnie dzieli si´, tworzàc Êrednie próbki laboratoryjne. Pobieranie próbek z beczek Ka˝dà beczk´, z której pobiera si´ próbki, przeta cza si´ ruchem wahad∏owym od 1/2 do 3/4 obrotu, w czasie 1—1,5 min, a nast´pnie otwiera si´ przez wy j´cie czopu. W zale˝noÊci od iloÊci beczek w partii, iloÊç beczek, z których pobiera si´ próbki pierwotne, wynosi: 1) 2 — dla partii zawierajàcej do 15 beczek; 2) 3 — dla partii zawierajàcej od 16 do 25 beczek; 3) 4 — dla partii zawierajàcej od 26 do 63 beczek; 4) 6 — dla partii zawierajàcej powy˝ej 63 beczek. Z ka˝dej beczki pobiera si´, z ró˝nych jej miejsc, dwie próbki pierwotne o obj´toÊci nie mniejszej ni˝ 400 cm3 ka˝da. Próbki pierwotne ∏àczy si´ ze sobà i dok∏adnie miesza, tworzàc próbk´ ogólnà o obj´toÊci 800 cm3, którà nast´p nie dzieli si´, tworzàc Êrednie próbki laboratoryjne. Pobieranie próbek z opakowaƒ o pojemnoÊci do 2 litrów W przypadku opakowaƒ o pojemnoÊci do 2 litrów próbk´ pierwotnà stanowi ca∏a zawartoÊç opakowania. Poszczególne opakowania wybiera si´ losowo z ró˝ nych miejsc partii w iloÊci: 1) 3 w przypadku badaƒ kontrolnych i 5 w przypadku badaƒ porównawczych — dla partii zawierajàcej do 250 opakowaƒ; 2) 3 w przypadku badaƒ kontrolnych i 6 w przypadku badaƒ porównawczych — dla partii zawierajàcej od 251 do 400 opakowaƒ; 3) 3 w przypadku badaƒ kontrolnych i 7 w przypadku badaƒ porównawczych — dla partii zawierajàcej od 401 do 1 000 opakowaƒ; 4) 4 w przypadku badaƒ kontrolnych i 8 w przypadku badaƒ porównawczych — dla partii zawierajàcej od 1 001 do 2 500 opakowaƒ; 5) 5 w przypadku badaƒ kontrolnych i 9 w przypadku badaƒ porównawczych — dla partii zawierajàcej od 2 501 do 6 300 opakowaƒ; 6) 6 w przypadku badaƒ kontrolnych i 10 w przypadku badaƒ porównawczych — dla partii zawierajàcej od 6 301 do 16 000 opakowaƒ; 7) 8 w przypadku badaƒ kontrolnych i 12 w przypadku badaƒ porównawczych — dla partii zawierajàcej od 16 001 do 40 000 opakowaƒ; 8) 10 w przypadku badaƒ kontrolnych i 12 w przypad ku badaƒ porównawczych — dla partii zawierajàcej powy˝ej 40 000 opakowaƒ. Je˝eli zawartoÊç opakowania nie wystarcza do przeprowadzenia wszystkich wymaganych badaƒ, po biera si´ odpowiednio wi´kszà liczb´ opakowaƒ z tej samej partii. Pobieranie próbek z opakowaƒ o pojemnoÊci powy˝ej 2 litrów Z ka˝dego opakowania pobiera si´, z ró˝nych jego miejsc, po dwie próbki pierwotne o obj´toÊci 100 cm3, a nast´pnie ∏àczy si´ je i dok∏adnie miesza, tworzàc z nich próbk´ ogólnà o obj´toÊci 200 cm3, którà dzieli si´, tworzàc Êrednie próbki laboratoryjne. W zale˝noÊci od iloÊci opakowaƒ w partii, iloÊç opa kowaƒ, z których pobiera si´ próbki pierwotne, wynosi: 1) 1 w przypadku badaƒ kontrolnych i 2 w przypadku badaƒ porównawczych — dla partii zawierajàcej do 63 opakowaƒ; 2) 2 w przypadku badaƒ kontrolnych i 4 w przypadku badaƒ porównawczych — dla partii zawierajàcej od 64 do 160 opakowaƒ; 3) 3 w przypadku badaƒ kontrolnych i 6 w przypadku badaƒ porównawczych — dla partii zawierajàcej od 161 do 400 opakowaƒ; 4) 4 w przypadku badaƒ kontrolnych i 8 w przypadku badaƒ porównawczych — dla partii zawierajàcej od 401 do 1 000 opakowaƒ; 5) 5 w przypadku badaƒ kontrolnych i 10 w przypadku badaƒ porównawczych — dla partii zawierajàcej powy˝ej 1 000 opakowaƒ. Dziennik Ustaw Nr 59 — 3874 — Poz. 526 Za∏àcznik nr 4 SZCZEGÓ¸OWE WARUNKI POBIERANIA PRÓBEK ÂWIE˚YCH OWOCÓW I WARZYW I. Pobieranie próbek owoców i warzyw Êwie˝ych pa kowanych 1. Sposób pobierania próbek Wyboru opakowaƒ z partii, z których sà pobierane próbki, dokonuje si´ w sposób losowy. Opakowania, z których b´dà pobierane próbki, przed otwarciem sta rannie si´ oczyszcza. Próbki pobiera si´ z opakowaƒ nieuszkodzonych, w taki sposób, aby nie powodowaç uszkodzeƒ owoców i warzyw pobranych losowo do próbki oraz owoców i warzyw pozosta∏ych w opakowa niach. W trakcie pobierania próbek mo˝na odstàpiç od wyj´cia owoców i warzyw z opakowania, w przypadku gdy umo˝liwia to rodzaj opakowania. Próbki z opako waƒ pobiera si´, w miar´ mo˝liwoÊci, z do∏u, ze Êrod ka i z góry opakowania, w takiej iloÊci, która umo˝liwi ocen´ ca∏ej partii. 2. Liczba i wielkoÊç próbek IloÊç pobieranych próbek wynosi co najmniej: 1) 5 — dla partii zawierajàcej do 100 opakowaƒ; 2) 7 — dla partii zawierajàcej od 101 do 300 opakowaƒ; 3) 9 — dla partii zawierajàcej od 301 do 500 opakowaƒ; 4) 10 — dla partii zawierajàcej od 501 do 1 000 opakowaƒ; 5) 15 — dla partii zawierajàcej ponad 1 000 opakowaƒ. II. Pobieranie próbek owoców i warzyw Êwie˝ych luzem 1. Sposób pobierania próbek Wyboru owoców i warzyw z partii, z której sà po bierane próbki, dokonuje si´ w sposób losowy. Próbki pobiera si´ w taki sposób, aby nie powodowa∏ on uszkodzeƒ owoców i warzyw pobranych do próbki oraz pozosta∏ych owoców i warzyw. 2. Liczba i wielkoÊç próbek IloÊç pobieranych próbek wynosi co najmniej: 1) 10 kg, 10 sztuk albo 10 p´czków — dla partii zawie rajàcej odpowiednio do 200 kg, do 200 sztuk albo do 200 p´czków; 2) 20 kg, 20 sztuk albo 20 p´czków — dla partii zawie rajàcej odpowiednio od 201 do 500 kg, od 201 do 500 sztuk albo od 201 do 500 p´czków; 3) 30 kg, 30 sztuk albo 30 p´czków — dla partii zawie rajàcej odpowiednio od 501 do 1 000 kg, od 501 do 1 000 sztuk albo od 501 do 1 000 p´czków; 4) 60 kg, 60 sztuk albo 60 p´czków — dla partii zawie rajàcej odpowiednio od 1 001 do 5 000 kg, od 1 001 do 5 000 sztuk albo od 1 001 do 5 000 p´czków; 5) 100 kg, 100 sztuk albo 100 p´czków — dla partii za wierajàcej odpowiednio ponad 5 000 kg, ponad 5 000 sztuk albo ponad 5 000 p´czków. Je˝eli w trakcie pobierania próbek zachodzi podej rzenie co do istnienia wad wewn´trznych artyku∏u rol no-spo˝ywczego, oceny partii owoców i warzyw doko nuje si´ na podstawie próbki zmniejszonej. WielkoÊç próbki zmniejszonej ogranicza si´ do minimum, jakie jest niezb´dne do oceny partii. Je˝eli ocena partii owo ców i warzyw wià˝e si´ ze zniszczeniem pobranej prób ki, wielkoÊç próbki zmniejszonej nie mo˝e przekroczyç 10% wielkoÊci próbki pobranej na poczàtku. Dziennik Ustaw Nr 59 — 3875 — Poz. 526