Act on veterinary control in the trade

145 USTAWA z dnia 10 grudnia 2003 r. o kontroli weterynaryjnej w handlu1) Rozdzia∏ 1 Przepisy ogólne Art. 1. 1. Ustawa okreÊla zasady przeprowadzania: 1) kontroli weterynaryjnej w handlu: a) zwierz´tami i produktami wymienionymi w przepisach wskazanych w za∏àczniku nr 1, b) produktami wymienionymi w przepisach wska zanych w za∏àczniku nr 2; 2) kontroli dokumentów zootechnicznych w handlu zwierz´tami wymienionymi w przepisach wskaza nych w cz´Êci II za∏àcznika nr 1. 2. Przepisów ustawy nie stosuje si´ do kontroli we terynaryjnej zwierzàt domowych towarzyszàcych oso bom fizycznym odpowiedzialnym za te zwierz´ta, któ re sà wprowadzane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej z innych paƒstw cz∏onkowskich w celach nie handlowych. Art. 2. U˝yte w ustawie okreÊlenia oznaczajà: 1) kontrola weterynaryjna — kontrol´ fizycznà lub in ne czynnoÊci administracyjne w odniesieniu do zwierzàt i produktów wymienionych w przepisach ——————— 1) Przepisy niniejszej ustawy wdra˝ajà postanowienia dyrek tywy Rady 89/662/EWG z dnia 11 grudnia 1989 r. dotyczà cej kontroli weterynaryjnych w handlu wewnàtrzwspólno towym, majàcej na wzgl´dzie budow´ rynku wewn´trzne go, dyrektywy Rady 90/425/EWG z dnia 26 czerwca 1990 r. dotyczàcej kontroli weterynaryjnych i zootechnicznych stosowanych w handlu wewnàtrzwspólnotowym niektó rymi ˝ywymi zwierz´tami i produktami, majàcej na wzgl´ dzie budow´ rynku wewn´trznego. wskazanych w za∏àczniku nr 1 oraz produktów wy mienionych w przepisach wskazanych w za∏àczni ku nr 2, majàce na celu bezpoÊrednio lub poÊred nio ochron´ zdrowia ludzi lub zwierzàt; 2) kontrola zootechniczna — kontrol´ fizycznà lub in ne czynnoÊci administracyjne w odniesieniu do zwierzàt, o których mowa w przepisach wskaza nych w cz´Êci II za∏àcznika nr 1, majàce na celu bezpoÊrednio lub poÊrednio doskonalenie ras zwierzàt; 3) paƒstwo cz∏onkowskie — terytorium paƒstwa b´ dàcego cz∏onkiem Unii Europejskiej; 4) paƒstwo trzecie — terytorium paƒstwa nieb´dàce go cz∏onkiem Unii Europejskiej; 5) handel — swobodny obrót pomi´dzy paƒstwami cz∏onkowskimi w rozumieniu art. 23 ust. 2 Trakta tu ustanawiajàcego Wspólnot´ Europejskà; 6) gospodarstwo — gospodarstwo rolne lub po mieszczenia podmiotu zajmujàcego si´ obrotem lub poÊrednictwem w obrocie zwierz´tami po∏o˝o ne na terytorium paƒstwa cz∏onkowskiego, w któ rych sà utrzymywane lub regularnie przetrzymy wane zwierz´ta wymienione w przepisach wskaza nych w za∏àczniku nr 1, a w przypadku zwierzàt ko niowatych — gospodarstwo rolne, oÊrodek trenin gowy, stajni´, zagrod´ lub pomieszczenie, w któ rych zwierz´ta sà zwyczajowo przetrzymywane lub hodowane; 7) zak∏ad — przedsi´biorstwo, w którym wytwarza si´, sk∏aduje lub przetwarza produkty wskazane w przepisach wymienionych w za∏àczniku nr 2; 8) centrum (organizacja) — przedsi´biorstwo, w któ rym produkuje si´, sk∏aduje, przetwarza lub doko nuje jakichkolwiek innych czynnoÊci w odniesie niu do produktów wskazanych w przepisach wy mienionych w za∏àczniku nr 1; 9) w∏aÊciwa w∏adza — organ centralny paƒstwa cz∏onkowskiego w∏aÊciwy do przeprowadzania kontroli weterynaryjnej albo zootechnicznej lub organ, któremu takie kompetencje zosta∏y przeka zane; 10) urz´dowy lekarz weterynarii — lekarz weterynarii wyznaczony przez w∏aÊciwe w∏adze paƒstwa cz∏onkowskiego; 11) paƒstwo wysy∏ki — terytorium paƒstwa cz∏onkow skiego, z którego zwierz´ta i produkty wymienione w przepisach wskazanych w za∏àczniku nr 1 oraz produkty wymienione w przepisach wskazanych w za∏àczniku nr 2 sà wysy∏ane do innego paƒstwa cz∏onkowskiego; 12) paƒstwo przeznaczenia — paƒstwo cz∏onkowskie, do którego zwierz´ta i produkty wymienione w przepisach wskazanych w za∏àczniku nr 1 oraz produkty wymienione w przepisach wskazanych w za∏àczniku nr 2 sà wysy∏ane z innego paƒstwa cz∏onkowskiego. Rozdzia∏ 2 Kontrola weterynaryjna w handlu zwierz´tami i produktami wymienionymi w przepisach wskazanych w za∏àczniku nr 1 Art. 3. 1. Zwierz´ta i produkty, o których mowa w art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. a, mogà byç przedmiotem han dlu, je˝eli: 1) spe∏niajà wymagania okreÊlone w przepisach o zdrowiu zwierzàt i zwalczaniu chorób zakaênych oraz w przepisach o organizacji hodowli i rozro dzie zwierzàt gospodarskich, które wdra˝ajà prze pisy Unii Europejskiej wskazane w cz´Êci I i II za∏àcznika nr 1, a zwierz´ta i produkty wskazane w cz´Êci III za∏àcznika nr 1 spe∏niajà wymagania zdrowotne dla zwierzàt paƒstwa przeznaczenia; 2) pochodzà z gospodarstw, centrów (organizacji) podlegajàcych regularnym kontrolom weteryna ryjnym, o których mowa w art. 6; 3) sà oznakowane zgodnie z przepisami Unii Europej skiej o identyfikacji i rejestracji zwierzàt; 4) sà zarejestrowane w sposób umo˝liwiajàcy odna lezienie gospodarstwa lub centrum (organizacji), z którego pochodzà lub w którym znajdowa∏y si´ podczas przemieszczania na terytorium Unii Euro pejskiej, w rozumieniu przepisów o weterynaryj nej kontroli granicznej; 5) podczas transportu towarzyszy im Êwiadectwo zdrowia lub inne dokumenty, o których mowa w przepisach o zdrowiu zwierzàt i zwalczaniu cho rób zakaênych oraz w przepisach o organizacji ho dowli i rozrodzie zwierzàt gospodarskich, które wdra˝ajà przepisy Unii Europejskiej wskazane w cz´Êci I i II za∏àcznika nr 1, a w przypadku zwie rzàt lub produktów wskazanych w cz´Êci III za∏àcz nika nr 1 — Êwiadectwo zdrowia lub inne doku menty okreÊlone przez paƒstwo przeznaczenia; 6) w przypadku zwierzàt wra˝liwych na choroby lub produktów pochodzàcych od takich zwierzàt: a) nie pochodzà z gospodarstw, centrów (organi zacji), obszarów lub regionów obj´tych zakaza mi lub ograniczeniami wprowadzonymi zgod nie z przepisami Unii Europejskiej o zwalczaniu chorób zakaênych zwierzàt, z powodu podejrze nia lub wystàpienia chorób wymienionych w za∏àczniku nr 3 lub z powodu wprowadzenia Êrodków zapobiegawczych, b) nie pochodzà z gospodarstw, centrów (organi zacji), obszarów lub regionów obj´tych zakaza mi lub ograniczeniami z powodu podejrzenia lub wystàpienia chorób niewymienionych w za ∏àczniku nr 3 lub z powodu wprowadzenia Êrod ków zapobiegawczych, c) przeznaczonych do gospodarstw lub centrów (organizacji) znajdujàcych si´ w paƒstwie cz∏on kowskim, które uzyska∏y dodatkowe gwarancje, Dziennik Ustaw Nr 16 — 723 — Poz. 145 zgodnie z przepisami Unii Europejskiej2), lub do paƒstwa uznanego, zgodnie z przepisami Unii Europejskiej, w ca∏oÊci lub cz´Êci za wolne od chorób innych ni˝ wymienione w za∏àczniku nr 3 — pochodzà z gospodarstw, które zapew niajà spe∏nienie równowa˝nych gwarancji wy maganych przez to paƒstwo, d) przeznaczonych do paƒstwa cz∏onkowskiego lub jego cz´Êci, które uzyska∏o dodatkowe gwa rancje, o których mowa w lit. c — pochodzà z gospodarstw, centrów (organizacji) lub regio nów, które zapewniajà spe∏nienie takich gwa rancji. 2. Âwiadectwa zdrowia lub inne dokumenty, o któ rych mowa w ust. 1 pkt 5, wystawiane przez powiatowe go lekarza weterynarii nadzorujàcego gospodarstwo, zak∏ad lub centrum (organizacj´), z którego pochodzà zwierz´ta lub produkty, a w przypadku dokumentów wymaganych na podstawie przepisów zootechnicz nych, wymienionych w cz´Êci II za∏àcznika nr 1, wysta wione przez zwiàzek hodowców lub inny podmiot pro wadzàcy ksi´g´ zwierzàt hodowlanych lub rejestr zwie rzàt hodowlanych towarzyszà zwierz´tom lub produk tom do miejsca ich przeznaczenia. 3. Powiatowy lekarz weterynarii wystawia Êwia dectwa i inne dokumenty, o których mowa w ust. 1 pkt 5, po sprawdzeniu, ˝e gospodarstwo, centrum (or ganizacja) spe∏niajà wymagania, o których mowa w ust. 1 pkt 6. 4. W przypadku transportu zwierzàt lub produktów do kilku miejsc przeznaczenia zwierz´ta i produkty roz dziela si´ na tyle partii, ile jest miejsc przeznaczenia, a ka˝dej partii towarzyszy Êwiadectwo zdrowia lub in ne dokumenty, o których mowa w ust. 1 pkt 5. Art. 4. 1. W przypadku gdy zwierz´ta lub produkty wymienione w przepisach, wskazanych w cz´Êciach I i II za∏àcznika nr 1, które spe∏niajà wymagania okre Êlone w przepisach Unii Europejskiej, sà przeznaczone do wywozu do paƒstwa trzeciego przez terytorium in nego paƒstwa cz∏onkowskiego, to ich transport pozo staje pod dozorem celnym do miejsca opuszczenia te rytorium Unii Europejskiej, z wyjàtkiem szczególnych okolicznoÊci wymagajàcych natychmiastowego dzia ∏ania zwiàzanych z dobrostanem zwierzàt, po uzyska niu pozwolenia w∏aÊciwej w∏adzy zgodnie z odr´bny mi przepisami Unii Europejskiej3). 2. Na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej pozwo lenie, o którym mowa w ust. 1, wydaje powiatowy le karz weterynarii w drodze decyzji. 3. W przypadku wywozu zwierzàt i produktów nie spe∏niajàcych wymagaƒ okreÊlonych w przepisach Unii Europejskiej lub w przypadku zwierzàt i produk tów wymienionych w cz´Êci III za∏àcznika nr 1 mogà byç one transportowane przez terytorium innego paƒ stwa cz∏onkowskiego, je˝eli na ten transport udzieli∏a pozwolenia w∏aÊciwa w∏adza paƒstwa cz∏onkowskie go, przez którego terytorium przesy∏ka jest transporto wana. 4. W przypadku gdy zwierz´ta i produkty, o których mowa w ust. 3, sà transportowane przez terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, pozwolenie wydaje G∏ówny Lekarz Weterynarii w drodze decyzji. Art. 5. 1. Je˝eli zwierz´ta, wymienione w przepi sach wskazanych w za∏àczniku nr 1, sà przeznaczone do uboju w ramach krajowego programu zwalczania chorób niewymienionych w za∏àczniku nr 3, to zwie rz´ta te i produkty od nich pochodzàce, wymienione w przepisach wskazanych w za∏àczniku nr 1, nie mogà byç wysy∏ane do innego paƒstwa cz∏onkowskiego. 2. Je˝eli zwierz´ta i produkty, wymienione w prze pisach wskazanych w za∏àczniku nr 1, sà obj´te zaka zem wprowadzania na rynek na terytorium Rzeczypo spolitej Polskiej ze wzgl´du na ochron´ zdrowia ludzi lub zwierzàt, zgodnie z postanowieniami art. 30 Trak tatu ustanawiajàcego Wspólnot´ Europejskà, to nie mogà byç one wysy∏ane do innego paƒstwa cz∏on kowskiego. Art. 6. 1. Z zastrze˝eniem obowiàzku przeprowa dzania przez urz´dowego lekarza weterynarii badaƒ monitorujàcych, zgodnie z przepisami Unii Europej skiej, powiatowy lekarz weterynarii dokonuje kontroli weterynaryjnej w gospodarstwach, centrach (organi zacjach), w zatwierdzonych punktach skupu oraz miej scach gromadzenia zwierzàt, w celu zapewnienia, aby zwierz´ta lub produkty przeznaczone do handlu spe∏ nia∏y wymagania okreÊlone w przepisach Unii Euro pejskiej, a w szczególnoÊci okreÊlone w art. 3 ust. 1 pkt 3—5. 2. W przypadku wàtpliwoÊci co do spe∏niania przez zwierz´ta lub produkty wymagaƒ okreÊlonych w prze pisach Unii Europejskiej powiatowy lekarz weterynarii przeprowadza wszelkie niezb´dne kontrole, a je˝eli zo stanà potwierdzone nieprawid∏owoÊci, podejmuje w∏aÊciwe dzia∏ania w∏àcznie z nakazaniem izolacji go spodarstwa lub centrum (organizacji) na podstawie odr´bnych przepisów. Art. 7. 1. Zwierz´ta lub produkty wymienione w przepisach wskazanych w za∏àczniku nr 1 mogà byç wysy∏ane do innego paƒstwa cz∏onkowskiego, je˝eli posiadacze tych zwierzàt lub produktów zapewnià spe∏nianie wymagaƒ zdrowotnych lub zootechnicz nych okreÊlonych w przepisach Unii Europejskiej lub, w kwestiach nieuregulowanych tymi przepisami, w przepisach o ochronie zdrowia zwierzàt i zwalczaniu chorób zakaênych lub organizacji hodowli i rozrodzie zwierzàt gospodarskich na wszystkich etapach pro dukcji i wprowadzania na rynek. 2. Niezale˝nie od wymagaƒ, o których mowa w ust. 1, zwierz´ta lub produkty, wymienione w prze Dziennik Ustaw Nr 16 — 724 — Poz. 145 ——————— 2) Art. 9 dyrektywy Rady 64/432/EWG z dnia 26 czerwca 1964 r. w sprawie problemów zdrowotnych zwierzàt wp∏ywajàcych na handel wewnàtrzwspólnotowy byd∏em i trzodà chlewnà. 3) Decyzja Komisji 93/444/WE z dnia 2 lipca 1993 r. w sprawie szczegó∏owych zasad okreÊlajàcych handel wewnàtrz Wspólnoty pewnymi ˝ywymi zwierz´tami i produktami przeznaczonymi na eksport do paƒstw trzecich. pisach wskazanych w cz´Êciach I i II za∏àcznika nr 1, mogà byç wysy∏ane do innego paƒstwa cz∏onkowskie go, je˝eli zosta∏y poddane kontroli weterynaryjnej przeprowadzanej w takim zakresie, jakby by∏y prze znaczone na rynek krajowy, chyba ˝e przepisy Unii Eu ropejskiej stanowià inaczej. 3. Zwierz´ta, o których mowa w ust. 1, mogà byç wysy∏ane do innego paƒstwa cz∏onkowskiego, je˝eli sà przewo˝one odpowiednimi Êrodkami transportu spe∏niajàcymi wymagania higieniczne na podstawie odr´bnych przepisów. Art. 8. Powiatowy lekarz weterynarii, który wysta wi∏ Êwiadectwo zdrowia lub inny dokument towarzy szàcy zwierz´tom lub produktom, przekazuje, w dniu wystawienia tego dokumentu lub Êwiadectwa, za po Êrednictwem elektronicznego systemu wymiany infor macji, organowi centralnemu paƒstwa cz∏onkowskie go w∏aÊciwemu do przeprowadzania kontroli wetery naryjnej oraz organowi, któremu takie kompetencje zosta∏y przekazane, w∏aÊciwemu ze wzgl´du na miej sce przeznaczenia, wymagane informacje o tych zwie rz´tach lub produktach. Art. 9. 1. Powiatowy lekarz weterynarii mo˝e w miejscu przeznaczenia zwierzàt lub produktów usta liç, za pomocà niedyskryminujàcych kontroli wetery naryjnych, ˝e wymagania okreÊlone w art. 3—6 zosta ∏y spe∏nione, w tym mo˝e pobraç próbki do badaƒ zgodnie z przepisami Unii Europejskiej4). 2. Powiatowy lekarz weterynarii mo˝e tak˝e prze prowadzaç kontrole podczas transportu zwierzàt lub produktów, je˝eli posiada informacje lub uzyska∏ je od w∏aÊciwej w∏adzy paƒstwa, przez terytorium którego zwierz´ta lub produkty by∏y transportowane, ˝e zacho dzi podejrzenie naruszenia przepisów Unii Europej skiej. Art. 10. 1. Je˝eli zwierz´ta wymienione w przepi sach wskazanych w za∏àczniku nr 1, pochodzàce z in nego paƒstwa cz∏onkowskiego, sà przeznaczone do: 1) zatwierdzonego punktu skupu lub miejsca groma dzenia zwierzàt w rozumieniu przepisów Unii Eu ropejskiej — to podmiot prowadzàcy taki punkt skupu lub miejsce gromadzenia zwierzàt przyjmu je zwierz´ta, które spe∏niajà wymagania, o których mowa w art. 3 i 4; powiatowy lekarz weterynarii sprawdza za pomocà niedyskryminujàcych kon troli Êwiadectwa zdrowia lub inne dokumenty to warzyszàce zwierz´tom w zakresie spe∏niania przez nie tych wymagaƒ; 2) rzeêni b´dàcej pod nadzorem powiatowego leka rza weterynarii — to lekarz ten zapewnia, w szcze gólnoÊci na podstawie kontroli Êwiadectw zdrowia lub innych dokumentów towarzyszàcych zwierz´ tom, ˝e tylko zwierz´ta spe∏niajàce wymagania, o których mowa w art. 3 i 4, sà poddawane ubojo wi; podmiot prowadzàcy rzeêni´ poddaje ubojowi zwierz´ta, je˝eli spe∏niajà wymagania, o których mowa w art. 3 ust. 1 pkt 3—5; 3) zarejestrowanego podmiotu rozdzielajàcego prze sy∏ki zwierzàt lub innego podmiotu niepodlegajà cego sta∏emu nadzorowi powiatowego lekarza weterynarii — taki podmiot uznaje si´ za odbiorc´ zwierzàt; 4) gospodarstw lub centrów (organizacji), w przypad ku gdy podczas transportu nastàpi cz´Êciowe wy ∏adowanie przesy∏ki tych zwierzàt — to ka˝demu wy∏adowanemu zwierz´ciu lub partii zwierzàt to warzyszy orygina∏ Êwiadectwa zdrowia lub innego dokumentu, o którym mowa w art. 3 ust. 1 pkt 5, do chwili dostarczenia tej przesy∏ki do odbiorcy wskazanego w tym Êwiadectwie lub innym doku mencie. 2. Podmioty, o których mowa w ust. 1 pkt 3 i 4, przed dokonaniem podzia∏u przesy∏ki zwierzàt lub dal szym wprowadzaniem ich na rynek sprawdzajà, czy sà one oznakowane i zaopatrzone w Êwiadectwo zdrowia lub inne dokumenty, o których mowa w art. 3 ust. 1 pkt 3—5, a w przypadku stwierdzenia braków lub nie prawid∏owoÊci powiadamiajà o nich niezw∏ocznie po wiatowego lekarza weterynarii oraz izolujà przesy∏k´ zwierzàt do czasu podj´cia przez tego lekarza decyzji dotyczàcej tej przesy∏ki. 3. Podmioty, o których mowa w ust. 1 pkt 3 i 4, przed zarejestrowaniem ich przez powiatowego leka rza weterynarii sk∏adajà oÊwiadczenie, w którym zobo wiàzujà si´ do spe∏nienia wymogów, o których mowa w ust. 2. Powiatowy lekarz weterynarii przez wyrywko we kontrole sprawdza, czy warunki te sà spe∏nione. 4. Przepisy ust. 1—3 stosuje si´ odpowiednio do odbiorców produktów wymienionych w przepisach wskazanych w za∏àczniku nr 1. Art. 11. 1. Odbiorcy przesy∏ek zwierzàt lub przesy ∏ek produktów wymienieni w Êwiadectwie zdrowia lub innym dokumencie, o którym mowa w art. 3 ust. 1 pkt 5: 1) zg∏aszajà z wyprzedzeniem jednego dnia, a w uza sadnionych przypadkach dwóch dni, na ˝àdanie powiatowego lekarza weterynarii w∏aÊciwego ze wzgl´du na miejsce przeznaczenia przesy∏ki oraz w zakresie niezb´dnym do przeprowadzania kon troli, o których mowa w art. 10, przywóz zwierzàt lub produktów z innego paƒstwa cz∏onkowskiego, podajàc rodzaj przesy∏ki i przewidywany czas jej przybycia; 2) przechowujà przez okres jednego roku Êwiadectwa zdrowia oraz inne dokumenty w celu przed∏o˝enia ich organom Inspekcji Weterynaryjnej. 2. Przepisu ust. 1 pkt 1 nie stosuje si´ do zareje strowanych koni posiadajàcych dokument identyfika cyjny okreÊlony w przepisach Unii Europejskiej o iden tyfikacji i rejestracji zwierzàt koniowatych. Dziennik Ustaw Nr 16 — 725 — Poz. 145 ——————— 4) Decyzja Komisji 94/338/WE z dnia 25 maja 1994 r. ustana wiajàca szczegó∏owe zasady dyrektywy Rady 90/425/EWG w odniesieniu do celów kontroli weterynaryjnych w miej scu przeznaczenia. Art. 12. 1. Je˝eli przepisy Unii Europejskiej lub w przypadkach nieuregulowanych przez prawo Unii Europejskiej przepisy o zdrowiu zwierzàt i zwalczaniu chorób zakaênych przewidujà poddanie zwierzàt kwa rantannie, to przeprowadza si´ jà w gospodarstwie przeznaczenia. 2. Je˝eli jest to uzasadnione ochronà zdrowia zwierzàt lub zdrowia publicznego, powiatowy lekarz weterynarii mo˝e wydaç decyzj´ o skierowaniu prze sy∏ki zwierzàt do stacji kwarantanny. Stacja kwaran tanny jest w takim przypadku uwa˝ana za miejsce przeznaczenia tej przesy∏ki. 3. W przypadku skierowania przesy∏ki zwierzàt do stacji kwarantanny, o której mowa w ust. 2, G∏ówny Lekarz Weterynarii powiadamia o tym Komisj´ Euro pejskà, wskazujàc powody podj´cia takiej decyzji. Art. 13. 1. Podczas przeprowadzania kontroli w portach, portach lotniczych, granicznych posterun kach kontroli, przez które zwierz´ta i produkty wymie nione w przepisach wskazanych w za∏àczniku nr 1 do ustawy, pochodzàce z paƒstw trzecich, sà wprowadza ne na terytorium Unii Europejskiej w rozumieniu prze pisów o weterynaryjnej kontroli granicznej: 1) graniczny lekarz weterynarii dokonuje kontroli Êwiadectw zdrowia oraz dokumentów towarzyszà cych zwierz´tom i produktom; 2) zwierz´ta i produkty wysy∏ane z paƒstwa cz∏onkow skiego do innego paƒstwa cz∏onkowskiego podle gajà przepisom, o których mowa w art. 9—11; 3) zwierz´ta i produkty pochodzàce z paƒstw trzecich podlegajà przepisom o weterynaryjnej kontroli granicznej. 2. Przepisów ust. 1 nie stosuje si´, je˝eli zwierz´ta i produkty przewozi si´ w sposób regularny i bezpo Êredni Êrodkami transportu kursujàcymi pomi´dzy dwoma punktami geograficznymi Unii Europejskiej. Zwierz´ta i produkty poddaje si´ wówczas kontrolom, o których mowa w art. 9—11. Art. 14. 1. Je˝eli kontrola weterynaryjna przepro wadzana w miejscu przeznaczenia przesy∏ki zwierzàt lub produktów albo podczas ich transportu wykazuje obecnoÊç czynników zakaênych powodujàcych choro by, o których mowa w przepisach Unii Europejskiej o zg∏aszaniu chorób zwierzàt we Wspólnocie, zoono zy, inne choroby lub jakàkolwiek przyczyn´, która mo ˝e stanowiç êród∏o powa˝nego zagro˝enia dla zdrowia zwierzàt lub zdrowia publicznego, lub kontrola ta wy kazuje, ˝e produkty pochodzà z regionu dotkni´tego chorobà zakaênà, to powiatowy lekarz weterynarii na kazuje, w drodze decyzji: 1) skierowanie zwierz´cia lub przesy∏ki zwierzàt do najbli˝szej stacji kwarantanny albo 2) uÊmiercenie zwierzàt i zniszczenie ich zw∏ok; 3) zniszczenie produktów. 2. Koszty zwiàzane z podj´ciem Êrodków, o których mowa w ust. 1, ponosi wysy∏ajàcy lub jego przedsta wiciel, lub osoba odpowiedzialna za przesy∏k´ zwie rzàt lub produktów, w czasie przeprowadzania kontro li, o której mowa w ust. 1. 3. W przypadku wydania decyzji, o której mowa w ust. 1, powiatowy lekarz weterynarii powiadamia o dokonanych ustaleniach, podj´tych Êrodkach oraz powodach ich podj´cia G∏ównego Lekarza Weteryna rii, który informacje w tym zakresie niezw∏ocznie prze kazuje, w formie pisemnej, w∏aÊciwej w∏adzy paƒstwa wysy∏ki oraz Komisji Europejskiej. 4. G∏ówny Lekarz Weterynarii mo˝e wystàpiç do Komisji Europejskiej o podj´cie dzia∏aƒ umo˝liwiajà cych wypracowanie wspólnego stanowiska w zakresie spraw, o których mowa w ust. 1—3, nieuregulowa nych przepisami Unii Europejskiej. Art. 15. 1. Z zastrze˝eniem art. 14, je˝eli weteryna ryjna kontrola przeprowadzana w miejscu przeznacze nia przesy∏ki zwierzàt lub produktów wymienionych w przepisach wskazanych w za∏àczniku nr 1 lub pod czas ich przewozu wykazuje, ˝e zwierz´ta lub produkty nie spe∏niajà wymagaƒ okreÊlonych w przepisach Unii Europejskiej, lub w przypadku gdy Rzeczpospolita Pol ska uzyska∏a dodatkowe gwarancje, o których mowa w art. 3 ust. 1 pkt 6 lit. c, ˝e nie spe∏niajà wymagaƒ do tyczàcych zdrowia zwierzàt obowiàzujàcych na teryto rium Rzeczypospolitej Polskiej, powiatowy lekarz wete rynarii mo˝e nakazaç w drodze decyzji: 1) w przypadku obecnoÊci pozosta∏oÊci chemicznych, biologicznych i weterynaryjnych produktów lecz niczych zatrzymanie pod jego nadzorem przesy∏ki zwierzàt lub przesy∏ki produktów do czasu po twierdzenia zgodnoÊci z przepisami lub, je˝eli wy st´puje naruszenie tych przepisów, zastosowanie Êrodków przewidzianych w przepisach Unii Euro pejskiej, lub 2) ubój zwierzàt lub zniszczenie produktów albo 3) cofni´cie przesy∏ki zwierzàt lub przesy∏ki produk tów, pod warunkiem: a) uzyskania zgody w∏aÊciwej w∏adzy paƒstwa wy sy∏ki oraz b) wczeÊniejszego powiadomienia paƒstw cz∏on kowskich, przez które cofni´ta przesy∏ka ma byç przewo˝ona. 2. Wybór Êrodków, o których mowa w ust. 1, pozo stawia si´ wysy∏ajàcemu lub jego przedstawicielowi, je˝eli nie stwarza to zagro˝enia dla zdrowia publiczne go lub zdrowia zwierzàt. 3. W przypadku gdy Êwiadectwo zdrowia lub doku menty towarzyszàce przesy∏ce zwierzàt lub produktów zawierajà braki lub b∏´dy, decyzj´, o której mowa w ust. 1 pkt 3, wydaje si´ po umo˝liwieniu wysy∏ajàce mu lub jego przedstawicielowi usuni´cia tych braków lub b∏´dów w terminie 7 dni od dnia przybycia prze Dziennik Ustaw Nr 16 — 726 — Poz. 145 sy∏ki zwierzàt lub produktów do miejsca przeznacze nia5). Art. 16. 1. O stwierdzonych przypadkach, o których mowa w art. 14 i 15, powiatowy lekarz weterynarii in formuje niezw∏ocznie G∏ównego Lekarza Weterynarii, który informuje w∏aÊciwà w∏adz´ paƒstwa wysy∏ki w celu podj´cia przez nià odpowiednich Êrodków zgodnie z przepisami Unii Europejskiej. 2. W przypadku uznania przez G∏ównego Lekarza Weterynarii, ˝e Êrodki podj´te przez w∏aÊciwà w∏adz´ paƒstwa wysy∏ki sà niewystarczajàce, to wraz z tà w∏a dzà ustalà wspólnie dzia∏ania s∏u˝àce naprawieniu sy tuacji, a je˝eli uzna to za stosowne, mo˝e wystàpiç o przeprowadzenie kontroli na miejscu w tym paƒ stwie. 3. Je˝eli kontrole, o których mowa w art. 14 i 15, wyka˝à powtarzajàce si´ nieprawid∏owoÊci, G∏ówny Lekarz Weterynarii powiadamia o tym Komisj´ Euro pejskà i w∏aÊciwe w∏adze pozosta∏ych paƒstw cz∏on kowskich. 4. W przypadku uznania przez G∏ównego Lekarza Weterynarii, ˝e dzia∏ania, o których mowa w ust. 2, podj´te przez w∏aÊciwà w∏adz´ paƒstwa wysy∏ki sà niewystarczajàce, mo˝e on wystàpiç do Komisji Euro pejskiej o podj´cie odpowiednich Êrodków. 5. W czasie oczekiwania na ustalenia Komisji Euro pejskiej w zwiàzku z dzia∏aniami, o których mowa w ust. 4, G∏ówny Lekarz Weterynarii wyst´puje z wnio skiem do w∏aÊciwej w∏adzy paƒstwa wysy∏ki o zwi´k szenie cz´stotliwoÊci kontroli przesy∏ek zwierzàt lub przesy∏ek produktów pochodzàcych z tego samego gospodarstwa, centrum (organizacji), zatwierdzonego punktu skupu lub miejsca gromadzenia zwierzàt, co przesy∏ki zwierzàt, o których mowa w art. 14 i 15, oraz je˝eli wyst´puje powa˝ne zagro˝enie dla zdrowia pu blicznego lub zdrowia zwierzàt, o zawieszenie wyda wania Êwiadectw zdrowia lub dokumentów towarzy szàcych. 6. G∏ówny Lekarz Weterynarii mo˝e zarzàdziç zwi´kszenie cz´stotliwoÊci kontroli przez powiato wych lekarzy weterynarii przesy∏ek zwierzàt pocho dzàcych z tego samego gospodarstwa, zak∏adu, za twierdzonego punktu skupu, miejsca gromadzenia zwierzàt lub regionu. 7. W przypadku gdy nieprawid∏owoÊci, o których mowa w art. 14 i 15, zostanà potwierdzone w ustale niach Komisji Europejskiej, G∏ówny Lekarz Weteryna rii mo˝e wystàpiç z wnioskiem do Komisji Europej skiej o podj´cie stosownych dzia∏aƒ, w tym o wprowa dzenie zakazu sprowadzania zwierzàt i produktów po chodzàcych z gospodarstwa, centrum (organizacji), zatwierdzonego punktu skupu, miejsca gromadzenia zwierzàt lub regionu. Art. 17. 1. G∏ówny Lekarz Weterynarii informuje pi semnie wysy∏ajàcego lub jego przedstawiciela oraz w∏aÊciwà w∏adz´ paƒstwa wysy∏ki o podj´tych Êrod kach i decyzjach, o których mowa w art. 16, oraz o po wodach ich podj´cia. 2. W przypadku sporu pomi´dzy wysy∏ajàcym lub jego przedstawicielem i organem wydajàcym decyzj´, je˝eli obie strony wyra˝à na to zgod´, mogà, w termi nie nie d∏u˝szym ni˝ miesiàc, przedstawiç ten spór ocenie eksperta z listy ekspertów sporzàdzonej przez Komisj´ Europejskà. 3. Opinia wydana przez eksperta, o którym mowa w ust. 2, jest wià˝àca dla stron. 4. Koszty cofni´cia przesy∏ki, przetrzymywania lub izolacji zwierzàt albo, je˝eli to konieczne, ich uboju lub zniszczenia, albo zniszczenia produktów ponosi wysy ∏ajàcy lub jego przedstawiciel, lub osoba odpowie dzialna za przesy∏k´. Art. 18. 1. W przypadku uzyskania informacji od w∏aÊciwej w∏adzy paƒstwa przeznaczenia w przypad kach, o których mowa w art. 14 i 15, w sytuacji gdy zwierz´ta lub produkty zosta∏y wys∏ane z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, G∏ówny Lekarz Weterynarii podejmuje wszelkie niezb´dne dzia∏ania i przesy∏a in formacje w∏aÊciwej w∏adzy paƒstwa przeznaczenia o rodzaju przeprowadzonych kontroli, podj´tych dzia ∏aniach oraz powodach ich podj´cia. 2. G∏ówny Lekarz Weterynarii, w przypadku uzna nia przez w∏aÊciwà w∏adz´ paƒstwa przeznaczenia, ˝e podj´te przez niego Êrodki sà niewystarczajàce, ustali wraz z tà w∏adzà dzia∏ania s∏u˝àce naprawie sytuacji, a je˝eli jest to konieczne, zarzàdzi przeprowadzenie kontroli na miejscu. 3. W przypadku gdy Komisja Europejska rozpocz´ ∏a dzia∏ania w celu dokonania ustaleƒ w zwiàzku z sy tuacjà, o której mowa w ust. 1, w czasie oczekiwania na ustalenia Komisji Europejskiej G∏ówny Lekarz We terynarii na wniosek w∏aÊciwej w∏adzy paƒstwa prze znaczenia zarzàdza zwi´kszenie przez w∏aÊciwego te rytorialnie powiatowego lekarza weterynarii cz´stotli woÊci kontroli przesy∏ek zwierzàt lub przesy∏ek pro duktów pochodzàcych z gospodarstwa, centrum (or ganizacji), zatwierdzonego punktu skupu lub miejsca gromadzenia zwierzàt, które stwarzajà zagro˝enie dla zdrowia publicznego lub zdrowia zwierzàt, lub zawie szenie wydawania Êwiadectw zdrowia lub innych do kumentów. Art. 19. 1. W przypadku wystàpienia na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej chorób, o których mowa w przepisach Unii Europejskiej o zg∏aszaniu chorób zwierzàt we Wspólnocie, zoonoz, innych chorób lub innych przyczyn, które mogà stanowiç powa˝ne za gro˝enie dla zdrowia zwierzàt lub zdrowia publiczne go, G∏ówny Lekarz Weterynarii powiadamia o tym nie Dziennik Ustaw Nr 16 — 727 — Poz. 145 ——————— 5) Decyzja Komisji 94/339/EWG z dnia 25 maja 1994 r. usta nawiajàca szczegó∏owe przepisy odnoÊnie do stosowania art. 9 ust. 1 dyrektywy Rady 90/425/EWG dotyczàcej kon troli weterynaryjnych i zootechnicznych obowiàzujàcych w wewnàtrzwspólnotowym handlu okreÊlonymi zwierz´ tami ˝ywymi i produktami majàcej na wzgl´dzie utworze nie rynku wewn´trznego. zw∏ocznie pozosta∏e paƒstwa cz∏onkowskie oraz Komi sj´ Europejskà. 2. W przypadkach, o których mowa w ust. 1, gdy Rzeczpospolita Polska jest paƒstwem wysy∏ki, G∏ówny Lekarz Weterynarii niezw∏ocznie wdra˝a dzia∏ania kon trolne lub zapobiegawcze okreÊlone w przepisach Unii Europejskiej, w szczególnoÊci wyznacza strefy wystà pienia choroby i strefy zagro˝enia chorobà, o których mowa w przepisach Unii Europejskiej, lub mo˝e pod jàç inne stosowne dzia∏ania. 3. W przypadku gdy Rzeczpospolita Polska jest paƒ stwem przewozu lub przeznaczenia przesy∏ki oraz w przypadku stwierdzenia w trakcie przeprowadzania kontroli weterynaryjnych, o których mowa w art. 9—11, wyst´powania chorób lub innych przyczyn, o których mowa w ust. 1, powiatowy lekarz weterynarii mo˝e, je˝eli to konieczne, podjàç dzia∏ania zapobiegawcze okreÊlone w przepisach Unii Europejskiej, w tym naka zaç poddanie zwierzàt kwarantannie. 4. W czasie oczekiwania na podj´cie Êrodków przez Komisj´ Europejskà G∏ówny Lekarz Weterynarii mo˝e, w przypadku gdy Rzeczpospolita Polska jest paƒ stwem przeznaczenia przesy∏ki i zachodzi podejrzenie powa˝nego zagro˝enia dla zdrowia publicznego lub zdrowia zwierzàt, podjàç tymczasowe Êrodki ochronne w odniesieniu do gospodarstw lub centrów (organiza cji), których to dotyczy, a w przypadku choroby zakaê nej — w odniesieniu do strefy wystàpienia choroby i strefy zagro˝enia chorobà, o której mowa w przepi sach Unii Europejskiej. O podj´tych Êrodkach G∏ówny Lekarz Weterynarii niezw∏ocznie powiadamia Komisj´ Europejskà oraz pozosta∏e paƒstwa cz∏onkowskie. 5. G∏ówny Lekarz Weterynarii w przypadku, o któ rym mowa w ust. 3, mo˝e wystàpiç do Komisji Euro pejskiej z wnioskiem o przeprowadzenie kontroli w ce lu ustalenia, jakie Êrodki, o których mowa w ust. 4, zo sta∏y podj´te, i wydania opinii dotyczàcej tych Êrod ków. Art. 20. Powiatowy lekarz weterynarii w∏aÊciwy ze wzgl´du na miejsce wykonywania dzia∏alnoÊci prowa dzi rejestr podmiotów zajmujàcych si´ handlem zwie rz´tami lub produktami wymienionymi w przepisach wskazanych w za∏àczniku nr 1 na zasadach i w trybie okreÊlonych w przepisach o ochronie zdrowia zwierzàt i zwalczaniu chorób zakaênych zwierzàt. Art. 21. 1. Podmioty zajmujàce si´ handlem zwie rz´tami lub produktami wymienionymi w przepisach wskazanych w za∏àczniku nr 1 prowadzà rejestry do staw zwierzàt lub produktów, a podmioty (poÊrednicy) rozdzielajàce przesy∏ki zwierzàt lub produktów oraz in ne podmioty niepodlegajàce sta∏emu nadzorowi po wiatowego lekarza weterynarii, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3, prowadzà równie˝ rejestry miejsc przeznaczenia zwierzàt i produktów. 2. Podmioty, o których mowa w ust. 1, przechowu jà dokumenty dotyczàce dostaw przez okres jednego roku od dnia dokonania dostawy. 3. Podmioty zajmujàce si´ handlem produktami in formujà powiatowego lekarza weterynarii o przybyciu produktów pochodzàcych z innego paƒstwa cz∏on kowskiego w takim zakresie, jaki jest niezb´dny do przeprowadzania kontroli, o której mowa w art. 9. 4. Odbiorcy, o których mowa w art. 11, przechowu jà dane dotyczàce przeznaczenia zwierzàt i produktów przez okres jednego roku od dnia dokonania dostawy. 5. Podmioty i odbiorcy sà obowiàzani udost´pniaç rejestry i dokumenty na ˝àdanie organów Inspekcji Weterynaryjnej. Rozdzia∏ 3 Kontrola weterynaryjna w handlu produktami wymienionymi w przepisach wskazanych w za∏àczniku nr 2 Art. 22. 1. Produkty, o których mowa w art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. b, dopuszcza si´ do handlu, je˝eli sà otrzyma ne, oznakowane, etykietowane i poddane kontroli zgodnie z przepisami Unii Europejskiej obowiàzujàcy mi dla ich przeznaczenia oraz sà zaopatrzone w Êwia dectwo zdrowia, Êwiadectwo zdrowia zwierzàt lub in ny wymagany dokument, który towarzyszy im a˝ do ostatecznego odbiorcy wskazanego w tym dokumen cie. 2. Zak∏ady wprowadzajàce produkty do handlu spe∏niajà warunki, o których mowa w ust. 1, przez sprawowanie sta∏ej kontroli wewn´trznej. 3. Z zastrze˝eniem obowiàzku przeprowadzania przez urz´dowego lekarza weterynarii badaƒ kontrol nych zgodnie z przepisami Unii Europejskiej6), powia towy lekarz weterynarii dokonuje regularnych kontro li weterynaryjnych w zak∏adach, które majà na celu sprawdzenie, czy produkty przeznaczone do handlu spe∏niajà wymagania okreÊlone w przepisach Unii Eu ropejskiej, lub w przypadku, o którym mowa w art. 23 ust. 3, oraz w odniesieniu do produktów wymienio nych w cz´Êci II za∏àcznika nr 2 — czy spe∏niajà wyma gania paƒstwa przeznaczenia. 4. W przypadku wàtpliwoÊci co do spe∏niania przez produkty wymagaƒ okreÊlonych w ust. 3, powiatowy lekarz weterynarii przeprowadza wszelkie niezb´dne kontrole, a je˝eli wàtpliwoÊci zostanà potwierdzone, podejmuje w∏aÊciwe dzia∏ania w∏àcznie z cofni´ciem zatwierdzenia zak∏adu; tryb udzielania i cofania za twierdzenia regulujà przepisy o wymaganiach wetery naryjnych i wprowadzaniu na rynek produktów po chodzenia zwierz´cego. Art. 23. 1. Je˝eli przesy∏ka produktów wymienio nych w przepisach wskazanych w za∏àczniku nr 2 jest Dziennik Ustaw Nr 16 — 728 — Poz. 145 ——————— 6) Dyrektywa Rady 96/23/EWG z dnia 29 kwietnia 1996 r. w sprawie Êrodków monitorowania niektórych substancji i ich pozosta∏oÊci u ˝ywych zwierzàt i w produktach zwie rz´cych oraz uchylajàca dyrektywy 85/358/EWG i 86/469/EWG oraz decyzje 89/187/EWG i 91/664/EWG. skierowana do kilku miejsc przeznaczenia, przepis art. 3 ust. 4 stosuje si´ odpowiednio. 2. Je˝eli przesy∏ka produktów wymienionych w przepisach wskazanych w za∏àczniku nr 2 jest prze znaczona do wywozu do paƒstwa trzeciego, to ich transport pozostaje pod dozorem celnym do miejsca opuszczenia terytorium Unii Europejskiej. 3. W przypadku dokonywania fakultatywnego przywozu produktów z okreÊlonych paƒstw trzecich G∏ówny Lekarz Weterynarii informuje o tym inne paƒ stwa cz∏onkowskie oraz Komisj´ Europejskà. 4. Produkty wymienione w ust. 3 pochodzàce z paƒstwa trzeciego i przeznaczone do innego paƒ stwa cz∏onkowskiego podlegajà kontroli dokumentów dotyczàcych pochodzenia i przeznaczenia tych pro duktów. 5. Zabrania si´ wysy∏ania produktów, o których mowa w ust. 3, do innego paƒstwa cz∏onkowskiego, chyba ˝e sà one przeznaczone do paƒstwa cz∏onkow skiego dokonujàcego fakultatywnego przywozu takich produktów z tego samego paƒstwa trzeciego. Art. 24. 1. Produkty wymienione w przepisach wskazanych w za∏àczniku nr 2 mogà byç wysy∏ane do innego paƒstwa cz∏onkowskiego, je˝eli podmioty od powiedzialne za te produkty zapewnià spe∏nienie wy magaƒ weterynaryjnych na wszystkich etapach ich produkcji, sk∏adowania, wprowadzania na rynek i transportu. 2. Podmioty, o których mowa w ust. 1, zapewniajà ponadto, ˝e: 1) produkty, które zosta∏y uzyskane zgodnie z przepi sami wskazanymi w cz´Êci I za∏àcznika nr 2, sà poddane kontroli weterynaryjnej w taki sposób, w jaki przeprowadza si´ kontrol´ produktów prze znaczonych na rynek krajowy; 2) produkty wymienione w przepisach wskazanych w cz´Êci II za∏àcznika nr 2 nie zostanà wys∏ane do innego paƒstwa cz∏onkowskiego, je˝eli nie mogà byç wprowadzane na rynek krajowy ze wzgl´dów, o których mowa w art. 30 Traktatu ustanawiajàce go Wspólnot´ Europejskà. Art. 25. 1. Powiatowy lekarz weterynarii mo˝e w miejscu przeznaczenia przesy∏ki produktów doko naç niedyskryminujàcych, wyrywkowych kontroli we terynaryjnych w celu potwierdzenia, ˝e produkty spe∏ niajà wymagania okreÊlone w art. 22 i 23, w tym po braç próbki do badaƒ. 2. Powiatowy lekarz weterynarii mo˝e tak˝e prze prowadzaç kontrole podczas transportu produktów, je˝eli posiada informacje lub uzyska∏ je od w∏aÊciwej w∏adzy paƒstwa, przez terytorium którego produkty by∏y transportowane, ˝e zachodzi podejrzenie naru szenia przepisów Unii Europejskiej. Art. 26. 1. Je˝eli produkty wskazane w przepisach wymienionych w za∏àczniku nr 2 pochodzàce z innego paƒstwa cz∏onkowskiego sà przeznaczone do: 1) zak∏adu b´dàcego pod sta∏ym nadzorem powiato wego lekarza weterynarii — to zak∏ad zapewnia, ˝e do tego zak∏adu sà dopuszczone tylko te produkty, które spe∏niajà wymagania, o których mowa w art. 22 ust. 1, odnoÊnie do znakowania i doku mentów towarzyszàcych, a w przypadku produk tów wskazanych w przepisach wymienionych w cz´Êci II za∏àcznika nr 2, ˝e towarzyszà im doku menty wymagane przepisami prawa paƒstwa przeznaczenia; 2) zarejestrowanego podmiotu (poÊrednika) rozdzie lajàcego przesy∏ki lub do przedsi´biorstwa posia dajàcego wiele oddzia∏ów lub jakiegokolwiek in nego zak∏adu, który nie podlega sta∏emu nadzoro wi — to ten podmiot, przedsi´biorstwo lub zak∏ad dokonujà sprawdzenia, zanim przesy∏ka jest roz dzielona lub wprowadzona na rynek, w celu po twierdzenia, ˝e przesy∏ki posiadajà oznakowania oraz Êwiadectwa i dokumenty, o których mowa w pkt 1, i w przypadku stwierdzenia braków lub nieprawid∏owoÊci powiadamiajà o nich niezw∏ocz nie powiatowego lekarza weterynarii; 3) innych odbiorców ni˝ wymienieni w pkt 1 i 2, w szczególnoÊci gdy podczas transportu przesy∏ka jest cz´Êciowo wy∏adowywana — to przesy∏ce to warzyszy, zgodnie z art. 22 ust. 1, orygina∏ Êwia dectwa, o którym mowa w pkt 1. 2. Przepisy art. 10 ust. 3 stosuje si´ odpowiednio do odbiorców produktów wskazanych w przepisach wymienionych w cz´Êci II za∏àcznika nr 2. Art. 27. Z zastrze˝eniem art. 24, je˝eli wymagania weterynaryjne nie zosta∏y okreÊlone w przepisach pra wa Unii Europejskiej oraz w przypadku gdy przedmio tem handlu sà produkty wskazane w przepisach wy mienionych w cz´Êci II za∏àcznika nr 2 i paƒstwo prze znaczenia wymaga ze wzgl´du na postanowienia ogólne Traktatu ustanawiajàcego Wspólnot´ Europej skà, aby zak∏ad pochodzenia produktów spe∏nia∏ wy magania paƒstwa przeznaczenia odnoÊnie do tych produktów, to przedmiotem handlu mogà byç produk ty pochodzàce z zak∏adów, które spe∏niajà te wymaga nia. Art. 28. Powiatowy lekarz weterynarii w∏aÊciwy ze wzgl´du na miejsce wykonywania dzia∏alnoÊci prowa dzi rejestr podmiotów zajmujàcych si´ handlem pro duktami wymienionymi w przepisach wskazanych w za∏àczniku nr 2 na zasadach i w trybie okreÊlonych w przepisach o wymaganiach dla produktów pocho dzenia zwierz´cego. Art. 29. 1. Podmioty, o których mowa w art. 28, prowadzà rejestr dostaw produktów. Przepisy art. 21 ust. 2 stosuje si´ odpowiednio. 2. Podmioty, o których mowa w art. 28, informujà powiatowego lekarza weterynarii, na jego ˝àdanie, o przybyciu produktów pochodzàcych z innego paƒ stwa cz∏onkowskiego, w takim zakresie, jaki jest nie zb´dny do przeprowadzania kontroli weterynaryjnej, o której mowa w art. 25 i 26. Dziennik Ustaw Nr 16 — 729 — Poz. 145 Art. 30. 1. Podczas przeprowadzania kontroli w portach, portach lotniczych, granicznych posterun kach kontroli, przez które produkty wymienione w przepisach wskazanych w za∏àczniku nr 2, pocho dzàce z paƒstw trzecich, sà wprowadzane na teryto rium Unii Europejskiej w rozumieniu przepisów o we terynaryjnej kontroli granicznej: 1) graniczny lekarz weterynarii dokonuje kontroli po chodzenia produktów; 2) produkty wys∏ane z paƒstwa cz∏onkowskiego do innego paƒstwa cz∏onkowskiego podlegajà kon trolom, o których mowa w art. 25 i 26; 3) produkty pochodzàce z paƒstw trzecich podlegajà przepisom o weterynaryjnej kontroli granicznej. 2. Przepisów ust. 1 nie stosuje si´, je˝eli produkty przewozi si´ w sposób regularny i bezpoÊredni Êrod kami transportu kursujàcymi pomi´dzy dwoma punk tami geograficznymi Unii Europejskiej. Produkty pod daje si´ wówczas kontrolom, o których mowa w art. 25 i 26. Art. 31. 1. Je˝eli kontrola weterynaryjna przepro wadzana w miejscu przeznaczenia przesy∏ki produk tów wymienionych w przepisach wskazanych w za ∏àczniku nr 2 lub podczas ich transportu wykazuje obecnoÊç czynników zakaênych powodujàcych choro by, o których mowa w przepisach Unii Europejskiej o zg∏aszaniu chorób zwierzàt we Wspólnocie, zoonozy lub inne choroby lub jakàkolwiek przyczyn´, która mo ˝e stanowiç êród∏o powa˝nego zagro˝enia dla zdrowia zwierzàt lub ludzi, lub kontrola ta wykazuje, ˝e produk ty pochodzà z regionu dotkni´tego chorobà zakaênà, to powiatowy lekarz weterynarii nakazuje, w drodze decyzji, zniszczenie lub wykorzystanie w inny sposób tej partii produktów zgodnie z przepisami Unii Euro pejskiej, z wyjàtkiem produktów poddawanych jednej z obróbek, o których mowa w przepisach Unii Europej skiej7). 2. Przepis art. 14 ust. 2—4 stosuje si´ odpowiednio do produktów wymienionych w przepisach wskaza nych w za∏àczniku nr 2. Art. 32. 1. Je˝eli kontrola weterynaryjna przepro wadzana w miejscu przeznaczenia przesy∏ki produk tów wymienionych w przepisach wskazanych w za ∏àczniku nr 2 lub podczas ich transportu wykazuje, ˝e produkty nie spe∏niajà wymagaƒ okreÊlonych w prze pisach Unii Europejskiej albo w przypadku, gdy wy magania te nie zosta∏y okreÊlone w przepisach Unii Europejskiej — nie spe∏niajà wymagaƒ dotyczàcych zdrowia publicznego obowiàzujàcych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, powiatowy lekarz weteryna rii mo˝e nakazaç w drodze decyzji: 1) zniszczenie produktów albo 2) wykorzystanie produktów na inne cele albo ode s∏anie ich pod warunkiem uzyskania zgody w∏aÊci wej w∏adzy paƒstwa cz∏onkowskiego zak∏adu, z którego przesy∏ka zosta∏a wys∏ana. 2. Przepisy art. 15 ust. 2 i 3 stosuje si´ odpowied nio do produktów wymienionych w przepisach wska zanych w za∏àczniku nr 2. Art. 33. 1. W przypadku wystàpienia sytuacji, o których mowa w art. 31 i 32, dotyczàcych produktów wymienionych w przepisach wskazanych w za∏àczniku nr 2, przepisy art. 16 ust. 1—4 stosuje si´ odpowied nio. 2. W czasie oczekiwania na ustalenia Komisji Euro pejskiej w zwiàzku z dzia∏aniami, o których mowa w art. 16 ust. 4, G∏ówny Lekarz Weterynarii wyst´puje z wnioskiem do w∏aÊciwej w∏adzy paƒstwa wysy∏ki o zwi´kszenie cz´stotliwoÊci kontroli przesy∏ek pro duktów pochodzàcych z zak∏adu lub, je˝eli wyst´puje powa˝ne zagro˝enie dla zdrowia publicznego lub zdrowia zwierzàt, o zawieszenie zatwierdzenia zak∏a du. 3. G∏ówny Lekarz Weterynarii mo˝e zarzàdziç zwi´kszenie cz´stotliwoÊci kontroli przeprowadzanej przez powiatowych lekarzy weterynarii dotyczàcych przesy∏ek produktów pochodzàcych z tego samego za k∏adu. 4. W przypadku gdy nieprawid∏owoÊci, o których mowa w art. 31 i 32, zostanà potwierdzone w ustale niach Komisji Europejskiej, G∏ówny Lekarz Weteryna rii mo˝e wystàpiç z wnioskiem do Komisji Europej skiej o podj´cie stosownych dzia∏aƒ, w tym o wprowa dzenie zakazu sprowadzania produktów pochodzà cych z zak∏adu, o którym mowa w ust. 2. Przepisy art. 17 ust. 1—3 stosuje si´ odpowiednio. 5. Koszty cofni´cia, przetrzymywania przesy∏ki produktów, wykorzystania produktów na inne cele lub zniszczenia produktów ponosi odbiorca przesy∏ki. Art. 34. W przypadku uzyskania informacji od w∏a Êciwej w∏adzy paƒstwa przeznaczenia w przypadkach, o których mowa w art. 31 i 32, je˝eli produkty zosta∏y wys∏ane z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, G∏ów ny Lekarz Weterynarii podejmuje wszelkie niezb´dne dzia∏ania i przesy∏a informacje w∏aÊciwej w∏adzy paƒ stwa przeznaczenia o rodzaju przeprowadzonych kon troli, podj´tych dzia∏aniach oraz powodach ich podj´ cia. Przepisy art. 18 ust. 2 i 3 stosuje si´ odpowiednio. Art. 35. 1. W odniesieniu do produktów wymienio nych w przepisach wskazanych w za∏àczniku nr 2 przepi sy art. 19 ust. 1 i 2 stosuje si´ odpowiednio. 2. W przypadku gdy Rzeczpospolita Polska jest paƒstwem przewozu lub przeznaczenia przesy∏ki oraz w przypadku stwierdzenia w trakcie przeprowadzania kontroli weterynaryjnych, o których mowa w art. 25 i 26, wyst´powania chorób lub innych przyczyn, o których mowa w art. 19 ust. 1, powiatowy lekarz we Dziennik Ustaw Nr 16 — 730 — Poz. 145 ——————— 7) Zgodnie z art. 4 dyrektywy Rady z dnia 22 stycznia 1980 r. 80/215/EWG w sprawie problemów sanitarnych zwierzàt wp∏ywajàcych na handel wewnàtrzwspólnotowy produk tami mi´snymi. terynarii mo˝e, je˝eli to niezb´dne, podjàç dzia∏ania zapobiegawcze okreÊlone w przepisach Unii Europej skiej. 3. W czasie oczekiwania na podj´cie Êrodków przez Komisj´ Europejskà G∏ówny Lekarz Weterynarii mo˝e, w przypadku gdy Rzeczpospolita Polska jest paƒ stwem przeznaczenia przesy∏ki i zachodzi podejrzenie powa˝nego zagro˝enia dla zdrowia ludzi lub zwierzàt, podjàç tymczasowe Êrodki ochronne wobec zak∏adów, których to dotyczy, a w przypadku choroby zakaênej — wobec strefy wystàpienia choroby i strefy zagro˝enia chorobà, o której mowa w przepisach Unii Europej skiej. O podj´tych Êrodkach G∏ówny Lekarz Weteryna rii niezw∏ocznie powiadamia Komisj´ Europejskà oraz pozosta∏e paƒstwa cz∏onkowskie. 4. G∏ówny Lekarz Weterynarii w przypadku, o któ rym mowa w ust. 2, mo˝e wystàpiç do Komisji Euro pejskiej z wnioskiem o przeprowadzenie kontroli w ce lu ustalenia, jakie Êrodki, o których mowa w ust. 3, zo sta∏y podj´te i wydania opinii dotyczàcej tych Êrod ków. Art. 36. G∏ówny Lekarz Weterynarii przekazuje Ko misji Europejskiej informacje o przeprowadzonych na podstawie przepisów ustawy kontrolach weterynaryj nych, zgodnie z przepisami Unii Europejskiej8). Rozdzia∏ 4 Przepisy przejÊciowe i koƒcowe Art. 37. Do post´powaƒ w sprawach obj´tych przepisami niniejszej ustawy wszcz´tych i niezakoƒ czonych przed dniem jej wejÊcia w ˝ycie stosuje si´ przepisy dotychczasowe. Art. 38. Ustawa wchodzi w ˝ycie z dniem uzyska nia przez Rzeczpospolità Polskà cz∏onkostwa w Unii Europejskiej. Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej: A. KwaÊniewski Dziennik Ustaw Nr 16 — 731 — Poz. 145 ——————— 8) Decyzja Komisji 98/470/WE z dnia 9 lipca 1998 r. wykonu jàca dyrektyw´ Rady 89/662/EWG w odniesieniu do infor macji w sprawie kontroli weterynaryjnej. Za∏àczniki do ustawy z dnia 10 grudnia 2003 r. (poz. 145) Za∏àcznik nr 1 WYKAZ PRZEPISÓW UNII EUROPEJSKIEJ W ZAKRESIE KONTROLI WETERYNARYJNEJ W HANDLU ZWIE RZ¢TAMI I PRODUKTAMI CZ¢Âå I Rozdzia∏ 1 1. Dyrektywa Komisji 64/432/EWG z dnia 26 czerwca 1964 r. w sprawie problemów zdrowotnych zwie rzàt wp∏ywajàcych na handel wewnàtrzwspólno towy byd∏em i trzodà chlewnà. 2. Dyrektywa Rady 88/407/EWG z dnia 14 czerwca 1988 r. ustanawiajàca warunki zdrowotne zwierzàt wymagane w handlu wewnàtrzwspólnotowym oraz w przywozie zamro˝onego nasienia byd∏a do mowego. 3. Dyrektywa Rady 89/556/EWG z dnia 25 wrzeÊnia 1989 r. w sprawie warunków zdrowotnych zwie rzàt regulujàcych handel wewnàtrzwspólnotowy oraz przywóz z paƒstw trzecich zarodków byd∏a domowego. 4. Dyrektywa Rady 90/426/EWG z dnia 26 czerwca 1990 r. w sprawie warunków zdrowotnych zwie rzàt regulujàcych przemieszczanie i przywóz zwie rzàt z rodziny koniowatych z paƒstw trzecich. 5. Dyrektywa Rady 90/429/EWG z dnia 26 czerwca 1990 r. ustalajàca warunki sanitarne odnoÊnie do zwierzàt majàce zastosowanie w handlu we wnàtrzwspólnotowym nasieniem byd∏a i trzody chlewnej oraz w przywozie. 6. Dyrektywa Rady 90/539/EWG z dnia 15 paêdzierni ka 1990 r. w sprawie warunków zdrowotnych zwie rzàt regulujàcych handel wewnàtrzwspólnotowy i przywóz z paƒstw trzecich drobiu i jaj wyl´go wych. 7. Dyrektywa Rady 91/67/EWG z dnia 28 stycznia 1991 r. dotyczàca warunków zdrowotnych zwie rzàt obowiàzujàcych przy wprowadzaniu na ry nek zwierzàt i produktów akwakultury. 8. Dyrektywa Rady 91/68/EWG z dnia 28 stycznia 1991 r. w sprawie warunków zdrowotnych zwie rzàt regulujàcych handel wewnàtrzwspólnotowy owcami i kozami. Rozdzia∏ 2 1. Dyrektywa Rady 92/65/EWG z dnia 13 lipca 1992 r. ustanawiajàca warunki zdrowia zwierzàt regulujà ce handel i przywóz do Wspólnoty zwierzàt, nasie nia, komórek jajowych i zarodków nieobj´tych wa runkami zdrowia zwierzàt, ustanowionymi w szczególnych zasadach Wspólnoty okreÊlonych w za∏àczniku A, pkt I do dyrektywy 90/425/EWG. 2. Dyrektywa Rady 92/118/EWG z dnia 17 grudnia 1992 r. ustanawiajàca warunki zdrowotne zwierzàt i zdrowia publicznego regulujàce handel i przywóz do Wspólnoty produktów nieobj´tych wy˝ej wy mienionymi warunkami ustanowionymi w szcze gólnych zasadach wspólnotowych okreÊlonych w za∏àczniku A, pkt I do dyrektywy 89/662/EWG oraz w zakresie czynników chorobotwórczych do dyrektywy 90/425/EWG. CZ¢Âå II 1. Dyrektywa Rady 77/504/EWG z dnia 25 lipca 1977 r. w sprawie zwierzàt hodowlanych czystorasowych z gatunku byd∏a. 2. Dyrektywa Rady 88/661/EWG z dnia 19 grudnia 1988 r. w sprawie norm zootechnicznych majà cych zastosowanie do zwierzàt hodowlanych z gatunku Êwiƒ. 3. Dyrektywa Rady 89/361/EWG z dnia 30 maja 1989 r. dotyczàca owiec i kóz hodowlanych czystoraso wych. 4. Dyrektywa Rady 90/427/EWG z dnia 26 czerwca 1990 r. w sprawie zootechnicznych i genealogicz nych warunków handlu wewnàtrzwspólnotowego koniowatymi. 5. Dyrektywa Rady 91/174/EWG z dnia 25 marca 1991 r. ustanawiajàca przepisy zootechniczne i ge nealogiczne w celu wprowadzania na rynek zwie rzàt rasowych wprowadzajàca poprawki do dyrek tyw 77/504/EWG i 90/425/EWG. 6. Rozporzàdzenie (WE) 1774/2002 Parlamentu Euro pejskiego i Rady z dnia 3 paêdziernika 2002 r. okre Êlajàce przepisy zdrowotne dotyczàce ubocznych produktów pochodzenia zwierz´cego, nieprzezna czonych do spo˝ycia przez ludzi. CZ¢Âå III 1. Pozosta∏e zwierz´ta niewymienione w przepisach, o których mowa w cz´Êci I, a podlegajàce kontro lom weterynaryjnym zgodnie z przepisami usta wy. 2. Nasienie, komórki jajowe i zarodki niewymienione w przepisach, o których mowa w cz´Êci I, a podle gajàce kontrolom weterynaryjnym zgodnie z prze pisami ustawy. Dziennik Ustaw Nr 16 — 732 — Poz. 145 Za∏àcznik nr 2 WYKAZ PRZEPISÓW UNII EUROPEJSKIEJ W ZAKRESIE KONTROLI WETERYNARYJNEJ W HANDLU PRODUKTAMI CZ¢Âå I 1. Dyrektywa Rady 64/433/EWG z dnia 26 czerwca 1964 r. w sprawie problemów zdrowotnych wp∏y wajàcych na handel wewnàtrzwspólnotowy Êwie ˝ym mi´sem. 2. Dyrektywa Rady 71/118/EWG z dnia 15 lutego 1971 r. w sprawie problemów zdrowotnych wp∏y wajàcych na handel Êwie˝ym mi´sem drobiowym. 3. Dyrektywa Rady 72/461/EWG z dnia 12 grudnia 1972 r. w sprawie problemów zdrowotnych wp∏y wajàcych na handel wewnàtrzwspólnotowy Êwie ˝ym mi´sem. 4. Dyrektywa Rady 80/215/EWG z dnia 22 stycznia 1980 r. w sprawie problemów sanitarnych zwierzàt wp∏ywajàcych na handel wewnàtrzwspólnotowy produktami mi´snymi. 5. Dyrektywa Rady 94/65/WE z dnia 14 grudnia 1994 r. ustanawiajàca wymagania w odniesieniu do pro dukcji i wprowadzania na rynek mi´sa mielonego i przetworów mi´snych. 6. Dyrektywa Rady 89/437/EWG z dnia 20 czerwca 1989 r. dotyczàca higieny i problemów sanitar nych zwiàzanych z produkcjà i wprowadzaniem na rynek produktów jajecznych. 7. Dyrektywa Rady 91/67/EWG z dnia 28 stycznia 1991 r. dotyczàca warunków zdrowotnych zwierzàt obowiàzujàcych przy wprowadzaniu na rynek zwierzàt i produktów akwakultury. 8. Dyrektywa Rady 91/492/EWG z dnia 15 lipca 1991 r. ustanawiajàca warunki zdrowotne dotyczàce pro dukcji i wprowadzania do obrotu ˝ywych ma∏˝y dwuskorupowych. 9. Dyrektywa Rady 77/99/EWG z dnia 21 grudnia 1976 r. w sprawie problemów zdrowotnych wp∏y wajàcych na handel wewnàtrzwspólnotowy pro duktami mi´snymi. 10. Dyrektywa Rady 91/493/EWG z dnia 22 lipca 1991 r. ustanawiajàca warunki zdrowotne dotyczàce pro dukcji i wprowadzania do obrotu produktów rybo ∏ówstwa. 11. Dyrektywa Rady 91/494/EWG z dnia 26 czerwca 1991 r. w sprawie warunków zdrowotnych zwie rzàt regulujàcych handel wewnàtrzwspólnotowy oraz przywóz Êwie˝ego mi´sa drobiowego z paƒstw trzecich. 12. Dyrektywa Rady 91/495/EWG z dnia 27 listopada 1990 r. dotyczàca zdrowia publicznego i proble mów zdrowotnych zwierzàt wp∏ywajàcych na pro dukcj´ i wprowadzanie do obrotu mi´sa królicze go oraz dziczyzny hodowlanej. 13. Dyrektywa Rady 92/45/EWG z dnia 16 czerwca 1992 r. w sprawie zdrowia publicznego i proble mów zdrowotnych zwierzàt odnoszàcych si´ do odstrza∏u dzikiej zwierzyny oraz wprowadzania do obrotu dziczyzny. 14. Dyrektywa Rady 92/46/EWG z dnia 16 czerwca 1992 r. ustanawiajàca przepisy zdrowotne dla pro dukcji i wprowadzania do obrotu surowego mle ka, mleka poddanego obróbce cieplnej i produk tów na bazie mleka. CZ¢Âå II Dyrektywa Rady 92/118/EWG z dnia 17 grudnia 1992 r. ustanawiajàca warunki zdrowotne zwierzàt i zdrowia publicznego regulujàce handel i przywóz do Wspólnoty produktów nieobj´tych wy˝ej wy mienionymi warunkami ustanowionymi w szcze gólnych zasadach Wspólnotowych okreÊlonych w za∏àczniku 1 rozdzia∏ I do dyrektywy 89/662/EWG oraz w zakresie czynników chorobotwórczych do dyrektywy 90/425/EWG. Dziennik Ustaw Nr 16 — 733 — Poz. 145 Za∏àcznik nr 3 WYKAZ CHORÓB I CHORÓB ZAKAèNYCH, KTÓRYCH STWIERDZENIE POWODUJE OBOWIÑZEK PODJ¢CIA NATYCHMIASTOWYCH DZIA¸A¡, W¸ÑCZNIE Z WPROWADZENIEM OGRANICZE¡ TERYTORIALNYCH W PA¡STWACH CZ¸ONKOWSKICH, REGIONACH LUB STREFACH 1. Pryszczyca (Foot and mouth disease) 2. Klasyczny pomór Êwiƒ (Clasical swine fever) 3. Afrykaƒski pomór Êwiƒ (African swine fever) 4. Choroba p´cherzykowa Êwiƒ (Swine vesicular di sease) 5. Rzekomy pomór drobiu (Newcastle disease) 6. Ksi´gosusz (Rinderpest) 7. Pomór ma∏ych prze˝uwaczy (Peste des petits rumi nants) 8. P´cherzykowe zapalenie jamy ustnej (Vesicular stomatitis) 9. Choroba niebieskiego j´zyka (Bluetongue) 10. Afrykaƒski pomór koni (African horse sickness) 11. Wirusowe zapalenie mózgu i rdzenia koni (Equine encephalomyelitis) 12. Enterowirusowe zapalenie mózgu i rdzenia u Êwiƒ d. choroba cieszyƒska i taflaƒska (Enterovirus en cephalomyelitis) 13. Influenza ptaków (Highly pathogenic avian influen za) 14. Ospa owiec i kóz (Sheep pox and goat pox) 15. Choroba guzowata skóry (Lumpy skin disease) 16. Goràczka doliny Rift (Rift valley fever) 17. Zaraza p∏ucna byd∏a (Contagious bovine pleuro pneumonia)