National Plan for Preparedness, Response and Co-operation against Oil Pollution and the Hazardous and Noxious Substances in the Sea and Navigable Rivers

18/06/2023, 15:43 ���� ��و���� - ��ح �� و ��ا�� https://rc.majlis.ir/fa/law/print version/1668788 1/8 شماره22236/ت58489هـ 1400/3/1 وزارت راه و شهرسازي ـ وزارت کشور ـ وزارت نفت وزارت دفاع و پشتیبانی نیروهاي مسلح ـ وزارت جهادکشاورزي وزارت امور خارجه ـ وزارت نیرو ـ وزارت امور اقتصادي و دارایی سازمان برنامه و بودجه کشور ـ سازمان حفاظت محیط زیست سازمان هواشناسی کشور ـ جمعیت هالل احمر جمهوري اسالمی ایران هیأت وزیران در جلسه 1400/1/29 به پیشنهاد وزارت راه و شهرسازي و به استناد اصل یکصد و سی و هشتم قانون اساسی جمهوري اسالمی ایران و به منظور اجراي تعهدات ناشی از قانون الحاق دولت جمهوري اسالمی ایران به کنوانسیون بین المللی آمادگی، مقابله و همکاري در برابر آلودگی نفتی ـ مصوب 1376 ـ و قانون الحاق دولت جمهوري اسالمی ایران به پروتکل (تشریفات) آمادگی، مقابله و همکاري در برابر سوانح آلودگی ناشی از مواد خطرناك و سمی ـ مصوب 1389 ـ، طرح ملی آمادگی، مقابله و همکاري در برابر آلودگی هاي نفتی و مواد خطرناك و سمی در دریا و رودخانه هاي قابل کشتیرانی را به شرح زیر تصویب کرد: طرح ملی آمادگی، مقابله و همکاري در برابر آلودگی هاي نفتی و مواد خطرناك و سمی در دریا و رودخانه هاي قابل کشتیرانی ماده 1ـ در این تصویب نامه اصطالحات زیر در معانی مربوط مشروح مربوط به کار می روند: 1ـ آلودگی: تخلیه، نشت یا ورود نفت یا مواد خطرناك و سمی در منطقه تحت پوشش این طرح توسط کشتی ها، نفتکش ها، سکوها یا جزایر مصنوعی (اعم از ثابت و شناور)، کشتی ها و نفتکش هاي مصدوم، مغروق و نیمه مغروق، پایانه ها و بنادر تخلیه و بارگیري نفت و مواد خطرناك و سمی، مخازن شناور نفت، خطوط لوله زیرآبی یا دیگر تاسیسات و مخازن نفتی و مواد خطرناك و سمی مستقر در خشکی و یا آلودگی ناشی از انجام عملیات تعمیر، اوراق و قطعه قطعه کردن کشتی یا نفتکش در تعمیرگاه هاي دریایی. 2ـ طرح احتیاطی ملی: طرح کشور جمهوري اسالمی ایران براي آمادگی، همکاري و مقابله در برابر آلودگی. 3ـ طرح احتیاطی استانی: طرح آمادگی، همکاري و مقابله در برابر آلودگی در دریا براي هر یک از استان هاي ساحلی واقع در مناطق تحت پوشش طرح احتیاطی ملی. 4ـ کنوانسیون: کنوانسیون بین المللی آمادگی، مقابله و همکاري در برابر آلودگی نفتی، مصوب 1990 میالدي که کشور ایران به موجب قانون الحاق دولت جمهوري اسالمی ایران به کنوانسیون بین المللی آمادگی، مقابله و همکاري در برابر آلودگی نفتی ـ مصوب 1376 ـ به آن ملحق شده است. 5 ـ پروتکل: پروتکل بین المللی آمادگی، مقابله و همکاري در برابر آلودگی هاي دریایی به مواد خطرناك و سمی مصوب 2000 میالدي که کشور ایران به موجب قانون الحاق به پروتکل (تشریفات) آمادگی، مقابله و همکاري در برابر سوانح آلودگی ناشی از مواد خطرناك و سمی ـ مصوب 1389 ـ به آن ملحق شده است. 6 ـ سوانح منجر به ایجاد آلودگی: سوانحی که در یکی از سطوح زیر رخ می دهد: الف ـ سطح اول ـ آلودگی هاي با اندازه کوچک: آلودگی هاي کمتر از (50) تن یا سوانحی که در آنها احتمال آلودگی حداکثر تا (50) تن نفت و یا مواد خطرناك و سمی وجود داشته باشد. ب ـ سطح دوم ـ آلودگی هاي با اندازه متوسط: آلودگی هاي بیشتر از (50) تن یا سوانحی که در آنها احتمال آلودگی حداکثر تا (500) تن نفت و یا مواد خطرناك و سمی وجود داشته باشد. پ ـ سطح سوم ـ آلودگی هاي با اندازه بزرگ: آلودگی هاي بیشتر از (500) تن یا سوانحی که در آنها احتمال آلودگی بیشتر از (500) تن نفت و یا مواد خطرناك و سمی وجود داشته باشد. 7ـ مرجع ملی: سازمان بنادر و دریانوردي که مسئولیت هماهنگی براي پاسخ به سوانح منجر به آلودگی در طرح احتیاطی ملی و اجراي وظایف دستگاه اجرایی مذکور در ماده (6) کنوانسیون و ماده (4) پروتکل را به عهده دارد. 18/06/2023, 15:43 ���� ��و���� - ��ح �� و ��ا�� https://rc.majlis.ir/fa/law/print version/1668788 2/8 8 ـ مرجع ملی زیست محیطی: سازمان حفاظت محیط زیست که مسئولیت اجراي کنوانسیون هاي زیست محیطی را برعهده دارد. 9ـ مرکز هماهنگی: مرکزي که مسئولیت هماهنگی مقابله با آلودگی در هنگام بروز سوانح سطح سوم را به عهده دارد و تحت نظر مرجع ملی اداره می شود. 10ـ مرجع استانی: اداره کل بنادر و دریانوردي هر یک از استان هاي ساحلی. 11ـ مرکز استانی: مرکزي که مسئولیت هماهنگی ارگان هاي محلی را در هنگام بروز سوانح متوسط آلودگی به عهده دارد و تحت نظر مرجع استانی هر استان اداره می شود. 12ـ مرکز محلی: تشکیالت اداري که در استان ها فعالیت می کنند و پاکسازي تا میزان سقف (50) تن را به عهده دارند و تحت نظر عالی ترین مقام اداري دستگاه مسئول مرکز در محل اداره می شود. 13ـ طرح اضطراري: طرحی که به منظور مقابله سریع و مؤثر در برابر سوانح منجر به آلودگی توسط کشتی ها، نفتکش ها، سکوها، تأسیسات یا جزایر مصنوعی (ثابت و شناور) تهیه می گردد. 14ـ مناطق حساس و آسیب پذیر: مناطقی از عرصه هاي آبی و محدوده ساحلی که به سبب اهمیت بوم شناختی (اکولوژیک)، اقتصادي، اجتماعی، آموزشی، وجود گونه هاي نادر و در معرض خطر تهدید، زیستگاه هاي حساس و یا دالیل علمی و آسیب پذیري در برابر شرایط طبیعی در معرض خطر آسیب شدید بالقوه ناشی از آلودگی بوده و نیازمند تدابیر خاص حفاظتی و حمایت ویژه می باشند. تعیین این مناطق بر عهده مرجع ملی زیست محیطی می باشد. 15ـ نفت: هرگونه نفت در هر شکل اعم از نفت خام، سوخت نفتی، مواد زاید نفتی، مخلوط نفتی و فرآورده هاي نفتی. 16ـ مواد خطرناك و سمی: هر ترکیبی به جز نفت که در صورت ورود به محیط زیست دریایی خطراتی براي سالمت انسان داشته، به منابع زنده و حیات دریایی صدمه زده، امکانات موجود را تخریب کرده یا با سایر کاربردهاي قانونی دریا تداخل ایجاد کند. 17ـ مواد شیمیایی پخش کننده نفت: هر ماده شیمیایی که براي کاهش ضخامت الیه نفتی از طریق پخش نفت در محیط هاي آبی مورد استفاده قرار می گیرد. 18ـ منطقه تحت پوشش: محدوده سواحل و آب هاي موضوع ماده (2) قانون حفاظت از دریاها و رودخانه هاي قابل کشتیرانی در مقابل آلودگی به مواد نفتی ـ مصوب 1389 ـ . ماده2ـ به منظور برنامه ریزي، هماهنگی و نظارت بر اجراي طرح احتیاطی ملی، کارگروه هماهنگی مقابله با آلودگی که در این تصویب نامه "کارگروه ملی" نامیده می شود با عضویت نمایندگان دستگاه هاي زیر (حداقل در سطح معاون وزیر و یا معاون رییس دستگاه) تشکیل می گردد: 1ـ وزارت راه و شهرسازي (سازمان بنادر و دریانوردي). 2ـ وزارت کشور. 3ـ وزارت نفت. 4ـ وزارت دفاع و پشتیبانی نیروهاي مسلح. 5 ـ وزارت جهاد کشاورزي (سازمان شیالت ایران). 6 ـ وزارت امور خارجه. 7ـ وزارت نیرو. 8 ـ وزارت امور اقتصادي و دارایی (گمرك جمهوري اسالمی ایران). 9ـ سازمان برنامه و بودجه کشور. 18/06/2023, 15:43 ���� ��و���� - ��ح �� و ��ا�� https://rc.majlis.ir/fa/law/print version/1668788 3/8 10ـ سازمان حفاظت محیط زیست. 11ـ سازمان هواشناسی کشور. 12ـ جمعیت هالل احمر جمهوري اسالمی ایران. 13ـ شرکت کشتیرانی جمهوري اسالمی ایران. 14ـ شرکت ملی نفتکش ایران. تبصره1ـ ریاست کارگروه ملی به عهده معاون وزیر راه و شهرسازي و مدیر عامل سازمان بنادر و دریانوردي است و دبیرخانه کارگروه ملی در سازمان یادشده تشکیل می گردد. تبصره2ـ کارگروه ملی می تواند حسب مورد از نمایندگان سایر دستگاه هاي ذی ربط (بدون حق رأي) براي شرکت در جلسات دعوت به عمل آورد. ماده3ـ وظایف کارگروه ملی به شرح زیر تعیین می شود: 1ـ تصویب طرح هاي احتیاطی ملی، استانی و طرح هاي اضطراري مقابله با آلودگی به تفکیک سطوح. 2ـ هماهنگ نمودن اقدامات به منظور مقابله با آلودگی در سطح دوم و سوم بر اساس مفاد طرح احتیاطی ملی. 3ـ نظارت بر عملکرد دستگاه هاي مرتبط در اجراي طرح هاي اضطراري و احتیاطی (ملی و استانی). 4ـ جلب مشارکت سایر سازمان ها و نهادهاي مرتبط کشور به منظور مقابله با آلودگی. 5 ـ جلب مشارکت سایر کشورهاي همجوار براساس کنوانسیون، پروتکل و توافق هاي منطقه اي از جمله امضاي یادداشت تفاهم همکاري با هماهنگی وزارت امور خارجه. ماده4ـ به منظور تهیه پیش نویس طرح هاي احتیاطی استانی و همچنین پیگیري اجراي مصوبات کارگروه ملی، کارگروهی متناظر کارگروه ملی در استان هاي ساحلی به ریاست معاون هماهنگی امور عمرانی استانداري به عنوان نماینده وزارت کشور تشکیل می شود و دبیرخانه این کارگروه در اداره کل بنادر و دریانوردي استان هاي ساحلی مستقر می باشد. ماده5 ـ وظایف خاص دستگاه هاي مرتبط در اجراي طرح احتیاطی ملی به شرح زیر تعیین می شود: 1ـ سازمان بنادر و دریانوردي: الف ـ نظارت، ردیابی و واپایش (کنترل) آلودگی در منطقه تحت پوشش طرح احتیاطی ملی. ب ـ تجهیز مراکز استانی به تجهیزات مورد نیاز براي عملیات مقابله با آلودگی. پ ـ نظارت بر فرآیند تجهیز کلیه تأسیسات دریایی فعال در محدوده طرح احتیاطی ملی به تجهیزات مقابله با آلودگی نفتی در چهارچوب ماده (16) کنوانسیون و طرح اضطراري مقابله با آلودگی مواد خطرناك و سمی در ماده (4) پروتکل. 18/06/2023, 15:43 ���� ��و���� - ��ح �� و ��ا�� https://rc.majlis.ir/fa/law/print version/1668788 4/8 ت ـ برنامه ریزي رزمایش (مانور)هاي ملی و استانی مقابله با آلودگی با حضور کلیه دستگاه (ارگان) هاي دریایی شرکت کننده در طرح. ث ـ تهیه و به روزرسانی فهرست تجهیزات موجود در مراکز استانی. ج ـ انجام وظیفه به عنوان مرکز ارتباطی عملیات ملی و مسئول دریافت و انتقال گزارش هاي مندرج در ماده (4) کنوانسیون و ماده (3) پروتکل. چ ـ درخواست کمک از سایر کشورها و تصمیم گیري در مورد ارایه کمک به سایر کشورها با رعایت قوانین و مقررات مربوط. ح ـ جمع آوري کلیه مستندات مربوط به خسارات ناشی از وقوع آلودگی به منابع محیط زیستی و اقتصادي ـ اجتماعی منطقه و اقامه دعوي علیه آلوده کننده در مراجع قضایی و اخذ کلیه خسارات براساس قوانین و مقررات موجود. خ ـ تهیه طرح هاي احتیاطی ملی، استانی و طرح هاي اضطراري مقابله با آلودگی به تفکیک سطوح. د ـ بازنگري تعرفه هاي مربوط به استفاده از تجهیزات مقابله با آلودگی. 2ـ سازمان هواپیمایی کشوري: الف ـ انجام هماهنگی هاي الزم به منظور ارسال فوري گزارش مشاهده آلودگی یا حوادث منجر به آلودگی توسط خلبانان و کارکنان (پرسنل) واحدهاي پروازي در هنگام پرواز بر فراز مناطق دریایی تحت پوشش طرح احتیاطی ملی. ب ـ ارسال فوري گزارش سوانح آلودگی به مرجع ملی بر اساس الگوي (فرم) گزارش آلودگی. پ ـ معرفی نماینده تام االختیار و جانشین به مرجع ملی. ت ـ همکاري با مرجع ملی زیست محیطی در اجراي طرح مدیریت، نظارت، پایش و تعیین خسارات زیست محیطی. 3ـ سازمان هواشناسی کشور: الف ـ همکاري و ارسال فوري گزارش هاي هواشناسی مورد نیاز در هنگام انجام عملیات مقابله با آلودگی به مرجع ملی. مرجع ملی و سازمان هواشناسی کشور به منظور تسهیل اقدامات، توافقات الزم را قبل از وقوع سوانح درخصوص اطالعات جوي ضروري براي هدایت عملیات مقابله با آلودگی را انجام دهند. ب ـ معرفی نماینده تام االختیار و جانشین به مرجع ملی. پ ـ شرکت در برنامه هاي تمرینی به درخواست مرجع ملی. ت ـ اعزام کارکنان (پرسنل) ذی ربط براي شرکت در برنامه هاي آموزشی و تمرینات عملی به درخواست مرجع ملی. 4ـ سازمان حفاظت محیط زیست: الف ـ مدیریت، نظارت، پایش زیست محیطی و اتخاذ تدابیر حفاظتی خاص حین و پس از آلودگی. ب ـ ارزیابی و تعیین خسارات واردشده به منابع و محیط زیست دریایی ناشی از آلودگی. آ 18/06/2023, 15:43 ���� ��و���� - ��ح �� و ��ا�� https://rc.majlis.ir/fa/law/print version/1668788 5/8 پ ـ تعیین موقعیت جغرافیایی، تنظیم نقشه هاي مورد نیاز و تشریح شرایط زیستی مناطق حساس و آسیب پذیر و ایجاد شبکه دریافت و توزیع اطالعات زیست محیطی در منطقه تحت پوشش طرح احتیاطی ملی. تبصره ـ نقشه و اطالعات مناطق حساس و آسیب پذیر حداقل باید شامل اطالعات مربوط به زیستگاه ها، منابع زیست شناسی (بیولوژیک) و مناطق حساس اقتصادي ـ اجتماعی باشد. ت ـ تدوین و اعالم شاخص هاي زیست محیطی مربوط در چهارچوب اجراي طرح احتیاطی ملی با رعایت قوانین و مقررات مربوط. ث ـ اعالم فهرست و دستورالعمل مواد مجاز براي دستگاه ها به منظور پاکسازي آلودگی. ج ـ همکاري با مرجع ملی در خصوص به کارگیري تجهیزات مورد نیاز از مراکز منطقه اي و بین المللی. چ ـ تهیه و اعالم فهرست مواد شیمیایی مجاز به منظور استفاده در پاکسازي و رفع آلودگی، تحت عنوان مواد پخش کننده نفت یا هر عنوان دیگري در منطقه تحت پوشش طرح احتیاطی ملی. تبصره1ـ نحوه، مقدار و روش استفاده از مواد شیمیایی پخش کننده نفت مطابق دستورالعملی خواهد بود که توسط سازمان حفاظت محیط زیست با همکاري مرجع ملی و سایر دستگاه هاي ذی ربط تدوین و اعالم می گردد. تبصره2ـ نظارت بر استفاده از مواد شیمیایی در مناطق تحت پوشش طرح احتیاطی ملی به طور مشترك به عهده مرجع ملی و سازمان حفاظت محیط زیست می باشد. 5 ـ وزارت امور خارجه: الف ـ همکاري و ارایه مشورت به مرجع ملی براي تدوین راهبرد (استراتژي) همکاری هاي بین المللی و منطقه اي بر اساس کنوانسیون ها و پروتکل هاي بین المللی و منطقه اي که دولت جمهوري اسالمی ایران به آنها ملحق شده است. ب ـ انجام هماهنگی هاي الزم در زمینه تهیه طرح هاي منطقه اي، آموزش و انجام عملیات هاي پایش و مقابله با آلودگی بین مرجع ملی و سایر دولت ها، نهادها و سازمان هاي ذی ربط بین المللی. پ ـ ارایه همکاري و مساعدت به مرجع ملی به منظور تبادل تجربیات و دانش فنی با سایر دولت ها و سازمان هاي ذی ربط بین المللی. ت ـ همکاري در انعقاد یادداشت تفاهم نامه دو یا چندجانبه با سایر دولت ها در راستاي اهداف طرح احتیاطی ملی. ث ـ معرفی نماینده تام االختیار و جانشین به مرجع ملی. 6 ـ وزارت دفاع و پشتیبانی نیروهاي مسلح: الف ـ تجهیز بنادر و اسکله هاي تحت مدیریت نیروهاي مسلح به تجهیزات مقابله با آلودگی. ب ـ معرفی نماینده تام االختیار و جانشین به مرجع ملی. پ ـ همکاري با مرجع ملی در هنگام وقوع سوانح آلودگی و در اختیار گذاشتن شناور، بالگرد و هواپیما. ت ـ مشارکت در عملیات هاي پایش و مقابله با آلودگی به ویژه در سطوح (2) و (3). 7ـ وزارت نفت: الف ـ تجهیز اسکله ها و پایانه هاي بارگیري و تخلیه مواد نفتی، مخازن شناور ذخیره نفت و سکوهاي بهره برداري ثابت و شناور متعلق به وزارت نفت براساس ماده (6) کنوانسیون و ماده (4) پروتکل. 18/06/2023, 15:43 ���� ��و���� - ��ح �� و ��ا�� https://rc.majlis.ir/fa/law/print version/1668788 6/8 ب ـ همکاري دو یا چندجانبه در تجهیز بنادر و اسکله هاي مورد استفاده مشترك به تجهیزات مورد نیاز براي آمادگی و مقابله سریع و مؤثر با سوانح آلودگی. پ ـ تعیین و اعالم قسمت هایی از منطقه تحت پوشش طرح احتیاطی ملی در مناطقی از دریا که بیشترین احتمال آلودگی در ارتباط با فعالیت هاي اکتشاف و بهره برداري از منابع دریایی، انتقال، بارگیري و تخلیه نفت و یا مواد خطرناك و سمی توسط آن وزارتخانه وجود داشته باشد. ت ـ تعیین خصوصیات رفتاري و ماهیت مواد خطرناك و سمی به تفکیک هر منطقه عملیاتی (اسکله/ بندر) تحت پوشش وزارت نفت به منظور افزایش ایمنی جان افراد و واکنش سریع تیم مقابله. ث ـ حضور و همکاري با مرجع ملی در برگزاري مانورهاي مقابله با آلودگی. ج ـ داشتن طرح احتیاطی مقابله با آلودگی براي سکوها و اسکله ها. چ ـ معرفی نماینده تام االختیار و جانشین به مرجع ملی. 8 ـ وزارت جهاد کشاورزي: الف ـ تعیین مناطق حساس شیالتی، صیدگاه هاي دریایی و بنادر صیادي و آبزی پروري در مناطق تحت پوشش طرح احتیاطی ملی. ب ـ تجهیز بنادر و اسکله هاي صیادي تحت پوشش به تجهیزات مقابله با آلودگی براساس ماده (6) کنوانسیون و ماده (4) پروتکل. پ ـ همکاري دو یا چند جانبه در بنادر و اسکله هاي مورد استفاده مشترك. ت ـ معرفی نماینده تام االختیار و جانشین به مرجع ملی. 9ـ وزارت نیرو: الف ـ تعیین و اعالم مناطقی از خط ساحلی که در آنها تأسیسات حساس نسبت به آلودگی توسط وزارت نیرو یا شرکت هاي تابع آن احداث شده است. ب ـ اتخاذ تدابیر الزم به منظور جلوگیري از آسیب هاي ناشی از آلودگی به تأسیسات آب و برق. 10ـ وزارت امور اقتصادي و دارایی (گمرك جمهوري اسالمی ایران): همکاري جهت ورود و خروج موقت یا دایم تجهیزات مورد نیاز جهت مقابله با آلودگی. 11ـ جمعیت هالل احمر جمهوري اسالمی ایران: الف ـ تأمین امکانات و نیروي انسانی. ب ـ معرفی نماینده تام االختیار و جانشین به مرجع ملی. ماده6 ـ وظایف مشترك دستگاه هاي عضو کارگروه ملی به شرح زیر تعیین می شود: 1ـ ارسال فوري گزارش سوانح آلودگی به مرجع ملی. 18/06/2023, 15:43 ���� ��و���� - ��ح �� و ��ا�� https://rc.majlis.ir/fa/law/print version/1668788 7/8 2ـ درخواست پشتیبانی عملیاتی از مرجع ملی در هنگام وقوع سوانح آلودگی در صورتی که عملیات مهار و پاکسازي آلودگی خارج از توان عملیاتی طرح هاي احتیاطی ملی و استانی باشد. 3ـ برگزاري تمرینات و برنامه هاي آموزشی منظم با حضور کارکنان و تجهیزات مندرج در طرح هاي احتیاطی استانی و شرکت در برنامه هاي آموزشی به درخواست مرجع ملی. 4ـ ارسال گزارش آخرین وضعیت اقدامات مقابله با آلودگی و اعالم وضعیت تجهیزات، تمرینات و برنامه هاي آموزشی به مرجع ملی. 5 ـ همکاري الزم با بهره گیري از همه ظرفیت هاي اجرایی خود با مرجع ملی در اجراي کامل مفاد این تصویب نامه و طرح هاي احتیاطی ملی و استانی. 6 ـ اجراي طرح اضطراري مقابله با آلودگی در چهارچوب وظایف قانونی دستگاه ها و مصوبات کارگروه ملی. ماده7ـ مرجع ملی و سایر مسئولین معین شده در این طرح باید پس از ارزیابی و طبقه بندي هر سانحه نسبت به مقابله با آلودگی اقدام نمایند. تجهیزات، نیروي انسانی و سایر منابع به کار گرفته شده در چنین مواقعی باید متناسب با وسعت سانحه آلودگی، شدت و چگونگی انتشار آن باشد. ماده8 ـ مرجع ملی باید فهرست کاملی از تجهیزات موجود در کلیه مراکز استانی و محلی را تهیه و نگهداري نماید. هرگونه تغییر در تجهیزات باید در فهرست مذکور درج گردد. ماده9ـ کلیه مراکز محلی باید توانایی مقابله فوري با آلودگی را داشته باشند. عالوه بر در اختیار داشتن تجهیزات کافی، کارکنان محلی باید از آموزش هاي الزم براي مقابله با آلودگی ها نیز برخوردار باشند. متخصصان مواد خطرناك و سمی باید در دسترس بوده و ارتباطات الزم با آنها از قبل طراحی شده باشد. به منظور مقابله با آلودگی هاي تعیین شده در سطح استانی و ملی ارتباط با سازمان ها و مرجع ملی باید در حداقل زمان ممکن انجام پذیرد. کلیه تشریفات و نامه نگاري ها باید از قبل انجام شده و در موارد اضطراري با فوریت به مرحله تصمیم گیري و اجرا برسد. فهرستی از امکانات دیگر سازمان ها باید در اختیار فرمانده عملیات قرار داشته باشد. در تمرینات باید زمان آماده سازي عملیات و به کارگیري تجهیزاتی که از سازمان هاي دیگر در اختیار قرار می گیرد اندازه گیری شده به حداقل برسد. مرجع ملی باید در هنگام وقوع سوانح بزرگ آلودگی هماهنگی هاي الزم به منظور به کارگیري تجهیزات اضافی مورد نیاز از طریق مراکز شناخته شده منطقه اي یا بین المللی انجام دهد. ماده10ـ مرجع ملی باید نسبت به تدوین و اجراي طرح هاي استانی و ملی اطمینان حاصل نماید و با استفاده از روش هاي مناسب، هماهنگی هاي الزم به منظور پشتیبانی کامل از مراکز استانی و محلی در هنگام بروز سوانح آلودگی را فراهم نماید. ماده11ـ مسئولیت هدایت اقدامات مقابله با آلودگی در سطح دوم با مراکز محلی و استانی و در سطح سوم با مرجع ملی می باشد. مرجع ملی باید اطمینان حاصل نماید که توانایی کافی براي مقابله با آلودگی سطح اول در مراکز استانی و محلی به طور کامل در دسترس باشد. ماده12ـ کلیه دستگاه هایی که بر اساس این طرح موظف به انجام اقدامات به منظور مقابله با آلودگی در حوزه صالحیت خود شده اند، باید با هماهنگی مرجع ملی نسبت به تهیه طرح هاي مقابله با آلودگی و سازماندهی کارکنان و تهیه تجهیزات مناسب اقدام نمایند. دستگاه ها باید اطالعات کاملی از کارکنان، تشکیالت و تجهیزات خود را در اختیار مرجع ملی قرار دهند. کارکنان ذی ربط دستگاه ها باید در دوره هاي آموزشی مورد نظر مرجع ملی شرکت کنند. ماده13ـ هماهنگ نمودن فعالیت مراکز محلی در هنگام بروز سوانح آلودگی به عهده مراکز استانی می باشد. مراکز استانی باید اطمینان حاصل نمایند که تشکیالت و تجهیزات مناسب براي مقابله با سوانح آلودگی تا حدود معین شده در سطح اول در مراکز محلی حاضر و آماده کار می باشد و هماهنگی هاي الزم براي انجام اقدامات مشترك در بین مراکز محلی هم جوار و یا سایر مراکز تحت پوشش طرح استانی ایجاد شده باشد. ماده14ـ در هنگام وقوع سوانح آلودگی با اندازه سطح سوم، افراد و مراجع زیر مسئول اقدام و انجام هماهنگی هاي الزم به شرح زیر می باشند: 1ـ مرکز هماهنگی، مسئول هماهنگی عملیات مقابله با آلودگی و راهبري عملیات می باشد. 2ـ استانداري هر استان ساحلی همکاري الزم را با مرکز هماهنگی در خصوص فراخوان و به کارگیري سایر دستگاه هاي مرتبط خواهد داشت. 3ـ افسران ملی که توسط مرجع ملی و از بین کارکنان داراي صالحیت آن مرجع انتخاب و مسئول طراحی و اجراي عملیات مقابله با آلودگی و نظارت بر حسن اجراي طرح احتیاطی ملی می باشند. 4ـ هماهنگ کننده زیست محیطی توسط مرجع ملی زیست محیطی انتخاب و به مرجع ملی معرفی می گردد. هماهنگ کننده زیست محیطی مسئول نظارت بر کلیه جنبه هاي مرتبط با محیط زیست در عملیات مقابله با آلودگی می باشد. 5 ـ مسئول حقوقی کلیه دستگاه هاي ذی ربط موظفند نسبت به جمع آوري اسناد و مدارك جهت طرح دعوي به منظور جبران هزینه ها و خسارات وارده اقدام نمایند. 18/06/2023, 15:43 ���� ��و���� - ��ح �� و ��ا�� https://rc.majlis.ir/fa/law/print version/1668788 8/8 6 ـ مسئول روابط عمومی و اطالع رسانی توسط مرجع ملی تعیین می گردد. 7ـ مرجع ملی در آلودگی هاي سطح سوم می تواند از قابلیت سایر کشورها استفاده نماید. ماده15ـ مرجع ملی باید تسهیالتی را فراهم نماید تا گزارش مربوط به وقوع سوانح منجر به آلودگی یا احتمال وقوع چنین سوانحی از کلیه منابع ممکن و در تمام ساعات شبانه روز به مرجع ملی و مرکز استانی هماهنگی مقابله با آلودگی ارسال گردد. این تسهیالت حداقل باید شامل موارد زیر بوده و در میان کلیه اشخاص و طرف هایی که امکان ارسال گزارش براي آنها وجود دارد توزیع گردد: 1ـ معرفی مراکز دریافت پیام هاي آلودگی. 2ـ برگزاري دوره هاي آموزشی براي دست اندرکاران بخش دولتی و خصوصی. 3ـ آگاه سازي عمومی از هر طریق ممکن. 4ـ تهیه و توزیع الگوي (فرم) گزارش آلودگی و اطالعات مربوط به مراکز دریافت پیام در بین کلیه طرف هاي ذی ربط. تبصره1ـ مراکز استانی و محلی مقابله با آلودگی باید گزارش وقوع یا احتمال وقوع آلودگی را در قالب الگوي (فرم) گزارش آلودگی، بدون کمترین اتالف وقت به مرجع ملی هماهنگی مقابله با آلودگی ارسال نمایند. تبصره2ـ الگوي (فرم) گزارش آلودگی باید از طریق مرجع ملی و سازمان شیالت ایران در اختیار کلیه شناورهاي صیادي و لنج هاي داراي پرچم ایران قرار داده شود. سازمان هاي بهره بردار از دریا مکلفند، الگوي (فرم) گزارش آلودگی را در اختیار کلیه عوامل دریایی خود قرار دهند. الگوي (فرم) گزارش آلودگی باید به شکل یکنواخت در کلیه مراکز استانی و محلی مورد استفاده قرار گیرد. ماده16 ـ به محض وقوع سانحه یا مشاهده هرگونه آلودگی، مسئولین بروز آلودگی، دریافت کنندگان خبر آلودگی و یا مشاهده کنندگان آلودگی باید بدون اتالف وقت گزارش اولیه سانحه را به نزدیکترین مرکز استانی یا محلی ارسال نمایند. مراکز مذکور مکلفند پس از بررسی در صورت صحت وقوع سریعاً گزارش را براي مرکز هماهنگی ارسال نمایند. گزارش ثانویه باید حاوي اطالعات جامع تري در خصوص سانحه یا مشاهدات آلودگی باشد. گزارش ها باید با استفاده از سریع ترین وسایل ارتباطی در دسترس و در کوتاه ترین زمان ممکن به مراکز یادشده ارسال گردند. در صورتی که به تشخیص مرجع ملی سانحه براي کشورهاي مجاور خطرآفرین باشد، این مرجع باید به کشور یا کشورهاي مجاور اطالع رسانی نماید. ماده17ـ مرجع ملی با همکاري کارگروه ملی، چهارچوب طرح احتیاطی مقابله با آلودگی (مورد نیاز براي مراکز استانی و محلی) را تهیه و به کلیه دستگاه هاي مسئول ابالغ می نماید. چنانچه هر یک از مراکز استانی یا محلی اعالم نمایند که نیاز به مقادیر بیشتري از تجهیزات دارند، مراتب توسط کارگروه ملی بررسی و نتیجه آن کتباً اعالم خواهد شد. ماده18ـ کاربرد هرگونه مواد شیمیایی شامل مواد پخش کننده، جاذب ها، مواد اطفاي حریق به منظور پاکسازي آلودگی هاي ناشی از مواد خطرناك و سمی، در منطقه تحت پوشش این طرح منحصراً بر اساس فهرست مواد شیمیایی تأییدشده توسط مرجع ملی زیست محیطی انجام می پذیرد. نظارت بر استفاده از مواد شیمیایی در هر کدام از مراکز تحت پوشش این طرح بر عهده مراکز استانی می باشد. ماده19ـ تصویب نامه شماره 55905/ت35620هـ مورخ 1391/3/23 و اصالح بعدي آن موضوع تصویب نامه شماره 66614/ت56887هـ مورخ 1398/5/30 لغو می شود. معاون اول رئیس جمهور ـ اسحاق جهانگیري  چاپ قانون