跳到主要内容
Nelum
比利时的法律

Arrêté royal modifiant l’arrêté royal du 3 août 2007 concernant la prévention et la réparation des dommages environnementaux lors de la mise sur le marché d’organismes génétiquement modifiés ou de produits en contenant

颁布于 2016-04-27 · 文本截至 2026-10-01

以研究形式发布的公开法律与官方指引,不构成法律、税务或金融建议。

研究内容本身以英文撰写。标题和标签已翻译,调查结果和引文未翻译。

关于这部法律

原标题
Koninklijk besluit tot wijziging van het koninklijk besluit van 3 augustus 2007 betreffende de preventie en het herstel van milieuschade bij het in de handel brengen van genetisch gemodificeerde organismen of van producten die er bevatten.
语言
French; Dutch
类型
条例
国家
比利时
主题
Environment
关键词
pollution control, transport/storage, liability/compensation, genetically modified organism (GMO), polluter pays principle, protection of environment, public health

在哪里阅读

文本

所收录的法律原文,按条款排列。每个条款都有自己的链接。

  1. FEDERALE OVERHEIDSDIENST VOLKSGEZONDHEID, VEILIGHEID VAN DE VOEDSELKETEN EN LEEFMILIEU [C − 2016/24100] 27 APRIL 2016. — Koninklijk besluit tot wijziging van het koninklijk besluit van 3 augustus 2007 betreffende de preventie en het herstel van milieuschade bij het in de handel brengen van genetisch gemodificeerde organismen of van producten die er bevatten FILIP, Koning der Belgen, Aan allen die nu zijn en hierna wezen zullen, Onze Groet. Gelet op de wet van 20 juli 1991 houdende sociale en diverse bepalingen, artikel 132, gewijzigd bij de wetten van 1 maart 2007, 8 juni 2008 en 10 april 2014; Gelet op het koninklijk besluit van 3 augustus 2007 betreffende de preventie en het herstel van milieuschade bij het in de handel brengen van genetisch gemodificeerde organismen of van producten die er bevatten; Gelet op de impactanalyse van de regelgeving, uitgevoerd overeen komstig artikelen 6 en 7 van de wet van 15 december 2013 houdende diverse bepalingen inzake administratieve vereenvoudiging; Gelet op het advies van de inspecteur van Financiën, gegeven op 26 september 2014; Gelet op de betrokkenheid van de gewesten van 5 mei 2015; Gelet op de akkoordbevinding van de Minister van Begroting, d.d. 10 augustus 2015; Gelet op het advies 58.509/1 van de Raad van State, gegeven op 3 december 2015, in toepassing van artikel 84, § 1, eerste lid, 2°, van de wetten op de Raad van State, gecoördineerd op 12 januari 1973; Overwegende dat de Europese Commissie heeft gewezen op het bestaan van lacunes in de Belgische federale bepalingen tot omzetting van richtlijn 2004/35/EG van het Europees Parlement en de Raad van 21 april 2004 betreffende milieuaansprakelijkheid met betrekking tot het voorkomen en herstel len van milieuschade (Pilot case 6722/14/ENVI); Op de voordracht van de Minister van Volksgezondheid, de Minister van Landbouw en de Minister van Leefmilieu en op het advies van de in Raad vergaderde Ministers, Hebben Wij besloten en besluiten Wij : Artikel 1. Dit besluit voorziet in de omzetting van richt lijn 2004/35/EG van het Europees Parlement en de Raad van 21 april 2004 betreffende milieuaansprakelijkheid met betrekking tot het voorkomen en herstellen van milieuschade. Art. 2. Artikel 9 van het koninklijk besluit van 3 augus tus 2007 betreffende de preventie en het herstel van milieuschade bij het in de handel brengen van genetisch gemodificeerde organismen of van producten die er bevatten, wordt vervangen als volgt : “Art. 9. § 1. De exploitanten stellen, in overeenstemming met bijlage III, potentiële herstelmaatregelen vast en leggen die aan de bevoegde instantie ter goedkeuring voor, tenzij de bevoegde instantie krachtens artikel 8, e), maatregelen heeft genomen. § 2. De bevoegde instantie besluit welke herstelmaatregelen in overeenstemming met bijlage III, en zo nodig in samenwerking met de betrokken exploitant, worden uitgevoerd. § 3. Wanneer zich meerdere gevallen van milieuschade hebben voorgedaan en de bevoegde instantie er niet voor kan zorgen dat de noodzakelijke herstelmaatregelen gelijktijdig worden genomen, kan de bevoegde instantie bepalen welk geval van milieuschade eerst moet worden hersteld. Bij het nemen van deze beslissing houdt de bevoegde instantie onder meer rekening met de aard, de omvang en de ernst van de milieuschade en met de mogelijkheid van natuurlijke regeneratie. Er moet ook rekening worden gehouden met gevaar voor de menselijke gezond heid. § 4. De bevoegde instantie nodigt de in artikel 14, § 1, bedoelde personen en in ieder geval de personen op wier terrein herstelmaatre gelen worden getroffen uit opmerkingen te maken en houdt rekening met die opmerkingen. § 5. Om de herstelmaatregelen te bepalen, raadpleegt de bevoegde instantie de DBB, die een adviserende rol heeft.” SERVICE PUBLIC FEDERAL SANTE PUBLIQUE, SECURITE DE LA CHAINE ALIMENTAIRE ET ENVIRONNEMENT [C − 2016/24100] 27 AVRIL 2016. — Arrêté royal modifiant l’arrêté royal du 3 août 2007 concernant la prévention et la réparation des dommages environnementaux lors de la mise sur le marché d’organismes génétiquement modifiés ou de produits en contenant PHILIPPE, Roi des Belges, A tous, présents et à venir, Salut. Vu la loi du 20 juillet 1991 portant des dispositions sociales et diverses, l’article 132, modifiée par les lois des 1er mars 2007, 8 juin 2008 et 10 avril 2014; Vu l’arrêté royal du 3 août 2007 concernant la prévention et la réparation des dommages environnementaux lors de la mise sur le marché d’organismes génétiquement modifiés ou de produits en contenant; Vu l’analyse d’impact de la réglementation réalisée conformément aux articles 6 et 7 de la loi du 15 décembre 2013 portant des dispositions diverses en matière de simplification administrative; Vu l’avis de l’Inspecteur des Finances, donné le 26 septembre 2014; Vu l’association des régions du 5 mai 2015; Vu l’accord du Ministre du Budget, donné le 10 aout 2015; Vu l’avis 58.509/1 du Conseil d’Etat, donné le 3 décembre 2015, en application de l’article 84, § 1er, alinéa 1er, 2°, des lois sur le Conseil d’Etat, coordonnée le 12 janvier 1973; Considérant que la Commission européenne a relevé l’existence de lacunes dans les dispositions fédérales belges transposant la direc tive 2004/35/CE du Parlement européen et du Conseil du 21 avril 2004 sur la responsabilité environnementale en ce qui concerne la prévention et la réparation des dommages environnementaux (Pilot case 6722/14/ENVI); Sur la proposition de la Ministre de la Santé publique, du Ministre de l’Agriculture, et de la Ministre de l’Environnement et de l’avis des Ministres qui en ont délibéré en Conseil, Nous avons arrêté et arrêtons : Article 1er. Le présent arrêté transpose la directive 2004/35/CE du Parlement européen et du Conseil du 21 avril 2004 sur la responsabilité environnementale en ce qui concerne la prévention et la réparation des dommages environnementaux. Art. 2. L’article 9 de l’arrêté royal du 3 août 2007 concernant la prévention et la réparation des dommages environnementaux lors de la mise sur le marché d’organismes génétiquement modifiés ou de produits en contenant est remplacé par ce qui suit : “Art. 9. § 1er. Les exploitants déterminent, conformément à l’annexe III, les mesures de réparation possibles et les soumettent à l’approbation de l’autorité compétente, à moins que celle-ci n’ait pris des mesures au titre de l’article 8, e). § 2. L’autorité compétente définit les mesures de réparation à mettre en œuvre conformément à l’annexe III, le cas échéant avec la collaboration de l’exploitant concerné. § 3. Lorsque plusieurs dommages environnementaux se sont pro duits de telle manière que l’autorité compétente ne peut faire en sorte que les mesures de réparation nécessaires soient prises simultanément, l’autorité compétente est habilitée à décider quel dommage environne mental doit être réparé en premier. L’autorité compétente prend cette décision en tenant compte, notam ment, de la nature, de l’étendue, de la gravité des différents dommages environnementaux concernés et des possibilités de régénération natu relle. Les risques pour la santé humaine sont également pris en compte. § 4. L’autorité compétente invite les personnes visées à l’article 14, § 1, et, en tout état de cause, les personnes sur le terrain desquelles des mesures de réparation devraient être appliquées à présenter leurs observations, dont elle tiendra compte. § 5. Afin de définir les mesures de réparation, l’autorité compétente consulte le SBB, qui a un rôle consultatif. ” 31441BELGISCH STAATSBLAD — 13.05.2016 — MONITEUR BELGE Art. 3. In artikel 14, § 1, van hetzelfde besluit worden de woorden “dan wel een voldoende belang hebben bij de besluitvorming inzake de schade, inzonderheid de rechtspersonen in de zin van artikel 2 van de wet van 12 januari 1993 betreffende een vorderingsrecht inzake bescherming van het leefmilieu,” ingevoegd tussen de woorden “dreigen te lijden,” en de woorden “kunnen bij de bevoegde instantie”. Art. 4. In hetzelfde besluit wordt een bijlage III ingevoegd die als bijlage is gevoegd bij dit besluit. Art. 5. De minister bevoegd voor Volksgezondheid, de minister bevoegd voor Landbouw en de minister bevoegd voor Leefmilieu zijn, ieder wat hem betreft, belast met de uitvoering van dit besluit. Gegeven te Brussel, 27 april 2016. FILIP Van Koningswege : De Minister van Volksgezondheid, Mevr. M. DE BLOCK De Minister van Landbouw, W. BORSUS De Minister van Leefmilieu, Mevr. M.-C. MARGHEM Bijlage bij het koninklijk besluit van 27 april 2016 tot wijziging van het koninklijk besluit van 3 augustus 2007 betreffende de preventie en het herstel van milieuschade bij het in de handel brengen van genetisch gemodificeerde organismen of van producten die er bevatten “Bijlage III bij het koninklijk besluit van 3 augustus 2007 betreffende de preventie en het herstel van milieuschade bij het in de handel brengen van genetisch gemodificeerde organismen of van producten die er bevatten HERSTELLEN VAN MILIEUSCHADE Deze bijlage voorziet in een gemeenschappelijk kader dat moet worden gevolgd om de meest geschikte maatregelen te kiezen voor het herstel van milieuschade. 1. Herstel van schade aan wateren en aan beschermde soorten of natuurlijke habitats Herstel van milieuschade aan wateren en aan beschermde soorten of natuurlijke habitats wordt bereikt door het milieu tot zijn referentietoe stand terug te brengen middels primair, complementair en compense rend herstel, die als volgt gedefinieerd worden : a) „primair” herstel : herstelmaatregelen waardoor aangetaste natuur lijke rijkdommen en/of ecosysteemfuncties tot de referentietoestand worden teruggebracht; b) „complementair” herstel : herstelmaatregelen met betrekking tot natuurlijke rijkdommen en/of ecosystemen ter compensatie van het feit dat primair herstel niet tot volledig herstel van de aangetaste natuur lijke rijkdommen en/of ecosysteemfuncties leidt; c) „compenserend” herstel : maatregelen ter compensatie van tussentijdse verliezen van natuurlijke rijkdommen en/of ecosysteem functies die zich voordoen tussen het tijdstip waarop de schade ontstaat en het tijdstip waarop het primair herstel zijn volledige uitwerking heeft bereikt; d) „tussentijdse verliezen” : verliezen die het gevolg zijn van het feit dat de aangetaste natuurlijke rijkdommen en/of functies van natuur lijke rijkdommen hun ecologische functies niet kunnen vervullen of geen functies kunnen vervullen voor andere natuurlijke rijkdommen of het publiek totdat de primaire of complementaire maatregelen hun uitwerking hebben bereikt. Dit bestaat niet uit financiële compensatie voor het publiek. Indien primair herstel het milieu niet in zijn referentietoestand herstelt, dan vindt complementair herstel plaats. Daarnaast vindt compenserend herstel plaats om tussentijdse verliezen te compenseren. Herstel van milieuschade aan wateren, beschermde soorten en natuurlijke habitats houdt ook in dat elk aanmerkelijk risico dat de menselijke gezondheid negatieve effecten ondervindt, wordt weggeno men. Art. 3. A l’article 14, § 1, du même arrêté les mots « ou ayant un intérêt suffisant à faire valoir à l’égard du processus décisionnel relatif au dommage, et notamment les personnes morales au sens de l’article 2 de la loi du 12 janvier 1993 concernant un droit d’action en matière de protection de l’environnement, » sont insérés entre les mots « le dommage environnemental, » et les mots « sont habilitées ». Art. 4. Dans le même arrêté, il est inséré une annexe III qui est jointe en annexe au présent arrêté. Art. 5. Le ministre qui a la Santé publique dans ses attributions, le ministre qui a l’Agriculture dans ses attributions et le ministre qui a l’Environnement dans ses attributions sont chargés, chacun en ce qui le concerne, de l’exécution du présent arrêté. Donné à Bruxelles, le 27 avril 2016. PHILIPPE Par le Roi : La Ministre de la Santé publique, Mme M. DE BLOCK Le Ministre de l’Agriculture, W. BORSUS La Ministre de l’Environnement, Mme M.-C. MARGHEM Annexe à l’arrêté royal du 27 avril 2016 modifiant l’arrêté royal du 3 août 2007 concernant la prévention et la réparation des dommages environnementaux lors de la mise sur le marché d’organismes génétiquement modifiés ou de produits en contenant « Annexe III à l’arrêté royal du 3 août 2007 concernant la prévention et la réparation des dommages environnementaux lors de la mise sur le marché d’organismes génétiquement modifiés ou de produits en contenant REPARATION DES DOMMAGES ENVIRONNEMENTAUX La présente annexe fixe un cadre commun à appliquer pour choisir les mesures les plus appropriées afin d’assurer la réparation des dommages environnementaux. 1. Réparation de dommages affectant les eaux ou les espèces et habitats naturels protégés La réparation de dommages environnementaux liés aux eaux ainsi qu’aux espèces ou habitats naturels protégés s’effectue par la remise en l’état initial de l’environnement par une réparation primaire, complé mentaire et compensatoire, où : a) la réparation « primaire » désigne toute mesure de réparation par laquelle les ressources naturelles endommagées ou les services détério rés retournent à leur état initial ou s’en rapprochent; b) la réparation « complémentaire » désigne toute mesure de réparation entreprise à l’égard des ressources naturelles ou des services afin de compenser le fait que la réparation primaire n’aboutit pas à la restauration complète des ressources naturelles ou des services; c) la réparation « compensatoire » désigne toute action entreprise afin de compenser les pertes intermédiaires de ressources naturelles ou de services qui surviennent entre la date de survenance d’un dommage et le moment où la réparation primaire a pleinement produit son effet; d) les « pertes intermédiaires » : des pertes résultant du fait que les ressources naturelles ou les services endommagés ne sont pas en mesure de remplir leurs fonctions écologiques ou de fournir des services à d’autres ressources naturelles ou au public jusqu’à ce que les mesures primaires ou complémentaires aient produit leur effet. Elles ne peuvent donner lieu à une compensation financière accordée au public. Lorsqu’une réparation primaire n’aboutit pas à la remise en l’état initial de l’environnement, une réparation complémentaire est effec tuée. En outre, afin de compenser les pertes intermédiaires subies, une réparation compensatoire est entreprise. La réparation de dommages environnementaux, quand il s’agit de dommages affectant les eaux ou les espèces et habitats naturels protégés, implique également l’élimination de tout risque d’incidence négative grave sur la santé humaine. 31442 BELGISCH STAATSBLAD — 13.05.2016 — MONITEUR BELGE 1.1. Hersteldoelstellingen Doel van primaire herstelmaatregelen 1.1.1. Primair herstel heeft tot doel, aangetaste natuurlijke rijkdom men en/of ecosysteemfuncties in hun referentietoestand te herstellen. Doel van complementaire herstelmaatregelen 1.1.2. Wanneer de aangetaste natuurlijke rijkdommen en/of ecosys teemfuncties niet tot hun referentietoestand terugkeren, worden com plementaire herstelmaatregelen genomen. Complementaire herstelmaat regelen hebben tot doel eenzelfde niveau van natuurlijke rijkdommen en/of ecosysteemfuncties te scheppen, zo nodig ook op een andere locatie, als het geval zou zijn geweest wanneer de aangetaste locatie in haar referentietoestand hersteld zou zijn. Waar mogelijk en passend moet de andere locatie geografisch verbonden zijn met de aangetaste locatie, rekening houdend met de belangen van de getroffen populatie. Doel van compenserende herstelmaatregelen 1.1.3. Compenserende herstelmaatregelen worden genomen om tussentijds verlies van de natuurlijke rijkdommen en ecosysteemfunc ties te compenseren in afwachting van regeneratie. Deze compensatie houdt in dat op de aangetaste locatie of op een alternatieve locatie aan beschermde natuurlijke habitats en soorten of wateren aanvullende verbeteringen worden aangebracht. Dit bestaat niet uit financiële compensatie voor het publiek. 1.2. Vaststelling van herstelmaatregelen Vaststelling van primaire herstelmaatregelen 1.2.1. Er worden opties overwogen voor maatregelen om de natuur lijke rijkdommen en ecosysteemfuncties op directe en versnelde wijze, of door natuurlijke regeneratie, weer in hun referentietoestand te brengen. Vaststelling van complementaire en compenserende herstelmaatre gelen 1.2.2. Bij de bepaling van de omvang van complementaire en compenserende herstelmaatregelen wordt eerst een aanpak overwogen die berust op equivalentie van de rijkdommen of functies. In een dergelijke aanpak worden eerst maatregelen overwogen die leiden tot natuurlijke rijkdommen en/of ecosysteemfuncties van dezelfde soort, kwaliteit en kwantiteit als die welke zijn aangetast. Indien dit niet mogelijk is, wordt in alternatieve natuurlijke rijkdommen en/of ecosysteemfuncties voorzien. Een verminderde kwaliteit kan bijvoor beeld worden gecompenseerd door meer herstelmaatregelen. 1.2.3. Wanneer deze eerste keuze op basis van equivalentie van de natuurlijke rijkdommen of functies niet mogelijk blijkt, worden alter natieve waardebepalingstechnieken gebruikt. De bevoegde instantie kan de methode, bijvoorbeeld geldelijke waardebepaling, opleggen, teneinde de omvang van de vereiste aanvullende en compenserende herstelmaatregelen vast te stellen. Indien een waardebepaling van de verloren gegane rijkdommen en/of functies mogelijk is, maar een waardebepaling van de vervangende natuurlijke rijkdommen en/of functies niet haalbaar is binnen een redelijke termijn of tegen redelijke kosten, kan de bevoegde instantie kiezen voor herstelmaatregelen waarvan de kosten overeenstemmen met de geraamde geldelijke waarde van de verloren gegane natuurlijke rijkdommen en/of ecosys teemfuncties. De complementaire en compenserende herstelmaatregelen moeten zodanig opgezet zijn dat de extra natuurlijke rijkdommen en/of ecosysteemfuncties beantwoorden aan de tijdspreferenties en het tijdschema van de herstelmaatregelen. Zo zou de omvang van de compenserende herstelmaatregelen moeten toenemen naargelang het langer duurt voordat de referentietoestand is hersteld (wanneer alle andere factoren gelijk blijven). 1.3. Keuze van de herstelopties 1.3.1. De redelijke herstelopties moeten met gebruikmaking van de beste beschikbare technieken, indien die zijn bepaald, worden beoor deeld op basis van de volgende criteria : — het effect van elke optie op de menselijke gezondheid en de veiligheid; — de kosten van de uitvoering van de verschillende opties; — de kans op succes van elke optie; — de mate waarin elke optie toekomstige schade zal voorkomen en waarin bij de uitvoering van de optie onbedoelde schade kan worden vermeden; — de mate waarin elke optie ten goede komt aan de verschillende onderdelen van de relevante natuurlijke rijkdommen en/of functies in kwestie; 1.1. Objectifs en matière de réparation Objectif de la réparation primaire 1.1.1. L’objectif de la réparation primaire est de remettre en l’état initial, ou dans un état s’en approchant, les ressources naturelles ou les services endommagés. Objectif de la réparation complémentaire 1.1.2. Lorsque le retour à l’état initial des ressources naturelles ou des services endommagés n’a pas lieu, la réparation complémentaire est entreprise. L’objectif de la réparation complémentaire est de fournir un niveau de ressources naturelles ou de services comparable à celui qui aurait été fourni si l’état initial du site endommagé avait été rétabli, y compris, selon le cas, sur un autre site. Lorsque cela est possible et opportun, l’autre site devrait être géographiquement lié au site endommagé, eu égard aux intérêts de la population touchée. Objectif de la réparation compensatoire 1.1.3. La réparation compensatoire est entreprise pour compenser les pertes provisoires de ressources naturelles et de services en attendant la régénération. Cette compensation consiste à apporter des améliorations supplémentaires aux habitats naturels et aux espèces protégées ou aux eaux soit sur le site endommagé, soit sur un autre site. Elle ne peut consister en une compensation financière accordée au public. 1.2. Identification des mesures de réparation Identification des mesures de réparation primaire 1.2.1. Des options comprenant des actions pour rapprocher directe ment les ressources naturelles et les services de leur état initial d’une manière accélérée, ou par une régénération naturelle, sont à envisager. Identification des mesures de réparation complémentaire et compen satoire 1.2.2. Lors de la détermination de l’importance des mesures de réparation complémentaire et compensatoire, les approches allant dans le sens d’une équivalence ressource-ressource ou service-service sont à utiliser en priorité. Dans ces approches, les actions fournissant des ressources naturelles ou des services de type, qualité et quantité équivalents à ceux endommagés sont à utiliser en priorité. Lorsque cela est impossible, d’autres ressources naturelles ou services sont fournis. Par exemple, une réduction de la qualité pourrait être compensée par une augmentation de la quantité des mesures de réparation. 1.2.3. Lorsqu’il est impossible d’utiliser les approches « de premier choix » allant dans le sens d’une équivalence ressource-ressource ou service-service, d’autres techniques d’évaluation sont utilisées. L’auto rité compétente peut prescrire la méthode, par exemple l’évaluation monétaire, afin de déterminer l’importance des mesures de réparation complémentaire et compensatoire nécessaires. S’il est possible d’éva luer les pertes en ressources ou en services, mais qu’il est impossible d’évaluer en temps utile ou à un coût raisonnable les ressources naturelles ou services de remplacement, les autorités compétentes peuvent opter pour des mesures de réparation dont le coût est équivalent à la valeur monétaire estimée des ressources naturelles ou services perdus. Les mesures de réparation complémentaire et compensatoire devraient être conçues de manière à prévoir le recours à des ressources naturelles ou à des services supplémentaires de manière à tenir compte des préférences en matière de temps et du calendrier des mesures de réparation. Par exemple, plus le délai de retour à l’état initial est long, plus les mesures de réparation compensatoire entreprises seront importantes (toutes autres choses restant égales par ailleurs). 1.3. Choix des options de réparation 1.3.1. Les options de réparation raisonnables devraient être évaluées à l’aide des meilleures technologies disponibles, lorsqu’elles sont définies, sur la base des critères suivants : — les effets de chaque option sur la santé et la sécurité publiques; — le coût de la mise en oeuvre de l’option; — les perspectives de réussite de chaque option; — la mesure dans laquelle chaque option empêchera tout dommage ultérieur et la mesure dans laquelle la mise en œuvre de cette option évitera des dommages collatéraux; — la mesure dans laquelle chaque option a des effets favorables pour chaque composant de la ressource naturelle ou du service; 31443BELGISCH STAATSBLAD — 13.05.2016 — MONITEUR BELGE — de mate waarin elke optie rekening houdt met relevante sociale, economische en culturele aandachtspunten en andere relevante plaats gebonden factoren; — de tijd die het zal vergen om de milieuschade effectief te herstellen; — de mate waarin elke optie het herstel van de locatie van de milieuschade verwezenlijkt; — de geografische relatie met de schadelocatie. 1.3.2. Bij de evaluatie van de verschillende herstelopties kan voor primaire herstelmaatregelen worden gekozen die de aangetaste wate ren en beschermde soorten of natuurlijke habitats niet volledig terugbrengen tot hun referentietoestand of die de referentietoestand minder snel herstellen. Een dergelijke beslissing mag uitsluitend worden genomen, wanneer de natuurlijke rijkdommen en/of ecosys teemfuncties die het voorwerp zijn van deze beslissing, worden gecompenseerd door de complementaire of compenserende maatrege len te versterken en zo een soortgelijk niveau van natuurlijke rijkdom men en/of ecosysteemfuncties te scheppen als oorspronkelijk bestond. Dit is bijvoorbeeld het geval, indien elders met minder kosten in equivalente natuurlijke rijkdommen en/of ecosysteemfuncties kan worden voorzien. Deze complementaire herstelmaatregelen worden vastgesteld overeenkomstig de regels van punt 1.2.2. 1.3.3. Niettegenstaande de voorschriften van punt 1.3.2 kan de bevoegde instantie, overeenkomstig artikel 7, lid 3, besluiten dat er geen verdere herstelmaatregelen genomen worden indien : a) de reeds genomen herstelmaatregelen waarborgen dat er geen aanmerkelijk gevaar meer is voor negatieve effecten op de menselijke gezondheid, de wateren of beschermde soorten en natuurlijke habitats, en b) de kosten van de te nemen herstelmaatregelen om de referentie toestand of een gelijkwaardig niveau te bereiken, niet in verhouding zouden staan tot de milieuvoordelen die daarmee zouden worden verkregen. 2. Herstel van bodemschade De nodige maatregelen moeten worden getroffen om ervoor te zorgen dat ten minste de betrokken verontreinigende stoffen worden verwijderd, gecontroleerd, ingeperkt of verminderd, zodat de veront reinigde bodem, rekening houdend met het huidige of ten tijde van de schade goedgekeurd toekomstige gebruik, niet langer een aanmerkelijk gevaar voor negatieve effecten op de menselijke gezondheid vormt. De aanwezigheid van dergelijke risico’s wordt beoordeeld via risicobeoor delingsprocedures waarbij rekening wordt gehouden met de aard en functie van de bodem, de soort en concentratie schadelijke stoffen, preparaten, organismen of micro-organismen, de daarmee samenhan gende risico’s en de mogelijke verspreiding ervan. Het gebruik wordt vastgesteld op basis van de regelgeving voor het landgebruik, of van eventuele andere regelgeving terzake die van kracht was op het tijdstip dat de schade veroorzaakt is. Indien het landgebruik wordt gewijzigd, worden alle nodige maat regelen genomen om ieder risico van negatieve effecten op de menselijke gezondheid te voorkomen. Indien er geen regelgeving voor het landgebruik is, is de aard van het betrokken gebied waar de schade zich heeft voorgedaan, rekening houdend met de verwachte ontwikkeling ervan, bepalend voor het gebruik van dat specifieke gebied. De optie van natuurlijke regeneratie, dat wil zeggen een optie die geen rechtstreekse ingreep van de mens in het regeneratieproces inhoudt, wordt in overweging genomen.” Gezien om gevoegd te worden bij ons besluit van 27 april 2016 tot wijziging van het koninklijk besluit van 3 augustus 2007 betreffende de preventie en het herstel van milieuschade bij het in de handel brengen van genetisch gemodificeerde organismen of van producten die er bevatten. FILIP Van Koningswege : De Minister van Volksgezondheid, Mevr. M. DE BLOCK De Minister van Landbouw, W. BORSUS De Minister van Leefmilieu, Mevr. M.-C. MARGHEM — la mesure dans laquelle chaque option tient compte des aspects sociaux, économiques et culturels pertinents et des autres facteurs pertinents spécifiques au lieu; — le délai nécessaire à la réparation effective du dommage environ nemental; — la mesure dans laquelle chaque option permet la remise en état du site du dommage environnemental; — le lien géographique avec le site endommagé. 1.3.2. Lors de l’évaluation des différentes options de réparation identifiées, des mesures de réparation primaire qui ne rétablissent pas entièrement l’état initial des eaux ou des espèces ou habitats naturels protégés endommagés, ou qui le rétablissent plus lentement, peuvent être choisies. Cette décision ne peut être prise que si les ressources naturelles ou les services perdus sur le site primaire à la suite de la décision sont compensés par un renforcement des actions complémen taires ou compensatoires aptes à fournir un niveau de ressources naturelles ou de services semblables au niveau de ceux qui ont été perdus. Ce sera le cas par exemple lorsque des ressources naturelles ou des services équivalents pourraient être fournis ailleurs à un coût moindre. Ces mesures de réparation supplémentaires doivent être définies conformément aux règles prévues à la section 1.2.2. 1.3.3. Nonobstant les règles définies à la section 1.3.2, et conformé ment à l’article 7, paragraphe 3, l’autorité compétente est habilitée à décider qu’aucune mesure de réparation supplémentaire ne doit être prise si : a) les mesures de réparation déjà prises garantissent qu’il ne subsiste aucun risque grave d’incidence négative sur la santé humaine, les eaux ou les espèces et habitats naturels protégés, et b) que le coût des mesures de réparation à prendre pour rétablir l’état initial ou un niveau équivalent serait disproportionné par rapport aux bénéfices environnementaux escomptés. 2. Réparation des dommages affectant les sols Les mesures nécessaires sont prises afin de garantir au minimum la suppression, le contrôle, l’endiguement ou la réduction des contami nants concernés, de manière à ce que les sols contaminés, compte tenu de leur utilisation actuelle ou prévue pour l’avenir au moment où les dommages sont survenus, ne présentent plus de risque grave d’inci dence négative sur la santé humaine. L’existence d’un tel risque est appréciée au moyen de procédures d’évaluation des risques qui prennent en compte les caractéristiques et la fonction des sols, la nature et la concentration des substances, préparations, organismes ou micro organismes nocifs, leur dangerosité et leurs possibilités de dispersion. L’utilisation doit être établie sur la base des réglementations relatives à l’utilisation des sols, ou d’autres réglementations pertinentes, en vigueur, le cas échéant, au moment où les dommages sont survenus. Si les sols sont affectés à un autre usage, toutes les mesures nécessaires sont prises pour prévenir tout risque d’incidence négative sur la santé humaine. En l’absence de réglementation en matière d’affectation des sols, ou d’autres réglementations pertinentes, la nature de la zone concernée où le dommage est survenu détermine, eu égard au potentiel de dévelop pement de cette zone, l’usage de la zone de sols en question. Une option de régénération naturelle, c’est-à-dire une option dans laquelle aucune intervention humaine directe dans le processus de rétablissement n’a lieu, est à envisager. » Vu pour être annexé à notre arrêté du 27 avril 2016 modifiant l’arrêté royal du 3 août 2007 concernant la prévention et la réparation des dommages environnementaux lors de la mise sur le marché d’organis mes génétiquement modifiés ou de produits en contenant. PHILIPPE Par le Roi : La Ministre de la Santé publique, Mme M. DE BLOCK Le Ministre de l’Agriculture, W. BORSUS La Ministre de l’Environnement, Mme M.-C. MARGHEM 31444 BELGISCH STAATSBLAD — 13.05.2016 — MONITEUR BELGE

Arrêté royal modifiant l’arrêté royal du 3 août 2007 concernant la prévention et la réparation des dommages environnementaux lors de la mise sur le marché d’organismes génétiquement modifiés ou de produits en contenant · Nelum