Act on trading greenhouse gas emission privileges

Dziennik Ustaw Nr 122 — 7366 — Poz. 695 Rozdział 1 Przepisy ogólne Art. 1. 1. Ustawa określa zasady funkcjonowania systemu handlu uprawnieniami do emisji gazów ciep larnianych. 2. System handlu uprawnieniami do emisji gazów cieplarnianych, zwany dalej „systemem”, obejmuje emisję gazów cieplarnianych z: 1) instalacji: a) w której jest prowadzona działalność powodują ca ich emisję, b) która spełnia wartości progowe odniesione do zdolności produkcyjnych — zwanej dalej „instalacją objętą systemem”; 2) operacji lotniczej. 695 USTAWA z dnia 28 kwietnia 2011 r. o systemie handlu uprawnieniami do emisji gazów cieplarnianych1), 2) 1) Niniejsza ustawa dokonuje w zakresie swojej regulacji wdrożenia następujących dyrektyw: 1) dyrektywy 2003/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 13 października 2003 r. ustanawiającej system handlu przydziałami emisji gazów cieplarnianych we Wspólnocie oraz zmieniającej dyrektywę Rady 96/61/WE (Dz. Urz. UE L 275 z 25.10.2003, str. 32; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 15, t. 7, str. 631); 2) dyrektywy 2004/101/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 27 października 2004 r. zmieniającej dyrektywę 2003/87/WE ustanawiającą system handlu przydziałami emisji gazów cieplarnianych we Wspólnocie, z uwzględnieniem mechani zmów projektowych Protokołu z Kioto (Dz. Urz. UE L 338 z 13.11.2004, str. 18); 3) dyrektywy 2008/101/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 19 listopada 2008 r. zmieniającej dyrektywę 2003/87/WE w celu uwzględnienia działalności lotniczej w systemie handlu przydziałami emisji gazów cieplarnianych we Wspólno cie (Dz. Urz. UE L 8 z 13.01.2009, str. 3); 4) dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/29/WE z dnia 23 kwietnia 2009 r. zmieniającej dyrektywę 2003/87/WE w celu usprawnienia i rozszerzenia wspólnotowego systemu handlu uprawnieniami do emisji gazów cieplarnianych (Dz. Urz. UE L 140 z 05.06.2009, str. 63). Ustawa wykonuje następujące decyzje: 1) decyzję nr 280/2004/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 11 lutego 2004 r. dotyczącą mechanizmu monitorowa nia emisji gazów cieplarnianych we Wspólnocie oraz wykonania Protokołu z Kioto (Dz. Urz. UE L 49 z 19.02.2004, str. 1; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 15, t. 8, str. 57); 2) decyzję Komisji nr 2005/166/WE z dnia 10 lutego 2005 r. ustanawiającą zasady wykonania decyzji Parlamentu Europej skiego i Rady nr 280/2004/WE dotyczącej mechanizmu monitorowania emisji gazów cieplarnianych we Wspólnocie i wykonania Protokołu z Kioto (Dz. Urz. UE L 55 z 01.03.2005, str. 57); 3) decyzję Komisji nr 2006/780/WE z dnia 13 listopada 2006 r. w sprawie zapobiegania podwójnemu liczeniu redukcji emi sji gazów cieplarnianych w ramach wspólnotowego systemu handlu uprawnieniami do emisji zgodnie z dyrektywą 2003/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w przypadku projektów realizowanych w ramach protokołu z Kioto (Dz. Urz. UE L 316 z 16.11.2006, str. 12); 4) decyzję Komisji nr 2007/589/WE z dnia 18 lipca 2007 r. ustanawiającą wytyczne dotyczące monitorowania i sprawo zdawczości w zakresie emisji gazów cieplarnianych zgodnie z dyrektywą 2003/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (Dz. Urz. UE L 229 z 31.08.2007, str. 1, z późn. zm.); 5) decyzję Komisji nr 2009/450/WE z dnia 8 czerwca 2009 r. w sprawie szczegółowej interpretacji rodzajów działalności lotniczej wymienionych w załączniku I do dyrektywy 2003/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (Dz. Urz. UE L 149 z 12.06.2009, str. 69). W zakresie swojej regulacji ustawa umożliwia wykonanie: 1) rozporządzenia Komisji (WE) nr 2216/2004 z dnia 21 grudnia 2004 r. w sprawie standaryzowanego i zabezpieczonego systemu rejestrów stosownie do dyrektywy 2003/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady oraz decyzji nr 280/2004/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (Dz. Urz. UE L 386 z 29.12.2004, str. 1, z późn. zm.); 2) rozporządzenia Komisji (UE) nr 920/2010 z dnia 7 października 2010 r. w sprawie standaryzowanego i zabezpieczonego systemu rejestrów na mocy dyrektywy 2003/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady oraz decyzji nr 280/2004/WE Par lamentu Europejskiego i Rady (Dz. Urz. UE L 270 z 14.10.2010, str. 1); 3) rozporządzenia Komisji (WE) nr 994/2008 z dnia 8 października 2008 r. w sprawie znormalizowanego i zabezpieczonego systemu rejestrów zgodnie z dyrektywą 2003/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady oraz decyzją nr 280/2004/WE Par lamentu Europejskiego i Rady (Dz. Urz. UE L 271 z 11.10.2008, str. 3); 4) rozporządzenia Komisji (WE) nr 748/2009 z dnia 5 sierpnia 2009 r. w sprawie wykazu operatorów statków powietrznych, którzy wykonywali działalność lotniczą wymienioną w załączniku I do dyrektywy 2003/87/WE poczynając od dnia 1 stycznia 2006 r. ze wskazaniem administrującego państwa członkowskiego dla każdego operatora statków powietrz nych (Dz. Urz. UE L 219 z 22.08.2009, str. 1, z późn. zm.); 5) rozporządzenia Komisji (UE) nr 1031/2010 z dnia 12 listopada 2010 r. w sprawie harmonogramu, kwestii administracyj nych oraz pozostałych aspektów sprzedaży na aukcji uprawnień do emisji gazów cieplarnianych na mocy dyrektywy 2003/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady ustanawiającej system handlu przydziałami do emisji gazów cieplarnia nych we Wspólnocie (Dz. Urz. UE L 302 z 18.11.2010, str. 1). 2) Niniejszą ustawą zmienia się ustawy: ustawę z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska, ustawę z dnia 8 sierp nia 1996 r. o zasadach wykonywania uprawnień przysługujących Skarbowi Państwa, ustawę z dnia 27 kwietnia 2001 r. — Prawo ochrony środowiska, ustawę z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko oraz ustawę z dnia 17 lipca 2009 r. o systemie zarządzania emisjami gazów cieplarnianych i innych substancji. Dziennik Ustaw Nr 122 — 7367 — Poz. 695 3. Emisja gazów cieplarnianych z instalacji objętej systemem dotyczy: 1) od dnia 1 stycznia 2008 r. do dnia 31 grudnia 2012 r. dwutlenku węgla (CO 2 ); 2) od dnia 1 stycznia 2013 r.: a) dwutlenku węgla (CO 2 ), b) podtlenku azotu (N 2 O), c) perfluorowęglowodorów (PFCs). 4. Emisja gazów cieplarnianych z operacji lotniczej dotyczy od dnia 1 stycznia 2012 r. dwutlenku węgla (CO 2 ). 5. Załącznik do ustawy określa: 1) rodzaje instalacji objętych systemem i wartości progowe odniesione do zdolności produkcyjnych tych instalacji oraz rodzaje działalności prowadzo nych w instalacjach objętych systemem, w okresie rozliczeniowym 2008—2012; 2) rodzaje instalacji objętych systemem lub rodzaje działalności prowadzonych w instalacjach obję tych systemem, w okresie rozliczeniowym rozpo czynającym się od 1 stycznia 2013 r., a także war tości progowe odniesione do zdolności produkcyj nych tych instalacji lub działalności i gazy cieplar niane przyporządkowane danej instalacji lub dzia łalności; 3) współczynniki ocieplenia dotyczące poszczegól nych gazów cieplarnianych. Art. 2. 1. Przepisy ustawy stosuje się do: 1) prowadzącego instalację, który posiada instalację objętą systemem; 2) operatora statku powietrznego wykonującego operację lotniczą, jeżeli: a) Rzeczpospolita Polska została dla tego operato ra wskazana jako administrujące państwo człon kowskie w rozporządzeniu Komisji Europejskiej wydanym w związku z art. 18a ust. 3 dyrektywy 2003/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 13 października 2003 r. ustanawiającej sy stem handlu przydziałami emisji gazów cieplar nianych we Wspólnocie oraz zmieniającej dy rektywę Rady 96/61/WE (Dz. Urz. UE L 275 z 25.10.2003, str. 32, z późn. zm.; Dz. Urz. UE Pol skie wydanie specjalne, rozdz. 15, t. 7, str. 631), zwanej dalej „dyrektywą 2003/87/WE”, lub b) posiada koncesję na podjęcie i wykonywanie działalności gospodarczej w zakresie przewozu lotniczego, o której mowa w art. 164 ustawy z dnia 3 lipca 2002 r. — Prawo lotnicze (Dz. U. z 2006 r. Nr 100, poz. 696, z późn. zm.3)), lub c) posiada certyfikat upoważniający operatora statku powietrznego do wykonywania działal ności gospodarczej przy użyciu statków po wietrznych, o którym mowa w art. 160 ustawy, o której mowa w lit. b, lub d) posiada upoważnienie dla przewoźnika lotnicze go będącego przedsiębiorcą zagranicznym z państwa członkowskiego Unii Europejskiej, o którym mowa w art. 192a ustawy, o której mowa w lit. b, lub e) posiada zezwolenie dla obcych przewoźników lotniczych na wykonywanie przewozów lotni czych do lub z Rzeczypospolitej Polskiej, wyda ne na podstawie art. 193 ustawy, o której mowa w lit. b. 2. Przepisów ustawy nie stosuje się do: 1) instalacji lub jej części stosowanej wyłącznie do badania, rozwoju lub testowania nowych produk tów i procesów technologicznych oraz instalacji wykorzystującej wyłącznie biomasę; 2) operacji lotniczej: a) wykonywanej wyłącznie w celu przewozu, pod czas oficjalnej misji, panującego monarchy i członków jego najbliższej rodziny, szefów państw, szefów rządów i ministrów wchodzą cych w skład rządów państwa innego niż pań stwo członkowskie Unii Europejskiej, jeżeli taki jej charakter został potwierdzony w planie lotu, b) wojskowej, wykonywanej przez wojskowe statki powietrzne, służby celnej, policji, straży granicz nej, żandarmerii wojskowej, straży miejskiej i innych służb ochrony bezpieczeństwa i po rządku publicznego, c) związanej z działaniami poszukiwawczo-ratow niczymi, przeciwpożarowej i gaśniczej, z pomo cą humanitarną lub służb ratowniczych, jeżeli jest ona wykonywana na podstawie zezwolenia właściwego organu, d) wykonywanej zgodnie z przepisami dla lotów z widocznością (lot VFR), określonych w załącz niku 2 do Konwencji o międzynarodowym lotnic twie cywilnym, podpisanej w Chicago dnia 7 grudnia 1944 r. (Dz. U. z 1959 r. Nr 35, poz. 212 i 214, z późn. zm.4)), e) kończącej się na lotnisku, z którego wystartował statek powietrzny, i wykonywanej bez między lądowania, f) szkoleniowej, wykonywanej wyłącznie w celu uzyskania licencji lub uzyskania uprawnień przez członków personelu lotniczego, jeżeli jest to potwierdzone w planie lotu, pod warunkiem że nie jest ona wykorzystywana do przewozu pasażerów ani ładunku lub do przebazowania statku powietrznego, 3) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2006 r. Nr 104, poz. 708 i 711, Nr 141, poz. 1008, Nr 170, poz. 1217 i Nr 249, poz. 1829, z 2007 r. Nr 50, poz. 331 i Nr 82, poz. 558, z 2008 r. Nr 97, poz. 625, Nr 144, poz. 901, Nr 177, poz. 1095, Nr 180, poz. 1113 i Nr 227, poz. 1505, z 2009 r. Nr 18, poz. 97 i Nr 42, poz. 340, z 2010 r. Nr 47, poz. 278 i Nr 182, poz. 1228 oraz z 2011 r. Nr 80, poz. 432 i Nr 106, poz. 622. 4) Zmiany wymienionej konwencji zostały ogłoszone w Dz. U. z 1963 r. Nr 24, poz. 137 i 138, z 1969 r. Nr 27, poz. 210 i 211, z 1976 r. Nr 21, poz. 130 i 131, Nr 32, poz. 188 i 189 i Nr 39, poz. 227 i 228, z 1984 r. Nr 39, poz. 199 i 200, z 2000 r. Nr 39, poz. 446 i 447, z 2002 r. Nr 58, poz. 527 i 528 oraz z 2003 r. Nr 78, poz. 700 i 701. Dziennik Ustaw Nr 122 — 7368 — Poz. 695 g) wykonywanej wyłącznie w celu przeprowadze nia badań naukowych lub sprawdzenia, prze testowania lub przeprowadzenia procesu certy fikacji statku powietrznego lub urządzenia po kładowego lub naziemnego, h) wykonywanej przez statek powietrzny o maksy malnej certyfikowanej masie startowej poniżej 5700 kg, i) wykonywanej w ramach zobowiązań z tytułu wykonywania obowiązków użyteczności pub licznej zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1008/2008 z dnia 24 września 2008 r. w sprawie wspólnych zasad wykonywania przewozów lotniczych na terenie Wspólnoty (Dz. Urz. UE L 293 z 31.10.2008, str. 3), na trasach w regionach najbardziej odda lonych, określonych w art. 349 Traktatu o funk cjonowaniu Unii Europejskiej, lub na trasach, których oferowana zdolność przewozowa nie przekracza 30 000 rocznie, j) wykonywanej przez operatora statku powietrz nego będącego przewoźnikiem w rozumieniu ustawy z dnia 3 lipca 2002 r. — Prawo lotnicze, który realizuje: — mniej niż 243 operacje lotnicze w każdym z trzech kolejnych czteromiesięcznych okre sów w roku kalendarzowym albo — operacje lotnicze, których łączna roczna wiel kość emisji wynosi mniej niż 10 000 Mg CO 2 . Art. 3. Ilekroć w ustawie jest mowa o: 1) emisji — rozumie się przez to gazy cieplarniane wprowadzane do powietrza w wyniku działalności człowieka, związanej z eksploatacją instalacji obję tej systemem oraz z wykonywaną operacją lotniczą; 2) gazach cieplarnianych — rozumie się przez to: a) dwutlenek węgla (CO 2 ), b) metan (CH 4 ), c) podtlenek azotu (N 2 O), d) fluorowęglowodory (HFCs), e) perfluorowęglowodory (PFCs), f) sześciofluorek siarki (SF 6 ); 3) instalacji — rozumie się przez to instalację w rozu mieniu art. 3 pkt 6 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. — Prawo ochrony środowiska (Dz. U. z 2008 r. Nr 25, poz. 150, z późn. zm.5)); 4) instalacji nowej — rozumie się przez to eksploato waną instalację, która powoduje emisję gazów cieplarnianych objętych systemem i spełnia prze słanki objęcia systemem, a która nie została ujęta w krajowym planie rozdziału uprawnień do emisji dla instalacji objętych systemem lub w wykazie, o którym mowa w art. 21 ust. 2 lub 3; 5) jednostce poświadczonej redukcji emisji — rozu mie się przez to jednostkę poświadczonej redukcji emisji w rozumieniu art. 2 pkt 12 ustawy z dnia 17 lipca 2009 r. o systemie zarządzania emisjami gazów cieplarnianych i innych substancji (Dz. U. Nr 130, poz. 1070 i Nr 215, poz. 1664 oraz z 2010 r. Nr 249, poz. 1657); 6) jednostce redukcji emisji — rozumie się przez to jednostkę redukcji emisji w rozumieniu art. 2 pkt 14 ustawy z dnia 17 lipca 2009 r. o systemie za rządzania emisjami gazów cieplarnianych i innych substancji; 7) jednostce uprawnionej — rozumie się przez to podmiot uprawniony do weryfikacji raportów określonych w ustawie, posiadający akredytację udzieloną zgodnie z przepisami ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. o systemie oceny zgodności (Dz. U. z 2010 r. Nr 138, poz. 935 oraz z 2011 r. Nr 102, poz. 586); 8) operacji lotniczej — rozumie się przez to lot statku powietrznego, który rozpoczyna się lub kończy na terytorium państwa członkowskiego Unii Europej skiej; 9) operatorze statku powietrznego — rozumie się przez to podmiot, który użytkuje statek powietrzny w czasie wykonywania operacji lotniczej, lub właś ciciela statku powietrznego w przypadku gdy pod miot ten nie jest znany lub nie został wskazany przez właściciela statku powietrznego; 10) projekcie wspólnych wdrożeń — rozumie się przez to projekt wspólnych wdrożeń w rozumieniu art. 2 pkt 23 ustawy z dnia 17 lipca 2009 r. o systemie za rządzania emisjami gazów cieplarnianych i innych substancji; 11) prowadzącym instalację — rozumie się przez to prowadzącego instalację w rozumieniu art. 3 pkt 31 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. — Prawo ochrony środowiska; 12) statku powietrznym — rozumie się przez to statek powietrzny w rozumieniu art. 2 pkt 1 ustawy z dnia 3 lipca 2002 r. — Prawo lotnicze; 13) tonokilometrze — rozumie się przez to 1 Mg ładun ku handlowego, stanowiącego łączną masę towa rów, przesyłek pocztowych i pasażerów, przewie zionego na odległość 1 km; 14) tytule prawnym — rozumie się przez to tytuł praw ny w rozumieniu art. 3 pkt 41 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. — Prawo ochrony środowiska; 15) uprawnieniu do emisji — rozumie się przez to uprawnienie do wprowadzania do powietrza ekwi walentu, w rozumieniu art. 2 pkt 4 ustawy z dnia 17 lipca 2009 r. o systemie zarządzania emisjami gazów cieplarnianych i innych substancji, dwu tlenku węgla (CO2), które służy do rozliczenia wiel kości emisji w ramach systemu i którym można rozporządzać na zasadach określonych w ustawie; 5) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2008 r. Nr 111, poz. 708, Nr 138, poz. 865, Nr 154, poz. 958, Nr 171, poz. 1056, Nr 199, poz. 1227, Nr 223, poz. 1464 i Nr 227, poz. 1505, z 2009 r. Nr 19, poz. 100, Nr 20, poz. 106, Nr 79, poz. 666, Nr 130, poz. 1070 i Nr 215, poz. 1664, z 2010 r. Nr 21, poz. 104, Nr 28, poz. 145, Nr 40, poz. 227, Nr 76, poz. 489, Nr 119, poz. 804, Nr 152, poz. 1018 i 1019, Nr 182, poz. 1228, Nr 229, poz. 1498 i Nr 249, poz. 1657 oraz z 2011 r. Nr 32, poz. 159, Nr 63, poz. 322, Nr 94, poz. 551 i Nr 99, poz. 569. Dziennik Ustaw Nr 122 — 7369 — Poz. 695 16) zezwoleniu — rozumie się przez to decyzję admini stracyjną zezwalającą na emisję gazów cieplarnia nych z instalacji objętej systemem i określającą obowiązki prowadzącego instalację w zakresie monitorowania; 17) zmianie w instalacji — rozumie się przez to wywo łującą wzrost emisji rozbudowę instalacji objętej systemem, a w przypadku instalacji wytwarzającej ciepło, również wywołującą wzrost emisji zmianę w sieci ciepłowniczej związaną z przyłączeniem nowych odbiorców. Art. 4. Okresem rozliczeniowym dla: 1) prowadzącego instalację, który posiada instalację objętą systemem, jest okres od dnia 1 stycznia 2008 r. do dnia 31 grudnia 2012 r., zwany dalej „okresem rozliczeniowym 2008—2012”, 2) operatora statku powietrznego jest okres od dnia 1 stycznia 2012 r. do dnia 31 grudnia 2012 r. — a także każdy ośmioletni okres, począwszy od dnia 1 stycznia 2013 r. Art. 5. Minister właściwy do spraw środowiska jest organem wyższego stopnia, w rozumieniu przepi sów Kodeksu postępowania administracyjnego, w stosunku do starosty oraz marszałka województwa w sprawach rozstrzyganych na podstawie przepisów ustawy. Rozdział 2 Administrowanie systemem Art. 6. Nadzór nad systemem sprawuje minister właściwy do spraw środowiska. Art. 7. Systemem administruje Krajowy ośrodek bilansowania i zarządzania emisjami, o którym mowa w art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 17 lipca 2009 r. o systemie zarządzania emisjami gazów cieplarnianych i innych substancji, zwany dalej „Krajowym ośrodkiem”. Art. 8. 1. Uprawnienia do emisji są utrzymywane w Krajowym rejestrze jednostek Kioto i uprawnień do emisji, o którym mowa w art. 17 ust. 1 ustawy z dnia 17 lipca 2009 r. o systemie zarządzania emisjami ga zów cieplarnianych i innych substancji, zwanym dalej „Krajowym rejestrem”. 2. Prowadzący instalację, który posiada instalację objętą systemem, jest obowiązany do posiadania w Krajowym rejestrze rachunku posiadania operatora w rejestrze Unii, zwanego dalej „rachunkiem instala cji”, o którym mowa w art. 15 rozporządzenia Komisji (UE) nr 920/2010 z dnia 7 października 2010 r. w spra wie standaryzowanego i zabezpieczonego systemu rejestrów na mocy dyrektywy 2003/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady oraz decyzji nr 280/2004/WE Par lamentu Europejskiego i Rady (Dz. Urz. UE L 270 z 14.10.2010, str. 1), oraz może posiadać osobiste ra chunki posiadania. 3. Operator statku powietrznego jest obowiązany do posiadania w Krajowym rejestrze rachunku posia dania operatora statków powietrznych w rejestrze Unii, zwanego dalej „rachunkiem posiadania operato ra statku powietrznego”, o którym mowa w art. 16 rozporządzenia Komisji, o którym mowa w ust. 2, oraz może posiadać osobiste rachunki posiadania. 4. Osobiste rachunki posiadania w Krajowym reje strze mogą posiadać podmioty niewymienione w ust. 2 i 3. 5. Niewydane uprawnienia do emisji oraz upraw nienia do emisji stanowiące krajową rezerwę upraw nień do emisji, o której mowa w art. 13 ust. 1 pkt 4, rezerwę dla projektów wspólnych wdrożeń posiadają cych listy zatwierdzające, które powodują obniżenie emisji dwutlenku węgla (CO 2 ) w instalacjach objętych systemem, o której mowa w art. 13 ust. 1 pkt 6, oraz specjalną rezerwę dla operatorów statków powietrz nych, o której mowa w art. 23 ust. 1, przyznane Rzeczypospolitej Polskiej, są utrzymywane na krajo wym rachunku posiadania w Krajowym rejestrze. Art. 9. 1. Za otwarcie rachunku, o którym mowa w art. 8 ust. 2—4, wnosi się opłatę w wysokości stano wiącej równowartość 100 euro, w przeliczeniu na złote polskie według średniego kursu ogłoszonego przez Narodowy Bank Polski obowiązującego w dniu po przedzającym dzień wniesienia opłaty. 2. Dowód wniesienia opłaty dołącza się do wnios ku o otwarcie rachunku, o którym mowa w art. 8 ust. 2—4. 3. Posiadacz rachunku, o którym mowa w art. 8 ust. 2—4, wnosi, w terminie do dnia 31 marca każde go roku, opłatę roczną w wysokości stanowiącej równowartość 25 euro, w przeliczeniu na złote polskie według średniego kursu ogłoszonego przez Narodo wy Bank Polski obowiązującego w ostatnim dniu roku poprzedzającego rok, za który jest wnoszona opłata. 4. Opłaty, o których mowa w ust. 1 i 3, wnosi się na rachunek bankowy Narodowego Funduszu Ochro ny Środowiska i Gospodarki Wodnej, zwanego dalej „Narodowym Funduszem”. 5. Opłaty, o której mowa w ust. 3, nie wnosi się za rok, w którym otwarto rachunek, o którym mowa w art. 8 ust. 2—4. 6. Narodowy Fundusz przekazuje do Krajowego ośrodka dowód wniesienia opłaty, o której mowa w ust. 3, w terminie do dnia 14 kwietnia każdego roku. 7. W przypadku niewniesienia opłaty, o której mo wa w ust. 1, lub nieprzekazania dowodu wniesienia tej opłaty Krajowy ośrodek nie otworzy rachunku. Otwar cie rachunku następuje niezwłocznie po przekazaniu dowodu wniesienia tej opłaty. 8. W przypadku niewniesienia opłaty, o której mo wa w ust. 3, Krajowy ośrodek blokuje rachunek. Od blokowanie rachunku następuje niezwłocznie po prze kazaniu dowodu wniesienia tej opłaty. 9. Warunki otwierania, administrowania i utrzy mywania rachunków, o których mowa w art. 8 ust. 2—4, w Krajowym rejestrze określa regulamin, o którym mowa w art. 17 ust. 5 ustawy z dnia 17 lipca 2009 r. o systemie zarządzania emisjami gazów ciep larnianych i innych substancji. Art. 10. 1. Uprawnieniami do emisji można swo bodnie rozporządzać, chyba że ustawa stanowi ina czej. Dziennik Ustaw Nr 122 — 7370 — Poz. 695 2. Czynności rozporządzające uprawnieniami do emisji mogą być dokonywane między osobami fizycz nymi, osobami prawnymi lub jednostkami organiza cyjnymi niebędącymi osobami prawnymi, które po siadają rachunek w Krajowym rejestrze lub rejestrze innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej prowadzonym na zasadach określonych w rozporzą dzeniu Komisji, o którym mowa w art. 8 ust. 2. Art. 11. 1. Uprawnienia do emisji niewykorzystane w danym roku okresu rozliczeniowego zachowują ważność w kolejnych latach tego okresu. 2. Niewykorzystane w danym okresie rozliczenio wym uprawnienia do emisji znajdujące się na rachun kach, o których mowa w art. 8 ust. 2—4, w Krajowym rejestrze są zastępowane odpowiednią liczbą upraw nień do emisji ważnych w kolejnym okresie rozlicze niowym. Rozdział 3 Rozdział uprawnień do emisji Art. 12. 1. Krajowy plan rozdziału uprawnień do emisji dla instalacji objętych systemem, zwany dalej „krajowym planem”, sporządza się na okres rozlicze niowy 2008—2012 na podstawie informacji przekazy wanych przez prowadzących instalacje, o których mo wa w ust. 2. 2. Prowadzący instalację, który posiada instalację objętą systemem, oraz prowadzący instalację spełnia jącą przesłanki objęcia systemem, są obowiązani do przekazywania Krajowemu ośrodkowi informacji, na podstawie których jest sporządzany krajowy plan. 3. Krajowy ośrodek przeprowadza ocenę informa cji, o których mowa w ust. 1, pod względem komplet ności zawartych w nich danych oraz poprawności przeprowadzonych obliczeń. 4. Jeżeli z oceny Krajowego ośrodka wynika, że in formacje, o których mowa w ust. 1, nie spełniają wy magań, o których mowa w ust. 3, Krajowy ośrodek występuje z wnioskiem do prowadzącego instalację o uzupełnienie zawartych w nich danych lub udziele nie wyjaśnień. 5. Minister właściwy do spraw środowiska, kieru jąc się potrzebą prawidłowego sporządzania krajowe go planu lub jego zmiany, określi, w drodze rozporzą dzenia: 1) zakres, 2) termin składania, 3) sposób przekazywania, formę i układ — informacji, o których mowa w ust. 1. Art. 13. 1. W krajowym planie określa się: 1) całkowitą liczbę uprawnień do emisji przeznaczo nych do rozdziału w danym okresie rozliczenio wym; 2) całkowitą liczbę uprawnień do emisji dla poszcze gólnych rodzajów instalacji objętych systemem; 3) wykaz instalacji objętych systemem wraz z przy znaną im liczbą uprawnień do emisji na poszcze gólne lata okresu rozliczeniowego; 4) liczbę uprawnień do emisji, jakie w okresie rozli czeniowym będą stanowić krajową rezerwę uprawnień do emisji dla instalacji nowych i tych instalacji, w których dokonano zmiany w instala cji, zwaną dalej „krajową rezerwą”; 5) liczbę lub procentowy udział jednostek redukcji emisji i jednostek poświadczonej redukcji emisji, które prowadzący instalację może wykorzystać do rozliczenia rocznej wielkości emisji, oraz sposób wykorzystania tych jednostek w okresie rozlicze niowym; 6) liczbę uprawnień do emisji, które stanowią rezer wę dla projektów wspólnych wdrożeń posiadają cych listy zatwierdzające, które powodują obniże nie emisji dwutlenku węgla (CO 2 ) w instalacjach objętych systemem. 2. W krajowej rezerwie wyodrębnia się: 1) rezerwę dla instalacji zidentyfikowanych po dniu 1 stycznia 2008 r. oraz na planowane projekty wspólnych wdrożeń; 2) w przypadku zmiany krajowego planu rezerwę uprawnień do emisji pozyskanych w wyniku takiej zmiany. 3. Opracowując krajowy plan, bierze się pod uwa gę: 1) polityki, strategie, plany lub programy dotyczące w szczególności przemysłu, energetyki, transpor tu, ochrony środowiska oraz rolnictwa i leśnictwa; 2) najbardziej dokładne i aktualne dane dotyczące całkowitej wielkości emisji krajowej oraz emisji z instalacji objętych systemem; 3) wynikające ze wskaźników emisji relacje wielkości emisji z instalacji do wielkości produkcji lub ilości wykorzystanych surowców, materiałów lub paliw na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i innych państw członkowskich Unii Europejskiej; 4) wdrażane technologie efektywne z punktu widze nia ochrony środowiska oraz wytwarzania i wyko rzystywania energii. 4. W uzasadnieniu do krajowego planu podaje się: 1) informacje o sposobie określenia całkowitej liczby uprawnień do emisji dla poszczególnych rodzajów instalacji objętych systemem; 2) kryteria rozdziału uprawnień do emisji między ro dzaje instalacji i między instalacje tego samego rodzaju; 3) informacje o sposobie określenia liczby upraw nień do emisji, które w okresie rozliczeniowym bę dą stanowić krajową rezerwę; Dziennik Ustaw Nr 122 — 7371 — Poz. 695 4) informacje o sposobie określenia liczby lub pro centowego udziału jednostek redukcji emisji i jed nostek poświadczonej redukcji emisji, które pro wadzący instalację może wykorzystać do rozlicze nia rocznej wielkości emisji, oraz wykorzystania tych jednostek w okresie rozliczeniowym; 5) informacje o sposobie wykorzystania uwag i wnios ków zgłoszonych w ramach konsultacji społecz nych, o których mowa w art. 14 ust. 2. Art. 14. 1. Projekt krajowego planu opracowuje Krajowy ośrodek. 2. Krajowy ośrodek zapewnia możliwość udziału społeczeństwa przy opracowaniu projektu krajowego planu na zasadach i w trybie określonych w ustawie z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informa cji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeń stwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziały wania na środowisko (Dz. U. Nr 199, poz. 1227, z późn. zm.6)). 3. Po przeprowadzeniu konsultacji społecznych Krajowy ośrodek przekazuje projekt krajowego planu ministrowi właściwemu do spraw środowiska. Art. 15. 1. Minister właściwy do spraw środowiska uzgadnia projekt krajowego planu z członkami Rady Ministrów. 2. Krajowy plan jest przedkładany Komisji Euro pejskiej oraz państwom członkowskim Unii Europej skiej niezwłocznie po jego uzgodnieniu. 3. Krajowy plan jest przyjmowany, jeżeli w termi nie 3 miesięcy od dnia jego przedłożenia Komisja Eu ropejska nie odrzuci krajowego planu w całości albo w części. 4. Rada Ministrów przyjmuje krajowy plan, w dro dze rozporządzenia, kierując się koniecznością zapew nienia równego traktowania instalacji objętych syste mem ujętych w krajowym planie, zapewnienia dostę pu do uprawnień do emisji nowym instalacjom, po trzebą zapewnienia bezpieczeństwa energetycznego państwa, a także powszechnym charakterem tego planu. Art. 16. 1. Jeżeli Komisja Europejska odrzuci krajo wy plan w części, minister właściwy do spraw środo wiska, kierując się koniecznością zapewnienia obo wiązku wykonania decyzji Komisji Europejskiej, rów nego traktowania instalacji objętych systemem, do stępu do uprawnień do emisji nowym instalacjom, potrzebą zapewnienia bezpieczeństwa energetyczne go państwa, a także powszechnym charakterem tego planu, sporządza poprawiony krajowy plan. Do popra wionego krajowego planu stosuje się przepisy art. 15. 2. Jeżeli Komisja Europejska odrzuci krajowy plan w całości, sporządza się nowy krajowy plan zgodnie z art. 13—15. Art. 17. 1. Rozdziału uprawnień do emisji z krajo wej rezerwy dokonuje się z uwzględnieniem stosowa nej technologii produkcyjnej, informacji dotyczących najlepszych dostępnych technik, o których mowa w art. 3 pkt 10 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. — Pra wo ochrony środowiska, wykorzystywanych surow ców i paliw, prognozowanej wielkości produkcji oraz wskaźników emisji wynikających z relacji wielkości emisji z instalacji do wielkości produkcji lub ilości wy korzystanych surowców, materiałów lub paliw. 2. Krajowy ośrodek podaje do publicznej wiado mości na swojej stronie internetowej informację o liczbie uprawnień do emisji dostępnych w krajowej rezerwie. 3. Minister właściwy do spraw środowiska określi, w drodze rozporządzenia, warunki i sposób rozdziału uprawnień do emisji z krajowej rezerwy, kierując się względami gospodarczymi, bezpieczeństwem energe tycznym państwa, potrzebą ograniczania wielkości emisji i zapewnienia równego traktowania prowadzą cych instalacje nowe i tych, w których dokonano zmia ny w instalacji, oraz przesłankami, o których mowa w ust. 1. Art. 18. 1. Realizujący projekt wspólnych wdrożeń, który powoduje obniżenie emisji z instalacji objętych systemem, składa do ministra właściwego do spraw środowiska wniosek o przekazanie jednostek redukcji emisji odpowiadających wielkości osiągniętej emisji zredukowanej. 2. Jednostki redukcji emisji, o których mowa w ust. 1, powstają z zamiany uprawnień do emisji przewidzianych w rezerwie, o której mowa w art. 13 ust. 1 pkt 6 lub art. 13 ust. 2 pkt 1. 3. Przekazywana liczba jednostek redukcji emisji nie może być wyższa niż liczba uprawnień do emisji przewidzianych na ten projekt w rezerwie, o której mowa w art. 13 ust. 1 pkt 6. 4. Wniosek, o którym mowa w ust. 1, składa się w formie pisemnej i w postaci elektronicznej nie póź niej niż do dnia 31 grudnia 2012 r. 5. Do wniosku, o którym mowa w ust. 1, stosuje się odpowiednio przepisy art. 50 ustawy z dnia 17 lip ca 2009 r. o systemie zarządzania emisjami gazów cieplarnianych i innych substancji. Art. 19. 1. Niewykorzystane do dnia 31 grudnia 2012 r. uprawnienia do emisji z rezerwy, o której mo wa w art. 13 ust. 1 pkt 6, w przypadku projektów wspólnych wdrożeń, które powodują bezpośrednie obniżenie emisji z instalacji objętej systemem, mogą zostać przekazane jako uprawnienia do emisji na okres rozliczeniowy 2008—2012 instalacji objętej sy stemem, na którą to obniżenie miało mieć wpływ. 2. Jeżeli projekt wspólnych wdrożeń, o którym mowa w ust. 1, nie został zrealizowany lub osiągnięta w związku z jego realizacją wielkość emisji unikniętej lub emisji zredukowanej, w rozumieniu art. 2 ust. 6 i 7 ustawy z dnia 17 lipca 2009 r. o systemie zarządzania emisjami gazów cieplarnianych i innych substancji, jest mniejsza od przewidywanej, prowadzący instala 6) Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2008 r. Nr 227, poz. 1505, z 2009 r. Nr 42, poz. 340, Nr 84, poz. 700 i Nr 157, poz. 1241, z 2010 r. Nr 28, poz. 145, Nr 106, poz. 675, Nr 119, poz. 804, Nr 143, poz. 963 i Nr 182, poz. 1228 oraz z 2011 r. Nr 32, poz. 159. Dziennik Ustaw Nr 122 — 7372 — Poz. 695 cję, który posiada instalację objętą systemem, nie później niż do dnia 31 grudnia 2012 r. składa do mini stra właściwego do spraw środowiska wniosek o prze kazanie odpowiednio całości lub części uprawnień do emisji przewidzianych na ten projekt w rezerwie, o której mowa w art. 13 ust. 1 pkt 6. 3. Minister właściwy do spraw środowiska, po za sięgnięciu opinii Krajowego ośrodka, określa, w dro dze decyzji, liczbę uprawnień do emisji, które przeka zuje się prowadzącemu instalację. 4. Kopię ostatecznej decyzji, o której mowa w ust. 3, minister właściwy do spraw środowiska prze kazuje Krajowemu ośrodkowi. 5. Krajowy ośrodek niezwłocznie, jednak nie póź niej niż w terminie 7 dni od dnia otrzymania kopii ostatecznej decyzji, o której mowa w ust. 3, wydaje na rachunek instalacji uprawnienia do emisji w liczbie określonej w tej decyzji. Art. 20. 1. Prowadzący instalację, który posiada in stalację objętą systemem w okresie rozliczeniowym rozpoczynającym się od dnia 1 stycznia 2013 r., prze kazuje do Krajowego ośrodka informacje o wielkości emisji z tej instalacji za lata 2005—2009. 2. Informacje, o których mowa w ust. 1, dla emisji dwutlenku węgla (CO 2 ), podtlenku azotu (N 2 O) oraz perfluorowęglowodorów (PCFs) są przygotowywane w sposób i w formie określonych w decyzji Komisji nr 2007/589/WE z dnia 18 lipca 2007 r. ustanawiającej wytyczne dotyczące monitorowania i sprawozdaw czości w zakresie emisji gazów cieplarnianych zgod nie z dyrektywą 2003/87/WE Parlamentu Europejskie go i Rady (Dz. Urz. UE L 229 z 31.08.2007, str. 1, z późn. zm.), zwanej dalej „decyzją Komisji nr 2007/589/WE”, lub zgodnie z najlepszą dostępną wiedzą. 3. Krajowy ośrodek przekazuje ministrowi właści wemu do spraw środowiska informacje, o których mowa w ust. 1. 4. Minister właściwy do spraw środowiska przeka zuje Komisji Europejskiej informacje, o których mowa w ust. 1. Art. 21. 1. Minister właściwy do spraw środowiska w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw gos podarki określi, w drodze rozporządzenia, liczbę lub procentowy udział uprawnień do emisji, jakie w okre sie rozliczeniowym rozpoczynającym się od dnia 1 stycznia 2013 r. mogą zostać przyznane instalacjom objętym systemem, kierując się koniecznością wypeł nienia zobowiązań wynikających z przepisów prawa Unii Europejskiej. 2. Krajowy ośrodek przygotowuje projekt wykazu instalacji objętych systemem w okresie rozliczenio wym rozpoczynającym się od dnia 1 stycznia 2013 r., wraz z przyznaną im liczbą uprawnień do emisji, zgod nie z przepisami wykonawczymi wydanymi przez Ko misję Europejską na podstawie art. 10a ust. 1 dyrekty wy 2003/87/WE, kierując się potrzebą zapewnienia równego traktowania instalacji ujętych w wykazie. 3. Minister właściwy do spraw środowiska w poro zumieniu z ministrem właściwym do spraw gospodar ki przygotowuje projekt wykazu instalacji wytwarzają cych energię elektryczną objętych systemem w okre sie rozliczeniowym rozpoczynającym się od dnia 1 stycznia 2013 r., wraz z przyznaną tym instalacjom liczbą uprawnień do emisji, zgodnie z przepisami wy konawczymi wydanymi przez Komisję Europejską w celu wdrożenia art. 10c dyrektywy 2003/87/WE, kie rując się potrzebą zapewnienia równego traktowania instalacji ujętych w wykazie i potrzebą zapewnienia bezpieczeństwa energetycznego państwa. 4. Minister właściwy do spraw środowiska i Krajo wy ośrodek zapewniają możliwość udziału społeczeń stwa przy opracowywaniu projektu wykazu, o którym mowa w ust. 2 i 3, na zasadach i w trybie określonych w ustawie z dnia 3 października 2008 r. o udostępnia niu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko. 5. Krajowy ośrodek przekazuje ministrowi właści wemu do spraw środowiska projekt wykazu, o którym mowa w ust. 2. 6. Minister właściwy do spraw środowiska uzgad nia projekty wykazów, o których mowa w ust. 2 i 3, z członkami Rady Ministrów. 7. Projekty wykazów, o których mowa w ust. 2 i 3, są przedkładane Komisji Europejskiej w terminie do dnia 30 września 2011 r. 8. Rada Ministrów przyjmuje wykazy, o których mowa w ust. 2 i 3, w drodze rozporządzenia, kierując się stanowiskiem Komisji Europejskiej, a także po wszechnym charakterem tych wykazów. Rozdział 4 Przyznawanie uprawnień do emisji operatorom statków powietrznych i prowadzącym instalacje Art. 22. 1. Operator statku powietrznego składa do ministra właściwego do spraw środowiska wniosek o przyznanie uprawnień do emisji, nie później niż na 21 miesięcy przed rozpoczęciem okresu rozliczenio wego. Wniosek złożony po upływie tego terminu po zostawia się bez rozpatrzenia. 2. Wniosek o przyznanie uprawnień do emisji pod lega opłacie rejestracyjnej w wysokości stanowiącej równowartość 100 euro, w przeliczeniu na złote pol skie według średniego kursu ogłaszanego przez Naro dowy Bank Polski obowiązującego w dniu poprzedza jącym dzień dokonania wpłaty. Opłata jest wnoszona na rachunek urzędu obsługującego ministra właści wego do spraw środowiska i stanowi dochód budżetu państwa. 3. Wniosek o przyznanie uprawnień do emisji za wiera: 1) nazwę operatora statku powietrznego oraz ozna czenie jego miejsca zamieszkania i adresu albo siedziby i adresu; 2) oznaczenie okresu rozliczeniowego, którego doty czy wniosek. Dziennik Ustaw Nr 122 — 7373 — Poz. 695 4. Do wniosku o przyznanie uprawnień do emisji dołącza się: 1) dowód uiszczenia opłaty rejestracyjnej; 2) raport o liczbie tonokilometrów pochodzących z wykonywanych operacji lotniczych, o którym mowa w art. 55 ust. 1. 5. Jeżeli wniosek o przyznanie uprawnień do emi sji nie spełnia wymogów formalnych, o których mowa w ust. 3 i 4, minister właściwy do spraw środowiska wzywa operatora statku powietrznego do usunięcia braków w terminie 14 dni od dnia doręczenia wezwa nia, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpa trzenia. 6. Minister właściwy do spraw środowiska przeka zuje wnioski o przyznanie uprawnień do emisji do Ko misji Europejskiej, nie później niż na 18 miesięcy przed rozpoczęciem okresu rozliczeniowego. 7. Minister właściwy do spraw środowiska, zgod nie z decyzją Komisji Europejskiej wydaną na podsta wie art. 3e ust. 3 dyrektywy 2003/87/WE, w terminie 3 miesięcy od dnia podjęcia przez Komisję Europejską tej decyzji, oblicza: 1) całkowitą liczbę uprawnień do emisji przyznanych na okres rozliczeniowy operatorowi statku po wietrznego, którego wniosek o przyznanie upraw nień do emisji został przekazany do Komisji Euro pejskiej, mnożąc liczbę tonokilometrów podanych w tym wniosku przez wartość wzorca porównaw czego ustalonego w decyzji; 2) liczbę uprawnień do emisji przyznanych na każdy rok okresu rozliczeniowego operatorowi statku powietrznego, którego wniosek o przyznanie uprawnień do emisji został przekazany do Komisji Europejskiej, dzieląc liczbę uprawnień do emisji, obliczoną zgodnie z pkt 1, przez liczbę lat okresu rozliczeniowego. Art. 23. 1. Operator statku powietrznego może wy stąpić z wnioskiem o przyznanie uprawnień do emisji z rezerwy, z której przyznaje się uprawnienia do emisji dla operatorów statków powietrznych w każdym okre sie rozliczeniowym rozpoczynającym się po dniu 31 grudnia 2012 r., zwanej dalej „specjalną rezerwą”. 2. Uprawnienia do emisji ze specjalnej rezerwy przyznaje się operatorowi statku powietrznego, w przypadku gdy: 1) rozpoczęcie wykonywania operacji lotniczych ob jętych systemem nastąpiło po zakończeniu roku monitorowania, o którym mowa w art. 55 ust. 2, i ich wykonywanie nie stanowi kontynuacji opera cji lotniczych wykonywanych uprzednio przez in nego operatora statku powietrznego albo 2) średnioroczny wzrost liczby tonokilometrów mię dzy rokiem monitorowania, o którym mowa w art. 55 ust. 2, a drugim rokiem okresu rozlicze niowego wynosi ponad 18%, pod warunkiem że nie jest on następstwem operacji lotniczych wyko nywanych uprzednio przez innego operatora stat ku powietrznego. 3. Liczba uprawnień do emisji ze specjalnej rezer wy przyznanych operatorowi statku powietrznego, który spełnia przesłankę, o której mowa w ust. 2 pkt 2, nie może przekroczyć 1 000 000 uprawnień do emisji w okresie rozliczeniowym. 4. Wniosek o przyznanie uprawnień do emisji ze specjalnej rezerwy składa się do ministra właściwego do spraw środowiska, nie później niż do dnia 30 czerw ca w trzecim roku okresu rozliczeniowego. Wniosek złożony po upływie tego terminu pozostawia się bez rozpatrzenia. 5. Wniosek o przyznanie uprawnień do emisji ze specjalnej rezerwy podlega opłacie rejestracyjnej w wysokości stanowiącej równowartość 100 euro, w przeliczeniu na złote polskie według średniego kur su ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski obowią zującego w dniu poprzedzającym dzień dokonania wpłaty. Opłata jest wnoszona na rachunek urzędu ob sługującego ministra właściwego do spraw środowi ska i stanowi dochód budżetu państwa. 6. Do wniosku o przyznanie uprawnień do emisji ze specjalnej rezerwy stosuje się art. 22 ust. 3. 7. Do wniosku o przyznanie uprawnień do emisji ze specjalnej rezerwy dołącza się: 1) dowód potwierdzający spełnienie przez operatora statku powietrznego przesłanki, o której mowa w ust. 2 pkt 1 albo 2; 2) dowód wniesienia opłaty rejestracyjnej; 3) raport o liczbie tonokilometrów pochodzących z wykonanych operacji lotniczych przez operatora statku powietrznego, o którym mowa w art. 55 ust. 1, w drugim roku okresu rozliczeniowego. 8. Wniosek o przyznanie uprawnień do emisji ze specjalnej rezerwy złożony przez operatora statku po wietrznego spełniającego przesłankę, o której mowa w ust. 2 pkt 2, zawiera dodatkowo informacje o: 1) procentowym wzroście liczby tonokilometrów wy konanych przez operatora statku powietrznego między rokiem monitorowania, o którym mowa w art. 55 ust. 2, a drugim rokiem okresu rozlicze niowego; 2) całkowitym wzroście liczby tonokilometrów wyko nanych przez operatora statku powietrznego mię dzy rokiem monitorowania, o którym mowa w art. 55 ust. 2, a drugim rokiem okresu rozlicze niowego; 3) całkowitym wzroście liczby tonokilometrów wyko nanych przez operatora statku powietrznego mię dzy rokiem monitorowania, o którym mowa w art. 55 ust. 2, a drugim rokiem okresu rozlicze niowego, przekraczającym 18%. 9. Jeżeli wniosek o przyznanie uprawnień do emi sji ze specjalnej rezerwy nie spełnia wymogów for malnych, o których mowa w ust. 6—8, minister właś ciwy do spraw środowiska wzywa operatora statku powietrznego do usunięcia braków w terminie 14 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem pozosta wienia wniosku bez rozpatrzenia. Dziennik Ustaw Nr 122 — 7374 — Poz. 695 10. Minister właściwy do spraw środowiska prze kazuje do Komisji Europejskiej wnioski o przyznanie uprawnień do emisji ze specjalnej rezerwy, nie później niż do dnia 31 grudnia w trzecim roku okresu rozlicze niowego. 11. Minister właściwy do spraw środowiska, zgod nie z decyzją Komisji Europejskiej wydaną na podsta wie art. 3f ust. 5 dyrektywy 2003/87/WE, w terminie 3 miesięcy od dnia podjęcia przez Komisję Europejską tej decyzji, oblicza: 1) całkowitą liczbę uprawnień do emisji przyznanych ze specjalnej rezerwy na okres rozliczeniowy ope ratorowi statku powietrznego, którego wniosek o przyznanie uprawnień do emisji ze specjalnej re zerwy został przekazany do Komisji Europejskiej; 2) liczbę uprawnień do emisji przyznanych ze spe cjalnej rezerwy na każdy rok okresu rozliczeniowe go operatorowi statku powietrznego, którego wniosek o przyznanie uprawnień do emisji ze spe cjalnej rezerwy został przekazany do Komisji Euro pejskiej, dzieląc liczbę uprawnień do emisji, obli czoną zgodnie z pkt 1, przez liczbę lat do końca okresu rozliczeniowego. 12. Obliczenie całkowitej liczby uprawnień do emi sji, o której mowa w ust. 11 pkt 1, następuje przez po mnożenie wartości wzorca porównawczego ustalone go w decyzji Komisji Europejskiej wydanej na podsta wie art. 3f ust. 5 dyrektywy 2003/87/WE przez: 1) liczbę tonokilometrów wskazaną we wniosku o przyznanie uprawnień do emisji ze specjalnej re zerwy; 2) liczbę tonokilometrów przekraczającą procentowy wzrost, o którym mowa w ust. 2 pkt 2. Art. 24. 1. Minister właściwy do spraw środowiska niezwłocznie po dokonaniu obliczeń, o których mowa w art. 22 ust. 7 i art. 23 ust. 11, przekazuje do Krajowe go ośrodka informacje o: 1) całkowitej liczbie uprawnień do emisji przyzna nych na okres rozliczeniowy operatorowi statku powietrznego; 2) liczbie uprawnień do emisji przyznanych operato rowi statku powietrznego na każdy rok okresu roz liczeniowego. 2. Minister właściwy do spraw środowiska za mieszcza w Biuletynie Informacji Publicznej informa cje, o których mowa w ust. 1. 3. Krajowy ośrodek na podstawie informacji, o któ rych mowa w ust. 1, w terminie do dnia 28 lutego każ dego roku, wydaje na rachunek posiadania operatora statku powietrznego liczbę uprawnień do emisji, jaka została obliczona dla niego na dany rok okresu rozli czeniowego. Art. 25. 1. Uprawnienia do emisji ze specjalnej re zerwy, które nie zostały rozdzielone w trybie określo nym w art. 23, są przeznaczone do sprzedaży w dro dze aukcji. 2. Środki pieniężne uzyskane ze sprzedaży upraw nień do emisji w drodze aukcji stanowią dochód bud żetu państwa. 3. Zasady sprzedaży uprawnień do emisji w dro dze aukcji określa rozporządzenie Komisji (UE) nr 1031/2010 z dnia 12 listopada 2010 r. w sprawie harmonogramu, kwestii administracyjnych oraz pozo stałych aspektów sprzedaży na aukcji uprawnień do emisji gazów cieplarnianych na mocy dyrektywy 2003/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady ustana wiającej system handlu przydziałami do emisji gazów cieplarnianych we Wspólnocie (Dz. Urz. UE L 302 z 18.11.2010, str. 1). Art. 26. 1. Uprawnienia do emisji są przyznawane instalacji objętej systemem na poszczególne lata okre su rozliczeniowego. 2. Instalacji uprawnienia do emisji są przyznawane w krajowym planie albo w wykazach, o których mowa w art. 21 ust. 2 i 3. 3. Instalacji nowej lub instalacji, w której dokona no zmiany w instalacji, uprawnienia do emisji są przy znawane w zezwoleniu. 4. W terminie do dnia 28 lutego każdego roku Kra jowy ośrodek wydaje na rachunek instalacji liczbę uprawnień do emisji, jaka została przyznana w krajo wym planie albo w wykazach, o których mowa w art. 21 ust. 2 i 3, lub w zezwoleniu. 5. Jeżeli zezwolenie zostało wydane po dniu 28 lu tego, Krajowy ośrodek wydaje na rachunek instalacji liczbę uprawnień do emisji, jaka została przyznana w tym zezwoleniu na pierwszy wskazany w nim rok, w terminie 14 dni od dnia otrzymania kopii ostatecz nego zezwolenia określającego liczbę przyznanych uprawnień do emisji, z wyjątkiem przypadków okreś lonych w ustawie. Art. 27. 1. Prowadzący instalację, który posiada in stalację objętą systemem, której przyznano uprawnie nia do emisji, wnosi opłatę za wprowadzanie dwutlen ku węgla (CO 2 ) do powietrza w wysokości równej ilo czynowi: 1) liczby uprawnień do emisji przyznanych na pierw szy rok okresu rozliczeniowego w krajowym planie albo w wykazach, o których mowa w art. 21 ust. 2 i 3, 2) liczby uprawnień do emisji przyznanych na pierw szy rok uczestnictwa instalacji w okresie rozlicze niowym, określonej w zezwoleniu w przypadku instalacji nowych, 3) liczby uprawnień do emisji przyznanych na pierw szy rok w zezwoleniu, w przypadku instalacji, w której dokonano zmiany w instalacji — i obowiązującej w roku poprzednim jednostkowej stawki opłaty za wprowadzanie gazów lub pyłów do powietrza, o której mowa w ustawie z dnia 27 kwiet nia 2001 r. — Prawo ochrony środowiska, dotyczącej dwutlenku węgla (CO 2 ). 2. Prowadzący instalację, który wniósł opłatę, o której mowa w ust. 1, nie ponosi, w tym roku okresu rozliczeniowego opłat za wprowadzanie gazów lub pyłów do powietrza, za wprowadzanie do powietrza dwutlenku węgla (CO 2 ), na którego emisję uzyskał uprawnienia do emisji. Dziennik Ustaw Nr 122 — 7375 — Poz. 695 3. Prowadzący instalację, o którym mowa w ust. 1, jest obowiązany uiścić: 1) 50% kwoty opłaty, o której mowa w ust. 1, w ter minie 30 dni od dnia wydania uprawnień do emisji na rachunek instalacji; 2) 50% kwoty opłaty, o której mowa w ust. 1, w ter minie 7 miesięcy od dnia wydania uprawnień do emisji na rachunek instalacji. 4. Opłatę, o której mowa w ust. 1, wnosi się na ra chunek bankowy Narodowego Funduszu. Art. 28. 1. Do opłat, o których mowa w art. 27 ust. 1, stosuje się odpowiednio przepisy działu III usta wy z dnia 29 sierpnia 1997 r. — Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60, z późn. zm.7)), z tym że uprawnienia organu podatkowego przysługują wie rzycielowi, którym jest Narodowy Fundusz. 2. Organem właściwym w zakresie decyzji wyda wanych na podstawie przepisów ustawy, o której mo wa w ust. 1, jest Prezes Zarządu Narodowego Fundu szu. W sprawach tych organem wyższego stopnia, w rozumieniu przepisów Kodeksu postępowania ad ministracyjnego, w stosunku do Prezesa Zarządu Na rodowego Funduszu jest minister właściwy do spraw środowiska. Rozdział 5 Aukcje uprawnień do emisji Art. 29. Uprawnienia do emisji z: 1) krajowej rezerwy, z wyjątkiem uprawnień do emi sji, które zasilą krajową rezerwę w wyniku zmiany krajowego planu, 2) rezerwy uprawnień do emisji dla projektów wspól nych wdrożeń posiadających listy zatwierdzające, które powodują obniżenie emisji dwutlenku węgla (CO 2 ) w instalacjach objętych systemem, o której mowa w art. 13 ust. 1 pkt 6 — które nie zostaną wykorzystane do dnia 31 grud nia 2012 r., mogą zostać zbyte w drodze aukcji, z tym że łączna liczba uprawnień do emisji przezna czonych do zbycia w drodze aukcji nie może przekro czyć 10% całkowitej liczby uprawnień do emisji prze znaczonych do rozdziału w okresie rozliczeniowym 2008—2012. Art. 30. Przeprowadzenie aukcji wymaga zgody Rady Ministrów wyrażonej, w drodze uchwały, na wniosek ministra właściwego do spraw środowiska. Art. 31. 1. W aukcji mogą wziąć udział podmioty, o których mowa w art. 10 ust. 2, zwane dalej „uczest nikami aukcji”. 2. Aukcję prowadzi się w formie elektronicznej za pośrednictwem internetowej platformy aukcyjnej. 3. Dostawcę usługi internetowej platformy aukcyj nej wyłania się w trybie przepisów ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. — Prawo zamówień publicznych (Dz. U. z 2010 r. Nr 113, poz. 759, z późn. zm.8)). 4. Krajowy ośrodek ustala regulamin aukcji. 5. Regulamin aukcji określa: 1) wymagania dotyczące przebiegu i rozstrzygnięcia aukcji; 2) warunki przetwarzania danych dotyczących uczest ników aukcji; 3) wymagania techniczne dotyczące dostępu do internetowej platformy aukcyjnej; 4) warunki niezbędne do zapewnienia bezpieczeń stwa i prawidłowości przebiegu aukcji; 5) warunki zawieszenia dostępu do internetowej platformy aukcyjnej. 6. Regulamin aukcji jest zatwierdzany przez mini stra właściwego do spraw środowiska. Art. 32. 1. Krajowy ośrodek na co najmniej 30 dni przed rozpoczęciem aukcji zamieszcza ogłoszenie o aukcji na swojej stronie internetowej oraz zaprasza do składania ofert. 2. Ogłoszenie o aukcji zawiera: 1) termin przeprowadzenia sesji aukcji; 2) godziny otwarcia i zamknięcia sesji aukcji; 3) liczbę uprawnień do emisji przeznaczonych do sprzedaży w danej sesji aukcji. 3. Krajowy ośrodek i uczestnicy aukcji od godziny otwarcia do godziny zamknięcia sesji aukcji przekazu ją oferty, wnioski i inne oświadczenia za pomocą for mularza umieszczonego na internetowej platformie aukcyjnej, o której mowa w art. 31 ust. 3, umożliwiają cego wprowadzenie niezbędnych danych w trybie bezpośredniego połączenia z platformą, a także za pewniającego bezpieczeństwo transakcji. 7) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2005 r. Nr 85, poz. 727, Nr 86, poz. 732 i Nr 143, poz. 1199, z 2006 r. Nr 66, poz. 470, Nr 104, poz. 708, Nr 143, poz. 1031, Nr 217, poz. 1590 i Nr 225, poz. 1635, z 2007 r. Nr 112, poz. 769, Nr 120, poz. 818, Nr 192, poz. 1378 i Nr 225, poz. 1671, z 2008 r. Nr 118, poz. 745, Nr 141, poz. 888, Nr 180, poz. 1109 i Nr 209, poz. 1316, 1318 i 1320, z 2009 r. Nr 18, poz. 97, Nr 44, poz. 362, Nr 57, poz. 466, Nr 131, poz. 1075, Nr 157, poz. 1241, Nr 166, poz. 1317, Nr 168, poz. 1323, Nr 213, poz. 1652 i Nr 216, poz. 1676, z 2010 r. Nr 40, poz. 230, Nr 57, poz. 355, Nr 127, poz. 858, Nr 167, poz. 1131, Nr 182, poz. 1228 i Nr 197, poz. 1306 oraz z 2011 r. Nr 34, poz. 173, Nr 75, poz. 398 i Nr 106, poz. 622. 8) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2010 r. Nr 161, poz. 1078 i Nr 182, poz. 1228 oraz z 2011 r. Nr 5, poz. 13, Nr 28, poz. 143 i Nr 87, poz. 484. Dziennik Ustaw Nr 122 — 7376 — Poz. 695 4. Dokumenty, o których mowa w ust. 3, pod rygo rem nieważności, składa się opatrzone bezpiecznym podpisem elektronicznym weryfikowanym za pomocą ważnego kwalifikowanego certyfikatu, w rozumieniu ustawy z dnia 18 września 2001 r. o podpisie elektro nicznym (Dz. U. Nr 130, poz. 1450, z późn. zm.9)). 5. Aukcja odbywa się w jednej rundzie sesji aukcji. 6. W przypadku gdy przewiduje się, że przychód ze sprzedaży uprawnień do emisji będzie większy niż koszt przeprowadzenia rundy sesji aukcji, Krajowy ośrodek może zadecydować o przeprowadzeniu kolej nej rundy sesji aukcji. Art. 33. 1. Wadium stanowi 20% wysokości oferty składanej przez uczestnika aukcji. 2. Wadium może być wniesione w jednej lub kilku następujących formach: 1) pieniądzu; 2) czeku potwierdzonym przez bank; 3) poręczeniu bankowym; 4) gwarancji bankowej; 5) gwarancji ubezpieczeniowej. 3. Wadium wnoszone w pieniądzu wpłaca się na rachunek bankowy Narodowego Funduszu wskazany w ogłoszeniu o aukcji, w terminie 3 dni roboczych przed dniem rozpoczęcia aukcji. 4. Wadium wnoszone w innej formie niż w pienią dzu składa się w siedzibie Narodowego Funduszu w terminie, o którym mowa w ust. 3. 5. Narodowy Fundusz przekazuje Krajowemu ośrodkowi informację o wniesieniu wadium nie póź niej niż w dniu poprzedzającym dzień rozpoczęcia aukcji. Art. 34. 1. Oferta każdego uczestnika aukcji jest niedostępna dla pozostałych uczestników aukcji. 2. Uczestnik aukcji w trakcie sesji aukcji składa jed ną ofertę, określając cenę jednego uprawnienia do emisji oraz liczbę uprawnień do emisji, jaką chce na być po tej cenie. 3. Złożona oferta wiąże uczestnika aukcji do końca danej rundy sesji aukcji i nie może być wycofana. Art. 35. 1. Krajowy ośrodek akceptuje wszystkie oferty z ceną wyższą lub równą cenie rozliczeniowej aukcji, obliczonej zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie art. 39. 2. Cena zakupu uprawnień do emisji stanowi ilo czyn ceny rozliczeniowej aukcji i liczby uprawnień do emisji, na którą opiewa złożona oferta. Art. 36. 1. Krajowy ośrodek przekazuje Narodowe mu Funduszowi informację, w postaci elektronicznej, o wyniku aukcji w terminie 3 dni roboczych od dnia zakończenia aukcji. 2. Informacja, o której mowa w ust. 1, zawiera: 1) zwycięskie oferty; 2) ceny zakupu uprawnień do emisji; 3) numer rachunku bankowego, na który powinno być zwrócone wadium wniesione w pieniądzu; 4) informację o sposobie zwrotu wadium wniesione go w innej formie niż w pieniądzu. 3. Narodowy Fundusz dokonuje zwrotu wniesio nego wadium w terminie 5 dni roboczych od dnia otrzymania informacji, o której mowa w ust. 1. 4. W przypadku zwycięskich ofert wadium wnie sione w pieniądzu jest zaliczane na poczet ceny zaku pu uprawnień do emisji. Art. 37. 1. Krajowy ośrodek zamyka sesję aukcji: 1) w terminie określonym w ogłoszeniu o aukcji; 2) po zakończeniu ostatniej rundy sesji aukcji; 3) jeżeli w ustalonym w ogłoszeniu o aukcji okresie nie zostaną zgłoszone żadne oferty. 2. Krajowy ośrodek podaje do publicznej wiado mości na swojej stronie internetowej informacje o: 1) nabywcach uprawnień do emisji; 2) całkowitej liczbie uprawnień do emisji zbytych w drodze aukcji; 3) uzyskanej cenie rozliczeniowej aukcji. 3. Nabywca uprawnień do emisji płaci cenę zaku pu w terminie 3 dni roboczych od dnia zakończenia aukcji na rachunek bankowy Narodowego Funduszu wskazany w ogłoszeniu o aukcji oraz przekazuje Krajo wemu ośrodkowi dowód zapłaty ceny zakupu upraw nień do emisji. 4. Środki pieniężne uzyskane w wyniku zapłaty ce ny zakupu, o której mowa w ust. 3, stanowią dochód budżetu państwa. 5. Narodowy Fundusz przekazuje wpływy uzyska ne z aukcji, pomniejszone o koszty obsługi tych wpły wów, na dochody budżetu państwa, w terminie 4 dni od dnia wpływu na rachunek, o którym mowa w ust. 3. 6. Krajowy ośrodek przekazuje uprawnienia do emisji na rachunek nabywcy w terminie 5 dni robo czych od dnia otrzymania dowodu zapłaty ceny zaku pu uprawnień do emisji. Art. 38. 1. Krajowy ośrodek unieważnia aukcję, je żeli wszystkie oferty zawierają ceny niższe niż cena minimalna lub z przyczyn technicznych o charakterze obiektywnym. 9) Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1271, z 2003 r. Nr 124, poz. 1152 i Nr 217, poz. 2125, z 2004 r. Nr 96, poz. 959, z 2005 r. Nr 64, poz. 565, z 2006 r. Nr 145, poz. 1050, z 2009 r. Nr 18, poz. 97, z 2010 r. Nr 40, poz. 230 i Nr 182, poz. 1228 oraz z 2011 r. Nr 106, poz. 622. Dziennik Ustaw Nr 122 — 7377 — Poz. 695 2. Krajowy ośrodek podaje do publicznej wiado mości na swojej stronie internetowej informację o unieważnieniu aukcji. 3. Krajowy ośrodek przekazuje Narodowemu Fun duszowi informację, w postaci elektronicznej, o unie ważnieniu aukcji w terminie 3 dni roboczych od dnia jej unieważnienia. 4. Informacja, o której mowa w ust. 3, zawiera: 1) wskazanie podmiotów, którym należy zwrócić wa dium; 2) numer rachunku bankowego, na który powinno być zwrócone wadium wniesione w pieniądzu; 3) informację o sposobie zwrotu wadium wniesione go w innej formie niż w pieniądzu. 5. Narodowy Fundusz dokonuje zwrotu wniesio nego wadium w terminie 5 dni roboczych od dnia otrzymania informacji, o której mowa w ust. 3. Art. 39. Minister właściwy do spraw środowiska w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw Skarbu Państwa i ministrem właściwym do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządze nia, szczegółowy sposób przeprowadzenia aukcji, w tym: 1) sposób ustalania liczby sesji aukcji, 2) wymagania dotyczące rejestracji i identyfikacji uczestników aukcji, 3) sposób określenia ceny minimalnej uprawnienia do emisji, 4) sposób wyznaczania ceny rozliczeniowej aukcji — kierując się potrzebą zagwarantowania przejrzy stości i prawidłowego przeprowadzenia aukcji oraz równego traktowania uczestników aukcji, a także in formacjami o aktualnej wartości rynkowej jednego uprawnienia do emisji. Rozdział 6 Zezwolenia Art. 40. Prowadzący instalację, który posiada in stalację objętą systemem, jest obowiązany do uzyska nia zezwolenia. Art. 41. 1. Zezwolenie jest wydawane na wniosek prowadzącego instalację. 2. Zezwolenie wydaje odpowiednio organ właści wy do wydania pozwolenia zintegrowanego albo po zwolenia na wprowadzanie gazów lub pyłów do po wietrza, o którym mowa w ustawie z dnia 27 kwietnia 2001 r. — Prawo ochrony środowiska. 3. Zezwolenie wydaje się na czas określony, nie dłuższy niż 10 lat. 4. Organ właściwy do wydania zezwolenia przesy ła kopię wydanego zezwolenia Krajowemu ośrodko wi, właściwemu wojewódzkiemu inspektorowi ochro ny środowiska oraz Narodowemu Funduszowi, w ter minie 10 dni od dnia, w którym zezwolenie stało się ostateczne. Art. 42. 1. Wniosek o wydanie zezwolenia zawiera: 1) nazwę prowadzącego instalację oraz oznaczenie jego miejsca zamieszkania i adresu albo siedziby i adresu; 2) adres zakładu, na terenie którego jest eksploato wana instalacja objęta systemem; 3) informację o tytule prawnym do instalacji; 4) informację o rodzaju instalacji, stosowanych urzą dzeniach i technologiach oraz charakterystykę techniczną źródeł powstawania i miejsca emisji; 5) określenie rodzajów gazów cieplarnianych, które mają być objęte zezwoleniem; 6) określenie czasu, na jaki ma zostać wydane zezwo lenie; 7) liczbę uprawnień do emisji na czas do końca okresu rozliczeniowego w rozbiciu na poszczególne lata. 2. Do wniosku o wydanie zezwolenia dołącza się: 1) kopię pozwolenia zintegrowanego albo kopię po zwolenia na wprowadzanie gazów lub pyłów do powietrza, jeżeli jego uzyskanie jest wymagane zgodnie z przepisami ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. — Prawo ochrony środowiska, z tym że ko pii tych pozwoleń nie dołącza się, jeżeli zostały one wydane przez organ właściwy do wydania ze zwolenia lub organ ten je posiada; 2) streszczenie wniosku sporządzone w języku nie specjalistycznym; 3) plan monitorowania wielkości emisji, o którym mowa w art. 56 ust. 1, sporządzony w formie pisemnej i w postaci elektronicznej umożliwiającej elektroniczne przetwarzanie zawartych w nim da nych; 4) kopię decyzji o pozwoleniu na użytkowanie insta lacji lub potwierdzenie dokonania zawiadomienia o zakończeniu budowy i zamiarze przystąpienia do użytkowania instalacji, w przypadku gdy pozwole nie na użytkowanie nie jest wymagane; 5) kopię decyzji wydanej przez organ właściwej jed nostki dozoru technicznego zgodnie z art. 14 ust. 1 ustawy z dnia 21 grudnia 2000 r. o dozorze tech nicznym (Dz. U. Nr 122, poz. 1321, z późn. zm.10)), dopuszczającej do eksploatacji urządzenie wcho dzące w skład instalacji objętej takim dozorem; 6) kopię informacji, o której mowa w art. 76 ust. 4 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. — Prawo ochro ny środowiska, jeżeli jest ona przewidywana. Art. 43. 1. Zezwolenie zawiera: 1) nazwę prowadzącego instalację oraz oznaczenie jego miejsca zamieszkania i adresu albo siedziby i adresu; 10) Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2002 r. Nr 74, poz. 676, z 2004 r. Nr 96, poz. 959, z 2006 r. Nr 104, poz. 708, Nr 170, poz. 1217 i Nr 249, poz. 1832, z 2008 r. Nr 227, poz. 1505, z 2009 r. Nr 98, poz. 817 i 818 oraz z 2010 r. Nr 47, poz. 278. Dziennik Ustaw Nr 122 — 7378 — Poz. 695 2) adres zakładu, na terenie którego jest eksploato wana instalacja objęta systemem; 3) określenie rodzaju instalacji objętych systemem oraz charakterystykę techniczną źródeł powstawa nia i miejsca emisji; 4) określenie rodzajów gazów cieplarnianych obję tych zezwoleniem; 5) określenie czasu, na jaki zostaje wydane zezwo lenie. 2. W zezwoleniu zatwierdza się plan monitorowa nia wielkości emisji, o którym mowa w art. 56 ust. 1. 3. W przypadku instalacji objętej systemem, w któ rej dokonano zmiany w instalacji, zezwolenie zawiera także: 1) liczbę dodatkowych uprawnień do emisji, na czas od dnia wydania zezwolenia do końca okresu roz liczeniowego 2008—2012, po otrzymaniu od Kra jowego ośrodka opinii o możliwej do przyznania liczbie uprawnień do emisji dla danej instalacji ob jętej systemem; 2) wysokość opłaty, o której mowa w art. 27 ust. 1. 4. Dla instalacji nowej zezwolenie zawiera także: 1) l iczbę uprawnień do emisji, na czas od dnia wyda nia zezwolenia do końca okresu rozliczeniowego 2008—2012, po otrzymaniu od Krajowego ośrod ka opinii o możliwej do przyznania liczbie upraw nień do emisji dla danej instalacji; 2) wysokość opłaty, o której mowa w art. 27 ust. 1. 5. Zezwolenia wydane instalacjom objętym syste mem powstałym w wyniku podziału instalacji objętej systemem zawierają także: 1) liczbę uprawnień do emisji przyznanych instala cjom na czas do końca okresu rozliczeniowego, zgodnie z oświadczeniem, o którym mowa w art. 48 ust. 2; 2) wysokość opłaty, o której mowa w art. 27 ust. 1, odpowiednio do dokonanego zgodnie z pkt 1 po działu uprawnień do emisji, chyba że opłata ta zo stała wniesiona przed podziałem instalacji objętej systemem. 6. Organ właściwy do wydania zezwolenia przeka zuje Krajowemu ośrodkowi wniosek prowadzącego instalację nową, lub w której dokonano zmiany w in stalacji wraz załącznikami, o których mowa w art. 42 ust. 2, w celu wydania opinii. 7. Krajowy ośrodek wydaje opinię w formie posta nowienia. Opinia wiąże organ wydający zezwolenie. Art. 44. 1. Prowadzący instalację jest obowiązany do wystąpienia z wnioskiem o zmianę zezwolenia w przypadku zmiany: 1) w instalacji objętej systemem; 2) planu monitorowania wielkości emisji, o którym mowa w art. 56 ust. 1; 3) nazwy, pod którą prowadzący instalację prowadzi działalność; 4) przepisów określających sposób monitorowania wielkości emisji. 2. Prowadzący instalację jest obowiązany wystąpić z wnioskiem w terminie 30 dni od dnia wystąpienia zmiany, o której mowa w ust. 1. Art. 45. W przypadku gdy podczas przeprowadza nia kontroli wojewódzki inspektor ochrony środowi ska stwierdzi, że prowadzący instalację, który posiada instalację objętą systemem, nie posiada zezwolenia, ustala, w drodze decyzji, na wniosek prowadzącego instalację, termin złożenia wniosku o wydanie zezwo lenia, chyba że prowadzący instalację złożył wniosek o wydanie zezwolenia przed dniem zakończenia tej kontroli. Art. 46. 1. W przypadku wyczerpania krajowej re zerwy wydanie liczby uprawnień do emisji na rachu nek instalacji, określonej w zezwoleniu, następuje po zasileniu krajowej rezerwy odpowiednią liczbą upraw nień do emisji. 2. Uprawnienia do emisji z krajowej rezerwy są wydawane w terminie 14 dni od dnia zasilenia krajo wej rezerwy, proporcjonalnie do liczby uprawnień do emisji określonej w zezwoleniach, które wpłynęły do Krajowego ośrodka przed dniem zasilenia krajowej re zerwy. 3. W przypadku, o którym mowa w ust. 1, prowa dzącemu instalację nie przysługuje roszczenie o na prawienie szkody wynikłej z niewydania uprawnień do emisji lub późniejszego ich wydania. 4. W przypadku, o którym mowa w ust. 1, Krajowy ośrodek na podstawie informacji zawartych w Krajo wym rejestrze sporządza wykaz instalacji objętych sy stemem wraz z przyporządkowaną im liczbą upraw nień do emisji, które do dnia 31 marca pierwszego roku kolejnego okresu rozliczeniowego nie zostały wydane. 5. Wykaz, o którym mowa w ust. 4, Krajowy ośro dek przekazuje organowi właściwemu do wydania ze zwolenia w terminie do dnia 15 kwietnia pierwszego roku kolejnego okresu rozliczeniowego. 6. Organ właściwy do wydania zezwolenia stwier dza wygaśnięcie zezwolenia, w części dotyczącej licz by przyznanych uprawnień do emisji, jeżeli na skutek wyczerpania krajowej rezerwy uprawnienia do emisji nie zostały wydane na rachunek instalacji do dnia 30 kwietnia pierwszego roku kolejnego okresu rozli czeniowego. Art. 47. 1. Z dniem zbycia tytułu prawnego do in stalacji objętej systemem zbywca traci prawo do roz porządzania uprawnieniami do emisji przyznanymi tej instalacji. 2. Nabywca jest obowiązany zgłosić Krajowemu ośrodkowi nabycie tytułu prawnego do instalacji obję tej systemem w terminie 14 dni od dnia nabycia tego tytułu prawnego. Dziennik Ustaw Nr 122 — 7379 — Poz. 695 3. Nabywca tytułu prawnego do instalacji objętej systemem jest obowiązany do rozliczenia wielkości emisji z tej instalacji. 4. Zbywca tytułu prawnego do instalacji objętej systemem jest obowiązany do przekazania nabywcy wszelkich informacji i dokumentów niezbędnych do sporządzenia raportu o wielkości emisji, o którym mo wa w art. 57 ust. 3. 5. Na wniosek nabywcy tytułu prawnego do insta lacji objętej systemem organ właściwy do wydania zezwolenia przenosi, w drodze decyzji, prawa i obo wiązki wynikające z zezwolenia. Art. 48. 1. Jeżeli w wyniku podziału instalacji obję tej systemem powstaje jedna lub więcej instalacji, któ re spełniają przesłanki uczestnictwa w systemie, pro wadzący te instalacje występują w terminie 21 dni od dnia podziału z wnioskiem odpowiednio o zmianę albo wydanie zezwolenia dla instalacji. 2. Do wniosków, o których mowa w ust. 1, dołącza się oświadczenie prowadzących instalacje o sposobie podziału liczby uprawnień do emisji przyznanych instalacji objętej systemem przed jej podziałem. Art. 49. 1. Organ właściwy do wydania zezwolenia stwierdza wygaśnięcie zezwolenia, w przypadku gdy instalacja objęta systemem przestała spełniać prze słanki objęcia systemem lub gdy wielkość emisji okreś lona w raporcie, o którym mowa w art. 62 ust. 1, w po przednim roku okresu rozliczeniowego wyniosła zero. 2. Prowadzący instalację, w terminie 21 dni od dnia wystąpienia zdarzenia powodującego, że instala cja objęta systemem przestała spełniać przesłanki ob jęcia systemem, jest obowiązany poinformować o tym, na piśmie, organ właściwy do wydania zezwo lenia i Krajowy ośrodek. 3. Kopię decyzji stwierdzającej wygaśnięcie ze zwolenia organ właściwy do wydania zezwolenia przesyła Krajowemu ośrodkowi, właściwemu woje wódzkiemu inspektorowi ochrony środowiska oraz Narodowemu Funduszowi, w terminie 14 dni od dnia, w którym decyzja stała się ostateczna. 4. Prowadzący instalację jest obowiązany do spo rządzenia raportu o wielkości emisji, o którym mowa w art. 57 ust. 3, z tym że raport ten sporządza się na dzień wystąpienia zdarzenia powodującego, że insta lacja przestała spełniać przesłanki objęcia systemem. 5. Uprawnienia do emisji przyznane w krajowym planie lub w zezwoleniu na poszczególne lata okresu rozliczeniowego następujące po roku kalendarzowym, w którym miało miejsce zdarzenie, o którym mowa w ust. 1, zasilają krajową rezerwę. 6. Uprawnienia do emisji wydane na rachunek in stalacji w kolejnym roku okresu rozliczeniowego na stępującego po roku kalendarzowym, w którym miało miejsce zdarzenie, o którym mowa w ust. 1, podlegają zwrotowi i zasilają krajową rezerwę. Rozdział 7 Szczególne zasady wydawania zezwoleń podmiotom podejmującym realizację instalacji, które będą wytwarzały energię elektryczną Art. 50. 1. Zezwolenie jest wydawane na wniosek podmiotu podejmującego realizację instalacji spala nia paliw, z wyjątkiem instalacji spalania odpadów niebezpiecznych lub komunalnych o nominalnej mo cy cieplnej powyżej 20 MW, która będzie wytwarzała energię elektryczną przeznaczoną do sprzedaży oso bom trzecim i w której nie będzie prowadzony rodzaj działalności określony w poz. 2—29 w części B załącz nika do ustawy. 2. Podjęcie realizacji instalacji ma miejsce w dniu faktycznego rozpoczęcia procesu inwestycyjnego do tyczącego tej instalacji. Za dzień faktycznego rozpo częcia procesu inwestycyjnego uznaje się dzień przed dniem 31 grudnia 2008 r., w którym podjęto prace przygotowawcze na terenie budowy instalacji. 3. Do wydania zezwolenia, o którym mowa w ust. 1, stosuje się odpowiednio przepisy rozdziału 6. 4. Wniosek o wydanie zezwolenia, o którym mowa w ust. 1, powinien także zawierać: 1) wskazanie miejsca realizacji instalacji; 2) opis, harmonogram i planowany termin oddania instalacji do użytkowania; 3) informację o tytule prawnym do składników ma jątkowych lub niemajątkowych wchodzących w skład instalacji. 5. Do wniosku o wydanie zezwolenia, o którym mowa w ust. 1, dołącza się potwierdzenie złożenia wniosku o wydanie pozwolenia zintegrowanego albo pozwolenia na wprowadzanie gazów lub pyłów do po wietrza, jeżeli podmiot, o którym mowa w ust. 1, nie posiada tych pozwoleń dla instalacji, której dotyczy wniosek. Potwierdzenia nie dołącza się, jeżeli orga nem właściwym do wydania zezwolenia jest organ właściwy do wydania tych pozwoleń. 6. W zezwoleniu, o którym mowa w ust. 1, nie przyznaje się uprawnień do emisji i nie określa się wy sokości opłaty, o której mowa w art. 27 ust. 1. 7. Prowadzący instalację, w terminie 14 dni od dnia oddania instalacji do użytkowania, występuje do właściwego organu o zmianę zezwolenia w zakresie, o którym mowa w ust. 6. 8. Obowiązek monitorowania i rozliczania wielko ści emisji powstaje z dniem wydania decyzji o zmianie zezwolenia. Rozdział 8 Monitorowanie i rozliczanie wielkości emisji Art. 51. 1. Operator statku powietrznego jest obo wiązany sporządzić: 1) plan monitorowania wielkości emisji; 2) plan monitorowania liczby tonokilometrów pocho dzących z wykonywanych operacji lotniczych. Dziennik Ustaw Nr 122 — 7380 — Poz. 695 2. Zawartość planów monitorowania, o których mo wa w ust. 1, określa decyzja Komisji nr 2007/589/WE. Art. 52. 1. Operator statku powietrznego składa wniosek o zatwierdzenie planów monitorowania, o których mowa w art. 51 ust. 1, do ministra właściwe go do spraw środowiska. 2. Wniosek o zatwierdzenie planów monitorowa nia, o których mowa w art. 51 ust. 1, zawiera: 1) nazwę operatora statku powietrznego oraz ozna czenie jego miejsca zamieszkania i adresu albo siedziby i adresu; 2) wykaz statków powietrznych wykorzystywanych w momencie składania projektu planu monitoro wania oraz liczbę statków każdego rodzaju, jak również orientacyjny wykaz dodatkowych rodza jów statków powietrznych, które mogą być wyko rzystywane; 3) dane o typie i podtypie statku powietrznego; 4) znaki rejestracyjne statków powietrznych; 5) określenie rodzajów gazów cieplarnianych, które mają być objęte planem; 6) określenie rodzajów wykorzystywanych paliw. 3. Do wniosku o zatwierdzenie planów monitoro wania, o których mowa w art. 51 ust. 1, dołącza się: 1) odpowiednio dokumenty, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2 lit. b—e; 2) plan monitorowania wielkości emisji oraz plan monitorowania liczby tonokilometrów pochodzą cych z wykonywanych operacji lotniczych sporzą dzone w formie pisemnej i w postaci elektronicz nej umożliwiającej elektroniczne przetwarzanie zawartych w nich danych. 4. Minister właściwy do spraw środowiska przeka zuje plany monitorowania, o których mowa w art. 51 ust. 1, Krajowemu ośrodkowi w celu zbadania ich zgodności z przepisami decyzji Komisji nr 2007/589/WE. 5. Krajowy ośrodek przekazuje ministrowi właści wemu do spraw środowiska informację dotyczącą zgodności sporządzonych planów monitorowania, o których mowa w art. 51 ust. 1, z przepisami decyzji Komisji nr 2007/589/WE, w terminie 14 dni od dnia otrzymania tych planów. Art. 53. Minister właściwy do spraw środowiska, w drodze decyzji, zatwierdza plany monitorowania, o których mowa w art. 51 ust. 1. Art. 54. 1. Operator statku powietrznego jest obo wiązany dokonywać przeglądu planu monitorowania wielkości emisji przed rozpoczęciem każdego okresu rozliczeniowego. 2. Operator statku powietrznego jest obowiązany do wystąpienia z wnioskiem o zmianę planu monito rowania wielkości emisji w przypadku zmiany: 1) w średniorocznych zgłaszanych emisjach, które wymagają od operatora statku powietrznego zmiany poziomu dokładności, 2) liczby operacji lotniczych lub wartości emisji, wskutek których operator statku powietrznego przekracza próg ustalony dla niewielkich źródeł emisji, 3) rodzaju wykorzystywanego paliwa — o których mowa w przepisach decyzji Komisji nr 2007/589/WE. Art. 55. 1. Operator statku powietrznego jest obo wiązany sporządzić raport o liczbie tonokilometrów pochodzących z wykonywanych operacji lotniczych w roku monitorowania. 2. Rokiem monitorowania jest rok kalendarzowy kończący się na 24 miesiące przed rozpoczęciem okre su rozliczeniowego. 3. Raport, o którym mowa w ust. 1, zweryfikowany przez jednostki uprawnione operator statku powietrz nego przedkłada ministrowi właściwemu do spraw środowiska: 1) na co najmniej 21 miesięcy przed rozpoczęciem okresu rozliczeniowego; 2) do dnia 30 czerwca w trzecim roku okresu rozlicze niowego, w przypadku gdy informacje zawarte w raporcie są podstawą ubiegania się o przyzna nie uprawnień do emisji ze specjalnej rezerwy. Art. 56. 1. Prowadzący instalację spełniającą prze słanki objęcia systemem jest obowiązany sporządzić plan monitorowania wielkości emisji. 2. Plan monitorowania wielkości emisji podlega zatwierdzeniu w zezwoleniu. 3. Prowadzący instalację jest obowiązany do zmia ny planu monitorowania wielkości emisji w przypadku: 1) zmiany stosowanej metodyki monitorowania wy muszonej koniecznością funkcjonowania instalacji w warunkach odbiegających od normalnych, o których mowa w art. 142 ust. 2 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. — Prawo ochrony środowiska, trwającej dłużej niż 14 dni, jeżeli odpowiedni spo sób monitorowania nie został przewidziany w tym planie; 2) zmiany stosowanej metodyki monitorowania w związku z poprawą dokładności danych w rozu mieniu przepisów decyzji Komisji nr 2007/589/WE, pod warunkiem że zastosowanie innej metodyki monitorowania nie będzie nieracjonalne kosztowo i technicznie niewykonalne; 3) ujawnienia błędów w stosowanej metodyce moni torowania; 4) zmiany stosowanego paliwa oraz surowców wy korzystywanych w instalacji; 5) zmiany grupy emisji w rozumieniu przepisów de cyzji Komisji nr 2007/589/WE. Dziennik Ustaw Nr 122 — 7381 — Poz. 695 Art. 57. 1. Prowadzący instalację i operator statku powietrznego są obowiązani do monitorowania wiel kości emisji zgodnie z planem monitorowania wielko ści emisji. 2. Prowadzący instalację i operator statku po wietrznego są obowiązani do rozliczenia wielkości emisji za każdy rok okresu rozliczeniowego. 3. Prowadzący instalację i operator statku po wietrznego rozliczają wielkość emisji na podstawie ra portu o wielkości emisji sporządzanego za poprzedni rok okresu rozliczeniowego. Art. 58. 1. Sposób monitorowania wielkości emisji pochodzących z instalacji objętej systemem w okresie rozliczeniowym rozpoczynającym się od dnia 1 stycz nia 2013 r. i operacji lotniczych oraz sposób monitoro wania liczby tonokilometrów pochodzących z wyko nywanych operacji lotniczych określa decyzja Komisji nr 2007/589/WE. 2. Minister właściwy do spraw środowiska określi, w drodze rozporządzenia: 1) sposób monitorowania wielkości emisji z instala cji objętej systemem, 2) częstotliwość przekazywania danych dotyczących monitorowania, 3) zakres informacji zawartych w raporcie, 4) formę i układ raportu, 5) sposób weryfikacji raportów — kierując się potrzebą zapewnienia wiarygodnych informacji o wprowadzanych do powietrza gazach cieplarnianych. Art. 59. Raporty, o których mowa w art. 55 ust. 1 i art. 57 ust. 3, podlegają weryfikacji przez jednostki uprawnione w zakresie zgodności informacji zawar tych w raporcie ze stanem faktycznym. Art. 60. 1. Krajowy ośrodek prowadzi wykaz jedno stek uprawnionych zawierający: 1) firmę albo imię i nazwisko przedsiębiorcy; 2) oznaczenie miejsca zamieszkania i adresu albo sie dziby i adresu przedsiębiorcy; 3) numer w rejestrze przedsiębiorców w Krajowym Rejestrze Sądowym albo w Ewidencji Działalności Gospodarczej; 4) numer akredytacji; 5) adres do korespondencji w przypadku, gdy jest on inny niż adres siedziby albo adres zamieszkania przedsiębiorcy; 6) numer telefonu i faksu; 7) adres strony internetowej oraz adres poczty elek tronicznej. 2. Jednostka uprawniona zapewnia przeprowa dzenie weryfikacji przez osoby, które łącznie spełniają następujące kryteria: 1) wykazują się doświadczeniem zawodowym, gwa rantującym prawidłowe wykonywanie obowiąz ków, związanym z: a) projektowaniem instalacji technologicznych i ekologicznych lub b) nadzorem i kontrolą procesów i urządzeń techno logicznych z uwzględnieniem wymogów ochro ny środowiska, lub c) badaniem systemów ekozarządzania oraz wery fikacją danych i raportów dotyczących środowi ska, lub d) zarządzaniem oraz bilansowaniem emisji; 2) posiadają wykształcenie poświadczone dyplomem ukończenia studiów pierwszego stopnia, w zakre sie technicznym, ekonomicznym, przyrodniczym, lub co najmniej dziesięcioletnie doświadczenie za wodowe, o którym mowa w pkt 1; 3) uczestniczyły przez co najmniej 20 dni w czynnoś ciach związanych z weryfikacją wielkości emisji gazów cieplarnianych. Art. 61. Prowadzący instalację oraz operator statku powietrznego ponoszą koszty weryfikacji raportów, o których mowa w art. 55 ust. 1 i art. 57 ust. 3. Art. 62. 1. Prowadzący instalację oraz operator statku powietrznego są obowiązani do dostarczenia Krajowemu ośrodkowi raportu o wielkości emisji, zweryfikowanego przez jednostkę uprawnioną, w ter minie do dnia 31 marca każdego roku. 2. Raport przedkłada się w formie pisemnej oraz w postaci elektronicznej. 3. Jeżeli prowadzący instalację albo operator stat ku powietrznego nie przedłoży w terminie raportu, o którym mowa w ust. 1, Krajowy ośrodek blokuje rachunek w Krajowym rejestrze. Odblokowanie ra chunku następuje niezwłocznie po przedłożeniu tego raportu. 4. Krajowy ośrodek przeprowadza ocenę raportu, o którym mowa w ust. 1, pod względem kompletności zawartych w nim danych, poprawności przeprowa dzonych obliczeń oraz zgodności zawartych w nim ustaleń z wymaganiami określonymi w przepisach, o których mowa w art. 58, i z zatwierdzonym planem monitorowania wielkości emisji. 5. Jeżeli z oceny Krajowego ośrodka wynika, że ra port, o którym mowa w ust. 1, nie spełnia wymagań, Krajowy ośrodek występuje do prowadzącego instala cję albo operatora statku powietrznego z wnioskiem o udzielenie wyjaśnień. 6. Jeżeli z udzielonych wyjaśnień wynika potrzeba dokonania zmian w raporcie, o którym mowa w ust. 1, Krajowy ośrodek występuje do prowadzącego instala cję albo operatora statku powietrznego z wnioskiem o dokonanie zmian w tym raporcie. Dziennik Ustaw Nr 122 — 7382 — Poz. 695 7. Prowadzący instalację albo operator statku po wietrznego są obowiązani, w uzgodnieniu z jednostką uprawnioną, która przeprowadziła weryfikację rapor tu, wprowadzić zmiany do raportu i przedłożyć popra wiony raport w terminie 30 dni od dnia otrzymania wniosku. Art. 63. 1. Jeżeli Krajowy ośrodek nie uzyska wy starczających wyjaśnień od prowadzącego instalację albo w terminie nie otrzyma poprawionego raportu, występuje o przeprowadzenie przez wojewódzkiego inspektora ochrony środowiska kontroli w celu spraw dzenia, czy ustalenia raportu, o którym mowa w art. 62 ust. 1, są zgodne ze stanem faktycznym. 2. W przypadku operatorów statków powietrznych Krajowy ośrodek występuje o przeprowadzenie kon troli, o której mowa w ust. 1, do mazowieckiego woje wódzkiego inspektora ochrony środowiska. 3. Kontrolę prowadzi się na zasadach określonych w przepisach rozdziału 3 ustawy z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska (Dz. U. z 2007 r. Nr 44, poz. 287, z późn. zm.11)). 4. Jeżeli w wyniku przeprowadzonej kontroli woje wódzki inspektor ochrony środowiska stwierdzi nie prawidłowości, które miały wpływ na ustalenie wiel kości emisji, wydaje decyzję określającą wielkość rze czywistej emisji w roku okresu rozliczeniowego, które go dotyczy raport o wielkości emisji. 5. Wojewódzki inspektor ochrony środowiska nie zwłocznie przekazuje Krajowemu ośrodkowi kopię ostatecznej decyzji, o której mowa w ust. 4. 6. Jeżeli w wyniku przeprowadzonej kontroli woje wódzki inspektor ochrony środowiska stwierdzi zgod ność ustaleń zawartych w raporcie, o którym mowa w art. 62 ust. 1, ze stanem faktycznym, przekazuje pro wadzącemu instalację albo operatorowi statku po wietrznego i Krajowemu ośrodkowi informacje w tym zakresie. Art. 64. 1. Krajowy ośrodek wprowadza do Krajo wego rejestru informację o wielkości emisji na pod stawie: 1) raportu, o którym mowa w art. 62 ust. 1, albo 2) raportu, o którym mowa w art. 62 ust. 7, albo 3) ostatecznej decyzji, o której mowa w art. 63 ust. 4. 2. Krajowy ośrodek powiadamia pisemnie prowa dzącego instalację oraz operatora statku powietrzne go o wprowadzeniu informacji o wielkości emisji określonej w raporcie, o którym mowa w art. 62 ust. 1, do Krajowego rejestru, w przypadkach, o których mo wa w ust. 1 pkt 2 lub 3. Art. 65. 1. W terminie do dnia 30 kwietnia każdego roku prowadzący instalację oraz operator statku po wietrznego dokonują, za pośrednictwem rachunku w Krajowym rejestrze, umorzenia uprawnień do emi sji w liczbie odpowiadającej wielkości emisji ustalonej na podstawie raportu, o którym mowa w art. 62 ust. 1, sporządzonego za poprzedni rok okresu rozliczenio wego. 2. Jeżeli z raportu, o którym mowa w art. 62 ust. 7, lub ostatecznej decyzji, o której mowa w art. 63 ust. 4, wynika, że wielkość emisji była większa niż określona w raporcie, o którym mowa w art. 62 ust. 1, prowadzą cy instalację oraz operator statku powietrznego, w ter minie 14 dni od dnia wprowadzenia do Krajowego re jestru informacji o wielkości emisji, dokonują umorze nia brakującej liczby uprawnień do emisji. 3. Umorzenie, o którym mowa w ust. 1 i 2, stanowi rozliczenie wielkości emisji. 4. Jeżeli z raportu, o którym mowa w art. 62 ust. 7, lub ostatecznej decyzji, o której mowa w art. 63 ust. 4, wynika, że wielkość emisji była mniejsza niż określona w raporcie, o którym mowa w art. 62 ust. 1, umorzone uprawnienia w liczbie przekraczającej wielkość emisji są zaliczane na poczet rozliczenia wielkości emisji w kolejnych latach okresu rozliczeniowego. Zwrotu uprawnień do emisji za ostatni rok okresu rozliczenio wego dokonuje się zgodnie z przepisami rozporządze nia Komisji (WE) nr 2216/2004 z dnia 21 grudnia 2004 r. w sprawie standaryzowanego i zabezpieczone go systemu rejestrów, stosownie do dyrektywy 2003/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady oraz de cyzji nr 280/2004/WE Parlamentu Europejskiego i Ra dy. 5. Prowadzący instalację nie może wykorzystać do rozliczenia wielkości emisji, o którym mowa w ust. 1 i 2, uprawnień do emisji przyznanych operatorowi statku powietrznego. Art. 66. 1. Krajowy ośrodek sporządza wykaz pro wadzących instalacje lub operatorów statków po wietrznych, którzy w terminie: 1) nie przedłożyli Krajowemu ośrodkowi raportu, o którym mowa w art. 62 ust. 1; 2) nie dokonali rozliczenia wielkości emisji w liczbie odpowiadającej wielkości emisji określonej w ra porcie, o którym mowa w art. 62 ust. 1, za po przedni rok okresu rozliczeniowego. 2. Krajowy ośrodek przekazuje wykazy, o których mowa w ust. 1, właściwym wojewódzkim inspekto rom ochrony środowiska w terminie do dnia 15 maja każdego roku. 3. Krajowy ośrodek informuje właściwego woje wódzkiego inspektora ochrony środowiska o prowa dzącym instalację lub operatorze statku powietrzne go, który w terminie nie dokonał umorzenia, o którym mowa w art. 65 ust. 2. 4. Wykazy, o których mowa w ust. 1, zawierają: 1) nazwę prowadzącego instalację albo operatora statku powietrznego, oznaczenie jego miejsca za mieszkania i adresu albo siedziby i adresu; 2) wskazanie roku okresu rozliczeniowego, którego dotyczy dany wykaz. 11) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2007 r. Nr 75, poz. 493, Nr 88, poz. 587 i Nr 124, poz. 859, z 2008 r. Nr 138, poz. 865, Nr 199, poz. 1227 i Nr 227, poz. 1505, z 2009 r. Nr 18, poz. 97, Nr 31, poz. 206, Nr 79, poz. 666 i Nr 130, poz. 1070, z 2010 r. Nr 182, poz. 1228 i Nr 239, poz. 1592 oraz z 2011 r. Nr 63, poz. 322. Dziennik Ustaw Nr 122 — 7383 — Poz. 695 Art. 67. 1. Krajowy ośrodek przekazuje ministrowi właściwemu do spraw środowiska: 1) wykaz, o którym mowa w art. 66 ust. 1 pkt 2, w ter minie do dnia 15 maja każdego roku; 2) informację, o której mowa w art. 66 ust. 3. 2. Minister właściwy do spraw środowiska za mieszcza w Biuletynie Informacji Publicznej wykaz, o którym mowa w art. 66 ust. 1 pkt 2, oraz informację, o której mowa w art. 66 ust. 3. Rozdział 9 Grupa instalacji objętych systemem Art. 68. 1. Prowadzący instalacje należące do tego samego rodzaju działalności mogą do dnia 31 grudnia 2011 r. utworzyć grupę instalacji objętych systemem, w ramach której mogą wspólnie rozliczać wielkość emisji w okresie rozliczeniowym 2008—2012. 2. Prowadzący instalacje przed wystąpieniem z wnioskiem o utworzenie grupy instalacji objętych systemem powołują zarządcę. 3. Zarządca na czas istnienia grupy instalacji obję tych systemem: 1) dysponuje rachunkami instalacji wchodzących w jej skład na zasadach określonych w regulami nie, o którym mowa w art. 17 ust. 5 ustawy z dnia 17 lipca 2009 r. o systemie zarządzania emisjami gazów cieplarnianych i innych substancji; 2) jest obowiązany do rozliczenia wielkości emisji grupy instalacji objętych systemem zgodnie z art. 65. 4. Prowadzący instalacje występują z wnioskiem o utworzenie grupy instalacji objętych systemem do ministra właściwego do spraw środowiska. 5. Wniosek o utworzenie grupy instalacji objętych systemem zawiera: 1) wykaz i określenie rodzaju instalacji w ramach da nego rodzaju działalności wchodzących w skład tej grupy; 2) nazwy prowadzących instalacje wchodzące w skład grupy oraz oznaczenie ich miejsca za mieszkania i adresu albo siedziby i adresu; 3) oznaczenie zarządcy, jego miejsca zamieszkania i adresu albo siedziby i adresu oraz dokument po twierdzający jego powołanie; 4) okres, na który grupa ma być utworzona; 5) wskazanie sposobu rozliczenia wielkości emisji, w przypadku gdy zarządca nie dokona tego rozli czenia. 6. Minister właściwy do spraw środowiska po otrzymaniu wniosku, o którym mowa w ust. 4, zajmu je stanowisko i niezwłocznie przekazuje Komisji Euro pejskiej wniosek wraz z zajętym stanowiskiem. 7. W przypadku zgłoszenia przez Komisję Europej ską zastrzeżeń do wniosku minister właściwy do spraw środowiska wzywa prowadzących instalacje do uwzględnienia uwag Komisji Europejskiej w terminie 14 dni od dnia otrzymania wezwania, a następnie przekazuje Komisji Europejskiej poprawiony wniosek. 8. W przypadku wydania przez Komisję Europejską decyzji o braku zastrzeżeń do wniosku minister właści wy do spraw środowiska wydaje decyzję o utworze niu grupy instalacji objętych systemem. 9. W przypadku gdy zarządca grupy instalacji obję tych systemem nie rozliczy wielkości emisji, za rozli czenie wielkości emisji z instalacji objętych grupą od powiadają prowadzący instalacje na zasadach okreś lonych we wniosku, o którym mowa w ust. 4. Rozdział 10 Wykorzystanie jednostek redukcji emisji i jednostek poświadczonej redukcji emisji Art. 69. 1. Prowadzący instalację oraz operator statku powietrznego mogą wykorzystać do rozliczenia wielkości emisji: 1) jednostki redukcji emisji, 2) jednostki poświadczonej redukcji emisji — przy czym uznaje się, że jedna jednostka odpowia da jednemu uprawnieniu do emisji. 2. Do rozliczenia, o którym mowa w ust. 1, nie wy korzystuje się jednostek redukcji emisji i jednostek po świadczonej redukcji emisji uzyskanych w wyniku: 1) realizacji działań inwestycyjnych polegających na budowie obiektów jądrowych; 2) użytkowania i zmian sposobu użytkowania gruntu; 3) prowadzenia gospodarki leśnej. 3. Prowadzący instalację może wykorzystać do rozliczenia wielkości emisji w okresie rozliczeniowym 2008—2012 jednostki redukcji emisji oraz jednostki poświadczonej redukcji emisji w liczbie lub procento wym udziale określonych w krajowym planie. 4. Liczba jednostek redukcji emisji oraz jednostek poświadczonej redukcji emisji, którą operator statku powietrznego może wykorzystać w celu rozliczenia wielkości emisji za rok 2012, wynosi nie więcej niż 15% liczby uprawnień do emisji dla operatora statku powietrznego przyznanych na ten rok. 5. Liczba jednostek redukcji emisji oraz jednostek poświadczonej redukcji emisji, którą operator statku powietrznego może wykorzystać do rozliczenia wiel kości emisji, odpowiada procentowej wartości wielko ści emisji określonej w raporcie, o którym mowa w art. 62 ust. 1, za każdy rok w okresie rozliczeniowym rozpoczynającym się od dnia 1 stycznia 2013 r., okreś lonej na poziomie nie niższym niż 1,5%. Dziennik Ustaw Nr 122 — 7384 — Poz. 695 6. Minister właściwy do spraw środowiska ogła sza, w drodze obwieszczenia, w Dzienniku Urzędo wym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski” pro cent jednostek redukcji emisji oraz jednostek po świadczonej redukcji emisji, które operator statku po wietrznego może wykorzystać w celu rozliczenia wiel kości emisji. Rozdział 11 Kary pieniężne Art. 70. 1. Jeżeli prowadzący instalację albo opera tor statku powietrznego nie przedłoży w terminie Kra jowemu ośrodkowi raportu, o którym mowa w art. 62 ust. 1 albo 7, podlega karze pieniężnej w wysokości 10 000 euro. 2. Jeżeli prowadzący instalację nie zgłosi w termi nie faktu, że instalacja przestała spełniać przesłanki objęcia systemem, podlega karze pieniężnej w wyso kości 5000 euro. 3. Wysokość kary ustala się, stosując średni kurs euro w przeliczeniu na złote polskie ogłaszany przez Narodowy Bank Polski w pierwszym dniu roboczym po upływie terminu wykonania obowiązku. Art. 71. 1. Jeżeli prowadzący instalację, operator statku powietrznego albo zarządca grupy instalacji ob jętych systemem nie dokona w terminie umorzenia, o którym mowa w art. 65 ust. 1 lub 2, podlega karze pieniężnej w wysokości równej iloczynowi liczby uprawnień do emisji, która nie została umorzona, i jednostkowej stawki kary pieniężnej. 2. Jednostkowa stawka kary pieniężnej wynosi 100 euro. 3. Wysokość stawki ustala się, stosując średni kurs euro w przeliczeniu na złote polskie ogłaszany przez Narodowy Bank Polski na pierwszy dzień roboczy na stępujący po dniu 30 kwietnia roku, w którym powstał obowiązek rozliczenia. Art. 72. 1. Jeżeli prowadzący instalację nie posiada zezwolenia, o którym mowa w art. 40, podlega karze pieniężnej w wysokości 50 000 euro. 2. Wysokość kary ustala się, stosując średni kurs euro w przeliczeniu na złote polskie ogłaszany przez Narodowy Bank Polski na dzień nałożenia kary. 3. W przypadku złożenia wniosku o wydanie ze zwolenia w terminach, o których mowa w art. 45, kary pieniężnej nie nakłada się, a postępowanie w sprawie jej nałożenia umarza się. Art. 73. 1. Kary pieniężne nakłada, w drodze decy zji, wojewódzki inspektor ochrony środowiska. 2. Wojewódzki inspektor ochrony środowiska stwierdza naruszenia, o których mowa w art. 70—72, na podstawie wykazów, o których mowa w art. 66 ust. 1, informacji, o której mowa w art. 66 ust. 3, lub ustaleń kontroli. 3. Wojewódzki inspektor ochrony środowiska przesyła kopię decyzji o nałożeniu kary Krajowemu ośrodkowi oraz Narodowemu Funduszowi, a w przy padku nałożenia na operatora statku powietrznego ka ry, o której mowa w art. 70, także ministrowi właści wemu do spraw środowiska. Art. 74. 1. Kary pieniężne wnosi się na wyodręb niony rachunek bankowy wojewódzkiego inspektora ochrony środowiska, który wydał decyzję. 2. Wpływy z kar pieniężnych wojewódzcy inspek torzy ochrony środowiska przekazują na rachunek bankowy Narodowego Funduszu w terminie do końca następnego miesiąca po upływie każdego kwartału. Art. 75. 1. Do kar pieniężnych stosuje się przepisy działu III ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. — Ordyna cja podatkowa, z wyjątkiem przepisów dotyczących terminów płatności należności, zaniechania ustalenia zobowiązania, zaniechania poboru należności oraz umarzania zaległych zobowiązań. 2. Uprawnienia organów podatkowych w spra wach, o których mowa w ust. 1, przysługują woje wódzkiemu inspektorowi ochrony środowiska. Art. 76. 1. Wojewódzki inspektor ochrony środowi ska, w terminie do dnia 15 lutego każdego roku, prze kazuje Krajowemu ośrodkowi oraz Narodowemu Fun duszowi informacje o karach pieniężnych nałożonych w poprzednim roku. 2. Informacja, o której mowa w ust. 1, zawiera na zwy prowadzących instalacje lub operatorów statków powietrznych, na których nałożono kary pieniężne, oraz wysokość tych kar wraz z podaniem, za jaki ro dzaj naruszenia zostały nałożone. Art. 77. 1. W terminie 30 dni od dnia, w którym de cyzja o nałożeniu kary pieniężnej stała się ostateczna, Krajowy ośrodek przekazuje ministrowi właściwemu do spraw środowiska informację o operatorach stat ków powietrznych, którzy nie dopełnili obowiązku: 1) przedłożenia raportu, o którym mowa w art. 62 ust. 1; 2) dokonania umorzenia, o którym mowa w art. 65 ust. 1 i 2. 2. Minister właściwy do spraw środowiska po otrzymaniu informacji, o której mowa w ust. 1, oraz stwierdzeniu, że operator statku powietrznego: 1) nie przedłożył raportu, o którym mowa w art. 62 ust. 1, 2) nie dokonał umorzenia, o którym mowa w art. 65 ust. 1 i 2 — zawiadamia danego operatora statku powietrzne go o wszczęciu postępowania w sprawie skierowa nia do Komisji Europejskiej wniosku o nałożenie za kazu prowadzenia przez tego operatora operacji lotni czych. 3. Operator statku powietrznego po otrzymaniu za wiadomienia, o którym mowa w ust. 2, może złożyć ministrowi właściwemu do spraw środowiska, w ter minie 10 dni od dnia otrzymania zawiadomienia, wy jaśnienia. Dziennik Ustaw Nr 122 — 7385 — Poz. 695 4. Minister właściwy do spraw środowiska po uzy skaniu zgody Rady Ministrów przesyła do Komisji Europejskiej wniosek o nałożenie zakazu prowadzenia przez operatora statku powietrznego operacji lotni czych. 5. Wniosek, o którym mowa w ust. 4, zawiera: 1) dowody potwierdzające naruszenie przez operato ra statku powietrznego obowiązku przedłożenia raportu, o którym mowa w art. 62 ust. 1, albo obo wiązku dokonania w wymaganym terminie umo rzenia, o którym mowa w art. 65 ust. 1 i 2; 2) informację o podjętych środkach mających na celu wykonanie obowiązków, o których mowa w pkt 1; 3) uzasadnienie celowości nałożenia zakazu prowa dzenia przez operatora statku powietrznego ope racji lotniczych; 4) propozycje dotyczące czasowego i przestrzennego zakresu obowiązywania zakazu prowadzenia ope racji lotniczych oraz dodatkowych warunków lub obowiązków, jakie powinny zostać nałożone na operatora statku powietrznego. 6. Postępowanie w sprawie nałożenia zakazu pro wadzenia przez operatora statku powietrznego opera cji lotniczych jest prowadzone zgodnie z przepisami rozporządzenia wydanego w związku z art. 16 ust. 12 dyrektywy 2003/87/WE. Rozdział 12 Zmiany w przepisach obowiązujących Art. 78. W ustawie z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspek cji Ochrony Środowiska (Dz. U. z 2007 r. Nr 44, poz. 287, z późn. zm.12)) wprowadza się następujące zmiany: 1) w art. 2 pkt 13 otrzymuje brzmienie: „13) przeprowadzanie kontroli, o której mowa w art. 63 ust. 1 ustawy z dnia 28 kwietnia 2011 r. o systemie handlu uprawnieniami do emisji gazów cieplarnianych (Dz. U. Nr 122, poz. 695);”; 2) w art. 18 w ust. 3 uchyla się pkt 2. Art. 79. W ustawie z dnia 8 sierpnia 1996 r. o zasa dach wykonywania uprawnień przysługujących Skar bowi Państwa (Dz. U. Nr 106, poz. 493, z późn. zm.13)) w art. 5a w ust. 3 dodaje się pkt 7 i 8 w brzmieniu: „7) nabycia lub rozporządzania uprawnieniami do emisji, o których mowa w ustawie z dnia 28 kwiet nia 2011 r. o systemie handlu uprawnieniami do emisji gazów cieplarnianych (Dz. U. Nr 122, poz. 695); 8) nabycia lub rozporządzania jednostkami przyzna nej emisji, jednostkami redukcji emisji, jednost kami poświadczonej redukcji emisji, o których mowa w ustawie z dnia 17 lipca 2009 r. o syste mie zarządzania emisjami gazów cieplarnianych i innych substancji (Dz. U. Nr 130, poz. 1070 i Nr 215, poz. 1664 oraz z 2010 r. Nr 249, poz. 1657).”. Art. 80. W ustawie z dnia 27 kwietnia 2001 r. — Prawo ochrony środowiska (Dz. U. z 2008 r. Nr 25, poz. 150, z późn. zm.14)) wprowadza się następujące zmiany: 1) w art. 401 w ust. 7 pkt 7 otrzymuje brzmienie: „7) wpływy z opłat, o których mowa w art. 9 ust. 1 i 3 oraz w art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 28 kwiet nia 2011 r. o systemie handlu uprawnieniami do emisji gazów cieplarnianych (Dz. U. Nr 122, poz. 695), a także wpływy z kar pieniężnych na łożonych na podstawie art. 70—72 tej ustawy;”; 2) w art. 401c ust. 8 otrzymuje brzmienie: „8. Środki Narodowego Funduszu w wysokości nie mniejszej niż kwota przychodów, o których mowa w art. 401 ust. 7 pkt 7, po pomniejszeniu o koszty obsługi tych przychodów, przeznacza się na finansowanie zadań Krajowego ośrodka bilansowania i zarządzania emisjami, o którym mowa w art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 17 lipca 2009 r. o systemie zarządzania emisjami gazów cieplarnianych i innych substancji.”. Art. 81. W ustawie z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochro nie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. Nr 199, poz. 1227, z późn. zm.15)) w art. 21 w ust. 2 pkt 33 otrzymuje brzmienie: „33) z zakresu ustawy z dnia 28 kwietnia 2011 r. o systemie handlu uprawnieniami do emisji ga zów cieplarnianych (Dz. U. Nr 122, poz. 695) o: a) projektach krajowych planów rozdziału uprawnień do emisji, b) wykazach, o których mowa w art. 21 ust. 2 i 3 tej ustawy,12) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2007 r. Nr 75, poz. 493, Nr 88, poz. 587 i Nr 124, poz. 859, z 2008 r. Nr 138, poz. 865, Nr 199, poz. 1227 i Nr 227, poz. 1505, z 2009 r. Nr 18, poz. 97, Nr 31, poz. 206, Nr 79, poz. 666 i Nr 130, poz. 1070, z 2010 r. Nr 182, poz. 1228 i Nr 239, poz. 1592 oraz z 2011 r. Nr 63, poz. 322. 13) Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 1996 r. Nr 156, poz. 775, z 1997 r. Nr 106, poz. 673, Nr 115, poz. 741 i Nr 141, poz. 943, z 1998 r. Nr 155, poz. 1014, z 2000 r. Nr 48, poz. 550, z 2001 r. Nr 4, poz. 26, z 2002 r. Nr 25, poz. 253 i Nr 240, poz. 2055, z 2004 r. Nr 99, poz. 1001, Nr 123, poz. 1291 i Nr 273, poz. 2703, z 2005 r. Nr 169, poz. 1417 i Nr 183, poz. 1538, z 2006 r. Nr 107, poz. 721, z 2009 r. Nr 157, poz. 1241 i Nr 206, poz. 1590, z 2010 r. Nr 229, poz. 1496 oraz z 2011 r. Nr 34, poz. 171. 14) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2008 r. Nr 111, poz. 708, Nr 138, poz. 865, Nr 154, poz. 958, Nr 171, poz. 1056, Nr 199, poz. 1227, Nr 223, poz. 1464 i Nr 227, poz. 1505, z 2009 r. Nr 19, poz. 100, Nr 20, poz. 106, Nr 79, poz. 666, Nr 130, poz. 1070 i Nr 215, poz. 1664, z 2010 r. Nr 21, poz. 104, Nr 28, poz. 145, Nr 40, poz. 227, Nr 76, poz. 489, Nr 119, poz. 804, Nr 152, poz. 1018 i 1019, Nr 182, poz. 1228, Nr 229, poz. 1498 i Nr 249, poz. 1657 oraz z 2011 r. Nr 32, poz. 159, Nr 63, poz. 322, Nr 94, poz. 551 i Nr 99, poz. 569. 15) Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2008 r. Nr 227, poz. 1505, z 2009 r. Nr 42, poz. 340, Nr 84, poz. 700 i Nr 157, poz. 1241, z 2010 r. Nr 28, poz. 145, Nr 106, poz. 675, Nr 119, poz. 804, Nr 143, poz. 963 i Nr 182, poz. 1228 oraz z 2011 r. Nr 32, poz. 159. Dziennik Ustaw Nr 122 — 7386 — Poz. 695 c) zezwoleniach, o których mowa w art. 40 tej ustawy, d) raportach o wielkości emisji z instalacji obję tych systemem, o których mowa w art. 62 ust. 1 tej ustawy, e) zbiorczych danych dotyczących wielkości emisji wynikających z operacji lotniczych za wartych w raportach, o których mowa w art. 62 ust. 1 tej ustawy, f) decyzjach o wymierzeniu kary pieniężnej, o której mowa w art. 70 ust. 1, art. 71 ust. 1 i art. 72 ust. 1 tej ustawy;”. Art. 82. W ustawie z dnia 17 lipca 2009 r. o syste mie zarządzania emisjami gazów cieplarnianych i in nych substancji (Dz. U. Nr 130, poz. 1070 i Nr 215, poz. 1664 oraz z 2010 r. Nr 249, poz. 1657) wprowadza się następujące zmiany: 1) w art. 1 w ust. 1 pkt 4 otrzymuje brzmienie: „4) zasady funkcjonowania krajowego rejestru jednostek Kioto i uprawnień do emisji;”; 2) w art. 2 po pkt 20 dodaje się pkt 20a w brzmieniu: „20a) podwójnym liczeniu redukcji emisji — rozu mie się przez to przekazanie jednostek re dukcji emisji nabywcy i nieobniżenie liczby uprawnień do emisji, które przyznano insta lacji w sytuacji, w której realizacja projektu wspólnych wdrożeń wpływa na obniżenie emisji gazów cieplarnianych z instalacji ob jętych systemem handlu uprawnieniami do emisji gazów cieplarnianych;”; 3) w art. 3 w ust. 2: a) pkt 2 otrzymuje brzmienie: „2) prowadzenie Krajowego rejestru jednostek Kioto i uprawnień do emisji;”, b) dodaje się pkt 9 i 10 w brzmieniu: „9) monitorowanie działań związanych z reali zacją projektów wspólnych wdrożeń i pro jektów mechanizmów czystego rozwoju oraz innych projektów powodujących re dukcję lub uniknięcie emisji gazów cieplar nianych; 10) administrowanie systemem handlu upraw nieniami do emisji gazów cieplarnianych, a w szczególności: a) prowadzenie, w formie elektronicznej, bazy danych zawierającej informacje o instalacjach objętych systemem nie zbędne do opracowania projektu krajo wego planu rozdziału uprawnień do emi sji dla instalacji objętych systemem oraz wykazu, o którym mowa w art. 21 ust. 2 ustawy z dnia 28 kwietnia 2011 r. o systemie handlu uprawnieniami do emisji gazów cieplarnianych (Dz. U. Nr 122, poz. 695), oraz monitorowania sposobu wywiązania się przez prowa dzących instalacje z obowiązków związa nych z uczestnictwem w systemie, b) prowadzenie, w formie elektronicznej, bazy danych zawierającej informacje o operatorach statków powietrznych wy konujących operacje lotnicze objęte systemem niezbędne do monitorowania sposobu wywiązania się przez operato rów statków powietrznych z obowiązków związanych z uczestnictwem w systemie, c) opiniowanie planów monitorowania, o których mowa w art. 51 ust. 1 ustawy z dnia 28 kwietnia 2011 r. o systemie handlu uprawnieniami do emisji gazów cieplarnianych, d) zbieranie danych i opracowywanie analiz dotyczących systemu, e) opracowywanie projektu krajowego pla nu rozdziału uprawnień do emisji dla in stalacji objętych systemem oraz wykazu, o którym mowa w art. 21 ust. 2 ustawy z dnia 28 kwietnia 2011 r. o systemie handlu uprawnieniami do emisji gazów cieplarnianych, f) opracowywanie sprawozdań dotyczą cych systemu w zakresie uczestnictwa w systemie instalacji i operatorów stat ków powietrznych, g) udzielanie wyjaśnień, opracowywanie materiałów informacyjnych i szkolenio wych oraz prowadzenie szkoleń dotyczą cych funkcjonowania systemu, h) współpraca z organami administracji publicznej w zakresie związanym z funk cjonowaniem systemu oraz realizacją zo bowiązań międzynarodowych w zakresie systemu, i) prowadzenie wykazu jednostek upraw nionych do weryfikacji raportów określo nych w ustawie z dnia 28 kwietnia 2011 r. o systemie handlu uprawnieniami do emisji gazów cieplarnianych sporządza nych przez operatorów statków powietrz nych i prowadzących instalacje, j) prowadzenie aukcji uprawnień do emisji, k) opiniowanie, na wniosek ministra właś ciwego do spraw środowiska, projektów aktów prawnych i dokumentów dotyczą cych funkcjonowania systemu, l) sporządzanie wykazów prowadzących in stalacje oraz operatorów statków po wietrznych, którzy naruszyli obowiązki związane z uczestnictwem w systemie, i przekazywanie ich ministrowi właści wemu do spraw środowiska.”; 4) po art. 5 dodaje się art. 5a w brzmieniu: „Art. 5a. Minister właściwy do spraw środowiska, w terminie do dnia 30 czerwca każdego roku, przedkłada Radzie Ministrów infor mację o realizacji zadań wynikających z niniejszej ustawy oraz z ustawy z dnia 28 kwietnia 2011 r. o systemie handlu uprawnieniami do emisji gazów cieplar nianych wraz z wykazem środków wydat kowanych na realizację tych zadań.”; Dziennik Ustaw Nr 122 — 7387 — Poz. 695 5) tytuł rozdziału 5 otrzymuje brzmienie: „Krajowy rejestr jednostek Kioto i uprawnień do emisji”; 6) w art. 17: a) ust. 1 otrzymuje brzmienie: „1. Jednostki Kioto i uprawnienia do emisji są utrzymywane w Krajowym rejestrze jedno stek Kioto i uprawnień do emisji, zwanym dalej „Krajowym rejestrem”.”, b) ust. 3 i 4 otrzymują brzmienie: „3. Krajowy rejestr działa na zasadach określo nych w rozporządzeniu Komisji (UE) nr 920/2010 z dnia 7 października 2010 r. w sprawie standaryzowanego i zabezpieczo nego systemu rejestrów na mocy dyrekty wy 2003/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady oraz decyzji nr 280/2004/WE Parla mentu Europejskiego i Rady (Dz. Urz. UE L 270 z 14.10.2010, str. 1). 4. Jednostki Kioto należące do Skarbu Pań stwa są utrzymywane na krajowym rachun ku posiadania uprawnień w rejestrze Unii, o którym mowa w art. 12 ust. 2 rozporządze nia Komisji, o którym mowa w ust. 3.”, c) po ust. 4 dodaje się ust. 4a w brzmieniu: „4a. Uprawnienia do emisji są utrzymywane na rachunku posiadania operatora, rachunku operatora statków powietrznych w Unii, osobistym rachunku posiadania albo kra jowym rachunku posiadania, określonych w rozporządzeniu Komisji, o którym mowa w ust. 3.”, d) ust. 5 otrzymuje brzmienie: „5. Krajowy ośrodek określa w regulaminie szczegółowe warunki otwierania, admini strowania i utrzymywania rachunku prowa dzącego instalację i osobistych rachunków posiadania w Krajowym rejestrze.”; 7) w art. 38: a) ust. 1 otrzymuje brzmienie: „1. Realizacja projektu wspólnych wdrożeń, nie zależnie od wybranej ścieżki, wymaga uzy skania listu popierającego, a następnie listu zatwierdzającego, wydawanego przez mini stra właściwego do spraw środowiska, z za strzeżeniem ust. 1a.”, b) po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu: „1a. Realizacja projektu wspólnych wdrożeń, w wyniku której nastąpi redukcja lub unik nięcie emisji gazów cieplarnianych do po wietrza z instalacji objętej systemem hand lu uprawnieniami do emisji gazów cieplar nianych, wymaga uzyskania wyłącznie listu zatwierdzającego.”, c) ust. 2 otrzymuje brzmienie: „2. Minister właściwy do spraw środowiska wy daje list popierający i list zatwierdzający w formie decyzji administracyjnych, każdy po uzyskaniu opinii Krajowego ośrodka, je żeli projekt spełnia warunki określone w art. 39, z zastrzeżeniem ust. 2a.”, d) po ust. 2 dodaje się ust. 2a w brzmieniu: „2a. List zatwierdzający dla projektów wspól nych wdrożeń, o których mowa w ust. 1a może być wydany, jeżeli projekt spełnia warunki, o których mowa w art. 39 ust. 1 pkt 3 oraz ust. 2, i zostanie zrealizowany do dnia 28 lutego 2012 r.”, e) ust. 3 i 4 otrzymują brzmienie: „3. Krajowy ośrodek wydaje opinię, w formie postanowienia, w terminie: 1) 14 dni od dnia doręczenia wniosku w przy padku listu popierającego; 2) 30 dni od dnia doręczenia wniosku w przy padku listu zatwierdzającego. 4. Minister właściwy do spraw środowiska wy daje list popierający oraz list zatwierdzający albo odmawia ich wydania, w terminie 14 dni od dnia otrzymania opinii Krajowego ośrodka.”; 8) w art. 39 w ust. 1 pkt 3 otrzymuje brzmienie: „3) nie prowadzi do podwójnego liczenia redukcji emisji;”; 9) w art. 40 w ust. 5 pkt 1 i 2 otrzymują brzmienie: „1) oświadczenie zgłaszającego, czy projekt będzie wpływał na obniżenie emisji gazów cieplarnia nych z instalacji objętych systemem handlu uprawnieniami do emisji gazów cieplarnia nych; 2) raport akredytowanej niezależnej jednostki lub jednostki uprawnionej potwierdzający, że pro jekt nie będzie prowadził do podwójnego licze nia redukcji emisji.”; 10) w art. 42 w ust. 1: a) po pkt 5 dodaje się pkt 5a i 5b w brzmieniu: „5a) określenie maksymalnej liczby jednostek redukcji emisji powstałych przez obniżenie emisji gazów cieplarnianych z instalacji objętych systemem handlu uprawnienia mi do emisji gazów cieplarnianych, jakie mogą zostać przekazane nabywcy tych jed nostek; 5b) wskazanie instalacji objętej systemem handlu uprawnieniami do emisji, jeżeli emisja zredukowana lub emisja uniknięta powstała na skutek obniżenia wielkości emisji gazów cieplarnianych w tej instala cji;”, b) uchyla się pkt 8; 11) w art. 44: a) w ust. 1 pkt 4 otrzymuje brzmienie: „4) sposobu realizacji projektu skutkującego zwiększeniem liczby jednostek redukcji emi sji powstałych w wyniku realizacji projektu;”, b) ust. 2 otrzymuje brzmienie: „2. Minister właściwy do spraw środowiska wy daje decyzję w sprawie zmiany listu zatwier dzającego.”, Dziennik Ustaw Nr 122 — 7388 — Poz. 695 c) po ust. 2 dodaje się ust. 2a w brzmieniu: „2a. Minister właściwy do spraw środowiska wydaje decyzję w sprawie zmiany listu za twierdzającego po uzyskaniu opinii Krajo wego ośrodka, jeżeli podstawą zmiany jest ust. 1 pkt 3 lub 4.”; 12) w art. 50: a) po ust. 2 dodaje się ust. 2a w brzmieniu: „2a. W przypadku projektów wspólnych wdro żeń, o których mowa w art. 38 ust. 1a, jed nostki redukcji emisji są przekazywane z rezerwy wskazanej w art. 13 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 28 kwietnia 2011 r. o syste mie handlu uprawnieniami do emisji ga zów cieplarnianych (Dz. U. Nr 122, poz. 695).”, b) w ust. 4 po pkt 3 dodaje się pkt 3a w brzmieniu: „3a) wskazanie liczby jednostek redukcji emisji powstałych przez obniżenie wielkości emi sji z instalacji objętych systemem handlu uprawnieniami do emisji, jakie mają zostać przekazane nabywcy tych jednostek zgod nie z liczbą określoną w raporcie z weryfi kacji lub liście zatwierdzającym; w przy padku różnicy wskazuje się wartość niż szą;”, c) ust. 7 otrzymuje brzmienie: „7. Minister właściwy do spraw środowiska wy raża zgodę na przekazanie jednostek reduk cji emisji w drodze decyzji administracyjnej w terminie 14 dni od dnia otrzymania wnios ku.”, d) ust. 10 otrzymuje brzmienie: „10. Krajowy ośrodek dokonuje niezwłocznie, jednak nie później niż w terminie 7 dni od dnia przekazania kopii ostatecznej decyzji, przekazania jednostek redukcji emisji w liczbie określonej w decyzji na wskazany rachunek lub rachunki w krajowym reje strze nabywcy.”; 13) użyte w ustawie w różnych liczbie i przypadku wy razy „wspólnotowy system handlu uprawnienia mi do emisji gazów cieplarnianych” zastępuje się użytymi w odpowiednich liczbie i przypadku wyra zami „system handlu uprawnieniami do emisji ga zów cieplarnianych”. Rozdział 13 Przepisy przejściowe i końcowe Art. 83. 1. Z dniem wejścia w życie ustawy: 1) uprawnienia do emisji przyznane na podstawie ustawy, o której mowa w art. 96, stają się upraw nieniami do emisji w rozumieniu niniejszej ustawy; 2) Krajowy Rejestr Uprawnień do Emisji utworzony na podstawie art. 10 ust. 1 ustawy, o której mowa w art. 96, staje się Krajowym rejestrem jednostek Kioto i uprawnień do emisji w rozumieniu ustawy, o której mowa w art. 82. 2. Zezwolenia wydane na podstawie ustawy, o któ rej mowa w art. 96, zachowują moc na czas, na jaki zostały wydane. 3. Krajowy plan rozdziału uprawnień do emisji przyjęty na podstawie ustawy, o której mowa w art. 96, staje się krajowym planem rozdziału uprawnień do emisji w rozumieniu niniejszej ustawy. 4. W przypadku ujęcia w krajowym planie rozdzia łu uprawnień do emisji instalacji, której uprawnienia zostały przyznane w zezwoleniu wydanym na podsta wie przepisów ustawy, o której mowa w art. 96, ze zwolenie to wygasa w części dotyczącej liczby upraw nień do emisji określonej w tym zezwoleniu. 5. Audytorzy, którzy uzyskali uprawnienia do we ryfikacji rocznych raportów na podstawie ustawy, o której mowa w art. 96, zachowują uprawnienia do weryfikacji raportów w rozumieniu niniejszej ustawy jako jednostki uprawnione. Art. 84. W terminie 60 dni od dnia wejścia w życie ustawy prowadzący instalację jest obowiązany wystą pić z wnioskiem o zmianę zezwolenia i zatwierdzenie planu monitorowania wielkości emisji, chyba że okreś lone w zezwoleniu wymagania w zakresie monitoro wania wielkości emisji odpowiadają wymaganiom, jakie powinien spełniać plan monitorowania wielkości emisji, o którym mowa w art. 56 ust. 1. Art. 85. 1. Grupy instalacji utworzone na podsta wie ustawy, o której mowa w art. 96, mogą działać do dnia 31 grudnia 2012 r., z tym że obowiązek rozlicze nia wielkości emisji za rok 2012 realizuje się do dnia 30 kwietnia 2013 r. 2. W przypadku gdy zarządca grupy instalacji nie rozliczy wielkości emisji, za rozliczenie wielkości emi sji z instalacji objętych grupą odpowiadają prowadzą cy instalacje. Art. 86. 1. Operator statku powietrznego na okres rozliczeniowy rozpoczynający się od dnia 1 stycznia 2012 r. i na okres rozliczeniowy rozpoczynający się od dnia 1 stycznia 2013 r. składa do ministra właściwego do spraw środowiska, niezwłocznie po dniu wejścia w życie ustawy, wniosek o przyznanie uprawnień do emisji. 2. Wniosek o przyznanie uprawnień do emisji pod lega opłacie rejestracyjnej w wysokości stanowiącej równowartość 100 euro, w przeliczeniu na złote pol skie według średniego kursu ogłaszanego przez Naro dowy Bank Polski obowiązującego w dniu poprzedza jącym dzień dokonania wpłaty. Opłata jest wnoszona na rachunek urzędu obsługującego ministra właści wego do spraw środowiska i stanowi dochód budżetu państwa. 3. Wniosek, o którym mowa w ust. 1, zawiera: 1) nazwę operatora statku powietrznego oraz ozna czenie jego miejsca zamieszkania i adresu albo siedziby i adresu; 2) oznaczenie okresu rozliczeniowego, którego doty czy wniosek; 3) zweryfikowane dane dotyczące liczby tonokilome trów odnoszącej się do operacji lotniczych obję tych systemem wykonanych w 2010 r. Dziennik Ustaw Nr 122 — 7389 — Poz. 695 4. Do wniosku, o którym mowa w ust. 1, dołącza się dowód uiszczenia opłaty rejestracyjnej. 5. Do wniosku, o którym mowa w ust. 1, przepis art. 22 ust. 5 stosuje się odpowiednio. 6. Weryfikacji danych, o których mowa w ust. 3 pkt 3, może dokonywać podmiot, który uzyskał upraw nienie do weryfikacji tych danych w państwie człon kowskim Unii Europejskiej. 7. Krajowy ośrodek prowadzi listę podmiotów uprawnionych do weryfikacji danych, o których mowa w ust. 3 pkt 3, na podstawie wniosków tych podmio tów. Do wniosku dołącza się oświadczenie podmiotu o posiadaniu uprawnienia określające organ państwa członkowskiego Unii Europejskiej, który wydał upraw nienie, wraz z numerem tego uprawnienia. 8. Minister właściwy do spraw środowiska przeka zuje wnioski, o których mowa w ust. 1, do Komisji Eu ropejskiej do dnia 30 czerwca 2011 r. Art. 87. 1. Operator statku powietrznego, który wy konywał operacje lotnicze w 2010 r., przedkłada Krajo wemu ośrodkowi dane o wielkości emisji za rok 2010 w formie pisemnej i w postaci elektronicznej, zweryfi kowane przez podmiot, o którym mowa w art. 86 ust. 6, niezwłocznie po dniu wejścia w życie ustawy. 2. Operator statku powietrznego nie dokonuje roz liczenia wielkości emisji za lata 2010 i 2011. Art. 88. 1. Operator statku powietrznego jest obo wiązany złożyć wnioski o zatwierdzenie planów moni torowania, o których mowa w art. 51 ust. 1, w termi nie 30 dni od dnia wejścia w życie ustawy. 2. Wnioski o zatwierdzenie planów monitorowania wielkości emisji i planów monitorowania liczby tono kilometrów pochodzących z wykonanych operacji lot niczych złożone przez operatorów statków powietrz nych przed dniem wejścia w życie ustawy stają się wnioskami, o których mowa w art. 52 ust. 1, w rozu mieniu niniejszej ustawy. Art. 89. 1. Prowadzący instalację, który posiada in stalację, która nie jest objęta systemem w okresie roz liczeniowym 2008—2012, a zostanie objęta systemem w okresie rozliczeniowym rozpoczynającym się od dnia 1 stycznia 2013 r., jest obowiązany do uzyskania zezwolenia w terminie do dnia 30 czerwca 2011 r. 2. W zezwoleniu, o którym mowa w ust. 1, nie przyznaje się uprawnień do emisji i nie określa się wy sokości opłaty, o której mowa w art. 27 ust. 1. 3. Prowadzący instalację, o którym mowa w ust. 1, nie monitoruje wielkości emisji i nie dokonuje rozli czenia wielkości emisji w latach 2011 i 2012. 4. Jeżeli prowadzący instalację, o którym mowa w ust. 1, przekazał Krajowemu ośrodkowi informacje, o których mowa w art. 20 ust. 1, przed dniem wejścia w życie ustawy, uznaje się, że obowiązek określony w tym przepisie został spełniony. Art. 90. 1. Prowadzący instalację, posiadający przed dniem wejścia w życie ustawy rachunek w Kra jowym Rejestrze Uprawnień do Emisji, o którym mo wa w art. 10 ust. 1 ustawy, o której mowa w art. 96, jest obowiązany do przekazania do Krajowego ośrod ka dowodu wniesienia opłaty, o której mowa w art. 12 ust. 1 ustawy, o której mowa w art. 96, za pierwszy wpis dokonany w okresie rozliczeniowym 2008—2012, w terminie 30 dni od dnia wejścia w życie ustawy, chyba że dowód został już dostarczony. 2. W przypadku nieprzekazania dowodu wniesie nia opłaty Krajowy ośrodek blokuje rachunek instala cji. Odblokowanie rachunku instalacji następuje nie zwłocznie po przekazaniu dowodu wniesienia tej opła ty. Art. 91. Przychody, o których mowa w art. 401 ust. 7 pkt 7 ustawy, o której mowa w art. 80, w brzmie niu obowiązującym przed dniem wejścia w życie usta wy, są uwzględniane przy ustalaniu wysokości zobo wiązania określonego w art. 401c ust. 8 ustawy, o któ rej mowa w art. 80, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą. Art. 92. Do opłat, o których mowa w art. 25 usta wy, o której mowa w art. 96, należnych przed dniem wejścia w życie ustawy stosuje się przepisy dotych czasowe. Art. 93. 1. Do postępowań wszczętych na podsta wie ustawy, o której mowa w art. 96, i niezakończo nych decyzją ostateczną przed dniem wejścia w życie ustawy stosuje się przepisy dotychczasowe, z zastrze żeniem ust. 2. 2. Decyzje wydane na podstawie art. 47 ustawy, o której mowa w art. 96, przed dniem wejścia w życie ustawy wygasają, a wszczęte postępowania umarza się. Art. 94. 1. Do dnia 31 grudnia 2011 r.: 1) prowadzący instalację, który posiada instalację objętą systemem, jest obowiązany do posiadania w Krajowym rejestrze rachunku posiadania opera tora, o którym mowa w art. 11 ust. 2 rozporządze nia Komisji (WE) nr 2216/2004 z dnia 21 grudnia 2004 r. w sprawie standaryzowanego i zabezpie czonego systemu rejestrów stosownie do dyrekty wy 2003/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady oraz decyzji nr 280/2004/WE Parlamentu Europej skiego i Rady (Dz. Urz. UE L 386 z 29.12.2004, str. 1, z późn. zm.); 2) czynności rozporządzające uprawnieniami do emi sji mogą być dokonywane między osobami fizycz nymi, osobami prawnymi lub jednostkami organi zacyjnymi niebędącymi osobami prawnymi, które posiadają rachunek w Krajowym rejestrze lub reje strze innego państwa członkowskiego Unii Euro pejskiej prowadzonym na zasadach określonych w rozporządzeniu, o którym mowa w pkt 1. 2. Z dniem 1 stycznia 2012 r. rachunki, o których mowa w ust. 1, stają się rachunkami, o których mowa w art. 8 ust. 2. Dziennik Ustaw Nr 122 — 7390 — Poz. 695 3. Do dnia 31 grudnia 2011 r. Krajowy rejestr jed nostek Kioto i uprawnień do emisji, o którym mowa w art. 17 ustawy z dnia 17 lipca 2009 r. o systemie za rządzania emisjami gazów cieplarnianych i innych substancji, działa na zasadach określonych w rozpo rządzeniu, o którym mowa w ust. 1 pkt 1. 4. Z dniem 1 stycznia 2012 r. krajowy rachunek po siadania, o którym mowa w art. 11 ust. 1 rozporządze nia, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, staje się krajowym rachunkiem posiadania, o którym mowa w art. 12 ust. 2 rozporządzenia Komisji (UE) nr 920/2010 z dnia 7 października 2010 r. w sprawie standaryzowanego i zabezpieczonego systemu rejestrów na mocy dyrek tywy 2003/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady oraz decyzji nr 280/2004/WE Parlamentu Europejskie go i Rady (Dz. Urz. UE L 270 z 14.10.2010, str. 1). Art. 95. 1. Przepisy wykonawcze wydane na pod stawie art. 18 ust. 2 ustawy, o której mowa w art. 96, zachowują moc do dnia wejścia w życie przepisów wykonawczych wydanych na podstawie art. 15 ust. 4 niniejszej ustawy i mogą być zmieniane na podstawie art. 15 ust. 4 niniejszej ustawy, jeżeli jest to uzasadnio ne względami gospodarczymi oraz bezpieczeństwem energetycznym państwa. Do zmiany stosuje się odpo wiednio przepisy art. 13—16 niniejszej ustawy. 2. Przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 41 ustawy, o której mowa w art. 96, zachowują moc do dnia wejścia w życie przepisów wykonaw czych wydanych na podstawie art. 58 ust. 2 niniejszej ustawy. Art. 96. Traci moc ustawa z dnia 22 grudnia 2004 r. o handlu uprawnieniami do emisji do powietrza ga zów cieplarnianych i innych substancji (Dz. U. Nr 281, poz. 2784, z 2008 r. Nr 199, poz. 1227 oraz z 2009 r. Nr 215, poz. 1664). Art. 97. Ustawa wchodzi w życie po upływie 7 dni od dnia ogłoszenia. Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej: B. Komorowski Dziennik Ustaw Nr 122 — 7391 — Poz. 695 Załącznik do ustawy z dnia 28 kwietnia 2011 r. (poz. 695) Część A Rodzaje instalacji objętych systemem i rodzaje działalności prowadzonej w instalacji objętej systemem oraz wartości progowe odniesione do zdolności produkcyjnych instalacji w okresie rozliczeniowym 2008—2012 Lp. Rodzaje działalności Rodzaj instalacji Wartości progowe 1 Działalność energetyczna instalacje spalania, z wyjątkiem instalacji spalania odpadów niebezpiecznych lub ko munalnych nominalna moc cieplna1) ponad 20 MW instalacje spalania stosowane w zintegro wanych stalowniach, w tym instalacje do walcowania, powtórnego podgrzewania, hartowania lub wytrawiania nominalna moc cieplna1) ponad 20 MW instalacje spalania stosowane w produkcji propylenu i etylenu w procesie krakingu petrochemicznego zdolność produkcyjna2) ponad 50 tys. Mg na rok rafinerie ropy naftowej — piece koksownicze — 2 Hutnictwo żelaza i stali instalacje prażenia lub spiekania rud meta li, w tym rudy siarczkowej — instalacje do produkcji surówki żelaza lub stali (pierwotnego lub wtórnego wytopu), w tym do ciągłego odlewania stali zdolność produkcyjna2) ponad 2,5 Mg wytopu na go dzinę 3 Przemysł mineralny instalacje do produkcji klinkieru cemento wego w piecach obrotowych zdolność produkcyjna2) ponad 500 Mg na dobę instalacje do produkcji wapna zdolność produkcyjna2) ponad 50 Mg na dobę instalacje do produkcji szkła, w tym włókna szklanego zdolność produkcyjna2) ponad 20 Mg wytopu na dobę instalacje do produkcji wełny skalnej zdolność produkcyjna2) ponad 20 Mg wytopu na dobę instalacje do produkcji wyrobów ceramicz nych za pomocą wypalania zdolność produkcyjna2) ponad 75 Mg na dobę i pojemność pieca przekracza jąca 4 m3 i gęstość ponad 300 kg wyrobu na m3 pieca 4 Inne instalacje do produkcji masy włóknistej z drewna lub innych materiałów włókni stych — instalacje do produkcji papieru lub tektury zdolność produkcyjna2) ponad 20 Mg na dobę Objaśnienia: 1) Ilość energii wprowadzonej do instalacji w paliwie w jednostce czasu przy jej nominalnym obciążeniu. 2) Maksymalna ilość wyrobu lub wyrobów, która może być wytworzona w jednostce czasu w normalnych warunkach pracy instalacji. Uwaga: Parametry tego samego rodzaju (nominalna moc cieplna lub zdolność produkcyjna) charakteryzujące skalę działalności pro wadzonej w instalacji, odnoszące się do więcej niż jednej instalacji tego samego rodzaju położonych na terenie jednego za kładu, sumuje się. Dziennik Ustaw Nr 122 — 7392 — Poz. 695 Część B Rodzaje instalacji objętych systemem lub rodzaje działalności prowadzonej w instalacjach objętych systemem oraz wartości progowe odniesione do zdolności produkcyjnych instalacji lub działalności, wraz z przyporządko wanymi im gazami cieplarnianymi w okresie rozliczeniowym rozpoczynającym się od dnia 1 stycznia 2013 r. Lp. Rodzaje instalacji lub rodzaje działalności Wartości progowe Gazy cieplarniane 1 Instalacje spalania paliw, z wyjątkiem instalacji spalania odpa dów niebezpiecznych lub komunalnych nominalna moc cieplna1) ponad 20 MW CO 2 2 Rafinacja ropy naftowej — CO 2 3 Produkcja koksu — CO 2 4 Prażenie lub spiekanie rud metalu, w tym rudy siarczkowej — CO 2 5 Produkcja surówki żelaza lub stali (pierwotnego lub wtórnego wytopu), w tym do ciągłego odlewania stali zdolność produkcyjna2) ponad 2,5 Mg wytopu na godzinę CO 2 6 Produkcja lub obróbka metali żelaznych3), w tym stopów żelaz nych, jeżeli są wykorzystywane stacjonarne urządzenia tech niczne, w których jest prowadzony proces spalania nominalna moc cieplna1) ponad 20 MW CO 2 7 Produkcja pierwotnego aluminium — CO 2 PFCs 8 Produkcja wtórnego aluminium, jeżeli są wykorzystywane sta cjonarne urządzenia techniczne, w których jest prowadzony proces spalania nominalna moc cieplna1) ponad 20 MW CO 2 9 Produkcja lub obróbka metali nieżelaznych, w tym produkcja stopów, rafinacja, odlewnictwo, jeżeli są wykorzystywane sta cjonarne urządzenia techniczne, w których jest prowadzony proces spalania paliw (w tym paliwa wykorzystywane jako czynniki redukujące) nominalna moc cieplna1) ponad 20 MW CO 2 10 Produkcja klinkieru cementowego w piecach obrotowych zdolność produkcyjna2) ponad 500 Mg na dobę CO 2 11 Produkcja klinkieru cementowego w innych piecach zdolność produkcyjna2) ponad 50 Mg na dobę CO 2 12 Produkcja wapna lub kalcynacja dolomitu i magnezytu w pie cach obrotowych lub innych piecach zdolność produkcyjna2) ponad 50 Mg na dobę CO 2 13 Osuszanie, kalcynacja gipsu lub produkcja płyt gipsowo-karto nowych i innych wyrobów gipsowych, jeżeli są wykorzystywa ne stacjonarne urządzenia techniczne, w których jest prowa dzony proces spalania nominalna moc cieplna1) ponad 20 MW CO 2 14 Produkcja szkła, w tym włókna szklanego zdolność produkcyjna2) ponad 20 Mg wytopu na dobę CO 2 15 Produkcja wyrobów ceramicznych za pomocą wypalania4) zdolność produkcyjna2) ponad 75 Mg na dobę CO 2 16 Produkcja materiałów izolacyjnych z wełny mineralnej z wyko rzystaniem szkła, surowców skalnych lub żużlu zdolność produkcyjna2) ponad 20 Mg na dobę CO 2 17 Produkcja masy włóknistej z drewna lub innych materiałów włóknistych — CO 2 18 Produkcja papieru lub tektury zdolność produkcyjna2) ponad 20 Mg na dobę CO 2 19 Produkcja sadzy, w tym karbonizacja substancji organicznych, takich jak: oleje, smoły, pozostałości krakowania i destylacji, jeżeli są wykorzystywane stacjonarne urządzenia techniczne, w których jest prowadzony proces spalania nominalna moc cieplna1) ponad 20 MW CO 2 Dziennik Ustaw Nr 122 — 7393 — Poz. 695 20 Produkcja kwasu azotowego — CO 2 N 2 O 21 Produkcja kwasu adypinowego — CO 2 N 2 O 22 Produkcja kwasu glioksalowego i glioksylowego — CO 2 N 2 O 23 Produkcja amoniaku — CO 2 24 Produkcja chemikaliów organicznych luzem przez krakowanie, reformowanie, częściowe lub pełne utlenianie albo przez po dobne procesy zdolność produkcyjna2) ponad 100 Mg na dobę CO 2 25 Produkcja wodoru (H 2 ) i gazu do syntezy w drodze reformowa nia lub częściowego utleniania zdolność produkcyjna2) ponad 25 Mg na dobę CO 2 26 Produkcja węglanu sodu (Na 2 CO 3 ) oraz wodorowęglanu sodu (NaHCO 3 ) — CO 2 27 Wychwytywanie dwutlenku węgla z instalacji objętej syste mem handlu uprawnieniami do emisji, celem jego transporto wania i podziemnego składowania5) — CO 2 28 Transportowanie dwutlenku węgla przeznaczonego do pod ziemnego składowania z wykorzystaniem sieci transportowej5) — CO 2 29 Podziemne składowanie dwutlenku węgla5) — CO 2 Objaśnienia: 1) Ilość energii wprowadzonej do instalacji w paliwie w jednostce czasu przy jej nominalnym obciążeniu. 2) Maksymalna ilość wyrobu lub wyrobów, która może być wytworzona w jednostce czasu w normalnych warunkach pracy instalacji. 3) Produkcja lub obróbka metali żelaznych obejmuje w szczególności walcownie, piece do ponownego podgrzewania, piece do wyżarzania, kuźnie, odlewnie oraz instalacje służące do powlekania i wytrawiania metali. 4) Produkcja wyrobów ceramicznych za pomocą wypalania obejmuje w szczególności produkcję dachówek, cegieł, cegieł ognioodpornych, kafelków, wyrobów kamionkowych i porcelany. 5) Działalności, które zostaną objęte systemem z dniem wejścia w życie przepisów ustawy implementujących postanowienia dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/31/WE z dnia 23 kwietnia 2009 r. w sprawie geologicznego składowania dwutlenku węgla oraz zmieniającej dyrektywę Rady 85/337/EWG, Euratom, dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2000/60/WE, 2001/80/WE, 2004/35/WE, 2006/12/WE, 2008/1/WE i rozporządzenie (WE) nr 1013/2006 (Dz. Urz. UE L 140 z 05.06.2009, str. 114). Uwagi: 1. Parametry tego samego rodzaju (nominalna moc cieplna lub zdolność produkcyjna), charakteryzujące skalę działalności prowadzonej w instalacji, odnoszące się do więcej niż jednej instalacji tego samego rodzaju położonych na terenie jedne go zakładu, sumuje się. 2. W celu włączenia do systemu instalacji, w których jest prowadzona działalność tego samego rodzaju, oblicza się moc cieplną, w której uwzględnia się sumę nominalnych mocy cieplnych wszystkich stacjonarnych urządzeń technicznych stanowiących część tej instalacji, w których zachodzi spalanie. Stacjonarne urządzenia techniczne, w których zachodzi spalanie, obejmują w szczególności: wszystkie rodzaje kotłów, palników, turbin, podgrzewaczy, pieców, w tym pieców do kalcynacji, pieców do prażenia, suszarnie, silniki, ogniwa paliwowe, pochodnie gazowe. Spalanie oznacza każde utlenia nie paliwa, niezależnie od sposobu wykorzystania uzyskanej w tym procesie energii elektrycznej, energii mechanicznej, ciepła oraz wszelkich innych bezpośrednio z tym związanych czynności, w tym przemywania gazów odlotowych. W obli czeniach tych nie uwzględnia się stacjonarnych urządzeń technicznych o nominalnej mocy cieplnej poniżej 3 MW oraz stacjonarnych urządzeń technicznych wykorzystujących wyłącznie biomasę. Przez stacjonarne urządzenie techniczne wy korzystujące wyłącznie biomasę rozumie się stacjonarne urządzenie techniczne, które wykorzystuje paliwa kopalne wy łącznie podczas rozruchu lub wyłączeń. 3. W przypadku gdy w instalacji jest prowadzona działalność objęta systemem, dla której wartość progowa nie została okreś lona za pomocą nominalnej mocy cieplnej, wartość progowa dla tej działalności ma nadrzędne znaczenie przy podejmo waniu decyzji dotyczącej włączenia instalacji do systemu. 4. W przypadku przekroczenia wartości progowej (nominalnej mocy cieplnej lub zdolności produkcyjnej) jakiegokolwiek ro dzaju działalności prowadzonej w instalacji, wszystkie stacjonarne urządzenia techniczne, w których dochodzi do spalania innego niż spalanie odpadów niebezpiecznych lub komunalnych, powinny być objęte zezwoleniem na uczestnictwo w systemie. Dziennik Ustaw Nr 122 — 7394 — Poz. 695 Część C Współczynniki ocieplenia 1. Współczynnik ocieplenia służący do porównania wielkości udziału poszczególnych gazów cieplarnianych w powstawaniu globalnego ocieplenia oraz wyrażający wielkość wpływu cząsteczki danego gazu na pochła nianie promieniowania długofalowego Ziemi w stosunku do pochłaniania tego promieniowania przez czą steczkę dwutlenku węgla (CO 2 ) dla: 1) dwutlenku węgla (CO 2 ) wynosi 1 i jest wykorzystywany do obliczania ekwiwalentu; 2) podtlenku azotu (N 2 O) wynosi 310; 3) metanu (CH 4 ) wynosi 21. 2. Współczynnik ocieplenia dla heksafluorku siarki (SF 6 ), perfluorowęglowodorów (PFCs) oraz wodorofluoro węglowodorów (HFC) określa rozporządzenie (WE) nr 842/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 17 maja 2006 r. w sprawie niektórych fluorowanych gazów cieplarnianych (Dz. Urz. UE L 161 z 14.06.2006, str. 1, z późn. zm.).