Decision no. 0545/MOAF on antimicrobials for animals and aquatic animals

ສາທາລະນະລັດ ປະຊາທິປະໄຕ ປະຊາຊົນລາວ ສັນຕິພາບ ເອກະລາດ ປະຊາທິປະໄຕ ເອກະພາບ ວັດທະນະຖາວອນ [) ດ / າ ກະຊວງກະສິກໍາ ແລະ ປ່າໄມ້ ເລກ໌ທີ່.,;22..ຂວຕະ /ກປ ະຄອນຫຼວງວຽງຈັນ, ວັນທີ. ໃ.) ງ ຂໍຕົກລົງ ວ່າດ້ວຍ ຢາຕ້້ານເຊືອຈຸລະຊີບ ສໍາລັບ ສັດ ແລະ ສັດນໍ້າ ອີງຕາມ ກົດຫາຍວ່າດ້ວຍການລ້ຽງສັດ ແລະ ການສັດຕະວະແພດ ເລກທີ 08/ສພຊ. ລົງວັນທີ 11 ພະຈິກ 2016; ອີງຕາມ ດໍາລັດວ່າດ້ວຍຢາສັດຕະວະແພດ ເລກທີ 199/ລປ. ລົງວັນທີ 13 ມີນາ 2020; ອີງຕາມ ດໍາລັດຂອງນາຍົກລັດຖະ ະມົນຕີ ວ່າດ້ວຍການຈັດຕັ້ງ ແລະ ກ ານເຄື່ອນໄຫວ ຂອງກະຊວງກະສິ ກໍາ ແລະ ປ່າໄມ້ ເລກທີ 99/ນຍ, ລົງວັນທີ 09 ມິນາ 2017; ອີງຕາມ ຫັງສືສະເຫົຂອງກົມລ້ຽງສິດ ແລະ ການປະມົງ ເລກທີ 0717/ກລປ, ລົງວັນທີ 31 ມີນາ 2021; ອີງຕາມ ການຂັ້ນຄວ້າ ແລະ ສະເຫືຂອງກົມນະໂຍບາຍ ແລະ ນິຕ ິກໍາ ເລກທີ 0226/ກບນ, ລົງວັນທີ 07 ເມສາ 2021. ລັດຖະມົນຕີ ກະຊວງກະສິກໍາ ແລະ ປ່າໄມ້ ອອກຂໍຕົກລົງ: < ຫຼວດທີ່ 1 ບົດບັນຍັດທົວໄປ ມາດຕາ ( ຈຸດປະສົງ ຜາ ຂໍຕົກລົງສະບັບນີ ກໍານົດຫຼັກການ, ລະບຽບການ ແລະ ມາດຕະການ ກ່ຽວກັບ ການຄວບຄຸມ ການດໍາເນີນທຸລະກິດ ແລະ ຄວາມຮັບຜິດຊອບ ໃນການຄຸ້ມຄອງຢາຕ້ານເຊື່ ອຈຸລະຊິບ ເພືອເຮັດໃຫ້ການນໍາ ໃຊ້ຖືກຕ້ອງ, ສົມເຫດສົມຜົນ ແນໃສ່ ຫຼຸດຜ່ອນການເກີດເຊືອທີຕ້ານຕ ໍຢາ. ສົ່ງເສີມສຸຂະພາບສັດ, ສັດນໍາ ແລະ ຜູ້ບໍລິໂພກ ໃຫ້ມີຄວາມປອດໄພ. ມາດຕາ 2 ຢາຕ້ານເຊື່ອຈຸລະຊີບ ສໍາລັບ ສັດ ແລະ ສັດນ້ໍາ ຢາຕ້ານເຊື້ອຈຸລະຊີບ ສໍາລຼັບ ສັດ ແລະ ສັດນ້ໍາ (ໄ/ຣໄອກ່ດອາ1 /າກ ພິກາ798ຫຂ15) ແມ່ນ ຢາທີ່ໄດ້ 23 37 ຈາກສິ່ງທີ່ມີຊີວິດ ຫຼື ຈາກການສັງເຄາະທີມີລິດ ສາມາດຢັບຢັ້ ງການຈະເລີນເຕີບໂຕ ຫຼື ຂ້າເຊື້ອຈຸລະຊີບ ຈ 7 ຈໍາພວກ ເຊືອ ກາລະໂຣກ (ຈຸລິນຊີ, ແບັກທີເຣຍ), ຈຸລະໂຣກ (ໄວຣັດ) , ແມ່ກາຝາກ ແລະ ເຊືອເຫັດ.ງິເ. ຽ້ 0802 ພແ ຣ! ມເຮ ຄາຮ/66; ເຮງ !ງ1ຽງລ540ແູ,3380(206ຽນ100ແທຼກລ [ເຮາລທແຂງເຣຜູ (າມພ ຈາງ ປ88ເຂູ ເຊງ "ຜູລ ເແເປໄຣບ (ໃຊຼຂຫພຂຊູງເມງ 3 ລະທາງ, 3ດຈທາເຊູກເແ / ເງງ ແເຂຂແຜູແ [ເຈ ຄ ຂດຊລດຈຜເທຮເຼນ ເງງຈຝຼງ ຂາງ ຄເປຮຕຂູດນ4ຂຜັ່າໄແຣູ88 ,ແຂ(ໄງເຕູດແແຣໆຣແພງ [391 4135ງ26ຽງກເນ ມ - 2ເງງ ງແຼດພາຈສຫໍມຂແລຼດເແເຕດເງູເຊງຊູງ ຫງ ໄງຜໍ່ບູບດເຽນູ 2ຜງງ ຈເ [ໄຮ “ຜູຟ ເຊຈ ພໍຣຊງຈຊຸແດຍ[ແຜຜູ່ແຼ ເດຂ(ນໄປ4 2ຜາງ (ງະຮຜແ ດແູລຫພຣຂູງຟຽປຈຊູດ 9 ເເຫກ 4ປໃ ຂຜຽ !ໄຕດໄພຼງເຣ “ເລສ “ຊງມ "ດລ ຄໄຜ້ດຜໍ່ແຕ9 "ຫໄ “ແຕັດລບາສຼ “ຂດູຖຼແແ (ໄພນ ດ13(ໄ 231 ເຣວູແຫູນ ຂຊູງເງເຈ ຊຸງ ແແຕຫໍ່ດ3ໄພແໄງ ຄມ ຂແໄພຽດພເມໄຕດຈ ຂ (ຕງ (1ຊູລສຣຊຸງໄປງເ30383ມແ (ໃຫລ 9ຊງເພມງປຈ0ດ9ຫ1ເ 0 ເລໆ (ໃຊລຕພພຣ8ງເໄງຈາາຜໍ່າໃ0131ເ ຂ ງຕາມ ແ [ຟາຣ (ເນ (ໄຊລຍພຣຊງບງ ຂູມ 2ຜຽງ (ຈ.ຄພະພ "3621 "ເຣຕາຜູ່ແຜແດແແຣຂຊູຂ ໆທງ 21 ຂຜ ຄນູາໄທ ໄພຸາແແ ຈຜ ແຜູແຄ້ລນ “ແຜູ (ພູຂ ແດລສ(2ເ0ຂູ ຊຸງ ພຄງຊາດຣຊ %່ ເວກ "ແງນ ຈຂູນ ແ ດວ ,ລຈໄນມເງດບ 4 + າງ ຜດຣຄ0ງ ເສດນ ຮູບຸ (ໄງາ ເງ ໆ43(ຕຼວງ11ແ (ໆແ ງ, 56າຈ51 ນງ (1908 ງແາາຣມາຝຸາ1/) ເນງເກງາເກເຣບຈເທງໆລີ່ແາວງລດຜງ ນ ເດແູ ຂຜ (ງແ (ຕ ເຣຂ(ນລສທ໌ລຸາທຂແແຜູດດຸບ (ໆຜູ່ເຮ໋ ປແ ຈຜ ຜູ້ (2 211ໆຮູລຕາງ າງເທ ເ 3ຈຸແຜຊາາຊາຜູລໂ ເໄນງຈາພ (1ເພນກ] ລາງ1ຣວຽງ ແທາເພນຈດ3/) (ງສ່ໄຮ່ດ3ເພງເຜດນງຸຈຜ "ດ ແຂູຕູ ແຂ ຈຮຽງ !ງແຼ9ແເແສສ໌່ເຊູງຜປຽປຈ,1ຣ(ງງ 11038(13ງ ຂຸນ ຢາເບ (ໄຂຼລຫພຣສງກງ ປຈ ຮູລ (ງວມ (ວກບ! / 160 ວ1ດ8ຽດ້ອວວນ/) ຄວນນ 1ເດໄສທູມຈແກູຈດ ເ, ແຣ18ຂູງເຂູ [ດ ລງດຜູາຮງລພຄມເ "(ສຸດເມ າງເຜານເຊ໋ດ:ຊຸງກ198 ຜພອຽຂງເເຟງຈດພູງໃພສງຈພມຜງງ 886 ໄລ (ງດ0າງເດເຮຜູ (ພງ ຂຊງ ຂ5ງ ເ1ຟານ1 :ແອງຈຍ "ແຣງຈ5ປເ 8ຊູງ ດາງ ເຜຸດເພຽດຫູ້ຈພຣງ າ າ : ແໆ (3150 ເາດລສໄຮູເມງຊນ ຂນາດ ເ (ກນ32ພາທຂອກໄພແ ວ ເງງ, າ ດລະ ມງ 37 ວ . <” ມາດຕາ 9 ຂໍ້ມູນກ່ຽວກັບຢາຕ້້ານເຊືອຈຸລະຊີບ ປາຕ້ານເຊື້ອຈຸລະຊີບ ທີ່ນໍາໃຊ້ເຂົາໃນການລ້ຽງສັດ ແລະ ສັດນ້ໍາ ຂອງ ສປປ ລາວ ຕ້ອງມີສະຫຼາກຢາ 37 + 5 , ແລະ ເອກະສານກໍາກັບ ເປັນພາສາລາວ ຫຼື ເປັນພາສາລາວ ແລະ ຕ່າງປະເທດ ເພື່ອໃຫ້ຜູ້ໃຊ້ ຮູ້ຂໍມູນກ່ຽວກັບ ຈົ ນ 2 ຫ ຊື່ຢາ. ສ່ວນປະກອບ, ສັບພະຄຸນ, ປະລິມານ ແລະ ໄລຍະເວລາການນໍາໃຊ້, ການເກັບຮັກສາ, ກໍານົດໄລຍະ ເວລາຢຸດໃຫ້ຢາກ່ອນບໍລິໂພກ, ວັນ. ເດືອນ, ປີ ຜະລິດ ແລະ ຫຼົດອາຍຸ ລວມທັງ ຄໍາເຕືອນຕ່າງໆ ເພື່ອປ້ອງ ກັນຄວາມສ່ຽງ ທີຈະເຮັດໃຫ້ເກີດການແພ້ຢາ ແລະ ເກີດເຊືອຈຸລະຊີບຕ້ານຕໍ່ຢ່າ. ມາດຕາ 9 ການຄວບຄູມຄຸນນະພາບຢາຕ້ານເຊືອຈຸລະຊີບ ການຄວບຄູມຄຸນນະພາບຢາຕ້ານເຊືອຈຸລະຊິບ ຕ້ອງປະຕິບັດຕາມວິທີການທີອົງການຈັດຕັ້ງສາກົນ ແນະນໍາ ເພືອຮັບປະກັນໃຫ້ຢາ ມິຄຸນນະພາບ, ບໍລິສຸດ, ຄົງສະພາບ. ປອດໄພ ແລະ ມີປະສິດທິພາບ ໃນການ ປົນປົວ ຕະຫຼອດອາຍຸການນໍາໃຊ້. ມາດຕາ 10 ການປະເມີນປະສິດທິພາບຢາຕ້ານເຊື້ອຈຸລະຊີປ ການປະເມີນປະສິດທິພາບຢາຕ້ານເຊື້ອຈຸລະຊິບ ຕ້ອງກວດກາບັນດາຂໍ້ມູນຕົນຕໍ່ ດັງນີ: 1. ກົນໄກການອອກລິດຂອງຢາ (|າຂກາາຂ60ຜ/ຄອຄາ6) ເປັນຕົ້ນ ຮູບແບບ ແລະ ຂອບເຂດ ຂອງການອອກລິດ, ຊະນິດເຊື້ອ. ຄວາມເຂັ້ມຂຸ້ນທີ່ເຫນາະສົມ. ໄລຍະເວລາອອກລິດ ແລະ ກໍາ ມະຜົນສໍາຮອງ; 2. ກົນໄກການຍ່ອຍສະຫຼາຍຂອງຢາ (າອກາາຂ60ໄຕ່າອນິ0) ເປັນຕົ້ນ ການຄົງຕົວຂອງຢາຢູ່ໃນ ຮ່າງກາຍ ຕາມເສັ້ນທາງການໃຫ້ຢາ. ຄວາມເຂັມຂັ້ນຂອງຢາ ທີ່ຢູໃນອະໄວຍະວະເປົ໋າຫາາຍ, ການຍ່ອຍ ແລະ ເຜົາຜານຢາຂອງຮ່າງກາຍສັດ ແລະ ການຂັບຖ່າຍຢາອອກນອກຮ້າງກາຍ; 93. ການນໍາໃຊ້ຢາຮ່ວມກັນຫຼາຍຊະນິດ; ການສະແດງອາການ ກ່ອນ ແລະ ຫຼັງ ການໃຊ້ຢາ; 5. ການປຽບທຽບ ດ້ານປະລິມານ ແລະ ຄຸນນະພາບຂອງຢາ ກັບມາດຕະຖານສາກົນ. ມາດຕາ ] 1 ການສ້າງຄູ່ມືການນໍາໃຊ້ຢາຕ້ານເຊື້ອຈຸລະຊີບ າງຄູ່ມືການນໍາໃຊ້ຢາຕ້ານເຊື້ອຈຸລະຊີບ ຕ້ອງປະກອບດ້ວຍເນື້ອໃນຕົ້ນຕໍ່ ດັງນິ: ຫຼື ກຸ່ມຢາ ແລະ ສວນປະກອບ ທີເປັ້ນສານອອກລິດຫຼັກຂອງຢາ; ສບຟະດຸນ; ເປົ້ານາຍຊະນິດສັດທີ່ຈະປິນປົວ; ເປົ້າປນາຍເຊື້ອພະຍາດທີຈະປິ່ນປິວ; ະລິມານ ແລະ ເສັ້ນທາງໃຫ້ຢາ: ໄລຍະເວລາຢຸດໃຫ້ຢາກ່ອນບໍລິໂພກ; ປະຕິກິລິຍາຕ້ານກັນຂອງຢາ; ອາຍຸການນໍາໃຊ້; 8 0 ການ ວ; +. ຜ ຫ ສ. ເຼ >“ ເ .3 ໆ9 ແ 37 9. ຂໍປະຕິບັດດ້ານຄວາມປອດໄພ: ວ <2 10. ຄໍາເຕືອນກ່ອນຈະໃຊ້ຢາ; ເ 11. ຂໍແນະນໍາໃນການນໍາໃຊ້ຢາ; 12. ຄໍາແນະນໍາ ກ່ຽວກັບ ການຮຽກເກັບຢາຄືນ ແລະ ວິທີທໍາລາຍຢາ; 13. ຂໍມູນອືນ ທີກ່ຽວຂ້ອງກັບ ການປ້ອງກັນການເກີດເຊືອຈຸລະຊີບຕ້ານຕໍ່ຢາ.4 ມາດຕາ 12 ການກໍານົດ ປະລິມານຢາຕໍ່ວັນ, ການຕົກຄ້າງ ແລະ ໄລຍະເວລາຢຸດໃຫ້ຢາ ກົມລ້ຽງສັດ ແລະ ການປະມົງ ເປັນຜູ້ກໍານົດ ປະລິມານຢາ ທີສາມາດນໍໃໂຊ້ຕໍ່ວັນ, ຢາຕ໌ ຕົກຄ້າງໃນ ຽງສັດ, ສັດນ້ໍາ 7) ຮ່າງກາຍສັດ ແລະ ສັດນ້າ ສູງສຸດ ແລະ ໄລຍະເວລາການຢຸດໃຫ້ຢາກ່ອນບໍລິໂພກ ເພືອໃຫ້ຜູ້ລ້ ແລະ ຜູ້ບໍລິໂພກຮັບຊາບ ເປັນແຕ່ລະ ໄລຍະ. ເ ມາດຕາ 13 ແຜນຕິດຕາມກໍາມະຜົນສໍາຮອງ ຂອງຢາຕ້ານເຊື້ອຈຸລະຊີບ ກົມລ້ຽງສັດ ແລະ ການປະມົງ ສ້າງລະບົບຕິດຕາມ ແລະ ລາຍງານ ກ່ຽວກັບ ຜົນກະທົບທາງລົບ ຂອງການນໍາໃຊ້ຢາຕ້ານເຊື້ອຈຸລະທິບ ຕາມວິທີການ ທີ່ອົງການຈັດຕັ້ງສາກົນແນະນໍາ ແລະ ໃຫ້ກໍານົດຢູ່ໃນ ຍຸດທະ ສາດວ່າດ້ວຍເຊື່ອຈຸລະຊີບຕ້ານຕໍ່ຢາແຫ່ງຊາດ. ຖ້າມິຫຼັກຖານຊັດເຈນ ແລະ ພົບວ່າ ຢາມີຜົນກະທົບ ທາງລົບ ໃຫ້ພິຈາລະນາ ກ່ຽວກັບ ການອະນຸຍາດ ຫຼື ຂຶນທະບຽນຢາດັ້ງກ່າວ ຄືນໃຫ. ມາດຕາ 14 ການນໍາໃຊ້ຢາຕ້ານເຊື້ອຈຸລະຊີບ ສໍາລັບ ສັດ ແລະ ສັດນ້ໍາ ເປັນກຸ່ມ ການນໍາໃຊ້ຢາຕ້ານເຊືອຈຸລະຊີບ ສໍາລັບ ສັດ, ສັດນ້ໍາ ເປັນກຸ່ມ ຕ້ອງປະຕິບັດ ຕັງນີ: ], ປະສົມ ແລະ ໃຫ້ຢາ ຕາມໃບສັງຢາ ຂອງສັດຕະວະແພດ; 2. ນໍາໃຊ້ກັບ ກຸ່ມສັດ ຫຼື ສັດນ້ໍາ ທີ່ຢັ້ງຢື່ນວ່າເປັນພະຍາດ; 3. ໃຊ້ປະລິມານຢາ ແລະ ໄລຍະເວລາ ຂອງການປິ່ນປົວ ໃຫ້ຖືກຕ້ອງຕາມການຄໍານວນລ່ວງພ້າ; 4. ການປະສົມຢາເຂົ້າກັບອາຫານ ຕ້ອງໃຫ້ຢາກະຈາຍຕົວຢູ່ໃນອາຫານຢ່າງທົ່ວເຖິງ. ເຄື່ອງມື, ພາຊະນະ ໃຊ້ປະສົມ ແລະ ໃຫ້ຢາ ຕ້ອງສະອາດ; 5. ຕ້ອງຫຼືກລ່ຽງການນໍາໃຊ້ຢາທິບໍ່ມີສະທຼາກ, ເວັ້ນເສຍແຕ່ກໍລະນີຈໍາເປັນ ຕ້ອງປະຕິບັດຕາມ ນ ຫ ມາດຕາ 21 ຂໍກ 6 ຂອງຂໍຕົກລົງສະບັບນີ. ມາດຕາ 15 ການປະເມີນການເກີດ ເຊື່ອຈຸລະຊີບຕ້ານດໍ່ຢາ ການປະເມີນການເກີດ ເຊື້ອຈຸລະທິບຕ້ານຕໍ່ຢາ ໃຫ້ນໍາຊ້ວິທີການ ທີ່ອົງການຈັດຕັ້ງສາກົນທີ່ກ່ຽວ ຂ້ອງແນະນໍາ ໂດຍຮ່ວມມືກັບຂະແຫງການທີ່ກ່ຽວຂ້ອງ ທັງພາຍໃນ ແລະ ຕ່າງປະ ເທດ ເພື່ອປະເມີນຄວາມ ເປັນໄປໄດ້ ຂອງຢາຕ້ານເຊື້ອຈຸລະຊີບ ທີຈະພາໃຫ້ເກີດເຊື້ອຕ້ານຕໍ່ຢາແຕ່ລະຊະນິດ ເປັນແຕ່ລະໄລຍະ. ມາດຕາ 16 ການຝຶກອົບຮົບໃຫ້ຜູ້ໃຊ້ຢາຕ້ານເຊື້ອຈຸລະຊີບ ກົມລ້ຽງສັດ ແລະ ການປະມົງ ປະສານສົມທົບກັບ ຂະແຫງງສາທາລະນະສຸກ ຈັດຝຶກອົບຮົມ ໃຫ້ ຜູ້ນໍາໃຊ້ຢາຕ້ານເຊື່ອຈຸລະຊີບ ເປັນຕົນ ຜູ້ລ້ຽງສັດ, ຜູ້ຜະລິດ ແລະ ຈໍາຫ່າຍຢາ, ຜູ້ບໍລິການທາງດ້ານສັດຕະວະ ແພດ, ໂຮງງານຜະລິດອາຫານສັດ, ສະຖາບັນການສຶກສາ ລວມທັງ ພະນັກງານຂອງອົງການຄຸ້ມຄອງ ແລະ ກວດກາ ວຽກງານຢາສັດຕະວະແພດ ແລະ ການຈັດຕັ້ງວິຊາຊີບທີ່ກ່ຽວຂ້ອງ ເພື່ອໃຫ້ການນໍາໃຊ້ຢາຕ້ານເຊືອ ຢ່າງສົມເຫດສົມຜົນ, ມີຄວາມຮັບຜິດຊອບ ແລະ ຮູ້ເຖິງຄວາມເປັນອັນຕະລາຍ ຂອງເຊື່ອຈຸລະຊີບຕ້ານຕໍ່ປາ. ມາດຕາ 17 ແຜນຍຸດທະສາດ ແລະ ແຜນເຝົ່າລະ ະວັງເຊື້ອຈຸລະຊີບຕ້ານຕໍ່ຢາ ກົມລ້ຽງສັດ ແລະ ການປະມົງ ປະສານສົມທົບ ກັບຂະແຫງການອື່ນທີ່ກ່ຽວຂ້ອງ ໂດຍສະເພາະ ຂະແຫງງສາທາລະນະສຸກ ເປັນງເຈົ້າການສ້າງແຜນຍຸດທະສາດ ແລະ ໂຄງການຕ່າງໆ ໃຫ້ສອດຄ່ອງກັບແຜນ ປະຕິບັດງານ ຂອງຂົງເຂດ ແລະ ສາກົນ, ພ້ອມທັງ ສ້າງແຜນເຝົ່າລະວັງ, ຄົນຫາ, ເກັບກໍາຂໍ້ມູນ ແລະ ລາຍງານ ະພາບຂອງເຊື້ອຈຸລະຊີບຕ້ານຕໍ່ຢາ ທີ່ເປ້ນຄວາມສ່ຽງໃນຕ່ອງໂສ້ອາຫານ ຕາມວິທີການ ຂອງອົງການຈັດຕັ ້ງ4ຊ. ສາກົນທີກ່ຽວຂ້ອງແນະນໍາ ແລະ ພັດທະນາ, ຍົກລະດັບ ຂິດຄວາມສາມາດໃນການເກັບຕົວຢ່າງ ແລະ ການ ວິໄຈ ໃຫ້ຖືກຕ້ອງ, ຊັດເຈນ ແລະ ທັນເວລາ. ມາດຕາ 18 ການຄົ້ນຄວ້າວິໄຈ ກ່ຽວກັບ ຢາຕ້ານເຊື້ອຈຸລະຊີບ ກົມລ້ຽງສັດ ແລະ ການປະມົງ ຮ່ວມມືກັບບັນດາພາກສ່ວນທີ່ກ່ຽວຂ້ອງ ທັງພາຍໃນ ແລະ ຕ່າງປະ ເທດ ຕໍາເນີນການຄົ້ນຄວ້າວິໄຈ ກ່ຽວກັບ ຢາຕ້ານເຊື່ອຈຸລະຊີບ ເພື່ອຍົກສູງຄວາມຮູ້ ແລະ ສະພາບຄວາມ ເປັນຈິງ ຂອງກົນໄກ, ປັດໄຈທີພາໃຫ້ເກີດ ແລະ ເເຜ່ກະຈາຍເຊື້ອຈຸລະຊີບຕ້ານຕໍ່ຢາ ແນໃສ່ ກໍານົດທາງ ເລືອກໃຫ່ ໃນການປ້ອງກັນພະຍາດຊຶມເຊືອ. ໆນວດທີ 3 ຄວາມຮັບຜິດຊອບຂອງພາກສ່ວນກ່ຽວຂ້ອງ ມາດຕາ 19 ຄວາມຮັບຜິດຊອບຂອງຜູ້ຜະລິດຢາຕ້ານເຊືອຈຸລະຊີບ ຜູ້ຜະລິດຢາຕ້ານເຊືອຈຸລະຊີບ ຕ້ອງມີຄວາມຮັບຜິດຊອບ ດັງນີ: 1. ສະຫນອງຂໍ້ມູນ ກ່ຽວກັບ ຂະບວນການຜະລິດ. ການກວດກາ ດ້ານຄຸນນະພາບ, ການກວດກາ ຄວາມປອດໄພ, ສະຫຼາກຢາ ແລະ ຕົວຢ່າງ ຂອງຝະລິດຕະພັນຢາ ໃຫ້ຖືກຕ້ອງ ຕາມການ ຮຽກຮ້ອງ ຂອງອົງການຄຸ້ມຄອງ ແລະ ກວດກາວຽກງານຢາຕ້ານເຊື່ອຈຸລະຊີບ ສໍາລັບ ສັດ ແລະ ສັດນ້ໍາ; ຈໍາຫ່າຍຜະລິດຕະພັນຢາຕ້ານເຊື່ອຈຸລະຊີບ ທີ່ໄດ້ຂຶ້ນທະບຽນ ພ້ອມທັງ ປະຕິບັດຕາມເງື່ອນ ໄຂ ແລະ ມາດຕະຖານຄູນນະພາບຂອງປະເທດນໍາເຂົ້າ ຖ້າເປັນການຜະລິດເພືອສິ່ງອອກ ແລະ ໃຫ້ຄວາມຮ່ວມມື ໃນການລາຍງານຂໍ້ມູນ ການຈໍາຫ່າຍໃຫ້ແກ່ ອົງການຄຸ້ມຄອງ ແລະ ກວດ ກາວຽກງານຢາຕ້ານເຊື້ອຈຸລະຊິບ ສໍາລັບ ສັດ ແລະ ສັດນ້າ ຢ່າງເປັນປົກກະຕິ; ໂຄສະນາຝະລິດຕະພັນ ຕ້ອງປະຕິບັດຕາມ ມາດຕາ 29 ຂອງຕໍາລັດວ່າດ້ວຍຢາສັດຕະວະ ແພດ ເລກທີ 189/ລບ. ລົງວັນທີ 13 ມີນາ 2020 ແລະ ຫຼືກລ່ຽງການໂຄສະນາແບບຊວນ ເຊືອເກີນຄວາມເປັນຈິງ; ເຂົາຮ່ວມ ປະຊຸມ. ສໍາມະນາວິຊາການ ແລະ ການຝຶກອົບຮົມ ທີ່ອົງການ ຫຼ ການຈັດຕັ້ງທີ ກ່ຽວຂ້ອງຈັດຂຶ້ນ ເພື່ອຍົກລະດັບຄວາມຮັບຮູ້ ກ່ຽວກັບ ຢາ ແລະ ສະພາບເຊື້ອຈຸລະຊີບທີ່ຕ້ານ ຕໍ່ຢາ ໃຫ້ສູງຂຶ້ນ: ະກອບສ່ວນ ເຂົ້າໃນວຽກງານຄົ້ນຄວ້າວິເຈ ກ່ຽວກັບ ຢາຕ້ານເຊື່ອຈຸລະຊີບຊະນິດໃຫ່ ແລະ ວິວັດທະນາການ ຂອງເຊື້ອຈຸລະຊີບທີ່ຕ້ານຕໍ່ຢາ ຂອງ ພາກລັດ ແລະ ເອກະຊົນ ທີ່ກ່ຽວຂ້ອງ. ມາດຕາ 20 ຄວາມຮັບຜິດຊອບຂອງຜູ້ຈໍາຫ່າຍ ແລະ ຜູ້ຂາຍ ຜູ້ຈໍາຫ່າຍ ແລະ ຜູ້ຂາຍ ຢາຕ້ານເຊືອຈຸລະຊີບ ມິຄວາມຮັບຜິດຊອບ ດັງນີ; < ມ ຂາຍຢາຕ້ານເຊື້ອຈຸລະຊີບ ໃຫ້ຖືກຕ້ອງຕາມລາຍການຢາທີ່ໄດ້ຮັບອະນຸຍາດ ແລະ ຂຶ້ນທະບຽນ ໄລ້ ແລະ ບໍ່ໃຫ້ປະພຶດ ຫຼື ມີການກະທໍາ ຊຶ່ງຈະນໍາໄປສູ່ການ ເຮັດໃຫ້ເສຍກຽດສັກສິ ຂອງວິຊາ ຊີບການຢາ ແລະ ສັດຕະວະແພດ: ແຈກຢາຍ ແລະ ຈໍາຫ່າຍ ຢາຕ້ານເຊື້ອຈຸລະຊິບ ຕ້ອງດໍາເນິນໂດຍ ຜູ້ທີ່ມິໃບອະນຸຍາດດໍາເນີນ ທຸລະກິດ ກ່ຽວກັບ ຢາສັດຕະວະແພດ ເທົານັ້ນ: . ແນະນໍາລູກຄ້າ ນໍາໃຊ້ຢາໃຫ້ຖືກຕາມຫຼັກວິຊາການ ຂອງອົງການຄຸ້ມຄອງ ແລະ ກວດກາ ວຽກ ງານຢາຕ້ານເຊື້ອຈຸລະຊີບ ສໍາລັບ ສັດ ແລະ ສັດນ້ໍາ ແນະນໍາ? ບັນທຶກ ແລະ ເກັບຮັກສາຂໍ້ມູນລາຍລະອຽດຂອງຢາ ເປັນຕົ້ນ ວັນ ແລະ ເວລາຈໍາຫ່າຍ, ຊື່ ຂອງສັດຕະວະແພດຜູ້ອອກໃບສັ່ງຢາ, ຊື່ຂອງຜູ້ໃຊ້. ຊື່ປາ, ຊຸດຜະລິດ ແລະ ຈໍານວນຢາ ທີ່ຈໍາ ຫາຍ. ເຂົາຮ່ວມ ປະຊຸມ, ສໍາມະນາວິຊາການ ແລະ ການຝຶກອົບຮົມ ທີ່ອົງການ ຫຼື ການຈັດຕັ້ງທີ ກ່ຽວຂ້ອງຈັດຂຶ້ນ ເພື່ອຍົກລະດັບຄວາມຮັບຮູ້ກ່ຽວກັບຢາ ແລະ ສະພາບເຊືອຈຸລະຊີບທີຕ້ານຕໍ ຝາ ໃຫ້ສູງຂຶນ. ມາດຕາ 21 ຄວາມຣັບຜິດຊອບຂອງສັດຕະວະແພດ ສັດຕະວະແພດ ມີຄວາມຮັບຜິດຊອບ ດັງນີ; ]. ປ້ອງກັນການເກີດເຊື້ອຈຸລະຊິບຕ້ານຕໍ່ຢາ ດັງນີ້: 1) ແນະນໍາ ກ່ຽວກັບ ອິທີການລ້ຽງສັດ. ສະຫວັດດີການສັດ ແລະ ການປ້ອງກັນພະຍາດທີ່ດີ; 2) ດໍາເນີນການກວດກາສຸຂະພາບສັດ ແລະ ບົ່ງມະຕິພະຍາດ ຕາມຫຼັກວິຊາການ; 3) ວາງຢາ ແລະ ສັ່ງຢາຕ້ານເຊື້ອຈຸລະຊີບ ເທົ່າທີ່ມີຄວາມຈໍາເປັນ; 4) ກໍານົດໄລຍະຢຸດໃຫ້ຢາຕ້ານເຊື້ອຈຸລະຊີປ ກ່ອນນໍາສັດໄປຂ້າເພື່ອບໍລິໂພກ: ໆ) ແນະນໍາ ວິທີການອື່ນ ເພື່ອຫຸດຜ່ອນການນໍາໃຊ້ຢາຕ້ານເຊື່ອຈຸລະຊິບ. ອອກໃບສັງຢາຕ້ານເຊື້ອຈຸລະຊີບ ຕາມຜົນຂອງການບົ່ງມະຕິພະຍາດ ແລະ ເລືອກຢາທີ່ມິປະ ສິດທິພາບ, ຄູນສົມບັດຂອງການອອກລິດ, ເສັ້ນທາງທີ່ເຫພາະສົມໃນການໃຫ້ຢາເຂົາສູ່ຮ່ງ ກາຍ ແລະ ອີງໃສ່ປະຫວັດຂອງສັດເຈັບ. ນອກຈາກນັ້ນ ສັດຕະວະແພດ ຍັງມີຄວາມຮັບຜິດຊອບເພີ່ມ ດັງນີ: ]) ບໍ່ອະນຸຍາດໃຫ້ຜູ້ອົນອອກໃບສັງຢາ ແທນຕົນເອງ:; 2) ອອກໃບສັງຢາທັນທີ ພາຍຫຼັງທີ່ໄດ້ກວດກາອາການຂອງສັດຕົວຈິງ ແລະ ໄດ້ບົງມະຕິ ພະຍາດແລ້ວ; 3) ນໍາໃຊ້ຄູ່ມື ແລະ ຄໍາແນະນໍາ ກ່ຽວກັບການນໍາໃຊ້ຢາຕ້ານເຊື້ອຈຸລະຊີບ ທີ່ ກົມລ້ຽງສັດ ແລະ ການປະມົງ ກໍານົດ. ເລືອກໃຊ້ຢາຕ້ານເຊື້ອຈຸລະຊີບທີ່ເຫນາະສົມ ໂດຍອີງໃສ່ເງື່ອນໄຂ ດັງນິ; |) ຜົນຂອງການບິງມະຕິພະຍາດຈາກຫ້ອງວິໄຈ; 2) ເຊື້ອພະຍາດທີ່ຈະປິ່ນປົວ; 3) ປະສິດທິພາບຂອງຢາ; 4) ການສັງເກດທາງອາການສາດ; 5) ຂອບເຂດຂອງການອອກລິດຂອງຢາ; 0) ຂໍ້ມູນທາງລະບາດວິທະຍາ: 7) ເສັ້ນທາງຂອງການໃຫ້ຢາ; 8) ປະຫວັດການປັ່ນປົວທີ່ຜ່ານມາ: 9) ກົນໄກການຍ່ອຍສະຫຼາຍ, ດູດຊຶມ ແລະ ການອອກລິດ ຂອງຢາ; 10) ການພະຍາກອນພະຍາດ; 11) ຄວາມສ່ຽງທີ່ພາໃຫ້ເກີດເຊື້ອຈຸລະຊິບຕ້ານຕໍ່ຢາ; 12) ຄວາມຮູ້ສຶກໄວຕໍ່ຢາ; 4. ມາດຕາ 22 13) ປະລິມານການນໍາໃຊ້; 14) ປະຫວັດການໃຊ້ຢາດ່ຽວ ຫຼື ຢາປະສົມ. ໃຊູ້ຢາຕ້ານເຊື້ອຈຸລະຊີບຢ່າງຮອບຄອບ ແລະ ລະມັດລະວັງ ດັງນີ: 1) ໃຊ້ຢາທີ່ມີທະບຽນ, ໃຫ້ຖືກຕາມຊະນິດ. ປະເພດ ແລະ ໃຫ້ຖືກກັບພະຍາດ (1ບ້ຝາາເ ຝາ ນຍ); 2) ໃຊ້ຢາໃຫ້ຖືກຕາມປະລິມານ ທີ່ກໍານົດໄວ້ໃນສະຫຼາກຢາ ແລະ ມີການຄໍານວນປະລິ ມານຢາຫ້ຖືກຕ້ອງ ([ບ້ຼາ 086); 3) ໃຊ້ຢາໃຫ້ຖືກວິທີ ແລະ ຮັບປະກັນບໍ່ໃຫ້ເກີດການປົນເປື້ອນ (1ປີເຝ( ນ1ຍປີ10ຝ); 4) ໃຊ້ຢາໃຫ້ຖືກກັບສັດ ຫຼື ສັດນ້ໍາ ໂດຍຜ່ານການກວດກາສຸຂະພາບ, ບົ່ງມະຕິພະຍາດ ແລະ ບໍ່ມີປະຫວັດແພ້ຢາ (1ບຫນ 0ຂຕໍດນີ; 5) ໃຊ້ຢາໃຫ້ຖືກໄລຍະເວລາ ເພື່ອຮັກສາລະດັບຢາຢູ່ໃນຮ່າງກາຍສັດ ຫຼື ສັດນ້ໍາ ໃຫ້ສາມາດ ວອກລິດຢັບຢັ້ງ ຫຼື ທໍາລາຍເຊື້ອຈຸລະຊີບໄດ້ຢ່າງພຽງພໍ ແລະ ຕ້ອງໃຊ້ຢາໃຫ້ຄົບຕາມ ເວລາ ທີ່ລະບຸໄວ້ໃນໃບສັງຢາຂອງສັດຕະວະແພດ (1ບີຮາເ ທ້າກ6). ຖ້າມີຄວາມຈໍາເປັນ ຕ້ອງແບ່ງບັນຈຸຢາເປັນຫໍໃຫ່ ສັດຕະວະແພດ ຕ້ອງຮັບຜິດຊອບ ຂຽນຄໍາ ແນະນໍາ ກ່ຽວກັບ ການນໍາໃຊ້ຢາຕ້ານເຊື່ອຈຸລະຊີບດັງກ່າວ ເພື່ອໃຫ້ຜູ້ໃຊ້ ເຂົ້າໃຈ ແລະ ນໍາໃຊ້ ຢ່າງຖຶກຕ້ອງ; ໃນກໍລະນີ ທີ່ຢາຕ້ານເຊື່ອຈຸລະຊິບ ບໍ່ມີສະຫຼາກ ຫຼື ສະຫຼາກສູນຫາຍ ສັດຕະວະແພດ ຕ້ອງ ຂຽນສະຫຼາກ ແລະ ຄໍາແນະນໍາ ໃນການນໍາໃຊ້ຢາຕາມຫຼັກວິຊາການຢາ ເປັນຕົ້ນ ຊື່ຢາ, ສັບພະ ຄູນຂອງຢາ, ວິທີການນໍາໃຊ້. ເສັ້ນທາງການໃຫ້ຢາ, ໄລຍະເວລາການໃຫ້ຢາ ແລະ ໄລຍະການ ຢຸດໃຫ້ຢາກ່ອນນໍາສັດໄປບໍລິໄພກ: ບັນທຶກ ແລະ ເກັບຮັກສາຂໍ້ມູນ ກ່ຽວກັບ ການວາງຢາ ແລະ ນໍາໃຊ້ຢາຕ້ານເຊື່ອຈຸລະຊິບ ເຊັນ: ຊື່ຢາ, ປະລິມານ, ຊື່ເຈົ້າຂອງສັດ. ຊື່ສັດ. ຊະນິດສັດ, ຈໍານວນຟາມທີ່ໄດ້ນໍາໃຊ້, ນ້ໍາເບີສັດ, ໄລຍະການຢຸດໃຫ້ຢາ, ຂໍ້ມູນການຄົ້ນພົບເຊື່ອຈຸລະຊິບຕ້ານຕໍ່ຢາ, ການກວດກາຄວາມໄວຕໍ່ຢາ. ການເກີດກໍາມະຜົນສ້າຮອງ ແລະ ການຫຼຸດຜ່ອນ ຫື ສູນເສຍປະສິດທິພາບຂອງຢາ ເຂົາຮ່ວມ ປະຊຸມ. ສໍາມະນາວິຊາການ ແລະ ການຝຶກອົບຮົມ ທີ່ອົງການ ຫຶ ການຈັດດັງທີ ກ່ຽວຂ້ອງຈັດຂິ້ນ ເພື່ອຍົກລະດັບຄວາມຮັບຮູ້ກ່ຽວກັບຢາ ແລະ ສະພາບເຊື້ອຈຸລະຊີບທີ່ຕ້ານຕໍ່ ປາ ໃຫ້ສູງຂຶ້ນ. ຄວາມຮັບຜິດຊອບຂອງຜູ້ລ້ຽງສັດ ແລະ ສັດນໍາ ຜູ້ລ້ຽງສັດ ແລະ ສັດນ້ໍາ ມີຄວາມຮັບຜິດຊອບ ດັ້ງນີ: ]. ຜູ້ ລ້ຽງສັດ, ສັດນ້າ ຕ້ອງດູແລສຸຂະພາບສັດ, ປ້ອງກັນການລະບາດຂອງພະຢາດ ແລະ ະຕິບັດ ມຫວັດດີການສັດທີ່ດີ ພ້ອມທັງ ປະສານສົມທົບກັບສັດຕະວະແພດ ຫຼື ຜູ້ຊ່ວຍລຶດຕະວະ ແພດ ປະຈໍາຟາມ ໃນການລາຍງານຂໍ້ມູນການລ້ຽງສັດ, ສຸຂະພາບສັດ ແລະ ລາຍງານກໍລະນີ ສົງໄສ ຫຼື ເກີດພະຍາດສັດ ຫຼື ສັດນ້າ ຢູ່ຟາມຂອງຕິນ ແລະ ເຂດອ້ອມຂ້າງ ໃຫ້ແກ່ອົງການຄູ້ມ ຄອງ ແລະ ກວດກາວຽກງານຢາຕ້ານເຊື່ອຈຸລະຊີບ ສໍາລັບ ສັດ ແລ ະ ຕາມກົດຫາຍ: ຜູ້ ລ້ຽງສັດ ແລະ ສັດນ້າ ຕ້ອງມືຄວາມຮັບຜິດຊອບໃນການນໍາໃຊ້ຢາຕ້ານເຊຶອຈຸລະຊິບ ຢ່າງລະ ມັດລະວັງ ແລະ ເອົາໃຈໃສ່ ຕໍ່ວຽກງານ ດັງນີ້: [) 2) 3) 4) 5) 6) 7) 8) 9) ພັດທະນາ ແລະ ຈັດການ ຟາມ ໃຫ້ໄດ້ມາດຕະຖານຟາມລ້ຽງສັດທີ່ດີ, ມີການນໍາໃຊ້ມາດ ຕະການປ້ອງກັນພະຍາດ ເປັນຕົ້ນ ການອະນາໄມ, ຂ້າເຊື້ອ, ຄວາມປອດໄພທາງດ້ານຊີວະ ແລະ ການສັກຢາກັນພະຍາດສັດ ໃຫ້ເປັນວຽກບູລິມະສິດ; ຮ່ວມມືປະສານສົມທົບ ແລະ ປະຕິບັດແຜນເຝົ່າລະວັງ ກ່ຽວກັບ ເຊື້ອຈຸລະຊີບຕ້ານຕໍ່ຢາ: ນໍາຊູ້ຢາຕ້ານເຊື້ອຈຸລະຊິບ ຕາມໃບສັງຢາຂອງສັດຕະວະແພດ:; ເກັບຮັກສາຢາຕ້ານເຊື້ອຈຸລະຊີບ ຕາມເງື່ອນໄຂທີ່ກໍານົດຢູ່ໃນສະຫຼາກຢາຂອງຜູ້ຜະລິດຢາ; ຢຸດການໃຫ້ຢາກ່ອນສົ່ງສັດເຂົ້າໂຮງຂ້າ ຫຼື ນໍາເອົາຜົນຜະລິດສັດໄປບໍລິໂພກ ຕາມການ ແນະນໍາຂອງສັດຕະວະແພດ; ບໍນໍາໃຊ້ຢາຫນິດອາຍຸ : ຫຼື ຢາເສື່ອມຄູນນະພາບ; ບໍ່ໃຫ້ນໍາໃຊ້ຢາຕ້ານເຊື້ອຈຸລະຊີບ ປະສົມໃສ່ອາຫານ ຫຼື ນ້ໍາ ເພື່ອປ້ອງກັນ ແລະ ເລັ່ງການ ຈະ ເລີນເຕີບໂຕຂອງສັດ; ເກັບຮັກສາບັນດາ ຂໍ້ມູນທີ່ກ່ຽວຂ້ອງ ເພື່ອໃຫ້ເຈົ້າຫ້າທີ່ ກວດກາ ຫຼື ໃຊ້ເປັນຫຼັກຖານ ໃນການປ້ອງກັນການເກີດເຊື້ອທີ່ຕ້ານຕໍ່ຢາ ໂດຍໃຫ້ບັນທຶກການນໍາໃຊ້ຢາຕ້າ ນເຊື່ອຈຸລະ ຊິບ ດັ່ງນີ: ຊືຂອງຢາ ແລະ ຊຸດການຜະລິດ; ຊີຜູ່ສະຫອງ; ວັນ ແລະ ເວລາ ນໍາໃຊ້ຢາ; ນ້ໍາເບີພິມສັດ ຫຼື ເລກລະທັດກຸ່ມສັ ດທີ່ຖືກນໍາໃຊ້ຢາ: ອາການຂອງສັດ; ປະລິມານ, ຈໍານວນຢາ ແລະ ໄລຍະເວລາປິ່ນປົວ; ໄລຍະເວລາຢຸດໃຫ້ຢາກ່ອນການບໍລິໂພກ; ຜົນການວິໄຈພະຍາດ; ຜົນການປິ່ນປົວ; “1 ຊີ່ສັດຕະວະແພດ ຫຼື ຜູ້ຊ່ວຍສັດຕະວະແພດ ທີອອກໃບສັງຢາ. + ແ” ມ້ຽນມັດ ແລະ ກໍາຈັດສິ່ງເສດເຫຼືອຈາກການນໍ້ໃຊ້ຢາ ເພືອປ້ອງກັນການກະຈາຍຂອງຢາ ອອກສູ້ສະພາບແວດລ້ອມ; 7 10) ຫຼີກເວັ້ນການກະທໍາທີບໍ່ຈໍາເປັນ ທີ່ກໍ່ໃຫ້ເກີດການສໍາພັດ ຫຼື ສົ່ງຜົນຕໍ່ເຊືອ ຈຸລະຊີບຕ້ານຕໍ ຢາ ລະຫວ່າງ ຄົນກັບຄົນ ຫຼື ສັດກັບສັດ ຫຼື ສັດກັບຄົນ. ມາດຕາ 23 ຄວາມຮັບຜິດຊອບຂອງຜູ້ຜະລິດອາຫານສັດ ແລະ ສະຖາບັນການສຶກສາ ຜູ້ຜະລິດອາຫານສັດ ມີຄວາມຮັບຜິດຊອບ ດັງນິ: 1. ຫ, ເອົາຜະລິດຕະພັນ ໄປຂໍຂຶນທະບຽນນໍາກົມລ້ຽງສັດ ແລະ ການປະມົງ ຕາມລະບຽບການ; ະລິດອາຫານສັດປະສົມຢາຕ້ານເຊື່ອຈຸລະຊີບ ຕາມລະບຽບການ ແລະ ຄໍາແນະນໍາ ກ່ຽວກັບ ຄວາມຮັບຜິດຊອບໃນການນໍາໃຊ້ຢາຕ້ານເຊືອຈຸລະຊີບ ແລະ ມີລະບົບການບັນທຶກການຜະສິດ ແລະ ຈໍາຫ່າຍ ຢ່າງຊັດເຈນ; ນໍາໃຊ້ຢາຕ້ານເຊື້ອຈຸລະຊິບ ທີ່ໄດ້ຮັບອະນຸຍາດ ແລະ ໄດ້ຂຶ້ນທະບຽນຢ່າງຖືກຕ້ອງ ແລະ ເຫນາະ ສົມສໍາລັບປະສົມໃສ່ອາຫານສັດ; ຕິດສະຫຼາກ ກ່ຽວກັບ ການນໍາໃຊ້ອາຫານສັດປະສົມຢາຕ້ານເຊື້ອຈຸລະຊິບ. ໄລຍະເວລາຢຸດ ໃຫ້ຢາ ກ່ອນການບໍລິໂພກໃຫ້ຊັດເຈນ:ທ. 8 ມາດຕາ 24 5. ປະຕິບັດຫຼັກການຜະລິດ ແລະ ປຸງແຕ່ງອາຫານສັດປະສົມຢາທີ່ດີ ເພື່ອປ້ອງກັນການປົນເປື້ອນ ລະຫວ່າງ ອາຫານສັດປົກກະຕິ ກັບອາຫານສັດທີ່ປະສົມຢາຕ້ານເຊື້ອຈຸລະຊິບ; 6. ບໍ່ຜະລິດອາຫານສັດປະສົມຢາຕ້ານເຊື່ອຈຸລະຊີບ ເພື່ອເປົ້າຫນາຍປ້ອງກັນພະຍາດ ຫຼື ເລັ້ງການ ຈະເລີນເຕີບໂຕ; 7. ແຈ້ງຂໍ້ມູນ ກ່ຽວກັບ ຄຸນນະພາບຂອງອາຫານສັດ ທີ່ຈະໃຊ້ປະສົມຢາຕ້ານເຊື້ອຈຸລະຊີບ. ຊະນິດຂອງຢາຕ້ານເຊື້ອ ທີ່ຈະປະສົມໃສ່ອາຫານສັດ, ຂໍມູນຂອງສັດຕະວະແພດຄຸມໂຮງງານ ຜະລິດອາຫານສັດ ທີເປັນຜູ້ສັ່ງຢາ ໂດຍມີ ຊື່ ແລະ ລາຍເຊັນຂອງສັດຕະວະແພດ ທີ່ໄດ້ຮັບ ອະນຸຍາດ ແລະ ຂໍ້ມູນຂອງໂຮງງານຜະລິດອາຫານສັດ:; ! ແມ 9. ຢາຕ້ານເຊື້ອຈຸລະຊີບທີ່ຫ້າມປະສົມໃສ່ອາຫານສັດ ມີ ດັງນີ: 1) ອາໂວປາກຊິນ (ມໍ00ຂກ6າ່າ); 2) ດຣໍແລມເຟນິໂກນ ((410#ຂຄາຍາອກ160[); 3) ກຸມຢາ ນີໂຕຣຟູຣານ ໄໄ້ຍາວໃນຄຄດຣ; (ໂໂ້ພກວໃ້ມກຂກໄວ(ກ, ໂ້ວຄົມຂ2006, ມຂ201ປ0ກ6, [ມຂໄໄອຜ0ຄ6); 4) ໄຕໂກປລານິນ (]ອ[60ໆ|ອາາ່າ); 5) ວັນໂກມີຊິນ (ໄ/ອຄແວການຸຕາ່າ); 6) ກາກບາດົກຊ (0ຂ#0ຂ007); 7) ໂອລາກວິນດົກຊ (0!ຂຝບ່າປ0?). ນອກຈາກນັ້ນ, ຕ້ອງບໍ່ປະສົມປາຕ້ານເຊື້ອຈຸລະຊີບ ຕາມທີ່ກົມລ້ຽງສັດ ແລະ ການປະມົງ ກໍານົດໃນແຕ່ລະໄລຍະ. ” < ມ ວ ສະຖາບັນການສຶກສາ ມີຫ້າທີ ແລະ ຄວາມຮັບຜິດຊອບ ຕົນຕໍ່ ດັງນີ: ຂຂ 1. ຮັບປະກັນໃຫ້ມີຫົວຂໍວິຊາການ ກ່ຽວກັບ ເຊືອຈູລະຊິບຕ້ານຕໍ່ຢາ ແລະ ການນໍາໃຊ້ຢາຕ້ານ ແ” ເຊື້ອຈຸລະຊີບ ບັນຈຸໃນຫຼັກສູດການຮຽນ-ການສອນ ລະດັບວິທະຍາໄລ ແລະ ມະຫາວິທະຍາໄລ ສາຂາທີ່ກ່ຽວຂ້ອງ: 2. ບັນຈຸຫົວຂໍ ກ່ຽວກັບ ອັນຕະລາຍຂອງເຊືອຈຸລະຊີບຕ້ານຕໍ່ຢາ ເຂົ້າໃນຫຼັກສູດພື້ນຖານຂອງ ນັກຮຽນ, ນັກສຶກສາ ໃນໂຮງຮຽນມັດທະຍົມ; 3 ເພີ່ມຫົວຂໍ້ ການຄົນຄວ້າ-ວິໄຈ ທາງດ້ານວິທະຍາສາດ ກ່ຽວກັບ ເຊືອຈຸລະຊິບຕ້ານຕໍ່ຢາ; ຫ່ < ເ> < ., ຫ ຂ ມ ຫ : <” < + ງ < ສົ່ງເສີມການພິມເຜີຍແຜ່ ຜົນການຄົນຄວ້າທົດລອງ ກ່ຽວກັບ ການເກິດເຊ້ອທ໌ຕ້ານຕໍຢາ, ຄໍາ ແນະນໍາໃນການປ້ອງກັນ ແລະ ການໃຊ້ຢາຕ້ານເຊືອຈຸລະຊີບ ທີຖືກຕ້ອງ. ຫນວດທີ 4 ຂໍຫ້າມ ຂໍ້ຫ້າມສໍາລັບຜູ້ໄດ້ຮັບອະນຸຍາດດໍາເນີນທຸລະກິດກ່ຽວກັບຢາຕ້ານເຊືອຈຸລະຊິປ ຜູ້ໄດ້ຮັບໃບທະບຽນ ແລະ/ຫຼື ໃບອະນຸຍາດດໍາເນີນທຸລະກິດກ່ຽວກັບຢາຕ້ານເຊືອຈຸລະຊິບ ມີ >” ຈະລິດ, ນໍາເຂົ້າ, ສົ່ງອອກ ແລະ ຈໍາຫ່າຍ ຢາຕ້ານເຊືອຈຸລະຊິບ ທີ່ບໍ່ປອດໄພ, ຢາທີ່ບໍ່ໄດ້ຂິນ ໃ6 39 ຖືກຖອນໃບທະບຽນ; 2. ນໍາໃຊ້ສານທີເປັນອັນຕະລາຍ ຫຼື ສານທີ່ຕ້ອງຫ້າມ ປະສົມລົງໃນສຸດຕໍາລາຢາ; ເ. 9 9 ນໍາໃຊ້ພາຊະນະບັນຈ ທີ່ເປັນພິດ ຫຼື ບໍ່ເຜນາະສິມ ສໍາລັບ ບັນຈຸ ແລະ ຫຼັ້ມຫໍຢາ; 4. ແຈກຈ່າຍຢາ ທີ່ບໍ່ມີການຫຼັ້ມຫໍ, ຕິດສະຫຼາກ ຕາມທີ່ໄດ້ຂຶນທະບຽນໄວ້; 5 6 ຮ , ວ ວລນ ໂຄສະນາຢາແບບບໍ່ຖືກຕ້ອງ ຫຼື ເກີນຄວາມເປັນຈິງ ທີບໍ່ມີຫຼັກຖານພິສຸດທາງວິທະຍາສາດ; 7 ມີພຶດຕິກໍາອື່ນທີລະເມີດ ກົດຫນາຍ ແລະ ລະບຽບການ. ແຈ ມາດຕາ 25 ຂໍຫ້າມສໍາລັບຜູ້ນໍາໃຊ້ຢາຕ້ານເຊືອຈຸລະຊີບ ຫ້າມ ຜູ້ນໍາໃຊ້ຢາຕ້ານເຊືອຈຸລະຊີບ ມີພຶດຕິກໍາ ດັງນິ: ] 3” 3” 1 ! < 9 ຊູ້ຢາຕ້ານເຊື້ອຈຸລະຊີບ ຢູ່ຮ້ານຂາຍຢາ ທີ່ບໍ່ໄດ້ຮັບອະນຸຍາດ ຫຼື ບໍ່ມີໃບສັງຢາຂອງສັດຕະວະ ແພດ ຫຼື ຜູ້ຊ່ວຍສັດຕະວະແພດ ທີອົງການຄູ້ມຄອງ ແລະ ກວດກາວຽກງານຢາຕ້ານເຊື້ອຈຸລະ ຊິບ ສໍາລັບ ສັດ ແລະ ສັດນ້ໍາ ມອບຫາຍ; 2 ນໍາໃຊ້ຢາຕ້ານເຊື້ອຈຸລະຊີບ ທີ່ບໍ່ໄດ້ຂຶນທະບຽນ ຫຼື ບໍ່ປະຕິບັດຕາມຄໍາແນະນ້ໍາຂອງຜູ້ຜະລິດຢາ ເ+ 0 ວ ຫຼື ຄໍາແນະນໍາຂອງສັດຕະວະແພດ; ນໍາໃຊ້ຢາຕ້ານເຊື່ອ ເພື່ອຈຸດປະສົງເລັ້ງການຈະເລີນເຕີບໂຕຂອງສັດ ຫຼື ສັດນ້າ: ຢຸດການນໍາໃຊ້ຢາຕ້ານເຊື້ອຈຸລະຊີບ ກ່ອນຄົບກໍານົດໄລຍະເວລາຂອງການປືນປົວ ຕາມການ ແນະນໍາ ຂອງສັດຕະວະແພດ; 5. ຈໍາຫ່າຍສັດ ຫຼື ສັດນ້ໍາ ທີ່ບໍ່ທັນຫົດໄລຍະຢາຕ້ານເຊື້ອຈຸລະຊີບຕົກຄ້າງຢູ່ໃນຮ່າງກາຍສັດ ຫື ລາຍງານບໍ່ເປັນຄວາມຈິງ ກ່ຽວກັບ ໄລຍະເວລາຢຸດໃຫ້ຢາກ່ອນການບໍລິໂພກ:; 6. ມີພຶດຕິກໍາອື່ນ ທີເປັນການລະເມີດກົດຫາຍ ແລະ ລະບຽບການ. ໆນວດທີ 5 ການຄຸ້ມຄອງ ແລະ ກວດກາວຽກງານ ຢາຕ້ານເຊືອຈຸລະຊີບ ສໍາລັບ ສັດ ແລະ ສັດນໍາ ມາດຕາ 26 ອົງການຄຸ້ມຄອງ ແລະ ກວດກາວຽກງານຢາຕ້ານເຊື້ອຈຸລະຊີບ ສໍາລັບ ສັດ ແລະ ສັດນ້ໍາ ອົງການຄຸ້ມຄອງ ແລະ ກວດກາວຽກງານຢາຕ້ານເຊື້ອຈຸລະຊິບ ສໍາລັບ ສັດ ແລະ ສັດນ້ໍາ ແມ່ນອົງການ ດຽວກັນກັບ ອົງການຄຸ້ມຄອງ ແລະ ກວດກາວຽກງານຢາສັດຕະວະແພດ ຕາມທີ່ກໍານົດໄວ້ໃນດໍາລັດວ່າ ດ້ວຍຢາສັດຕະວະແພດ ເລກທີ 199/ລບ. ລົງວັນທີ 19 ມີນາ 2020. ມາດຕາ 27 ສິດ ແລະ ພ້້າທີ່ ຂອງ ອົງການຄຸ້ມຄອງ ແລະ ກວດກາວຽກງານຢາຕ້ານເຊື້ອຈຸລະຊິບ ໃນການຄວບຄຸມຢາຕ້ານເຊື້ອຈຸລະຊິບ ອົງການຄຸ້ມຄອງ ແລະ ກວດກາວຽກງານຢາຕ້ານເຊື້ອຈຸລະ ຊີບ ສໍາລັບ ສັດ ແລະ ສັດນໍາ ມີ ສິດ ແລະ ຫຼ້າທີ່ ຕາມທີ່ກໍານົດໄວ້ໃນຫວດທິ ອ ຂອງດໍາລັດວ່າດ້ວຍຢາ ສັດຕະວະແພດ ເລກທີ 199/ລບ, ລົງວັນທີ 13 ມີນາ 2020. ໃນການກວດກາ ໃຫ້ປະຕິບັດຖືກຕ້ອງຕາມລະບຽບກົດຫາຍ ແລະ ອີງຕາມຫຼັກການປະເມີນ ຄວາມສ່ຽງ ຕາມທີ່ໄດ້ກໍານົດໄວ້ໃນລະບຽບການສະເພາະ. ມາດຕາ 28 ສິດ ແລະ ພ້ໍາທີ ຂອງດ່ານກວດກາສິດຕະວະແພດ ໃນການຄວບຄູມຢາຕ້ານເຊື້ອຈຸລະຊີບ ຕ່ານກວດກາສັດຕະວະແພດ ມື ສິດ ແລະ ຫນ້າທີ່ ດັງນີ |. ສະກັດກັນ ການລະເມີດກົດຫມາຍ ແລະ ລະບຽບການ ກ່ຽວກັບ ການລ້ຽງສັດ ແລະ ສັດຕະ ວະແພດ: 10 ມາດຕາ 29 ກວດກາ ແລະ ອໍານວຍຄວາມສະດວກ ໃຫ້ແກ່ການ ນໍາເຂົ້າ, ສົ່ງອອກ ແລະ ຂົນສົ່ງຜ່ານ ຢາຕ້ານເຊື້ອຈຸລະຊີບ ຕາມກົດຫາຍ ແລະ ລະບຽບການ; ກວດກາ, ພິຈາລະນາ ແລະ ຢ້ ຢັ້ງຢຶນຄວາມຖືກຕ້ອງ ຂອງຜະລິດຕະພັນຢາ ແລະ ເອກະສານ ທ ກ່ຽວຂ້ອງ ໃນການນໍາເຂົ້າ, ສົ່ງອອກ ຢາຕ້ານເຊື້ອຈຸລະຊີບ; ນໍາໃຊ້ມາດຕະການ ສຸຂານາໄມ ເປັນຕົນ ກັກ, ສິງຕົວຢ່າງໄປວິໄຈ, ປະຕິເສດການນໍາເຂົ້າ, ສິ່ງ ກັບຄືນ, ທໍາລາຍ ຜະລິດຕະພັນ ຫຼື ວັດຖຸ ທີ່ປິນເປື້ອນສິ່ງທີ່ເປັນອັນຕະລາຍ; ເກັບກໍາ ຂໍ້ມູນເບື່ອງຕົນ ກ່ຽວກັບ ການກະທໍາຜິດ ແລະ ລາຍງານໃຫ້ການຈັດຕັ້ງ ແລະ ເຈົ້າ ພ້ໍາທີ່ ທີ່ກ່ຽວຂ້ອງ ເພື່ອແກ້ໄຂຕາມກົດຫນາຍ ແລະ ລະບຽບການ; ເກັບຄ່າທໍານຽມ ແລະ ຄໍາບໍລິການດ້ານວິຊາການ ຕາມລະບຽບການ; ປະສານສົມທົບກັບພາກສ່ວນອືນທີກ່ຽວຂ້ອງ ໃນການຈັດຕັ້ງປະຕິບັດຫ້າທີ່ຂອງຕົນ: ສະຫຼຸບ. ສັງລວມ ແລະ ລາຍງານການຈັດຕັ້ງປະ ຕິບັດ ວຽກງານຂອງຕົນໃຫ້ ອົງການຄຸ້ມຄອງ ແລວ ກວດກາວຽກງານຢາຕ້ານເຊື້ອຈຸລະຊີບ ສໍາລັບ ສັດ ແລະ ສັດນ້ໍາ ຕາມການແບ່ງຂັນຄູ້ມ ຄອງ ຢ່າງເປັນປົກກະຕິ; .2” ນໍາໃຊ້ສິດ ແລະ ປະຕິບັດຫ້າທີອືນ ຕາມທີໄດ້ກໍານົດໄວ້ໃນ ກົດຫນາຍ ແລະ ລະບຽບການ. ຫນວດທີ 6 ບົດບັນຍັດສຸດທ້າຍ ການຈັດຕັງປະຕິບັດ ມອບໃຫ້ ກົມລ້ຽງສັດ ແລະ ການປະມົງ ເປັນໃຈກາງ ສົມທົບກັບ ພາກສ່ວນທີ່ກ່ຽວຂ້ອງ ທັງສູນກາງ ແລະ ທ້ອງຖິນ ຈັດຕັ້ງປະຕິບັດຂໍຕົກລົງສະບັບນີ ໃຫ້ໄດ້ຮັບຜົນດີ. ມາດຕາ 30 ຜົນສັກສິດ ຕຶກລົງສະບັ ເຫດທາງລັດຖະການ ສິບຫໍ້ ເ 1 ນສັກສິດນັບແຕ່ວັນລົງລາຍເຊັນ ແລະ ພາຍຫຼັງທີໄດ້ລົງເຜີຍແຜ່ໃນຈົດຫາາຍ ຜ ວັນ... ແ” ບນີ ມີ າ ປອ.ເພັດ ພົມພີພັກ 11 |