Forest Act (B.E. 2484)

พระราชบัญญัติ ป�าไม้ พุทธศักราช ๒๔๘๔ ในพระปรมาภิไธยสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวอานันทมหิดล คณะผู้สําเรจ็ราชการแทนพระองค์ (ตามประกาศประธานสภาผู้แทนราษฎร ลงวนัที� ๔ สงิหาคม พุทธศักราช ๒๔๘๐) อาทิตย์ทิพอาภา พล.อ.พิชเยนทรโยธนิ ตราไว้ ณ วันที� ๑๔ ตุลาคม พุทธศักราช ๒๔๘๔ เป�นป�ที� ๘ ในรชักาลป�จจุบัน โดยที�สภาผู้แทนราษฎรลงมติว่าสมควรปรบัปรุงกฎหมายว่าด้วยการป�าไม้ให้เหมาะสม แก่กาลสมัยยิ�งขึ�น จึงมีพระบรมราชโองการให้ตราพระราชบัญญัติขึ�นไว้โดยคําแนะนําและยินยอมของ สภาผู้แทนราษฎรดังต่อไปนี� มาตรา ๑ พระราชบัญญัตินี�ให้เรยีกว่า “พระราชบัญญัติป�าไม้ พุทธศักราช ๒๔๘๔” มาตรา ๒ ให้ใช้พระราชบัญญัตินี�ตั�งแต่วันที� ๑ มกราคม พุทธศักราช ๒๔๘๕ เป�นต้น ไป มาตรา ๓ ให้ยกเลิก (๑) ประกาศพระบรมราชโองการวา่ด้วยภาษีไม้ขอนสักและไม้กระยาเลยลงวันอาทิตย์ เดือนสี� แรมแปดค�า ป�จอ ฉศก จุลศักราช ๑๒๓๖ (๒) ประกาศพระบรมราชโองการเรื�องซื�อขายไม้ขอนสัก ลงวันพุธ เดือนเก้า ขึ�นค�าหนึ�ง ป�วอก ฉศก จุลศักราช ๑๒๔๖ (๓) ประกาศพระบรมราชโองการเรื�องไม้ขอนสัก ลงวันอาทิตย ์เดือนเจ็ด ขึ�นค�าหนึ�ง ป� กุน นพศก จุลศักราช ๑๒๔๙ (๔) ประกาศพระบรมราชโองการเพิ�มเติมเรื�องไม้ขอนสัก ลงวันจันทร ์เดือนสิบเอ็ด แรม ค�าหนึ�ง ป�กุน นพศก จุลศักราช ๑๒๔๙ (๕) พระราชบัญญัติไม้ซุงและไม้ท่อนที�ดวงตราลบเลือน ร.ศ. ๑๑๕ (๖) พระราชบัญญัติประกาศการรกัษาป�าไม้ ร.ศ. ๑๑๖ (๗) พระราชบัญญัติรกัษาต้นไม้สัก ร.ศ. ๑๑๖ (๘) พระราชบัญญัติป�องกันการลักลอบตีตราไม้ ร.ศ. ๑๑๗ (๙) พระราชบัญญัติป�องกันการลักลอบชักลากไม้สักที�ยงัมิได้เสียค่าตอ และภาษี ร.ศ. ๑๘ [1] (๑๐) กฎกระทรวงมหาดไทยว่าด้วยไม้ไหลลอย ร.ศ.๑๑๙ (๑๑) กฎข้อบังคับอนุญาตไม้สักใช้ในการปลูกสรา้งที�ทําราชการและการ สาธารณประโยชน์ ร.ศ. ๑๑๙ (๑๒) พระราชบัญญัติรกัษาป�า พุทธศักราช ๒๔๕๖ (๑๓) กฎขอ้บังคับวางระเบียบวธิจัีดการรกัษาป�า พุทธศักราช ๒๔๕๖ (๑๔) กฎขอ้บังคับวางระเบียบการหาของป�า ว่าด้วยการเก็บรวงผึ�ง พุทธศักราช ๒๔๖๔ (๑๕) กฎขอ้บังคับวางระเบียบการหาของป�า ว่าด้วยการเจาะเผาต้นตะเคียนทําชัน ใน มณฑลป�ตตานี พุทธศักราช ๒๔๖๕ (๑๖) กฎขอ้บังคับวางระเบียบการหาของป�า วา่ด้วยการเจาะเผาทําน�ามันยาง พุทธศักราช ๒๔๖๕ (๑๗) พระราชบัญญัติแก้ไขพระราชบัญญัติพิกัดภาษีภายใน พุทธศักราช ๒๔๗๐ เฉพาะมาตรา ๔ (ก) และ (ข) (๑๘) พระราชบัญญัติรกัษาป�า (ฉบับที� ๒) พุทธศักราช ๒๔๗๙ (๑๙) พระราชบัญญัติควบคุมการทํายางสน พุทธศักราช ๒๔๘๐ (๒๐) บรรดาบทกฎหมาย กฎ และข้อบังคับอื�น ๆ ในส่วนที�มีบัญญัติไว้แล้ว ในพระราชบัญญัตินี� หรอืซึ�งแย้งกับบทแห่งพระราชบัญญัตินี� มาตรา ๔ ในพระราชบัญญัตินี� (๑) “ป�า” หมายความวา่ ที�ดินที�ยังมิได้มีบุคคลได้มาตามกฎหมายที�ดิน (๒) “ไม้” หมายความวา่ ไม้สักและไม้อื�นทุกชนิดที�เป�นต้น เป�นกอ เป�นเถา รวมตลอด ถึงไม้ที�นําเขา้มาในราชอาณาจักร ไม้ไผ่ทุกชนิด ปาล์ม หวาย ตลอดจนราก ปุ�ม ตอ เศษ ปลาย และกิ�ง ของสิ�งนั�น ๆ ไม่วา่จะถูกตัด ทอน เลื�อย ผ่า ถาก ขุด หรอืกระทําโดยประการอื�นใด (๓) “แปรรูป” หมายความว่า การกระทําอย่างใดอย่างหนึ�งแก่ไม้ดังนี� คือ ก. เลื�อย ผ่า ถาก ขดุ หรอืกระทําด้วยประการอื�นใดแก่ไม้ให้เปลี�ยนรูปหรอืขนาด ไปจากเดิม นอกจากการลอกเปลือกหรอืตบแต่งอันจําเป�นแก่การชักลาก ข. เผา อบ บด หรอืกระทําด้วยประการอื�นใดแก่ไม้ให้เปลี�ยนแปรสภาพไปจาก เดิมเพื�อถือเอาวตัถุธาตหุรอืผลพลอยได้จากไม้นั�น (๔) “ไม้แปรรูป” หมายความวา่ ไม้ที�ได้แปรรูปแล้ว และหมายความรวมถึงไม้ที�อยูใ่น สภาพพรางว่าเป�นสิ�งปลกูสรา้ง หรอือยูใ่นสภาพเป�นสิ�งปลูกสรา้งอันไม่ชอบด้วยลักษณะสิ�งปลูกสรา้งทั�ว ๆ ไป หรอืที�ผิดปกติวสิยั หรอือยูใ่นสภาพเป�นเครื�องใช้ที�ไม่ชอบด้วยลักษณะของเครื�องใช้ที�ใช้เป�นปกติใน ท้องที�นั�นหรอืที�ผิดปกติวสิัย ไม้ที�อยู่ในสภาพเป�นสิ�งปลกูสรา้งหรอือยู่ในสภาพเป�นเครื�องใช้ ทั�งนี� ตลอดเวลาที�อยูใ่น สภาพเช่นนั�น รวมทั�งไม้ที�เคยอยูใ่นสภาพดังกล่าว และผู้ครอบครองพิสูจน์ได้ว่าได้เคยมีสภาพเช่นนั�นมา แล้วไม่น้อยกวา่ห้าป�สาํหรบัไม้อื�นที�มิใช่ไม้สกั และไม่น้อยกว่าสิบป�สําหรบัไม้สัก มิให้ถือว่าเป�นไม้แปรรูป (๕) "ทําไม้” หมายความว่า ตัด ฟ�น กาน โค่น ลิด เลื�อย ผ่า ถาก ทอน ขุด ชักลากไม้ ในป�า หรอืนําไม้ออกจากป�าด้วยประการใด ๆ (๖) “ไม้ไหลลอย” หมายความว่า ไม้ต้น ไม้ซุง ไม้ท่อน ไม้เสา ไม้เข็ม ไม้หลัก ไม้เหลี�ยม ไม้กระดาน ซึ�งเป�นไม้หวงห้าม ที�ได้ไหลลอยโดยปราศจากการควบคุม � � [2] [3] [4] [5] (๗) “ของป�า” หมายความว่า บรรดาของที�เกิดหรอืมีขึ�นในป�าตามธรรมชาติ คือ ก. ไม้ รวมทั�งสว่นต่าง ๆ ของไม้ ถ่านไม้ น�ามันไม้ ยางไม้ ตลอดจนสิ�งอื�น ๆ ที� เกิดจากไม้ ข. พืชต่าง ๆ ตลอดจนสิ�งอื�น ๆ ที�เกิดจากพืชนั�น ค. รงันก ครั�ง รวงผึ�ง น�าผึ�ง ขี�ผึ�ง และมูลค้างคาว ง. หินที�ไม่ใช่แรต่ามกฎหมายว่าด้วยแร่ และหมายความรวมถึงถ่านไม้ที�บุคคลทําขึ�นด้วย (๘) “ไม้ฟ�น” หมายความว่า บรรดาไม้ที�มีลักษณะและคุณภาพเหมาะสมที�จะใช้เป�นเชื�อ เพลิงยิ�งกว่าจะใช้ประโยชน์อยา่งอื�น (๙) “ชักลาก” หมายความว่า การนําไม้หรอืของป�าจากที�หนึ�งไปยังอีกที�หนึ�งด้วยกําลัง แรงงาน (๑๐) “นําเคลื�อนที�” หมายความว่า ชักลาก หรอืทําให้ไม้หรอืของป�าเคลื�อนจากที�ไป ด้วยประการใด ๆ (๑๑) “ขนาดจํากัด” หมายความวา่ ขนาดของต้นไม้ที�รฐัมนตรปีระกาศกําหนด (๑๒) “ค่าภาคหลวง” หมายความวา่ เงินค่าธรรมเนียมซึ�งผู้ทําไม้หรอืเก็บหาของป�าจะ ต้องเสยีตามความในพระราชบัญญัตินี� (๑๓) “โรงงานแปรรูปไม้” หมายความว่า โรงงานหรอืสถานที�ใดซึ�งจัดขึ�นไว้เป�น ที�ทําการแปรรูปไม้ รวมถึงบรเิวณโรงงานหรอืสถานที�นั�น ๆ ด้วย (๑๔) “โรงค้าไม้แปรรูป” หมายความว่า สถานที�ที�ค้าไม้แปรรูป หรอืที�มีไม้แปรรูปไว้เพื�อ การค้า รวมถึงบรเิวณสถานที�นั�น ๆ ด้วย (๑๕) “ตราประทับไม้” หมายความวา่ วตัถุใดอันประดิษฐข์ึ�นเพื�อให้เกิดเป�นรูปรอย หรอื เครื�องหมายใด ๆ นอกจากรูปรอยที�เป�นตัวเลข ไว้ที�ไม้ซึ�งอยู่ภายใต้ความควบคุมแห่งพระราชบัญญัตินี� (๑๖) “พนักงานเจ้าหน้าที�” หมายความว่า เจ้าพนักงานป�าไม้ พนักงานป�าไม้หรอืผู้ซึ�ง รฐัมนตรี ได้แต่งตั�งให้มีหน้าที�ดําเนินการตามพระราชบัญญัตินี� (๑๗) “รฐัมนตร”ี หมายความว่า รฐัมนตรผีู้รกัษาการตามพระราชบัญญัตินี� มาตรา ๕ พระราชกฤษฎีกาหรอืประกาศรฐัมนตรซีึ�งกําหนดขึ�นตามบทแห่งพระราช บัญญัตินี� ให้คัดสาํเนาประกาศไว ้ณ ที�ว่าการอําเภอและที�ทําการกํานัน หรอืที�สาธารณสถานในท้องที� ซึ�งเกี�ยวข้อง หมวด ๑ การทําไม้และเก็บหาของป�า ส่วนที� ๑ การกําหนดไม้หวงห้าม ค่าภาคหลวงและขนาดจํากัด มาตรา ๖ ไม้หวงห้ามมีสองประเภท คือ ประเภท ก. ไม้หวงห้ามธรรมดา ได้แก่ไม้ซึ�งการทําไม้จะต้องได้รบัอนุญาตจาก พนักงานเจ้าหน้าที�หรอืได้รบัสมัปทานตามความในพระราชบัญญัตินี� � � [6] [7] ประเภท ข. ไม้หวงห้ามพิเศษ ได้แก่ไม้หายากหรอืไม้ที�ควรสงวนซึ�งไม่อนุญาตให้ทําไม้ เวน้แต่รฐัมนตรจีะได้อนุญาตในกรณีพิเศษ มาตรา ๗ ไม้ชนิดใดที�ขึ�นในป�าจะให้เป�นไม้หวงห้ามประเภทใด ให้กําหนดโดยพระ ราชกฤษฎีกา สาํหรบัไม้ทุกชนิดที�ขึ�นในที�ดินที�มีกรรมสิทธิ�หรอืสิทธคิรอบครองตามประมวลกฎหมาย ที�ดิน ไม่เป�นไม้หวงห้าม หรอืไม้ที�ปลกูขึ�นในที�ดินที�ได้รบัอนุญาตให้ทําประโยชน์ตามประเภทหนังสือ แสดงสทิธทิี�รฐัมนตรปีระกาศกําหนดโดยความเห็นชอบของคณะรฐัมนตร ีให้ถือว่าไม่เป�นไม้หวงห้าม การเพิ�มเติมหรอืเพิกถอนชนิดไม้ หรอืเปลี�ยนแปลงประเภทไม้หวงห้ามที�ได้มีพระราช กฤษฎีกากําหนดไวแ้ล้วก็ดี หรอืจะกําหนดไม้ชนิดใดเป�นไม้หวงห้ามประเภทใดขึ�นในท้องที�ใด นอกจาก ท้องที�ที�ได้มีพระราชกฤษฎีกากําหนดตามความในมาตราก่อนแล้วนั�นก็ดี ให้กําหนดโดยพระราช กฤษฎีกา พระราชกฤษฎีกาซึ�งตราขึ�นตามความในวรรคหนึ�งและวรรคสอง ให้ใช้บังคับได้เมื�อพ้น กําหนดเก้าสบิวนั นับแต่วันประกาศในราชกิจจานุเบกษา มาตรา ๘ (ยกเลิก) มาตรา ๙ รฐัมนตรมีีอํานาจกําหนดอัตราค่าภาคหลวงโดยประกาศในราชกิจจานุ เบกษา ดังต่อไปนี� (๑) สําหรบัไม้หวงห้ามประเภท ก. เฉพาะไม้สัก หรอืไม้หวงห้ามประเภท ข. ให้กําหนด ตามชนิด ขนาด และปรมิาตรของไม้ ไม่เกินลูกบาศก์เมตรละสองรอ้ยบาท (๒) สาํหรบัไม้หวงห้ามอื�น ให้กําหนดตามชนิดและปรมิาตรของไม้ ไม่เกินลูกบาศก์ เมตรละแปดสบิบาท (๓) สาํหรบัไม้หวงห้ามที�ทําเป�นไม้ฟ�นหรอืไม้เผาถ่าน ให้กําหนดได้ไม่เกินลูกบาศก์ เมตรละห้าบาท ถ้าได้เผาเป�นถ่านแล้ว อัตราค่าภาคหลวงให้เป�นสองเท่าของอัตราค่าภาคหลวงของไม้ หวงห้ามที�ทําเป�นไม้ฟ�นหรอืไม้เผาถ่าน (๔) สาํหรบัไม้หวงห้ามหรอืถ่านที�เผาจากไม้หวงห้ามที�นิยมซื�อขายกันตามมาตรฐาน อื�นนอกจากเป�นลกูบาศก์เมตร จะกําหนดอัตราค่าภาคหลวงแตกต่างจากที�บัญญัติไว้ใน (๑) (๒) หรอื (๓) ก็ได้ แต่ต้องไม่เกินรอ้ยละสบิของราคาตลาดในราชอาณาจักร โดยเฉลี�ยจากราคาของไม้หวงห้าม หรอืของถ่านที�เผาจากไม้หวงห้าม แล้วแต่กรณี มาตรา ๙ ทวิ ในกรณีที�รฐัมนตรเีห็นสมควร รฐัมนตรจีะลดหรอืยกเว้นค่าภาคหลวง ให้บุคคลซึ�งประสบภัยพิบัติสาธารณะตามความจําเป�นเฉพาะรายก็ได้ มาตรา ๑๐ ให้รฐัมนตรมีีอํานาจกําหนดขนาดจํากัดไม้หวงห้ามโดยประกาศในราชกิจ จานุเบกษา ส่วนที� ๒ การทําไม้หวงห้าม มาตรา ๑๑ ผู้ใดทําไม้ หรอืเจาะ หรอืสับ หรอืเผา หรอืทําอันตรายด้วยประการใด ๆ แก่ไม้หวงห้าม ต้องได้รบัอนุญาตจากพนักงานเจ้าหน้าที� หรอืได้รบัสัมปทานตามความในพระราช บัญญัตินี� และต้องปฏิบัติตามข้อกําหนดในกฎกระทรวงหรอืในการอนุญาต การอนุญาตนั�น พนักงานเจ้าหน้าที�เมื�อได้รบัอนุมัติจากรฐัมนตรแีล้ว จะอนุญาตให้ ผูกขาดโดยให้ผู้ได้รบัอนุญาตเสยีเงินค่าผูกขาดให้แก่รฐับาลตามจํานวนที�รฐัมนตรกํีาหนดก็ได้ การอนุญาตโดยวธิผีูกขาดหรอืให้สัมปทานสําหรบัการทําไม้ฟ�นหรอืไม้เผาถ่านไม่ว่า โดยทางตรงหรอืทางอ้อม ให้กระทําได้เฉพาะในเขตป�าที�ห่างไกลและกันดาร หรอืเฉพาะการทําไม้ชนิดที� มีค่าหรอืหายาก [8] [9] [10] [11] [12] [13] การพิจารณาคําขออนุญาตผูกขาดหรอืสัมปทานตามความในวรรคก่อนให้กระทําโดย คณะกรรมการซึ�งรฐัมนตรแีต่งตั�ง มาตรา ๑๑ ทวิ ในกรณีที�ผู้รบัอนุญาตตามมาตรา ๑๑ หรอืผู้รบัสัมปทานประสงค์จะ นําเครื�องมือ เครื�องใช้ สัตวพ์าหนะ ยานพาหนะ หรอืเครื�องจักรกลใด ๆ ที�ตนมิได้เป�นเจ้าของเข้าไปใน เขตป�าที�ได้รบัอนุญาตหรอืในเขตสมัปทาน ผู้รบัอนุญาตหรอืผู้รบัสัมปทานดังกล่าวต้องแจ้งให้พนักงาน เจ้าหน้าที�ทราบล่วงหน้าเป�นเวลาไม่น้อยกวา่สามสิบวัน ตามแบบที�รฐัมนตรกํีาหนด บรรดาทรพัย์สนิดังกล่าวในวรรคหนึ�งที�ผู้รบัอนุญาตหรอืผู้รบัสัมปทาน นําเข้าไปในเขต ป�าที�ได้รบัอนุญาต หรอืในเขตสมัปทาน โดยมิได้แจ้งให้พนักงานเจ้าหน้าที�ทราบตามวรรคหนึ�งให้ สนันิษฐานไวก่้อนว่า ทรพัยส์นินั�นเป�นทรพัย์สินของผู้รบัอนุญาตหรอืผู้รบัสัมปทาน มาตรา ๑๒ ห้ามมิให้ผู้รบัอนุญาตทําไม้ที�ไม่มีรอยตราอนุญาตของพนักงานเจ้าหน้าที� ประทับไว ้เว้นแต่จะได้มีขอ้ความระบุอนุญาตไว้ในใบอนุญาต มาตรา ๑๓ ห้ามมิให้ผู้รบัอนุญาตทําไม้ที�มีขนาดต�ากว่าขนาดจํากัด แต่ถ้ามีเหตุภัย พิบัติสาธารณะ หรอืมีเหตุจําเป�นที�เห็นสมควรช่วยเหลือราษฎรเป�นกรณีพิเศษ รฐัมนตรจีะอนุญาตให้ ผู้รบัอนุญาตเฉพาะราย ทําไม้ที�มีขนาดต�ากว่าขนาดจํากัดเป�นการชั�วคราวก็ได้ การทําไม้ที�มีขนาดต�ากว่าขนาดจํากัดตามที�รฐัมนตรอีนุญาตให้ทําได้ ตามความใน วรรคหนึ�ง ผู้รบัอนุญาตจะทําไม้ได้ก็ต่อเมื�อพนักงานเจ้าหน้าที�ได้ประทับตราอนุญาตไว้ที�ไม้นั�น ๆ แล้ว ทั�งนี� เวน้แต่ในกรณีที�ไม่สามารถประทับตราได้ และพนักงานเจ้าหน้าที�ได้ระบุไว้ในใบอนุญาตให้ทําได้ โดยไม่ต้องประทับตรา มาตรา ๑๔ ผู้รบัอนุญาตทําไม้ต้องเสียค่าภาคหลวงตามที�กําหนดไว้ ดังต่อไปนี� (๑) ต้องชําระค่าภาคหลวงล่วงหน้า ต้นหรอืท่อนละสองบาท เมื�อรบัใบอนุญาตจาก พนักงานเจ้าหน้าที� เวน้แต่ในท้องที�ใดที�คณะกรมการจังหวัดได้ประกาศโดยรบัอนุมัติจากรฐัมนตรใีห้งด เวน้ไม่ต้องเรยีกเก็บเงินค่าภาคหลวงล่วงหน้าหรอืให้ลดอัตราค่าภาคหลวงล่วงหน้าลงจากอัตราที� กําหนดนี� ก็ให้เป�นไปตามประกาศของคณะกรมการจังหวัดนั�น ๆ การทําไม้สกั ผู้รบัอนุญาตจะต้องชําระค่าภาคหลวงล่วงหน้า ตามอัตราที�คณะกรม การจังหวดัได้ประกาศโดยรบัอนุมัติจากรฐัมนตร ีหรอืตามอัตราที�รฐัมนตรกํีาหนดเป�นราย ๆ ไป การทําไม้ฟ�น หรอืทําไม้เผาถ่าน ไม่ต้องเสียค่าภาคหลวงล่วงหน้า (๒) ต้องชําระค่าภาคหลวงให้เสรจ็สิ�นภายในกําหนดสามสิบวัน นับแต่วันที�พนักงาน เจ้าหน้าที�ได้แจ้งจํานวนค่าภาคหลวงให้ทราบ ถ้าผู้รบัอนุญาตไม่ชําระค่าภาคหลวงให้เสรจ็สิ�นภายในกําหนดเวลาดังกล่าวในวรรค ก่อน ให้ไม้ ไม้ฟ�น ไม้เผาถ่านหรอืถ่านนั�นตกเป�นของแผ่นดิน เว้นแต่ผู้รบัอนุญาตจะได้รบัอนุญาตให้ ผัดผ่อนการชําระค่าภาคหลวงต่อไปตามข้อกําหนดในกฎกระทรวง ในกรณีที�ได้ชําระเงินค่าภาคหลวง ล่วงหน้าไว้ และได้ทําไม้ออกมาแล้วภายในกําหนดอายุใบอนุญาต ก็ให้ไม้ส่วนที�เกินจํานวนจากที�ชําระ ค่าภาคหลวงล่วงหน้าไว้แล้วตกเป�นของแผ่นดิน มาตรา ๑๔ ทวิ (ยกเลิก) มาตรา ๑๕ การชําระค่าภาคหลวงสําหรบัไม้หวงห้ามชนิดใด ถ้าผู้รบัอนุญาตขอ ชําระในเมื�อไม้นั�นได้แปรรูปแล้ว ต้องชําระตามปรมิาตรของไม้แปรรูปในอัตราสองเท่าค่าภาคหลวงที� กําหนดไวส้าํหรบัไม้ชนิดนั�น ๆ มาตรา ๑๖ ค่าภาคหลวงล่วงหน้าทั�งสิ�นที�ชําระไว้แล้วตามความในมาตรา ๑๔ (๑) นั�น ให้นํามาหักกลบลบกันกับค่าภาคหลวงไม้ที�ทําออก ยังขาดเท่าใดให้เรยีกเก็บจนครบ ถ้าผู้รบัอนุญาตทํา ไม้ออกมาไม่ครบจํานวนตามใบอนุญาตโดยมิใช่เพราะเหตุสุดวิสัย ซึ�งคํานวณค่าภาคหลวงแล้วยังไม่ถึง จํานวนเงินค่าภาคหลวงล่วงหน้าที�ได้ชําระไวแ้ล้ว ค่าภาคหลวงล่วงหน้าส่วนที�เกินให้ตกเป�นของรฐับาล [14] [15] [16] [17] [18] ถ้าผู้รบัอนุญาตไม่ได้ทําไม้ออกมาเลยตามใบอนุญาตโดยมิใช่เพราะเหตุสุดวิสัยหรอื กระทําผิดจนถูกเพิกถอนใบอนุญาต ค่าภาคหลวงล่วงหน้าทั�งสิ�น ให้ตกเป�นของรฐับาล มาตรา ๑๗ บทบัญญัติในส่วนนี� มิให้ใช้บังคับในกรณีดังต่อไปนี� (๑) พนักงานเจ้าหน้าที�จัดกระทําไปเพื�อประโยชน์ในการบํารุงป�า การค้นคว้าหรอืการ ทดลองในทางวชิาการ (๒) ผู้เก็บหาเศษไม้ปลายไม้ตายแห้งที�ล้มขอนนอนไพร อันมีลักษณะเป�นไม้ฟ�น ซึ�งมิใช่ ไม้สกัหรอืไม้หวงห้ามประเภท ข. ไปสําหรบัใช้สอยในบ้านเรอืนแห่งตนหรอืประกอบกิจของตน มาตรา ๑๘ เมื�อมีเหตภัุยพิบัติสาธารณะหรอืมีเหตจํุาเป�นที�เห็นสมควรช่วยเหลือ ราษฎรเป�นกรณีพิเศษ รฐัมนตรจีะอนุญาตให้ผู้ใดเฉพาะรายทําไม้หวงห้ามแตกต่างจากขอ้กําหนดใน กฎกระทรวง หรอืข้อกําหนดในการอนุญาตเป�นการชั�วคราวก็ได้ ส่วนที� ๒/๑ การรบัรองไม ้ มาตรา ๑๘/๑ เพื�อประโยชน์ในการจําแนกแหล่งที�มาของไม้ เจ้าของไม้ที�ขึ�นในที�ดินที� มีกรรมสิทธิ�หรอืสทิธคิรอบครองตามประมวลกฎหมายที�ดิน หรอืเจ้าของไม้ที�ปลูกขึ�นในที�ดินที�ได้รบั อนุญาตให้ทําประโยชน์ตามประเภทหนังสือแสดงสิทธทิี�รฐัมนตรปีระกาศกําหนดโดยความเห็นชอบของ คณะรฐัมนตรจีะแจ้งพนักงานเจ้าหน้าที�เพื�อขอหนังสือรบัรองไม้ก็ได้ การแจ้งและการออกหนังสือรบัรองตามวรรคหนึ�ง ให้เป�นไปตามระเบียบที�อธบิดีกรมป�า ไม้กําหนดโดยความเห็นชอบของรฐัมนตรี มาตรา ๑๘/๒ ผู้ใดประสงค์จะขอหนังสือรบัรองไม้ ผลิตภัณฑ์ไม้ และถ่านไม้ เพื�อ การค้าหรอืการส่งออกไปนอกราชอาณาจักร ให้ยื�นคําขอต่อพนักงานเจ้าหน้าที�และเสียค่าใช้จ่ายในการ ออกหนังสอืรบัรองตามที�กรมป�าไม้กําหนด การขอและการออกหนังสอืรบัรอง และอัตราค่าใช้จ่ายตามวรรคหนึ�ง ให้เป�นไปตาม ระเบียบที�อธบิดีกรมป�าไม้กําหนดโดยความเห็นชอบของรฐัมนตรี มาตรา ๑๘/๓ การออกหนังสือรบัรองตามมาตรา ๑๘/๑ หรอืมาตรา ๑๘/๒ กรมป�า ไม้จะกําหนดให้สถาบันหรอืองค์กรอื�นดําเนินการแทนก็ได้ ทั�งนี� ตามหลักเกณฑ์ วิธกีาร และเงื�อนไขใน ระเบียบที�อธบิดีกรมป�าไม้กําหนด ในการนี� ให้ถือว่าพนักงานหรอืเจ้าหน้าที�ของสถาบันหรอืองค์กรอื�นที� ดําเนินการแทนพนักงานเจ้าหน้าที�เป�นเจ้าพนักงานตามประมวลกฎหมายอาญาเฉพาะในส่วนที� เกี�ยวขอ้งกับการปฏิบัติตามความในส่วนนี� ส่วนที� ๓ การยกเว้นค่าภาคหลวง มาตรา ๑๙ (ยกเลิก) มาตรา ๒๐ (ยกเลิก) มาตรา ๒๑ (ยกเลิก) มาตรา ๒๒ (ยกเลิก) มาตรา ๒๓ (ยกเลิก) [19] [20] [21] [22] [23] [24] มาตรา ๒๔ (ยกเลิก) ส่วนที� ๔ ไม้ที�มิใช่ไม้หวงห้าม มาตรา ๒๕ ผู้ใดนําไม้ที�มิใช่ไม้หวงห้ามเข้าเขตด่านป�าไม้ ต้องเสียค่าธรรมเนียมตาม อัตราที�รฐัมนตรกํีาหนด เวน้แต่เป�นการนําไปเพื�อใช้สอยส่วนตัวภายในเขตท้องที�จังหวัดที�ทําไม้นั�น หรอื เป�นการนําไม้ที�ปลูกขึ�นในที�ดินที�ได้รบัอนุญาตให้ทําประโยชน์ตามประเภทหนังสือแสดงสิทธทิี�รฐัมนตรี ประกาศกําหนดโดยความเห็นชอบของคณะรฐัมนตร ีตามมาตรา ๗ วรรคหนึ�ง เข้าเขตด่านป�าไม้ไป ใช้สอยสว่นตัวไม่ต้องเสยีค่าธรรมเนียม การนําไม้เขา้เขตด่านป�าไม้หลายด่าน ให้เสียค่าธรรมเนียมเพียงด่านแรกด่านเดียว มาตรา ๒๖ รฐัมนตรมีีอํานาจประกาศในราชกิจจานุเบกษากําหนดอัตราค่า ธรรมเนียมตามมาตรา ๒๕ ไม่เกินลกูบาศก์เมตรละสี�สิบบาท แต่ถ้าเป�นไม้ที�นิยมซื�อขายกันตาม มาตรฐานอื�น นอกจากเป�นลกูบาศก์เมตร จะกําหนดอัตราค่าธรรมเนียมสําหรบัไม้นั�นแตกต่างจากที� บัญญัติไวนี้�ก็ได้ แต่ต้องไม่เกินรอ้ยละสบิของราคาตลาดในท้องที� โดยเฉลี�ยจากราคาของไม้นั�น ส่วนที� ๕ ของป�าหวงห้าม มาตรา ๒๗ ของป�าอยา่งใดในท้องที�ใดจะให้เป�นของป�าหวงห้าม ให้กําหนดโดยพระ ราชกฤษฎีกา มาตรา ๒๘ การเพิ�มเติมหรอืเพิกถอนของป�าหวงห้ามที�ได้มีพระราชกฤษฎีกากําหนด ไวแ้ล้วก็ดี หรอืจะกําหนดของป�าอยา่งใดให้เป�นของป�าหวงห้ามขึ�นในท้องที�ใด นอกจากท้องที�ที�ได้มีพระ ราชกฤษฎีกากําหนดตามความในมาตราก่อนแล้วนั�นก็ดี ให้กําหนดโดยพระราชกฤษฎีกา พระราชกฤษฎีกาซึ�งตราขึ�นตามความในมาตรานี�ให้ใช้บังคับได้เมื�อพ้นกําหนดเก้าสิบ วนั นับแต่วนัประกาศในราชกิจจานุเบกษา มาตรา ๒๙ ผู้ใดเก็บหาของป�าหวงห้ามหรอืทําอันตรายด้วยประการใด ๆ แก่ของ ป�าหวงห้ามในป�า ต้องได้รบัอนุญาตจากพนักงานเจ้าหน้าที� และต้องเสียค่าภาคหลวง กับทั�งต้องปฏิบัติ ตามขอ้กําหนดในกฎกระทรวงหรอืในการอนุญาต การอนุญาตนั�น พนักงานเจ้าหน้าที�เมื�อได้รบัอนุมัติจากรฐัมนตรแีล้ว จะอนุญาตให้ ผูกขาดโดยให้ผู้รบัอนุญาตเสยีเงินค่าผูกขาดให้แก่รฐับาลตามจํานวนที�รฐัมนตรกํีาหนดก็ได้ การอนุญาตโดยวธิผีูกขาด ให้กระทําได้เฉพาะในกรณีที�ของป�าหวงห้ามเป�นของมีค่า หรอืหายากหรอืเฉพาะในเขตป�าที�ห่างไกลและกันดาร หรอืมีความจําเป�นในวิธกีารเก็บหาอันจําต้องให้ อนุญาตโดยวธิผีูกขาด มาตรา ๒๙ ทวิ ห้ามมิให้ผู้ใดค้าหรอืมีไวใ้นครอบครอง ซึ�งของป�าหวงห้ามเกิน ปรมิาณที�รฐัมนตรปีระกาศกําหนดในราชกิจจานุเบกษา เว้นแต่ได้รบัอนุญาตจากพนักงานเจ้าหน้าที� และต้องปฏิบัติตามขอ้กําหนดในกฎกระทรวงและในการอนุญาต ความในวรรคหนึ�งไม่ใช้บังคับแก่การนําของป�าหวงห้ามเคลื�อนที�โดยมีใบเบิกทางของ พนักงานเจ้าหน้าที�กํากับไปด้วย มาตรา ๓๐ รฐัมนตรมีีอํานาจประกาศในราชกิจจานุเบกษากําหนดอัตราค่าภาค หลวงไม่เกินรอ้ยละสิบของราคาตลาดในราชอาณาจักร โดยเฉลี�ยจากราคาของของป�าหวงห้ามนั�น มาตรา ๓๑ ในท้องที�ใดที�ได้กําหนดรวงผึ�งเป�นของป�าหวงห้าม ห้ามมิให้ผู้ใดแม้จะเป�น ผู้รบัอนุญาตหรอืผู้รบัสมัปทานเก็บหาของป�าก็ตาม ตัดหรอืโค่นต้นยวนผึ�งหรอืต้นไม้ที�ผึ�งจับทํารงัอยู่ � � [25] [26] [27] [28] [29] หรอืทําอันตรายด้วยประการใดแก่ต้นไม้ที�กล่าวแล้วโดยไม่จําเป�นแก่การเก็บหารวงผึ�ง มาตรา ๓๒ บทบัญญัติในส่วนนี�มิให้ใช้บังคับในกรณีที�พนักงานเจ้าหน้าที�จัดกระทําไป เพื�อประโยชน์ในการบํารุงป�า การค้นคว้า หรอืการทดลองในทางวิชาการ มาตรา ๓๓ เมื�อมีเหตุภัยพิบัติสาธารณะหรอืมีเหตุจําเป�นที�เห็นสมควรช่วยเหลือ ราษฎรเป�นกรณีพิเศษ รฐัมนตรจีะอนุญาตให้ผู้ใดเฉพาะรายเก็บหาของป�าหวงห้าม แตกต่างจากข้อ กําหนดในกฎกระทรวง หรอืข้อกําหนดในการอนุญาตเป�นการชั�วคราวก็ได้ หมวด ๒ ตราประทับไม้ มาตรา ๓๔ ตราประทับไม้ของรฐับาลที�ใช้ประทับเพื�อความหมายใด จะให้มีลักษณะ อยา่งใดให้รฐัมนตรปีระกาศกําหนดในราชกิจจานุเบกษา มาตรา ๓๕ ตราประทับไม้ของเอกชน จะใช้ประทับไม้ได้ต่อเมื�อเจ้าของตราได้นํา จดทะเบียนและได้รบัอนุญาตแล้ว เมื�อใบอนุญาตสิ�นสุดลงด้วยประการใด ๆ เจ้าของตราหรอืผู้ครอบครองต้องนําตรานั�น ไปทําลายต่อหน้าพนักงานเจ้าหน้าที�ภายในกําหนดเก้าสิบวัน นับแต่วันใบอนุญาตสิ�นสุด เว้นแต่กรณีที� ผู้รบัอนุญาตตาย และทายาทหรอืผู้จัดการมรดกประสงค์จะใช้ตรานั�นต่อไปอีกก็ให้ยื�นคําขออนุญาตใช้ ตรานั�น และขอแก้ทะเบียนก่อนกําหนดเวลาที�กล่าวแล้วได้สิ�นสุดลง การจดทะเบียน การรบัอนุญาต พรอ้มทั�งเงื�อนไขในการใช้ตราและค่าธรรมเนียมใน การนั�น ๆ ให้เป�นไปตามขอ้กําหนดในกฎกระทรวง มาตรา ๓๖ ตราประทับไม้ของเอกชน ถ้าหากสูญหายไปโดยเหตุใด เจ้าของตรา ประทับไม้นั�นต้องแจ้งความต่อพนักงานเจ้าหน้าที�เป�นหนังสือภายในกําหนดเวลาไม่เกินหกสิบวันนับแต่ วนัรูถึ้งการสญูหายนั�น มาตรา ๓๗ ในกรณีฝ�าฝ�นต่อบทบัญญัติในหมวดนี� ถ้าไม้ใดมีรอยตราประทับไม้ของ เอกชนปรากฏอยู ่ให้สันนิษฐานไวก่้อนวา่ เจ้าของตรานั�นเป�นผู้กระทําการฝ�าฝ�น หมวด ๓ ไม้และของป�าระหวา่งเคลื�อนที� ส่วนที� ๑ การนําเคลื�อนที� มาตรา ๓๘ บทบัญญัติในส่วนนี�ให้ใช้บังคับแก่กรณีการนําไม้หรอืของป�าเคลื�อนที� ต่อไปภายหลังที� (๑) นําไม้หรอืของป�าที�ได้รบัใบอนุญาตให้ทําหรอืเก็บออกจากสถานที�ที�ระบุไว้ในใบ อนุญาต ไปถึงสถานที�ที�ระบุไวใ้นใบอนุญาตแล้ว (๒) นําไม้ที�ทําโดยไม่ต้องรบัอนุญาตออกไปถึงด่านป�าไม้ด่านแรกแล้ว (๓) นําไม้หรอืของป�าเขา้มาในราชอาณาจักร ไปถึงด่านศุลกากรหรอืด่านตรวจ ศุลกากรที�นําเขา้มาแล้ว (๔) นําไม้หรอืของป�าที�รบัซื�อจากทางราชการป�าไม้ ไปจากที�ที�ไม้หรอืของป�านั�นอยู่ มาตรา ๓๙ ผู้ใดนําไม้หรอืของป�าเคลื�อนที� ต้องมีใบเบิกทางของพนักงานเจ้าหน้าที� กํากับไปด้วยตามขอ้กําหนดในกฎกระทรวง � � [30] [31] [32] มาตรา ๓๙ ทวิ ผู้รบัอนุญาตตั�งโรงงานแปรรูปไม้ หรอืผู้รบัอนุญาตตั�งโรงค้าไม้ แปรรูป อาจออกหนังสือกํากับไม้แปรรูปเพื�อให้บุคคลใดนําไม้แปรรูปเคลื�อนที�จากสถานที�ที�ได้รบั อนุญาตของตนไปยงัสถานที�อีกแห่งหนึ�งได้ เมื�ออธบิดีกรมป�าไม้ได้สั�งอนุญาตให้กระทําเช่นนั�นได้ตาม เงื�อนไขที�อธบิดีกรมป�าไม้กําหนด หนังสอืกํากับไม้แปรรูปให้ใช้แบบที�อธบิดีกรมป�าไม้กําหนดและให้ถือ เสมือนหนึ�งเป�นใบเบิกทางของพนักงานเจ้าหน้าที�ตามมาตรา ๓๙ มาตรา ๓๙ ตรี ผู้ใดนําไม้หวงห้ามหรอืไม้ที�มีชื�อหรอืชนิดตรงกับไม้หวงห้ามที�เคย อยูใ่นสภาพเป�นสิ�งปลกูสรา้งหรอืเครื�องใช้มาแล้วไม่น้อยกว่าห้าป�สําหรบัไม้อื�นที�มิใช่ไม้สัก และไม่น้อย กวา่สิบป�สาํหรบัไม้สกั และพ้นจากสภาพการเป�นสิ�งปลูกสรา้งหรอืเครื�องใช้แล้ว เคลื�อนยา้ยออกนอกเขต จังหวดัซึ�งเป�นที�ตั�งของสิ�งปลูกสรา้งหรอืเป�นที�ประกอบเครื�องใช้นั�น ต้องได้รบัอนุญาตจากพนักงานเจ้า หน้าที�โดยไม่ต้องเสยีค่าธรรมเนียม ในกรณีที�มีความจําเป�นเพื�อประโยชน์ในการคุ้มครองและดูแลรกัษาทรพัยากรป�าไม้ เป�นการเฉพาะ รฐัมนตรมีีอํานาจประกาศในราชกิจจานุเบกษากําหนดจังหวัดใดที�ห้ามมิให้มีการเคลื�อน ยา้ยไม้ตามวรรคหนึ�งออกนอกเขตจังหวดัซึ�งเป�นที�ตั�งของสิ�งปลูกสรา้งหรอืที�ประกอบของเครื�องใช้นั�น เวน้แต่ไม้นั�นเป�นไม้ที�เคยอยูใ่นสภาพเป�นสิ�งปลูกสรา้งหรอืเครื�องใช้มาแล้วไม่น้อยกว่ายี�สิบป�และต้องได้ รบัอนุญาตจากพนักงานเจ้าหน้าที� หรอืพิสจูน์ได้ว่าได้ไม้นั�นมาโดยชอบด้วยกฎหมายและได้รบัอนุญาต จากอธบิดีกรมป�าไม้ แล้วแต่กรณี โดยไม่ต้องเสียค่าธรรมเนียม การอนุญาตตามวรรคหนึ�งและวรรคสอง ให้เป�นไปตามระเบียบที�อธบิดีกรมป�าไม้ กําหนดโดยอนุมัติรฐัมนตร ีระเบียบดังกล่าวจะกําหนดเงื�อนไขให้ผู้รบัอนุญาตปฏิบัติตามด้วยก็ได้ ในกรณีที�เหตจํุาเป�นตามวรรคสองในจังหวัดใดสิ�นสุดลง ให้รฐัมนตรปีระกาศในราชกิจ จานุเบกษายกเลิกการกําหนดให้จังหวัดนั�นเป�นจังหวัดที�ห้ามมิให้มีการเคลื�อนยา้ยไม้ออกนอกเขต จังหวดั มาตรา ๔๐ ผู้ใดนําไม้หรอืของป�าเคลื�อนที�เข้าเขตด่านป�าไม้ ต้องแจ้งต่อพนักงาน เจ้าหน้าที�ประจําด่านป�าไม้นั�นโดยแสดงใบเบิกทางกํากับไม้หรอืของป�า หรอืหนังสือกํากับไม้แปรรูปที� นํามานั�น แล้วแต่กรณี ภายในกําหนดห้าวนันับแต่วันที�เข้าเขตด่าน เมื�อพนักงานเจ้าหน้าที�ไดตรวจสอบ และอนุญาตเป�นหนังสือให้ผ่านด่านได้แล้ว จึงให้นําไม้หรอืของป�านั�นไปได้ การอนุญาตนั�น ให้พนักงานเจ้าหน้าที�ปฏิบัติโดยมิชักช้า มาตรา ๔๑ ห้ามมิให้ผู้ใดนําไม้หรอืของป�าเคลื�อนที�ผ่านด่านป�าไม้ในระหว่างเวลา ตั�งแต่พระอาทิตย์ตกถึงพระอาทิตยข์ึ�น เว้นแต่จะได้รบัอนุญาตจากพนักงานเจ้าหน้าที�เป�นหนังสือ มาตรา ๔๒ บทบัญญัติแห่งสองมาตราก่อน มิให้ใช้บังคับในกรณีต่อไปนี� (๑) เมื�อมีขอ้กําหนดอยา่งอื�นในสัมปทาน ใบอนุญาตหรอืใบเบิกทาง (๒) เมื�อทบวงการเมืองใด ได้ตกลงกับกรมป�าไม้ไว้เป�นอย่างอื�น (๓) เมื�อเป�นการกระทําของผู้ได้รบัอนุญาตทําการเก็บไม้ไหลลอยได้เก็บไว้เพื�อส่งไปยัง พนักงานเจ้าหน้าที�ประจําสถานีตรวจรบัและรกัษาไม้ไหลลอยตามความในพระราชบัญญัตินี� ส่วนที� ๒ การควบคุมไม้ในลําน�า มาตรา ๔๓ ให้รฐัมนตรมีีอํานาจกําหนดเขตควบคุมไม้ในลําน�าโดยประกาศในราชกิจ จานุเบกษา ภายในเขตที�รฐัมนตรกํีาหนดตามความในวรรคก่อน ห้ามมิให้ผู้ที�มิใช่เจ้าของไม้หรอืได้ รบัอํานาจจากเจ้าของไม้เก็บไม้ไหลลอย เว้นแต่จะได้รบัอนุญาตจากพนักงานเจ้าหน้าที� มาตรา ๔๔ ผู้รบัอนุญาตเก็บไม้ไหลลอย ต้องทําการเก็บและรกัษาไม้ตามขอ้กําหนด ในกฎกระทรวง � � [33] [34] [35] เมื�อผู้รบัอนุญาตเก็บไม้ไหลลอยได้แล้ว ให้มอบแก่พนักงานเจ้าหน้าที�โดยมิชักช้า มาตรา ๔๕ ทุกป�ในเดือนกุมภาพันธ ์และเดือนสิงหาคม เมื�อมีไม้ไหลลอยมาตกอยู่ใน ความครอบครองของพนักงานเจ้าหน้าที� ให้พนักงานเจ้าหน้าที�ประกาศโฆษณาให้เจ้าของเรยีกเอา ภายในเวลากําหนด แต่มิให้กําหนดน้อยกวา่เก้าสิบวัน นับแต่วันประกาศ พนักงานเจ้าหน้าที�มีอํานาจสั�งให้คืนไม้ไหลลอยให้แก่ผู้ที�อ้างสิทธใินไม้นั�น เมื�อ พนักงานเจ้าหน้าที�พอใจในหลักฐานที�ผู้นั�นนํามาแสดง ถ้าพนักงานเจ้าหน้าที�สั�งเป�นอยา่งอื�นและผู้อ้าง สทิธไิม่พอใจในคําสั�ง ผู้นั�นต้องไปรอ้งต่อศาลภายในกําหนดเวลาสามสิบวนั นับแต่วันทราบคําสั�งของ พนักงานเจ้าหน้าที� ถ้าไม่รอ้งภายในกําหนด ผู้นั�นหมดสทิธวิา่กล่าวต่อไป ในกรณีที�พนักงานเจ้าหน้าที�หรอืศาลมิได้สั�งแสดงว่าผู้ใดมีกรรมสิทธิ�ในไม้นั�น ให้ไม้ตก เป�นของแผ่นดิน มาตรา ๔๖ ผู้มีสิทธไิด้รบัไม้คืนจากพนักงานเจ้าหน้าที� ต้องชําระค่ารางวัลแก่ผู้รบั อนุญาตเก็บไม้ไหลลอยและค่าธรรมเนียมแก่พนักงานเจ้าหน้าที�ตามอัตราที�กําหนดในกฎกระทรวง ในกรณีที�ไม่มีผู้มีสิทธไิด้รบัไม้คืนจากพนักงานเจ้าหน้าที� ให้พนักงานเจ้าหน้าที�จ่าย รางวลัให้แก่ผู้รบัอนุญาตเก็บไม้ไหลลอยโดยอัตราเดียวกัน หมวด ๔ การควบคุมการแปรรูปไม้ มาตรา ๔๗ ให้รฐัมนตรมีีอํานาจกําหนดท้องที�ใดให้เป�นเขตควบคุมการแปรรูปไม้โดย ประกาศในราชกิจจานุเบกษา ประกาศนั�นให้ใช้บังคับได้เมื�อพ้นกําหนดเก้าสิบวันนับแต่วันประกาศ มาตรา ๔๘ ภายในเขตควบคุมการแปรรูปไม้ ห้ามมิให้ผู้ใดแปรรูปไม้ ตั�งโรงงาน แปรรูปไม้ ตั�งโรงค้าไม้แปรรูป มีไม้สัก ไม้ยาง ไม้ชิงชัน ไม้เก็ดแดง ไม้อีเม่ง ไม้พะยุงแกลบ ไม้กระพี� ไม้แดงจีน ไม้ขะยุง ไม้ชิก ไม้กระซกิ ไม้กระซิบ ไม้พะยูง ไม้หมากพลูตั�กแตน ไม้กระพี�เขาควาย ไม้เก็ด ดํา ไม้อีเฒ่า และไม้เก็ดเขาควาย แปรรูป ไม่ว่าจํานวนเท่าใดไว้ในครอบครอง หรอืมีไม้แปรรูปชนิดอื�น เป�นจํานวนเกิน ๐.๒๐ ลูกบาศก์เมตร ไวใ้นครอบครอง เว้นแต่ได้รบัอนุญาตจากพนักงานเจ้าหน้าที�และ ต้องปฏิบัติตามข้อกําหนดในกฎกระทรวงและในการอนุญาต เพื�อประโยชน์แห่งความในวรรคหนึ�ง ไม้ซุงหรอืไม้ท่อนที�จมอยูใ่นแม่น�าลําคลอง ใน รศัมีห้าสิบเมตรของบรเิวณที�ทําการแปรรูปไม้ และไม่มีผู้ใดเป�นเจ้าของ ให้สันนิษฐานว่าเป�นไม้ที�อยู่ใน ความครอบครองของผู้รบัอนุญาตตั�งโรงงานแปรรูปไม้ที�มีโรงงานอยู่ในบรเิวณนั�น ความในวรรคหนึ�ง ให้หมายความรวมถึงการกระทําแก่ไม้ที�นําเข้ามาในราชอาณาจักร ด้วย มาตรา ๔๙ ผู้ขอรบัอนุญาตตั�งโรงงานแปรรูปไม้โดยใช้เครื�องจักรกลต้อง (๑) เป�นเจ้าของ และ (๒) ไม่เคยต้องรบัโทษจําคุกโดยคําพิพากษาถึงที�สุดให้จําคุก เว้นแต่ความผิดที�เป�น ลหุโทษหรอืความผิดอันได้กระทําโดยประมาท หรอื (๓) ไม่เป�นบุคคลล้มละลาย หรอื (๔) ไม่อยูใ่นระหวา่งถูกสั�งพักใช้ใบอนุญาต หรอืไม่เคยถูกเพิกถอนใบอนุญาตซึ�งออก ตามความในหมวดนี� หรอืใบอนุญาตทําไม้ ใบอนุญาตผูกขาดทําไม้ หรอืสัมปทานทําไม้ ซึ�งออกตาม ความในพระราชบัญญัตินี� ในกรณีผู้ขอรบัอนุญาตตั�งโรงงานแปรรูปไม้เป�นนิติบุคคล หุ้นส่วนผู้จัดการหรอื กรรมการผู้จัดการของนิติบุคคลนั�นต้องไม่มีลักษณะต้องห้ามตาม (๒) (๓) หรอื (๔) � [36] [37] มาตรา ๔๙ ทวิ ผู้รบัอนุญาตตั�งโรงงานแปรรูปไม้ต้องรบัผิดชอบในการดําเนิน กิจการเกี�ยวกับแปรรูปไม้ตามที�ตนได้รบัอนุญาต มาตรา ๕๐ บทบัญญัติแห่งมาตรา ๔๘ มิให้ใช้บังคับในกรณีดังต่อไปนี� (๑) การกระทําเพียงเลื�อย ตัด ลิด ขุด หรอืถากซ้อมไม้ เพื�อทําเป�นซุงท่อน ไม้เหลี�ยม โกลน มาดเรอืโกลน เสาถาก หรอืหมอนรถ หรอืเพื�อทําไม้ฟ�น หรอืทําไม้เผาถ่าน หรอืเลื�อยผ่าเพียงเพื�อ ความจําเป�นในการชักลาก ในเมื�อพนักงานเจ้าหน้าที�ระบุไว้ในใบอนุญาตทําไม้ให้กระทําการนั�น ๆ ได้ และผู้รบัอนุญาตได้กระทําการนั�น ๆ ก่อนนําไม้เคลื�อนที�จากบรเิวณตอไม้ (๒) การแปรรูปไม้ที�แปรรูปมาแล้วจากไม้ซุงหรอืไม้ท่อน ที�มิใช่เพื�อการค้า (๓) การมีไม้แปรรูปไวใ้นครอบครองที�มิใช่เพื�อการค้า โดยมีหลักฐานแสดงว่าได้ไม้นั�น มาโดยชอบด้วยพระราชบัญญัตินี� (๔) การแปรรูปไม้หรอืมีไม้แปรรูปไว้ในครอบครองที�มิใช่ไม้หวงห้าม (๕) การแปรรูปไม้โดยใช้แรงคนที�มิใช่เพื�อการค้า จากไม้หวงห้ามที�ยงัมิได้แปรรูป โดย มีหลักฐานแสดงวา่ได้ไม้นั�นมาโดยชอบด้วยพระราชบัญญัตินี� มาตรา ๕๑ ผู้รบัอนุญาตตามความในหมวดนี� จะมีไม้ไวใ้นครอบครองในสถานที�ที� ได้รบัอนุญาตของตนได้แต่เฉพาะไม้อยา่งใดอยา่งหนึ�ง ดังต่อไปนี� (๑) ไม้ที�ได้ชําระค่าภาคหลวงและค่าบํารุงป�าเสรจ็สิ�นแล้ว หรอืถ้าเป�นไม้ที�ได้รบั อนุญาตให้ทําการแปรรูปได้ก่อนชําระค่าภาคหลวงและค่าบํารุงป�า โดยมีหนังสืออนุญาตของอธบิดีกรม ป�าไม้ และมีรอยตราอนุญาตประทับไวแ้ล้ว (๒) ไม้ที�ได้รบัอนุญาตให้ทําโดยไม่ต้องเสียค่าภาคหลวง และพนักงานเจ้าหน้าที�ได้ ประทับตราแสดงว่าเป�นไม้ที�ทําได้โดยไม่ต้องเสียค่าภาคหลวงไว้แล้ว (๓) ไม้ที�ได้รบัซื�อจากทางราชการป�าไม้ ซึ�งพนักงานเจ้าหน้าที�ได้ประทับตรารฐับาล ขายไวแ้ล้ว (๔) ไม้แปรรูปของผู้รบัอนุญาตตามความในหมวดนี� และมีหนังสือกํากับไม้แปรรูปของ ผู้รบัอนุญาต หรอืใบเบิกทางของพนักงานเจ้าหน้าที�กํากับไว้เป�นหลักฐาน (๕) ไม้ที�นําเขา้มาในราชอาณาจักร และมีใบเบิกทางตามมาตรา ๓๘ (๓) กํากับ (๖) ไม้ที�มีหนังสือรบัรองตามมาตรา ๑๘/๑ และมาตรา ๑๘/๒ หรอืไม้ที�มีหลักฐาน แสดงว่าได้มาโดยชอบด้วยกฎหมาย มาตรา ๕๒ ห้ามมิให้ผู้รบัอนุญาตทําการแปรรูปไม้ในระหว่างเวลาตั�งแต่พระอาทิตย์ ตกถึงพระอาทิตยข์ึ�น เวน้แต่จะได้รบัอนุญาตจากพนักงานเจ้าหน้าที�เป�นหนังสือ มาตรา ๕๓ เพื�อที�จะดวู่าผู้รบัอนุญาตตามความในหมวดนี�ได้ปฏิบัติถูกต้องตามพระ ราชบัญญัตินี�หรอืไม่ พนักงานเจ้าหน้าที�มีอํานาจตรวจการแปรรูปไม้ และกิจการของผู้รบัอนุญาตได้ ผู้รบัอนุญาตต้องอํานวยความสะดวกและตอบคําถามแก่พนักงานเจ้าหน้าที�ในการนี� มาตรา ๕๓ ทวิ ให้รฐัมนตรมีีอํานาจกําหนดท้องที�เป�นเขตควบคุมสิ�งประดิษฐ ์ เครื�องใช้ หรอืสิ�งอื�นใดบรรดาที�ทําด้วยไม้หวงห้าม โดยประกาศในราชกิจจานุเบกษา ในการกําหนดตามวรรคหนึ�ง ให้รฐัมนตรกํีาหนดชนิดไม้ ขนาดหรอืปรมิาณของสิ�ง ประดิษฐ ์เครื�องใช้ หรอืสิ�งอื�นใดบรรดาที�ทําด้วยไม้หวงห้ามซึ�งผู้ค้าหรอืมีไว้ในครอบครองเพื�อการค้า ที� จะต้องขออนุญาตตามมาตรา ๕๓ ตร ีหรอืมาตรา ๕๓ จัตวา � [38] [39] [40] [41] [42] มาตรา ๕๓ ตรี ภายในเขตควบคุม ห้ามมิให้ผู้ใดค้า หรอืมีไวใ้นครอบครองเพื�อการ ค้าซึ�งสิ�งประดิษฐ ์เครื�องใช้ หรอืสิ�งอื�นใดบรรดาที�ทําด้วยไม้หวงห้ามที�มีชนิดไม้ ขนาดหรอืปรมิาณเกิน กวา่ที�รฐัมนตรกํีาหนดตามมาตรา ๕๓ ทวิ เว้นแต่จะได้รบัใบอนุญาตจากพนักงานเจ้าหน้าที� มาตรา ๕๓ จัตวา ในกรณีที�มีประกาศของรฐัมนตรกํีาหนดเขตท้องที�ใดเป�นเขต ควบคมุตามมาตรา ๕๓ ทว ิให้ผู้ค้าหรอืผู้มีไว้ในครอบครองเพื�อการค้าซึ�งสิ�งประดิษฐ ์เครื�องใช้ หรอืสิ�ง อื�นใดบรรดาที�ทําด้วยไม้หวงห้าม ที�มีชนิดไม้ ขนาดหรอืปรมิาณเกินกว่าชนิดไม้ ขนาดหรอืปรมิาณที� ควบคมุอยูแ่ล้วก่อนวันที�ประกาศของรฐัมนตรดัีงกล่าวใช้บังคับ ยื�นคําขอรบัใบอนุญาตต่อพนักงานเจ้า หน้าที�ภายในสามสบิวนั นับแต่วันที�ประกาศของรฐัมนตรดัีงกล่าวใช้บังคับ เมื�อได้ยื�นคําขอรบัใบอนุญาตตามวรรคหนึ�งแล้ว ให้บุคคลดังกล่าวค้าหรอืมีไว้ในครอบ ครองเพื�อการค้าซึ�งสิ�งประดิษฐ ์เครื�องใช้ หรอืสิ�งอื�นใดบรรดาที�ทําด้วยไม้หวงห้ามได้ต่อไปจนกว่า พนักงานเจ้าหน้าที�จะไม่อนุญาตตามคําขอ หมวด ๕ การแผ้วถางป�า มาตรา ๕๔ ห้ามมิให้ผู้ใด ก่อสรา้ง แผ้วถาง หรอืเผาป�า หรอืกระทําด้วยประการใด ๆ อันเป�นการทําลายป�า หรอืเข้ายึดถือหรอืครอบครองป�าเพื�อตนเองหรอืผู้อื�น เว้นแต่จะกระทําภายใน เขตที�ได้จําแนกไว้เป�นประเภทเกษตรกรรม และรฐัมนตรไีด้ประกาศในราชกิจจานุเบกษาหรอืโดยได้รบั ใบอนุญาตจากพนักงานเจ้าหน้าที� การขออนุญาตและการอนุญาต ให้เป�นไปตามหลักเกณฑ์และเงื�อนไขที�กําหนดในกฎ กระทรวง มาตรา ๕๕ ผู้ใดครอบครองป�าที�ได้ถูกแผ้วถางโดยฝ�าฝ�นต่อบทบัญญัติแห่งมาตรา ก่อน ให้สนันิษฐานไว้ก่อนวา่บุคคลนั�นเป�นผู้แผ้วถางป�านั�น หมวด ๖ เบ็ดเตล็ด มาตรา ๕๖ ใบอนุญาตที�ได้ออกให้ตามความในพระราชบัญญัตินี� จะโอนได้ต่อเมื�อได้ รบัอนุญาตจากพนักงานเจ้าหน้าที� ถ้าผู้รบัอนุญาตตาย ทายาทหรอืผู้จัดการมรดกจะทําการแทนตามใบอนุญาตนั�นต่อไป ก็ได้ แต่ต้องไม่เกินเก้าสิบวนันับแต่วนัผู้รบัอนุญาตตาย และถ้าทายาทหรอืผู้จัดการมรดกประสงค์จะ ทําการแทนต่อไปอีก ต้องยื�นคําขออนุญาตก่อนกําหนดเวลาที�กล่าวแล้วได้สิ�นสุดลง มาตรา ๕๗ ผู้รบัอนุญาตตามพระราชบัญญัตินี� ต้องจัดให้คนงานหรอืผู้รบัจ้างซึ�ง ทําการตามที�ได้รบัอนุญาตมีใบคู่มือแสดงฐานะเช่นนั�น ตามแบบที�กําหนดในกฎกระทรวง มาตรา ๕๘ การขออนุญาตและการอนุญาตตามพระราชบัญญัตินี� ให้เป�นไปตาม หลักเกณฑ์ วธิกีาร และเงื�อนไขที�กําหนดในกฎกระทรวง และในกรณีเฉพาะเรื�อง ถ้ารฐัมนตรเีห็นสมควร จะกําหนดให้ผู้รบัอนุญาตปฏิบัติเพิ�มเติมประการใดอีกก็ได้ พนักงานเจ้าหน้าที�มีอํานาจสั�งต่ออายุใบอนุญาตที�ออกตามความในพระราชบัญญัตินี� ได้เมื�อเห็นสมควร มาตรา ๕๘ ทวิ ในกรณีการทําไม้หวงห้าม หรอืเก็บหาของป�าหวงห้ามโดยการให้ สมัปทาน การอนุญาตให้ผูกขาดหรอืการอนุญาตทําไม้หวงห้ามเพื�อการค้าในเขตป�าสงวนแห่งชาติ หรอื ป�าที�ได้เตรยีมการกําหนดเป�นป�าสงวนแห่งชาติ หรอืที�ได้กําหนดโครงการทําไม้หรอืเก็บหาของป�าไว้ แล้ว หรอืการอนุญาตตามมาตรา ๑๓ มาตรา ๑๘ หรอืมาตรา ๕๔ รฐัมนตรมีีอํานาจกําหนด [43] [44] [45] [46] [47] (๑) ให้ผู้รบัสมัปทานหรอืผู้รบัอนุญาต ทําการบํารุงป�า หรอืปลูกสรา้งสวนป�าตามคําสั�ง และวธิกีารที�พนักงานเจ้าหน้าที�กําหนด หรอื (๒) ให้ผู้รบัสัมปทานหรอืผู้รบัอนุญาตออกค่าใช้จ่ายเพื�อให้พนักงานเจ้าหน้าที�ทําการ บํารุงป�า หรอืปลกูสรา้งสวนป�าให้แทน ในกรณีตาม (๒) ให้คิดค่าใช้จ่ายได้ไม่เกินหกเท่าของค่าภาคหลวง หรอืตามอัตราพื�นที� ป�าที�ได้รบัสมัปทานหรอืรบัอนุญาต ไม่เกินไรล่ะหนึ�งพันสองรอ้ยบาท ทั�งนี� ตามที�รฐัมนตรเีห็นสมควร มาตรา ๕๙ ให้พนักงานเจ้าหน้าที�มีอํานาจสั�งพักใช้ใบอนุญาตที�ออกตามพระราช บัญญัตินี�ได้ดังต่อไปนี� (๑) เมื�อปรากฏว่าผู้รบัอนุญาตฝ�าฝ�นหรอืไม่ปฏิบัติตามพระราชบัญญัตินี� กฎกระทรวง ขอ้กําหนดหรอืเงื�อนไขในการอนุญาต หรอืไม่ปฏิบัติตามคําสั�งของพนักงานเจ้าหน้าที�ซึ�งสั�งตามพระราช บัญญัตินี� จะสั�งพักใช้ใบอนุญาตได้ไม่เกินหนึ�งรอ้ยยี�สิบวัน (๒) เมื�อมีการฟ�องผู้รบัอนุญาตต่อศาลว่าได้กระทําความผิดตามพระราชบัญญัตินี� จะ สั�งพักใช้ใบอนุญาตไวจ้นกว่าจะมีคําพิพากษาถึงที�สุดก็ได้ มาตรา ๖๐ เมื�อได้มีคําสั�งของพนักงานเจ้าหน้าที�ให้พักใช้ใบอนุญาตแล้ว ผู้รบัอนุญาต หมดสทิธติามใบอนุญาตนั�น นับแต่วันทราบคําสั�งของพนักงานเจ้าหน้าที�จนกว่าจะครบกําหนดเวลาการ พักใช้ใบอนุญาต หรอืจนกว่ารฐัมนตรจีะได้สั�งให้เพิกถอนคําสั�งพักใช้ใบอนุญาต มาตรา ๖๑ ในกรณีที�เหตุแห่งการสั�งพักใช้ใบอนุญาตตามมาตรา ๕๙ ปรากฏแก่ รฐัมนตรหีรอืเมื�อพนักงานเจ้าหน้าที�ได้สั�งพักใช้ใบอนุญาตตามมาตรา ๕๙ แล้ว ถ้ารฐัมนตรเีห็นสมควร จะสั�งเพิกถอนใบอนุญาตที�ออกตามพระราชบัญญัตินี�เสียก็ได้ ในกรณีที�ผู้รบัอนุญาตตั�งโรงงานแปรรูปไม้โดยใช้เครื�องจักรกล หรอืผู้กระทําการแทน นิติบุคคลผู้รบัอนุญาต ไม่มีลักษณะตามมาตรา ๔๙ (๑) หรอืเป�นผู้มีลักษณะต้องห้ามตาม มาตรา ๔๙ (๒) (๓) หรอื (๔) แล้วแต่กรณี ให้รฐัมนตรสีั�งเพิกถอนใบอนุญาต มาตรา ๖๑ ทวิ คําสั�งพักใช้ใบอนุญาตหรอืคําสั�งเพิกถอนใบอนุญาต ให้ทําเป�น หนังสือแจ้งให้ผู้ถูกสั�งพักใช้หรอืเพิกถอนใบอนุญาตรบัทราบ ในกรณีที�พนักงานเจ้าหน้าที�ไม่อาจให้ผู้ถูกสั�งพักใช้หรอืเพิกถอนใบอนุญาตรบัทราบคํา สั�งตามวรรคหนึ�ง ให้ป�ดคําสั�งในที�เป�ดเผยเห็นได้ง่าย ณ สถานที�ทําการตามใบอนุญาต หรอืที�อยู่ของผู้ ถูกสั�งพักใช้หรอืเพิกถอนใบอนุญาต เมื�อได้ปฏิบัติตามวิธนีี�แล้ว ให้ถือว่าผู้ถูกสั�งพักใช้หรอืเพิกถอนใบ อนุญาตรบัทราบคําสั�งนั�นตั�งแต่วันป�ดคําสั�ง มาตรา ๖๒ ในกรณีที�พนักงานเจ้าหน้าที�สั�งไม่อนุญาตตามคําขอของบุคคลใดตาม ความในพระราชบัญญัตินี� หรอืสั�งพักใช้ใบอนุญาตตามความในมาตรา ๕๙ บุคคลนั�นมีสิทธอุิทธรณ์คํา สั�งของพนักงานเจ้าหน้าที�ต่อรฐัมนตรไีด้ภายในกําหนดสามสิบวันนับแต่วันทราบคําสั�ง คําวินิจฉัยของ รฐัมนตรใีห้ถือเป�นที�สุด มาตรา ๖๓ ภายใต้บังคับบทบัญญัติแห่งพระราชบัญญัตินี� รฐับาลมีอํานาจให้ สมัปทานในการทําไม้ชนิดใดหรอืเก็บหาของป�าอย่างใดในป�าใดโดยมีขอบเขตเพียงใด และในสัมปทาน นั�นจะให้มีข้อกําหนดและเงื�อนไขอย่างใดก็ได้ รฐับาลมีอํานาจให้ผู้รบัสัมปทานเสียเงินค่าภาคหลวง ตามอัตราที�รฐับาลเห็นสมควร แต่ไม่เกินอัตราอย่างสงูที�กําหนดไวใ้นพระราชบัญญัตินี� และจะให้ผู้รบัสัมปทานเสียเงินแก่รฐับาลตาม จํานวนที�รฐับาลจะกําหนดอีกก็ได้ มาตรา ๖๔ ในการปฏิบัติตามพระราชบัญญัตินี� ที�เกี�ยวกับความผิดอาญาให้ถือว่า พนักงานเจ้าหน้าที�เป�นพนักงานฝ�ายปกครองหรอืตํารวจตามประมวลกฎหมายวิธพีิจารณาความอาญา � � � [48] [49] [50] มาตรา ๖๔ ทวิ ให้พนักงานเจ้าหน้าที�มีอํานาจยึดบรรดาเครื�องมือ เครื�องใช้ สัตว์ พาหนะ ยานพาหนะ หรอืเครื�องจักรกลใด ๆ ที�บุคคลได้ใช้หรอืมีเหตุอันควรสงสัยว่าได้ใช้ในการกระ ทําความผิด หรอืเป�นอุปกรณ์ให้ได้รบัผลในการกระทําความผิดตามมาตรา ๑๑ มาตรา ๔๘ มาตรา ๕๔ หรอืมาตรา ๖๙ ไวเ้พื�อเป�นหลักฐานในการพิจารณาคดีได้ จนกว่าพนักงานอัยการสั�งเด็ดขาดไม่ฟ�องคดี หรอืจนกวา่คดีจะถึงที�สดุ ทั�งนี� ไม่วา่จะเป�นของผู้กระทําความผิดหรอืของผู้มีเหตุอันควรสงสัยว่าเป�นผู้ กระทําความผิดหรอืไม่ ทรพัย์สินที�ยึดไว้ตามวรรคหนึ�ง ถ้าพนักงานอัยการสั�งเด็ดขาดไม่ฟ�องคดีหรอืศาลไม่ พิพากษาให้รบิ และผู้เป�นเจ้าของหรอืผู้ครอบครองมิได้รอ้งขอรบัคืนภายในกําหนดหกเดือนนับแต่วัน ทราบ หรอืถือว่าได้ทราบคําสั�งเด็ดขาดไม่ฟ�องคดี หรอืวันที�คําพิพากษาถึงที�สุด แล้วแต่กรณี ให้ตกเป�น ของกรมป�าไม้ ถ้าทรพัยส์นิที�ยดึไว้จะเป�นการเสี�ยงความเสียหาย หรอืค่าใช้จ่ายในการเก็บรกัษาจะ เกินค่าของทรพัยส์นิ รฐัมนตรหีรอืผู้ที�รฐัมนตรมีอบหมายจะจัดการขายทอดตลาดทรพัย์สินนั�น ก่อนถึง กําหนดตามวรรคสองก็ได้ ได้เงินเป�นจํานวนสุทธเิท่าใดให้ยึดไว้แทนทรพัยส์ินนั�น มาตรา ๖๔ ตรี ในกรณีทรพัย์สินที�ยึดไวต้ามมาตรา ๖๔ ทวิ มิใช่เป�นของผู้กระทํา ความผิด หรอืของผู้มีเหตอัุนควรสงสยัวา่เป�นผู้กระทําความผิด ให้พนักงานเจ้าหน้าที�โดยอนุมัติรฐัมนตรี คืนทรพัยส์นิหรอืเงิน แล้วแต่กรณี ให้แก่เจ้าของ ก่อนถึงกําหนดตามมาตรา ๖๔ ทวิ ได้ ในกรณีดังต่อไป นี� (๑) เมื�อทรพัย์สินนั�นไม่จําเป�นต้องใช้เป�นพยานหลักฐาน ในการพิจารณาคดีที�เป�นเหตุ ให้ทรพัยส์ินนั�นถูกยดึ และ (๒) เมื�อผู้กระทําความผิดหรอืผู้มีเหตอัุนควรสงสัยว่า เป�นผู้กระทําความผิดได้ ทรพัยส์นินั�นมาจากผู้เป�นเจ้าของโดยการกระทําความผิดทางอาญา มาตรา ๖๕ เพื�อบําบัดป�ดป�องภยันตรายซึ�งมีมาเป�นสาธารณะโดยฉกุเฉินแก่ไม้หรอื ของป�าในป�าใด พนักงานเจ้าหน้าที�มีอํานาจสั�งผู้รบัอนุญาตหรอืผู้รบัสัมปทานในป�านั�นหรอืป�าที�ใกล้ เคียง รวมทั�งคนงานหรอืผู้รบัจ้างของผู้รบัอนุญาตหรอืผู้รบัสัมปทานให้ให้ความช่วยเหลือด้วยแรงงาน หรอืสิ�งของตามที�จําเป�นแก่การนั�นได้ มาตรา ๖๖ การโอนไม้หรอืของป�าที�ผู้รบัอนุญาตหรอืผู้รบัสัมปทาน กระทําก่อนที�ได้ ชําระค่าภาคหลวง หรอืก่อนที�ได้รบัอนุญาตจากพนักงานเจ้าหน้าที�เป�นหนังสือ จะยกขึ�นเป�นข้ออ้างเพื�อ ใช้แก่เจ้าพนักงานหาได้ไม่ มาตรา ๖๗ ให้รฐัมนตรตัี�งด่านป�าไม้และกําหนดเขตแห่งด่านนั�น ๆ โดยประกาศใน ราชกิจจานุเบกษา มาตรา ๖๘ บรรดาหนี�ค่าภาคหลวงสาํหรบัไม้หรอืของป�าที�ค้างชําระอยูใ่ห้ถือว่าเป�น หนี�ค่าภาษีอากรที�ค้างชําระแก่รฐับาล และให้รฐับาลทรงไว้ซึ�งสิทธทิี�จะได้รบัชําระหนี�โดยมีบุรมิสิทธิ สามัญอย่างเดียวกับค่าภาษีอากรตามบทบัญญัติแห่งประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ หมวด ๖ ทวิ การสั�งแก้ไขเปลี�ยนแปลงสมัปทานและการสิ�นสุดของสัมปทาน มาตรา ๖๘ ทวิ ในกรณีที�มีความจําเป�นต้องใช้พื�นที�ใดในเขตสัมปทานเพื�อประโยชน์ในการ สรา้งเขื�อนชลประทานหรอืเขื�อนพลังน�า หรอืเพื�อการป�องกันภัยพิบัติสาธารณะ หรอืความมั�นคงของ ชาติ หรอืเพื�อรกัษาความสมดุลของสภาพแวดล้อมหรอืเพื�อประโยชน์สาธารณะอยา่งอื�น ให้รฐัมนตรโีดย ความเห็นชอบของคณะรฐัมนตรมีีอํานาจสั�งการดังต่อไปนี� (๑) ให้สมัปทานที�มีพื�นที�สัมปทานทับพื�นที�ดังกล่าวสิ�นสุดลงทั�งแปลง � � � [51] [52] [53] [54] (๒) ให้ผู้รบัสมัปทานหยุดการทํากิจการที�ได้รบัสัมปทานเป�นการชั�วคราวในพื�นที�ดังกล่าวตาม ระยะเวลาที�เห็นสมควร (๓) ตัดเขตพื�นที�ดังกล่าวออกจากพื�นที�ในสัมปทาน การสั�งการของรฐัมนตรตีามวรรคหนึ�ง ให้มีผลใช้บังคับตั�งแต่วันถัดจากวันที�ออกคําสั�ง มาตรา ๖๘ ตรี นอกจากการสิ�นสดุลงตามอายุของสมัปทาน หรอืตามขอ้กําหนดหรอื เงื�อนไขที�กําหนดไว้ในสัมปทาน หรอืตามบทบัญญัติแห่งกฎหมายอื�นสิทธกิารทํากิจการที�ได้รบัสัมปทาน ในเขตพื�นที�สัมปทานทั�งแปลงหรอืบางสว่น ยอ่มสิ�นสุดลงเมื�อพื�นที�ดังกล่าวอยูใ่นเขตที�กําหนดให้เป�น (๑) อุทยานแห่งชาติตามกฎหมายวา่ด้วยอุทยานแห่งชาติ หรอื (๒) เขตรกัษาพันธุส์ัตวป์�าตามกฎหมายว่าด้วยการสงวนและคุ้มครองสัตว์ป�า มาตรา ๖๘ จัตวา ในกรณีที�รฐัมนตรมีีคําสั�งตามมาตรา ๖๘ ทวิ หรอืในกรณีที�สิทธกิารทํา กิจการที�ได้รบัสมัปทานสิ�นสุดลงตามมาตรา ๖๘ ตร ีหรอืในกรณีที�สัมปทานสิ�นสุดลงเนื�องจากทาง ราชการได้ใช้สทิธเิพิกถอนสมัปทานเพราะเหตุที�ผู้รบัสัมปทานไม่ปฏิบัติตามข้อกําหนดหรอืเงื�อนไขที� กําหนดในสมัปทาน บรรดาไม้และของป�าที�อยู่ในพื�นที�สัมปทานที�สิทธกิารทํากิจการที�ได้รบัสัมปทานสิ�น สดุลง และบรรดาไม้ที�ยังมิได้เสยีค่าภาคหลวงไม่ว่าจะอยูใ่นพื�นที�สัมปทานนั�นหรอืไม่ ย่อมเป�นของแผ่น ดินและผู้รบัสมัปทานจะได้สิทธหิรอืกรรมสิทธิ�ในไม้หรอืของป�าได้ต่อเมื�อผู้รบัสัมปทานสามารถพิสูจน์ได้ วา่ ตนได้ทําไม้หรอืเก็บหาของป�านั�นโดยถูกต้องตามกฎหมาย ข้อกําหนดและเงื�อนไขที�กําหนดใน สมัปทานก่อนสิทธติามสัมปทานสิ�นสดุลง ในกรณีที�ผู้รบัสมัปทานประสงค์จะพิสูจน์ตามวรรคหนึ�ง ให้ผู้รบัสัมปทานยื�นคําขอพิสูจน์ต่อ รฐัมนตรภีายในสามสิบวนันับแต่วนัที�ผู้รบัสัมปทานได้รบัหนังสือจากพนักงานเจ้าหน้าที�ที�แจ้งคําสั�ง รฐัมนตรหีรอืแจ้งการสิ�นสดุของสมัปทานตามมาตรา ๖๘ อัฏฐ วรรคหนึ�ง แล้วแต่กรณี วิธกีารยื�นคําขอ พิสจูน์ การพิสจูน์ การพิจารณา และการสั�งการของรฐัมนตร ีให้เป�นไปตามหลักเกณฑ์ วิธกีารและ เงื�อนไขที�กําหนดในกฎกระทรวง ในกรณีที�ผู้รบัสมัปทานไม่พอใจคําสั�งรฐัมนตร ีผู้รบัสัมปทานมีสิทธฟิ�องต่อศาลเพื�อพิสูจน์ว่า ตนได้ทําไม้หรอืเก็บหาของป�าโดยถูกต้องตามกฎหมาย ขอ้กําหนดและเงื�อนไขที�กําหนดในสัมปทาน ก่อนสทิธติามสมัปทานสิ�นสดุลง แต่ทั�งนี�ต้องยื�นฟ�องภายในกําหนดหกสิบวันนับแต่วันที�ได้รบัคําสั�งของ รฐัมนตรี มาตรา ๖๘ เบญจ ในกรณีที�เป�นสมัปทานทําไม้ ที�รฐัมนตรไีด้มีคําสั�งตามมาตรา ๖๘ ทวิ หรอืสทิธกิารทําไม้ในเขตพื�นที�สัมปทานสิ�นสุดลงตามมาตรา ๖๘ ตร ีให้ผู้รบัสัมปทานหยุดการทําไม้ใน เขตพื�นที�สมัปทานที�สทิธกิารทําไม้สิ�นสุดลงและหยุดการนําไม้เคลื�อนที�ออกจากสถานที�รวมหมอนไม้ สาํหรบัการตรวจวดัคํานวณค่าภาคหลวงโดยสิ�นเชิง และให้พนักงานเจ้าหน้าที�ทําการสํารวจสภาพการ ทําไม้และสาํรวจไม้ที�รวมอยู่ ณ สถานที�รวมหมอนไม้ของผู้รบัสัมปทาน และทําบันทึกรายงานเสนอต่อ อธบิดีกรมป�าไม้โดยเรว็ บันทึกรายงานดังกล่าวให้เจ้าหน้าที�ระบุขอ้เท็จจรงิเกี�ยวกับวิธกีารทําไม้ จํานวน และขนาดของไม้ และให้ความเห็นด้วยวา่ ผู้รบัสัมปทานได้ทําไม้โดยถูกต้องตามกฎหมาย ข้อกําหนด และเงื�อนไขตามที�กําหนดไวใ้นสัมปทานหรอืไม่ ในกรณีที�ผลการสาํรวจตามวรรคหนึ�งปรากฏว่า ผู้รบัสัมปทานได้ทําไม้โดยฝ�าฝ�นหรอืไม่ ปฏิบัติตามกฎหมาย ขอ้กําหนดหรอืเงื�อนไขที�กําหนดไว้ในสัมปทานและการกระทําดังกล่าวเป�นเหตุให้ ทางราชการมีสิทธเิพิกถอนสัมปทาน การสิ�นสุดของสิทธกิารทําไม้ตามมาตรา ๖๘ ทวิ หรอืมาตรา ๖๘ ตร ียอ่มไม่เป�นการตัดสิทธทิางราชการที�จะเพิกถอนสัมปทานโดยให้มีผลตั�งแต่วันก่อนวันที�สิทธกิารทํา ไม้สิ�นสดุลง เมื�อผู้รบัสัมปทานพิสูจน์ต่อรฐัมนตรตีามมาตรา ๖๘ จัตวา ได้ว่าตนได้ทําไม้โดยถูกต้องตาม กฎหมาย ข้อกําหนดและเงื�อนไขที�กําหนดในสัมปทานก่อนวันที�สิทธติามสัมปทานสิ�นสุดลง หรอืเมื�อศาล ได้พิพากษาเช่นนั�น ให้อธบิดีกรมป�าไม้มีหนังสือแจ้งให้ผู้รบัสัมปทานทําการชักลากและนําไม้ดังกล่าว เคลื�อนที�ได้ พรอ้มทั�งกําหนดหลักเกณฑ์ วิธกีาร เงื�อนไข และระยะเวลาที�ผู้รบัสัมปทานต้องปฏิบัติไว้ด้วย � � [55] [56] [57] ผู้รบัสัมปทานผู้ใดไม่ปฏิบัติตามหลักเกณฑ์ วิธกีาร เงื�อนไขและระยะเวลาตามที�อธบิดีกรมป�าไม้กําหนด ดังกล่าว ให้หมดสทิธใินไม้นั�น และให้ไม้นั�นตกเป�นของแผ่นดิน มาตรา ๖๘ ฉ ให้ผู้รบัสมัปทานที�ได้รบัคําสั�งตามมาตรา ๖๘ ทวิ หรอืผู้รบัสัมปทานที� สมัปทานสิ�นสดุลงตามมาตรา ๖๘ ตร ีดังต่อไปนี� มีสิทธไิด้รบัเงินชดเชยความเสียหายตามหลักเกณฑ์ และวธิกีารที�กําหนดไวต้ามมาตรา ๖๘ สัตต มาตรา ๖๘ อัฏฐ มาตรา ๖๘ นว มาตรา ๖๘ ทศ และมาตรา ๖๘ เอกาทศ (๑) ผู้รบัสมัปทานที�พื�นที�สมัปทานทั�งแปลงต้องสิ�นสุดลงตามมาตรา ๖๘ ทวิ (๑) หรอืมาตรา ๖๘ ตร ีและ (๒) ผู้รบัสัมปทานที�ได้รบัคําสั�งตามมาตรา ๖๘ ทวิ (๒) หรอื (๓) หรอืผู้รบัสัมปทานที�พื�นที� สมัปทานบางส่วนต้องสิ�นสดุลงตามมาตรา ๖๘ ตร ี ทั�งนี� เฉพาะในกรณีที�ผู้รบัสัมปทานดังกล่าวได้ขอ เวนคืนสมัปทานที�เหลือทั�งหมดของตนต่อทางราชการ ในกรณีที�มีการสั�งตามมาตรา ๖๘ ทวิ หรอืสัมปทานสิ�นสุดลงตามมาตรา ๖๘ ตร ีการเรยีกรอ้ง หรอืการให้ค่าสินไหมทดแทนหรอืเงินชดเชยเพื�อความเสียหายอยา่งอื�นนอกจากที�บัญญัติไว้ในมาตรานี� จะกระทํามิได้ มาตรา ๖๘ สัตต เงินชดเชยความเสียหายที�ผู้รบัสัมปทานมีสิทธไิด้รบัให้เป�นไปตามหลัก เกณฑ์ ดังต่อไปนี� (๑) ต้องเป�นความเสยีหายที�เกิดขึ�นอย่างแท้จรงิแก่ผู้รบัสัมปทาน และเฉพาะในเรื�องดังต่อไปนี� (ก) เงินลงทุนที�ผู้รบัสมัปทานได้ใช้จ่ายไปเพื�อการทํากิจการที�ได้รบัสัมปทานเช่น ค่า เครื�องจักรกล ค่ายานพาหนะ ค่าเครื�องมือ เครื�องใช้และอุปกรณ์ต่าง ๆ ซึ�งผู้รบัสัมปทานยงัใช้ประโยชน์ ไม่คุ้มค่า ทั�งนี� โดยให้คํานึงถึงค่าเสื�อมราคาที�ได้หักไว้แล้ว ระยะเวลาของสัมปทานที�ผู้รบัสัมปทานได้ใช้ สทิธกิารทํากิจการที�ได้รบัสมัปทานไปแล้ว จํานวนไม้หรอืของป�าที�ผู้รบัสัมปทานได้ทําออกไปแล้ว รวม ทั�งประโยชน์อย่างอื�นที�ผู้รบัสมัปทานได้รบัไปอันเนื�องจากการทํากิจการที�ได้รบัสัมปทานในระหว่างอายุ สมัปทาน และมูลค่าของทรพัยส์ินหรอืสิ�งของที�เหลืออยูแ่ละยังเป�นประโยชน์ต่อผู้รบัสัมปทาน (ข) ค่าใช้จ่ายที�ผู้รบัสมัปทานได้จ่ายไปเพื�อการทํากิจการที�ได้รบัสัมปทานและยังมิได้รบั ผลประโยชน์กลับคืน ทั�งนี� โดยให้คํานึงถึงเงื�อนไขต่าง ๆ ตามที�กําหนดไว้ใน (ก) และ (ค) ความผูกพันตามกฎหมายที�ผู้รบัสัมปทานมีอยู่ตามกฎหมายว่าด้วยการคุ้มครอง แรงงาน ในส่วนที�เกี�ยวกับการจ่ายเงินชดเชยให้แก่ลูกจ้างในกรณีที�มีการเลิกจ้าง เงินลงทุนหรอืค่าใช้จ่ายที�นํามาพิจารณาเพื�อรบัเงินชดเชยตาม (ก) และ (ข) จะต้องไม่เกิน กวา่ที�เป�นเงินลงทุนหรอืค่าใช้จ่ายตามที�ผู้ประกอบธุรกิจจะลงทุนหรอืใช้จ่ายในกิจการเช่นนั�นโดยทั�วไป ตามปกติ (๒) ความรบัผิดที�ผู้รบัสัมปทานมีต่อบุคคลภายนอกตามสัญญา ระหว่างผู้รบัสัมปทานกับ บุคคลภายนอกที�เกี�ยวเนื�องกับการทํากิจการที�ได้รบัสัมปทาน หากมีขอ้สัญญาที�คู่สัญญาตกลงให้ผู้รบั สมัปทานต้องรบัผิดในกรณีเหตุสุดวสิยัให้แตกต่างไปจากประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย ์หรอืมีข้อ สญัญาที�คู่สญัญาตกลงให้ผู้รบัสมัปทานต้องรบัผิดเพราะรฐัสั�งแก้ไขเปลี�ยนแปลงหรอืยกเลิกสัมปทาน ขอ้สญัญาดังกล่าวยอ่มไม่มีผลใช้บังคับเพื�อการให้เงินชดเชยความเสียหายตามมาตรานี� (๓) ห้ามมิให้มีการจ่ายเงินชดเชยเพื�อผลกําไรหรอืผลประโยชน์ใด ๆ ที�ผู้รบัสัมปทานคาดว่าจะ ได้รบัจากการทํากิจการที�ได้รบัสมัปทาน (๔) ในกรณีที�การเลิกสัมปทานเป�นเหตใุห้ผู้รบัสัมปทานได้รบัเงินทรพัย์สินหรอืผลประโยชน์ อยา่งอื�นตอบแทน จากการประกันหรอืการอื�นใดเพื�อทดแทนความเสียหายให้ถือว่าเงิน ทรพัย์สินหรอื ผลประโยชน์ตอบแทนอยา่งอื�นนั�น เป�นส่วนหนึ�งของเงินชดเชยความเสียหายตามมาตรานี� ในกรณีที�ผู้รบัสมัปทานยื�นคําขอเวนคืนสมัปทานตามมาตรา ๖๘ ฉ (๒) ให้ผู้รบัสัมปทานได้รบั เงินชดเชยความเสียหายเฉพาะตามอัตราสว่นของพื�นที�หรอืของจํานวนไม้หรอืของป�าที�จะทําออกได้จาก พื�นที�ในสว่นที�สมัปทานนั�นสิ�นสดุลง แล้วแต่จํานวนใดจะมากกว่า ทั�งนี� เว้นแต่ในกรณีที�มีเหตุผลฟ�งได้ วา่ พื�นที�ในสว่นที�สัมปทานสิ�นสุดลงนั�นเป�นสาเหตุสําคัญที�ทําให้ผู้รบัสัมปทานไม่สามารถดําเนินกิจการ ในสมัปทานที�ขอเวนคืนนั�นต่อไปได้ ก็ให้ได้รบัเงินชดเชยเช่นเดียวกับกรณีพื�นที�สัมปทานทั�งแปลงสิ�นสุด ลง [58] [59] มาตรา ๖๘ อัฏฐ เมื�อรฐัมนตรมีีคําสั�งตามมาตรา ๖๘ ทว ิให้พนักงานเจ้าหน้าที�แจ้งคําสั�ง ของรฐัมนตรใีห้ผู้รบัสมัปทานทราบเป�นหนังสือ หรอืเมื�อสิทธกิารทํากิจการที�ได้รบัสัมปทานในเขตพื�นที� สมัปทานทั�งแปลงหรอืบางสว่นต้องสิ�นสดุลงตามมาตรา ๖๘ ตร ีให้พนักงานเจ้าหน้าที�มีหนังสือแจ้งให้ ผู้รบัสัมปทานทราบถึงการสิ�นสดุดังกล่าว ในกรณีที�ผู้รบัสมัปทานประสงค์จะเรยีกรอ้งเงินชดเชยความเสียหาย ผู้รบัสัมปทานจะต้องยื�น คําขอเรยีกรอ้งเงินชดเชยความเสียหายต่ออธบิดีกรมป�าไม้ ภายในเก้าสิบวันนับแต่วันที�ผู้รบัสัมปทานได้ รบัหนังสือของพนักงานเจ้าหน้าที�ที�แจ้งคําสั�งของรฐัมนตร ีหรอืแจ้งการสิ�นสุดของสัมปทานตามวรรค หนึ�ง แล้วแต่กรณี คําขอตามวรรคสองให้ทําเป�นหนังสือ พรอ้มทั�งจัดทําบัญชีแสดงจํานวนเงินชดเชยความเสีย หายที�ตนเห็นวา่สมควรจะได้รบัตามหลักเกณฑ์ที�กําหนดไว้ในมาตรา ๖๘ สัตต โดยมีหลักฐานที� สนับสนุนขอ้เรยีกรอ้งของตนตามความจําเป�น ในกรณีที�ผู้รบัสมัปทานที�ขอเรยีกรอ้งเงินชดเชยความเสียหาย เป�นผู้ใช้สิทธติามมาตรา ๖๘ ฉ (๒) ผู้รบัสมัปทานต้องขอเวนคืนสัมปทานที�เหลือทั�งหมดของตนก่อนหรอืในวันที�ขอเรยีกรอ้งเงินชดเชย ความเสยีหายตามมาตรานี� มาตรา ๖๘ นว ในการพิจารณากําหนดเงินชดเชยความเสียหาย ให้อธบิดีกรมป�าไม้แต่ง ตั�งคณะกรรมการขึ�นคณะหนึ�ง ประกอบด้วยผู้แทนกรมสรรพากรหนึ�งคน ผู้แทนสํานักงานตรวจเงินแผ่น ดินหนึ�งคน ผู้มีความรูค้วามสามารถในการตีราคาทรพัย์สินหนึ�งคน และเจ้าหน้าที�กรมป�าไม้หนึ�งคน เพื�อทําหน้าที�พิจารณากําหนดเงินชดเชยความเสียหาย ให้คณะกรรมการมีอํานาจเรยีกให้ผู้รบัสัมปทานมาชี�แจงข้อเท็จจรงิ หรอืส่งเอกสารหลักฐาน เพิ�มเติม ตลอดจนเรยีกให้ผู้รบัสัมปทานมาเจรจาเพื�อกําหนดเงินชดเชยดังกล่าวได้ และในกรณีที�ผู้รบั สมัปทานไม่ปฏิบัติตามคําสั�งหรอืไม่ให้ความรว่มมือกับคณะกรรมการ ให้คณะกรรมการดําเนินการ กําหนดเงินชดเชยความเสียหายตามที�เห็นสมควรต่อไปโดยมิชักช้า เมื�อคณะกรรมการตามวรรคหนึ�งได้กําหนดเงินชดเชยความเสียหายเสรจ็สิ�นแล้ว ให้ทําบันทึก รายงานเสนอต่ออธบิดีกรมป�าไม้โดยบันทึกรายงานดังกล่าวจะต้องแสดงรายละเอียดและเหตุผลของ การพิจารณาวา่การกําหนดเงินชดเชยดังกล่าวมีหลักเกณฑ์ในการพิจารณาอย่างไร มีเหตุผลสนับสนุน เพียงใด พรอ้มทั�งระบุเอกสารหลักฐานที�ใช้ในการพิจารณา และในกรณีที�อธบิดีกรมป�าไม้ไม่เห็นชอบ ด้วย ให้อธบิดีกรมป�าไม้มีอํานาจแก้ไขตามที�เห็นสมควรพรอ้มทั�งแสดงเหตุผลกํากับในบันทึกไว้ด้วย ให้อธบิดีกรมป�าไม้มีหนังสือแจ้งให้ผู้รบัสัมปทานทราบถึงจํานวนเงินชดเชยความเสียหายที� ผู้รบัสัมปทานจะได้รบัพรอ้มด้วยเหตผุลตามสมควร และให้กําหนดระยะเวลาที�ผู้รบัสัมปทานจะมาขอรบั เงินชดเชยดังกล่าวไว้ด้วย มาตรา ๖๘ ทศ ผู้รบัสมัปทานผู้ใดไม่พอใจในเงินชดเชยความเสียหายที�อธบิดีกรมป�าไม้ แจ้งให้ทราบตามมาตรา ๖๘ นว ให้มีสิทธอุิทธรณ์ต่อรฐัมนตรภีายในหกสิบวันนับแต่วันที�ได้รบัแจ้งเป�น หนังสือจากอธบิดีกรมป�าไม้ดังกล่าว ในการพิจารณาอุทธรณ์ตามวรรคหนึ�ง ให้รฐัมนตรแีต่งตั�งคณะกรรมการขึ�นคณะหนึ�ง ประกอบด้วยผู้ทรงคณุวฒุิทางกฎหมาย และผู้มีความรูค้วามสามารถในการตีราคาทรพัย์สิน มีจํานวน ทั�งหมดไม่น้อยกวา่ห้าคน แต่ไม่เกินเก้าคน เป�นผู้พิจารณาเสนอความเห็นต่อรฐัมนตร ี ทั�งนี� ให้รฐัมนตรี วนิิจฉัยอุทธรณ์ให้เสรจ็สิ�นภายในหกสบิวัน นับแต่วันที�ได้รบัคําอุทธรณ์ มาตรา ๖๘ เอกาทศ ในกรณีที�ผู้รบัสัมปทานยังไม่พอใจในคําวนิิจฉัยของรฐัมนตรตีาม มาตรา ๖๘ ทศ หรอืในกรณีที�รฐัมนตรมีิได้วินิจฉัยอุทธรณ์ให้เสรจ็สิ�นภายในกําหนดเวลาตามมาตรา ๖๘ ทศ วรรคสอง ให้มีสิทธฟิ�องคดีต่อศาลได้ภายในหนึ�งป� นับแต่วันที�ได้รบัแจ้งคําวินิจฉัยของรฐัมนตรหีรอื นับแต่วนัที�พ้นกําหนดเวลาดังกล่าว แล้วแต่กรณี ในกรณีที�มีการฟ�องคดีต่อศาลและศาลพิพากษาให้ผู้รบัสัมปทานได้รบัเงินชดเชยความเสีย � � � � [60] [61] [62] [63] หายเพิ�มขึ�น ผู้รบัสัมปทานมีสทิธไิด้รบัดอกเบี�ยของเงินชดเชยความเสียหายเฉพาะในส่วนที�เพิ�มขึ�น ใน อัตรารอ้ยละเจ็ดครึ�งต่อป� หมวด ๗ บทกําหนดโทษ มาตรา ๖๙ ผู้ใดมีไวใ้นครอบครองซึ�งไม้หวงห้ามอันยังมิได้แปรรูป โดยไม่มีรอย ตราค่าภาคหลวงหรอืรอยตรารฐับาลขาย เวน้แต่จะพิสูจน์ได้ว่าได้ไม้นั�นมาโดยชอบด้วยกฎหมาย ต้อง ระวางโทษจําคกุไม่เกินห้าป� หรอืปรบัไม่เกินห้าหมื�นบาท หรอืทั�งจําทั�งปรบั ในกรณีความผิดตามมาตรานี� ถ้าไม้ที�มีไว้ในครอบครองเป�น (๑) ไม้สกั ไม้ยาง ไม้ชิงชัน ไม้เก็ดแดง ไม้อีเม่ง ไม้พะยุงแกลบ ไม้กระพี� ไม้แดงจีน ไม้ขะ ยุง ไม้ชิก ไม้กระซกิ ไม้กระซบิ ไม้พะยูง ไม้หมากพลูตั�กแตน ไม้กระพี�เขาควาย ไม้เก็ดดํา ไม้อีเฒ่า ไม้ เก็ดเขาควาย หรอืไม้หวงห้ามประเภท ข. หรอื (๒) ไม้อื�นเป�นต้นหรอืเป�นท่อนอย่างใดอย่างหนึ�ง หรอืทั�งสองอย่างรวมกันเกินยี�สิบต้น หรอืท่อนหรอืรวมปรมิาตรไม้เกินสี�ลกูบาศก์เมตร ผู้กระทําความผิดต้องระวางโทษจําคุกตั�งแต่หนึ�งป�ถึงยี�สิบป� และปรบัตั�งแต่ห้าหมื�นบาท ถึงสองล้านบาท มาตรา ๗๐ ผู้ใดรบัไว้ด้วยประการใด ซ่อนเรน้ จําหน่ายหรอืช่วยพาเอาไปเสียให้พ้น ซึ�งไม้หรอืของป�าที�ตนรูอ้ยูแ่ล้ววา่เป�นไม้หรอืของป�าที�มีผู้ได้มาโดยการกระทําผิดต่อบทแห่งพระราช บัญญัตินี� มีความผิดฐานเป�นตัวการในการกระทําผิดนั�น มาตรา ๗๑ ผู้ใดฝ�าฝ�นหรอืไม่ปฏิบัติตามมาตรา ๓๕ มาตรา ๓๖ มาตรา ๔๔ วรรค สอง หรอืมาตรา ๕๗ มีความผิดทางพินัยต้องชําระค่าปรบัเป�นพินัยไม่เกินห้าพันบาท* [*มาตรา ๓๙ แห่งพระราชบัญญัติว่าด้วยการปรบัเป�นพินัย พ.ศ. ๒๕๖๕ บัญญัติให้ เปลี�ยนความผิดอาญาที�มีโทษปรบัสถานเดียวเป�นความผิดทางพินัย และให้ถือว่าอัตราโทษปรบัอาญา เป�นอัตราค่าปรบัเป�นพินัย] มาตรา ๗๑ ทวิ ผู้ใดฝ�าฝ�นหรอืไม่ปฏิบัติตามมาตรา ๒๙ มาตรา ๒๙ ทวิ มาตรา ๓๙ มาตรา ๓๙ ตร ีมาตรา ๔๐ วรรคหนึ�ง มาตรา ๔๓ วรรคสอง หรอืมาตรา ๕๓ ต้องระวางโทษจําคุกไม่เกิน หนึ�งป� หรอืปรบัไม่เกินหนึ�งหมื�นบาท หรอืทั�งจําทั�งปรบั มาตรา ๗๒ ผู้ใดฝ�าฝ�นหรอืไม่ปฏิบัติตามมาตรา ๔๑ หรอืมาตรา ๕๒ ต้องระวาง โทษจําคกุไม่เกินห้าป� หรอืปรบัไม่เกินห้าหมื�นบาท หรอืทั�งจําทั�งปรบั มาตรา ๗๒ ทวิ ผู้ใดฝ�าฝ�นหรอืไม่ปฏิบัติตามมาตรา ๕๑ ต้องระวางโทษจําคุกไม่ เกินห้าป� หรอืปรบัไม่เกินห้าหมื�นบาท หรอืทั�งจําทั�งปรบั ในกรณีความผิดตามมาตรานี� ถ้าไม้ที�มีไวใ้นครอบครองเป�น (๑) ไม้สัก ไม้ยาง ไม้ชิงชัน ไม้เก็ดแดง ไม้อีเม่ง ไม้พะยุงแกลบ ไม้กระพี� ไม้แดงจีน ไม้ ขะยุง ไม้ชิก ไม้กระซกิ ไม้กระซบิ ไม้พะยูง ไม้หมากพลูตั�กแตน ไม้กระพี�เขาควาย ไม้เก็ดดํา ไม้อีเฒ่า ไม้ เก็ดเขาควาย หรอืไม้หวงห้ามประเภท ข. หรอื (๒) ไม้อื�นเป�นต้นหรอืเป�นท่อนอย่างใดอย่างหนึ�ง หรอืทั�งสองอย่างรวมกันเกินห้าต้น หรอืท่อนหรอืรวมปรมิาตรไม้ที�ครอบครองเกินหนึ�งลูกบาศก์เมตรหรอืไม้ที�ได้แปรรูปแล้วรวมปรมิาตรไม้ เกินหนึ�งลกูบาศก์เมตร ผู้กระทําความผิดต้องระวางโทษจําคุกตั�งแต่สองป�ถึงสิบห้าป� และปรบัตั�งแต่หนึ�งแสน บาทถึงหนึ�งล้านห้าแสนบาท มาตรา ๗๒ ตรี ผู้ใดฝ�าฝ�นหรอืไม่ปฏิบัติตามมาตรา ๕๔ ต้องระวางโทษจําคุกไม่ เกินห้าป� หรอืปรบัไม่เกินห้าหมื�นบาท หรอืทั�งจําทั�งปรบั � � � � [64] [65] [66] [67] [68] [69] [70] [71] ในกรณีความผิดตามมาตรานี� ถ้าได้กระทําเป�นเนื�อที�เกินยี�สิบห้าไรผู่้กระทําความผิด ต้องระวางโทษจําคุกตั�งแต่สองป�ถึงสบิห้าป� และปรบัตั�งแต่หนึ�งหมื�นบาทถึงหนึ�งแสนบาท ในกรณีที�มีคําพิพากษาชี�ขาดว่าบุคคลใดกระทําความผิดตามมาตรานี� ถ้าปรากฏว่า บุคคลนั�นได้ยดึถือครอบครองป�าที�ตนได้กระทําความผิด ศาลมีอํานาจที�สั�งให้ผู้กระทําผิด คนงาน ผู้รบั จ้าง ผู้แทน และบรวิารของผู้กระทําผิด ออกไปจากป�านั�นได้ด้วย มาตรา ๗๓ ผู้ใดฝ�าฝ�นหรอืไม่ปฏิบัติตามมาตรา ๑๑ มาตรา ๑๒ มาตรา ๑๓ มาตรา ๓๑ หรอืมาตรา ๔๘ ต้องระวางโทษจําคกุไม่เกินห้าป� หรอืปรบัไม่เกินห้าหมื�นบาท หรอืทั�งจําทั�งปรบั ในกรณีความผิดตามมาตรานี� ถ้าการกระทําผิดนั�นเกี�ยวกับ (๑) ไม้สกั ไม้ยาง ไม้ชิงชัน ไม้เก็ดแดง ไม้อีเม่ง ไม้พะยุงแกลบ ไม้กระพี� ไม้แดงจีน ไม้ขะ ยุง ไม้ชิก ไม้กระซกิ ไม้กระซบิ ไม้พะยูง ไม้หมากพลูตั�กแตน ไม้กระพี�เขาควาย ไม้เก็ดดํา ไม้อีเฒ่า ไม้ เก็ดเขาควาย หรอืไม้หวงห้ามประเภท ข. หรอื (๒) ไม้อื�นเป�นต้นหรอืเป�นท่อนอย่างใดอย่างหนึ�ง หรอืทั�งสองอย่างรวมกันเกินยี�สิบต้น หรอืท่อนหรอืรวมปรมิาตรไม้เกินสี�ลกูบาศก์เมตร หรอืไม้ที�ได้แปรรูปแล้วรวมปรมิาตรไม้เกินสอง ลกูบาศก์เมตร ผู้กระทําความผิดต้องระวางโทษจําคุกตั�งแต่หนึ�งป�ถึงยี�สิบป� และปรบัตั�งแต่ห้าหมื�นบาท ถึงสองล้านบาท มาตรา ๗๓ ทวิ ผู้ใดฝ�าฝ�นมาตรา ๕๓ ตร ีหรอืผู้รบัใบอนุญาตตามพระราชบัญญัติ นี� ฝ�าฝ�นหรอืไม่ปฏิบัติตามเงื�อนไขที�ระบุไว้ในใบอนุญาตหรอืขอ้กําหนดที�รฐัมนตรกํีาหนดให้ปฏิบัติเพิ�ม เติมตามมาตรา ๕๘ ต้องระวางโทษจําคกุตั�งแต่หกเดือนถึงห้าป� และปรบัตั�งแต่ห้าพันบาทถึงห้าหมื�น บาท มาตรา ๗๔ บรรดาไม้และของป�าอันได้มาหรอืมีไวเ้นื�องจากการกระทําความผิด ต่อพระราชบัญญัตินี�และสิ�งประดิษฐ ์เครื�องใช้ และสิ�งอื�นใด บรรดาที�ทําด้วยไม้หวงห้ามที�มีไว้ เนื�องจาก การกระทําความผิดตามมาตรา ๕๓ ตร ีให้รบิเสียทั�งสิ�น มาตรา ๗๔ ทวิ บรรดาเครื�องมือ เครื�องใช้ สัตว์พาหนะ ยานพาหนะหรอืเครื�องจักร กลใด ๆ ซึ�งบุคคลได้ใช้ในการกระทําความผิดหรอืได้ใช้เป�นอุปกรณ์ให้ได้รบัผลในการกระทําความผิด ตามมาตรา ๑๑ มาตรา ๔๘ มาตรา ๕๔ หรอืมาตรา ๖๙ ให้รบิเสียทั�งสิ�นไม่ว่าจะมีผู้ถูกลงโทษตามคํา พิพากษาหรอืไม่ มาตรา ๗๔ ตรี บรรดาความผิดตามพระราชบัญญัตินี�ที�มีโทษปรบัสถานเดียว ให้ อธบิดีกรมป�าไม้หรอืพนักงานเจ้าหน้าที�ในระดับไม่ต�ากว่าป�าไม้จังหวัดหรอืหัวหน้าด่านป�าไม้มีอํานาจ เปรยีบเทียบได้ มาตรา ๗๔ จัตวา ในกรณีที�มีผู้นําจับผู้กระทําความผิดตามพระราชบัญญัตินี� ให้ พนักงานอัยการรอ้งขอต่อศาล และให้ศาลมีอํานาจพิพากษาให้จ่ายเงินสินบนนําจับแก่ผู้นําจับเป�น จํานวนเงินไม่เกินกึ�งหนึ�งของจํานวนเงินค่าปรบัตามคําพิพากษาโดยจ่ายจากเงินค่าปรบัที�ชําระต่อศาล ถ้าผู้กระทําความผิดไม่ชําระเงินค่าปรบั หรอืชําระไม่ถึงจํานวนที�จะต้องจ่ายค่าสินบนนําจับได้ครบถ้วน ก็ให้จ่ายเงินสนิบนนําจับที�ยงัจะต้องจ่ายจากเงินค่าขายของกลางที�ศาลสั�งให้รบิ ถ้ายังขาดอยู่อีกก็ให้ เป�นพับไป ในกรณีที�มีผู้นําจับหลายคน ให้แบ่งเงินสนิบนนําจับให้คนละเท่า ๆ กัน การจ่ายเงินสินบนนําจับนั�น จะจ่ายได้เมื�อคดีถึงที�สุดแล้ว หมวด ๘ การรกัษาพระราชบัญญัติ � [72] [73] [74] [75] [76] [77] [78] มาตรา ๗๕ ให้รฐัมนตรวี่าการกระทรวงเกษตราธกิารรกัษาการตามระราชบัญญัตินี� กับให้มีอํานาจแต่งตั�งพนักงานเจ้าหน้าที� และกําหนดอัตราค่าธรรมเนียมไม่เกินจํานวนอยา่งสูงที� กําหนดไวใ้นบัญชีต่อท้ายพระราชบัญญัตินี� และออกกฎกระทรวงเพื�อปฏิบัติการให้เป�นไปตามพระราช บัญญัตินี� กฎกระทรวงนั�น เมื�อได้ประกาศในราชกิจจานุเบกษาแล้วให้ใช้บังคับได้ บทเฉพาะกาล มาตรา ๗๖ สมัปทานและใบอนุญาตที�ได้ออกให้แก่บุคคลใดเพื�อทําไม้หรอืเก็บหาของ ป�าไวแ้ล้วในวันใช้พระราชบัญญัตินี� ให้คงใช้ได้ต่อไปเสมือนหนึ�งเป�นสัมปทานและใบอนุญาตที�ออกให้ ตามความในพระราชบัญญัตินี�เพียงเท่ากําหนดอายุของสัมปทานและใบอนุญาตนั�น มาตรา ๗๗ บรรดาตราประทับไม้ของเอกชนที�ได้จดทะเบียนและเสียค่าธรรมเนียมไว้ แล้วก่อนวนัใช้พระราชบัญญัตินี� ให้คงใช้ได้ต่อไปมีกําหนดรอ้ยยี�สิบวัน นับแต่วันใช้พระราชบัญญัตินี� ถ้า เจ้าของตราประทับไม้ของเอกชนประสงค์จะใช้ตรานั�นต่อจากนั�นไป ต้องนําไปขอจดทะเบียนใหม่ตาม ความในพระราชบัญญัตินี�โดยไม่ต้องเสียค่าธรรมเนียมในการจดทะเบียนอีก ผู้รบัสนองพระบรมราชโองการ พิบูลสงคราม นายกรฐัมนตรี บัญชีอัตราค่าธรรมเนียม (๑) แบบพิมพ์คําขอ ฉบับละ ๒๕ สตางค์ (๒) การอนุญาตเจาะต้นตะเคียน ตาแมวทําชัน เจาะต้นสน เอายาง สับหรอืกรดี ต้นเยลตูองเอายาง ต้นละ ๒ บาท (๓) การอนุญาตเจาะเผาต้นยาง ทําน�ามันยาง ต้นละ ๕๐ สตางค์ (๔) การอนุญาตเจาะ สับ หรอื กรดีไม้ชนิดอื�น ๆ เอาน�ามัน ชัน หรอืยาง ต้นละ ๑๐ บาท (๕) ใบอนุญาตทําไม้เพื�อการค้า ฉบับละ ๒๐ บาท (๖) ใบอนุญาตเก็บหาของป�า หวงห้าม ฉบับละ ๑๐ บาท (๗) ใบอนุญาตค้าของป�าหวงห้าม หรอืใบอนุญาตมีไว้ในครอบครอง ซึ�งของป�าหวงห้าม ฉบับละ ๒๐ บาท (๘) ใบอนุญาตเก็บไม้ไหลลอย ฉบับละ ๑๐ บาท (๙) ใบอนุญาตตั�งโรงงาน แปรรูปไม้โดยใช้เครื�องจักร คิดตามจํานวนแรงม้า แรงม้าละ ๕๐ บาท � [79] (๑๐) ใบอนุญาตตั�งโรงงานแปรรูปไม้ โดยใช้แรงคน คิดตาม จํานวนคนงาน คนละ ๑๐ บาท (๑๑) ใบอนุญาตทําการแปรรูปไม้ เพื�อการค้า คิดตามปรมิาตร ไม้ที�ยังมิได้แปรรูป ลูกบาศก์เมตรละ ๑๐ บาท (๑๒) ใบอนุญาตค้าหรอืมีไว้ ในครอบครองเพื�อการค้า ซึ�งสิ�งประดิษฐ ์เครื�องใช้ หรอืสิ�งอื�นใดที�ทําด้วย ไม้หวงห้าม ฉบับละ ๒,๐๐๐ บาท (๑๓) ใบอนุญาตมีไม้แปรรูป ชนิดอื�นเป�นจํานวนเกิน ๐.๒๐ ลกูบาศก์เมตร ไวใ้นครอบครอง ฉบับละ ๒๐ บาท (๑๔) ใบอนุญาตตั�งโรงค้าไม้ แปรรูป ฉบับละ ๑,๐๐๐ บาท (๑๕) ใบอนุญาตอื�น ๆ ฉบับละ ๕ บาท (๑๖) ใบแทนใบอนุญาตเท่ากับ อัตราค่าธรรมเนียม ใบอนุญาตนั�น แต่ไม่เกิน ฉบับละ ๑๐ บาท (๑๗) ใบอนุญาตผูกขาด ทําไม้สกั ฉบับละ ๑๕,๐๐๐ บาท (๑๘) ใบอนุญาตผูกขาดทําไม้ หวงห้ามธรรมดา นอกจากไม้สัก ฉบับละ ๗,๕๐๐ บาท (๑๙) ใบอนุญาตผูกขาดเก็บหา ของป�าหวงห้าม ฉบับละ ๑,๐๐๐ บาท (๒๐) ใบแทนใบอนุญาต ผูกขาด ฉบับละ ๒๕ บาท (๒๑) สัมปทานทําไม้สกั ฉบับละ ๓๐,๐๐๐ บาท (๒๒) สมัปทานทําไม้หวงห้าม ธรรมดานอกจากไม้สกั ฉบับละ ๑๕,๐๐๐ บาท (๒๓) สมัปทานเก็บหาของป�า หวงห้าม ฉบับละ ๓,๐๐๐ บาท (๒๔) ใบแทนสมัปทาน ฉบับละ ๕๐๐ บาท (๒๕) การโอนใบอนุญาตหรอื สมัปทาน คิดครึ�งอัตรา ค่าธรรมเนียมใบอนุญาต หรอืสัมปทานนั�น ๆ (๒๖) ใบเบิกทาง (ก) ไม้สัก ฉบับละ ๕๐ บาท (ข) ไม้ชนิดอื�น ๆ ฉบับละ ๒๐ บาท (ค) ของป�า ฉบับละ ๕ บาท (๒๗) การอุทธรณ์ (ก) เรื�องเกี�ยวกับการ อนุญาต การผูกขาด หรอืสมัปทาน ครั�งละ ๑๐๐ บาท (ข) เรื�องการขอตั�งหรอื ต่ออายุใบอนุญาต โรงงานแปรรูปไม้ โดยใช้เครื�องจักร ครั�งละ ๑๐๐ บาท (ค) เรื�องการขอตั�งหรอื ต่ออายุใบอนุญาต โรงงานแปรรูปไม้ โดยใช้แรงคน ครั�งละ ๕๐ บาท (ง) เรื�องการขออนุญาต ตั�งโรงค้าไม้ แปรรูป ครั�งละ ๕๐ บาท (จ) เรื�องอื�น ๆ ครั�งละ ๑๐ บาท (๒๘) ใบคู่มือคนงานหรอืผู้ รบัจ้าง หรอืใบแทน ฉบับละ ๑ บาท (๒๙) ค่าจดทะเบียนตรา ประทับไม้เอกชน ดวงละ ๒๐๐ บาท (๓๐) ค่าธรรมเนียมขอตรวจเอกสาร ฉบับละ ๕ บาท (๓๑) ค่าธรรมเนียมคัดหรอื ถ่ายภาพเอกสารและ รบัรองสาํเนา หน้าละ ๑๐ บาท (๓๒) ค่าธรรมเนียมขอตรวจ แผนที�ป�า ครั�งละ ๑๐๐ บาท (๓๓) ค่าธรรมเนียมคัดหรอื ถ่ายภาพแผนที�ป�าและรบัรองสําเนา ฉบับละ ๕๐๐ บาท (๓๔) ค่าธรรมเนียมทําการล่วงเวลา คิดรอ้ยละสบิของเงินค่าภาคหลวง ที�คํานวณได้ในครั�งนั�น ๆ แต่อยา่งสงูไม่เกิน ๔๐๐ บาท (๓๕) ค่าธรรมเนียมรบัคืน ไม้ไหลลอย ท่อนละ ๒๐ บาท พระราชบัญญัติป�าไม้ (ฉะบับที� ๒) พ.ศ. ๒๔๙๑ � � [80] มาตรา ๒ พระราชบัญญัตินี�ให้ใช้บังคับตั�งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุ เบกษาเป�นต้นไป มาตรา ๕ ให้รฐัมนตรวี่าการกระทรวงเกษตราธกิารรกัษาการตามพระราชบัญญัตินี� พระราชบัญญัติป�าไม้ (ฉบับที� ๓) พ.ศ. ๒๔๙๔ มาตรา ๒ พระราชบัญญัตินี�ให้ใช้บังคับตั�งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุ เบกษาเป�นต้นไป มาตรา ๑๙ สัมปทานและใบอนุญาตผูกขาดที�ได้ออกให้แก่ผู้ใด เพื�อการทําไม้หรอืเก็บ หาของป�าไว้แล้ว ในวันใช้พระราชบัญญัตินี� อันขัดต่อบทบัญญัติมาตรา ๑๑ หรอืมาตรา ๒๙ แห่งพระ ราชบัญญัติป�าไม้ พุทธศักราช ๒๔๘๔ ซึ�งได้แก้ไขเพิ�มเติมโดยมาตรา ๖ และมาตรา ๑๑ แห่งพระราช บัญญัตินี� ให้คงใช้ได้ต่อไปเพียงเท่ากําหนดอายุของสัมปทานหรอืใบอนุญาตผูกขาดนั�น มาตรา ๒๐ ให้รฐัมนตรวี่าการกระทรวงเกษตราธกิารรกัษาการตามพระราชบัญญัตินี� ประกาศของคณะปฏิวัติ ฉบับที� ๔๑ ลงวนัที� ๖ มกราคม พ.ศ. ๒๕๐๒ หมายเหต:ุ- โดยที�ไม้ในป�าเป�นทรพัยากรสําคัญของชาติ และการทําไม้ซึ�งมิได้อยูใ่นความควบคุมโดย ถูกต้องเป�นภัยอันรา้ยแรง และโดยที�ปรากฏว่าในขณะนี�ได้มีการทําไม้ด้วยวิธกีารอันไม่สุจรติเช่นใช้วิธี แสดงเท็จ อ้างวา่ป�าที�ทําไม้เป�นที�ดินที�อยูใ่นสิทธคิรอบครองของเอกชน เป�นเหตุทําให้ไม้ในป�าซึ�งควร สงวนถูกทําลายไปเป�นจํานวนมาก คณะปฏิวัติเห็นเป�นการจําเป�นต้องระงับความเสียหายนั�น และเห็น สมควรให้มีการปรบัปรุงแก้ไขกฎหมายวา่ด้วยป�าไม้เสียใหม่ให้รดักุม แต่ก่อนที�จะได้มีการแก้ไขควรที�จะ มีขอ้กําหนดบางประการเพื�อป�องกันและระงับความเสียหายดังที�ได้กล่าวแล้ว พระราชบัญญัติป�าไม้ (ฉบับที� ๔) พ.ศ. ๒๕๐๓ มาตรา ๒ พระราชบัญญัตินี�ให้ใช้บังคับตั�งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุ เบกษาเป�นต้นไป มาตรา ๑๙ บทบัญญัติมาตรา ๕ และมาตรา ๗ ไม่กระทบกระทั�งบรรดาใบอนุญาต การทําไม้ที�พนักงานเจ้าหน้าที�ออกให้ตามความในมาตรา ๗ และมาตรา ๑๙ แห่งพระราชบัญญัติป�าไม้ พุทธศักราช ๒๔๘๔ ก่อนวันที�พระราชบัญญัตินี�ใช้บังคับ ทั�งนี� จนกว่าใบอนุญาตนั�น ๆ จะสิ�นอายุ มาตรา ๒๐ ในระหวา่งเวลาที�ยังมิได้มีประกาศของรฐัมนตรกํีาหนดอัตราค่าภาคหลวง ตามความในมาตรา ๙ การเสยีค่าภาคหลวงให้เป�นไปตามอัตราที�รฐัมนตรไีด้กําหนดไว้แล้วก่อนวันที� พระราชบัญญัตินี� ใช้บังคับ มาตรา ๒๑ ในระหวา่งเวลาที�ยังมิได้มีพระราชกฤษฎีกากําหนดไม้หวงห้ามอื�น นอกจากไม้สกัและไม้ยางตามความในมาตรา ๗ แห่งพระราชบัญญัติป�าไม้ พุทธศักราช ๒๔๘๔ ซึ�งแก้ไข เพิ�มเติมโดยมาตรา ๕ ไม้อื�นนอกจากไม้สักและไม้ยางจะเป�นไม้หวงห้ามประเภทใด ให้เป�นไปตามพระ ราชกฤษฎีกา ซึ�งใช้บังคับอยูก่่อนวันที�พระราชบัญญัตินี�ใช้บังคับ หมายเหต:ุ- เหตผุลในการประกาศใช้พระราชบัญญัติฉบับนี� คือ เนื�องจากบทบัญญัติแห่งพระราช บัญญัติป�าไม้ พุทธศักราช ๒๔๘๔ บางมาตรา มีข้อความไม่รดักุมเหมาะสมกับกาลสมัย โดยเฉพาะบท กําหนดโทษ กําหนดไว้ต�ามากไม่ทําให้ผู้กระทําผิดเกรงกลัว หรอืเข็ดหลาบ เป�นช่องทางให้มีการลักลอบ ตัดฟ�นไม้ทําลายป�ารวมทั�งลักลอบทําการแผ้วถางป�ามากขึ�น เพราะไม้หรอืของป�าทุกชนิดมีราคาสูงขึ�น จึงเป�นการสมควรแก้ไขเพิ�มเติมเสยีใหม่ ให้เหมาะสมกับสถานการณ์ป�จจุบัน เพื�อเป�นการป�องกันการ ทําลายป�าไม้ อันเป�นทรพัยากรของชาติ ให้มีสภาพอันจะอํานวยประโยชน์แก่รฐัและประชาชนด้วยดี สบืไป � � [81] [82] [83] ประกาศของคณะปฏิวัติ ฉบับที� ๑๑๖ ลงวนัที� ๑๐ เมษายน พ.ศ. ๒๕๑๕ ข้อ ๑๑ ความในมาตรา ๓๙ ตร ีแห่งพระราชบัญญัติป�าไม้ พุทธศักราช ๒๔๘๔ ซึ�งแก้ไข เพิ�มเติมโดยประกาศของคณะปฏิวัติฉบับนี� ไม่ใช้บังคับแก่การนําไม้สักที�เคยอยูใ่นสภาพเป�นสิ�งปลูก สรา้งหรอืเคยเป�นเครื�องใช้มาแล้วเคลื�อนที�โดยมีหนังสืออนุญาตของผู้ว่าราชการจังหวัดอยูก่่อนวันใช้ บังคับประกาศของคณะปฏิวติัฉบับนี� ข้อ ๑๒ ผู้ใดมีไม้สกัแปรรูปไวใ้นครอบครองอยู่ก่อนหรอืในวันที�ประกาศของคณะ ปฏิวติัฉบับนี�ใช้บังคับไม่เกิน ๐.๒๐ ลูกบาศก์เมตร ถ้าประสงค์จะครอบครองไม้สักแปรรูปนั�นต่อไป ให้ยื�น คําขอต่อพนักงานเจ้าหน้าที�ภายในหกสบิวันนับแต่วันที�ประกาศของคณะปฏิวัติฉบับนี�ใช้บังคับ และให้ พนักงานเจ้าหน้าที�ออกหนังสอือนุญาตให้ครอบครองได้โดยไม่ต้องเรยีกเก็บค่าธรรมเนียม ข้อ ๑๓ ใบอนุญาตแปรรูปไม้ ใบอนุญาตตั�งโรงงานแปรรูปไม้ ใบอนุญาตค้าไม้แปรรูป ใบอนุญาตมีไม้แปรรูปไว้ในครอบครอง ซึ�งได้ออกให้ก่อนวันที�ประกาศของคณะปฏิวัติฉบับนี�ใช้บังคับ ให้ คงใช้ได้ต่อไปจนกวา่จะสิ�นอายุ และในระหว่างที�ใบอนุญาตยงัไม่สิ�นอายุดังกล่าวมิให้นําความในมาตรา ๖๑ วรรคสอง แห่งพระราชบัญญัติป�าไม้ พุทธศักราช ๒๔๘๔ ซึ�งแก้ไขเพิ�มเติมโดยประกาศของคณะ ปฏิวติัฉบับนี�มาใช้บังคับแก่ผู้ได้รบัอนุญาตตั�งโรงงานแปรรูปไม้โดยใช้เครื�องจักรกลซึ�งเป�นผู้ไม่มี ลักษณะตามมาตรา ๔๙ (๑) หรอืมีลักษณะต้องห้ามตามมาตรา ๔๙ (๒) (๓) หรอื (๔) อยู่ก่อนวันที� ประกาศของคณะปฏิวติัฉบับนี�ใช้บังคับ หมายเหต:ุ- โดยที�คณะปฏิวัติพิจารณาเห็นว่า กฎหมายป�าไม้ซึ�งใช้บังคับอยูใ่นป�จจุบันยงัมีขอ้ความไม่ รดักุมเหมาะสมกับสถานการณ์ป�จจุบัน เป�นช่องทางให้ผู้ทุจรติฉวยโอกาสแสวงหาประโยชน์ส่วนตัว ใช้ อุบายต่าง ๆ ให้เกิดการลักลอบตัดฟ�นไม้หวงห้ามและเก็บหาของป�าหวงห้ามเพื�อนําออกมาจําหน่าย รวมทั�งเป�ดช่องให้ผู้รบัอนุญาตตั�งโรงงานไม้แปรรูปกระทําการฝ�าฝ�นกฎหมาย จึงสมควรแก้ไขเพิ�มเติม กฎหมายป�าไม้เพื�อกําหนดปรมิาณการครอบครองไม้สักและไม้แปรรูปเสียใหม่เพื�อสกัดกั�นมิให้ผู้รบั อนุญาตแปรรูปไม้กระทําฝ�าฝ�นกฎหมายได้โดยง่าย และในขณะเดียวกันสมควรเพิ�มอํานาจการสั�งพักใช้ หรอืเพิกถอนใบอนุญาตที�ออกตามกฎหมายป�าไม้ได้มากยิ�งขึ�น พระราชบัญญัติป�าไม้ (ฉบับที� ๕) พ.ศ. ๒๕๑๘ มาตรา ๒ พระราชบัญญัตินี�ให้ใช้บังคับตั�งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุ เบกษาเป�นต้นไป มาตรา ๒๙ ให้ยกเลิกบัญชีอัตราค่าธรรมเนียมท้ายพระราชบัญญัติป�าไม้ พุทธศักราช ๒๔๘๔ ซึ�งแก้ไขเพิ�มเติมโดยพระราชบัญญัติป�าไม้ (ฉบับที� ๓) พ.ศ. ๒๔๙๔ และให้ใช้บัญชีอัตราค่า ธรรมเนียมท้ายพระราชบัญญัตินี�แทน มาตรา ๓๐ ผู้ใดได้รบัอนุญาตให้ทําไม้ หรอืเป�นผู้รบัสัมปทานอยูแ่ล้วในวันที�พระราช บัญญัตินี�ใช้บังคับ และได้นําหรอืประสงค์จะนําเครื�องมือ เครื�องใช้ สัตว์พาหนะ ยานพาหนะ หรอื เครื�องจักรกลใด ๆ ที�ตนมิได้เป�นเจ้าของ เขา้ไปในเขตป�าที�ได้รบัอนุญาต หรอืในเขตสัมปทาน ต้องแจ้งให้ พนักงานเจ้าหน้าที�ทราบภายในสามสบิวนั นับแต่วันที�พระราชบัญญัตินี�ใช้บังคับตามแบบที�รฐัมนตรี กําหนด เมื�อพ้นกําหนดเวลาตามวรรคหนึ�ง ให้สันนิษฐานไว้ก่อนว่าบรรดาเครื�องมือ เครื�องใช้ สตัวพ์าหนะ ยานพาหนะ หรอืเครื�องจักรกลใด ๆ ที�ผู้รบัอนุญาตทําไม้หรอืผู้รบัสัมปทานนําเข้าไปในเขต ป�าที�ได้รบัอนุญาต หรอืในเขตสมัปทานโดยมิได้แจ้งพนักงานเจ้าหน้าที�ตามวรรคหนึ�ง เป�นของผู้รบั อนุญาตทําไม้ หรอืผู้รบัสมัปทาน แล้วแต่กรณี มาตรา ๓๑ ให้ถือวา่พระราชกฤษฎีกากําหนดไม้หวงห้ามที�ออกตามมาตรา ๗ แห่ง พระราชบัญญัติป�าไม้ พุทธศักราช ๒๔๘๔ ซึ�งแก้ไขเพิ�มเติมโดยพระราชบัญญัติป�าไม้ (ฉบับที� ๔) พ.ศ. ๒๕๐๓ และมาตรา ๘ แห่งพระราชบัญญัติป�าไม้ พุทธศักราช ๒๔๘๔ ที�ใช้บังคับอยู่ในวันประกาศพระ ราชบัญญัตินี�ในราชกิจจานุเบกษา เป�นพระราชกฤษฎีกาที�ออกตามมาตรา ๗ แห่งพระราชบัญญัติป�าไม้ พุทธศักราช ๒๔๘๔ ซึ�งแก้ไขเพิ�มเติมโดยพระราชบัญญัตินี� � � [84] [85] มาตรา ๓๒ ให้ถือวา่ขนาดจํากัดที�กําหนดขึ�นและใช้อยูใ่นวันประกาศพระราชบัญญัติ นี�ในราชกิจจานุเบกษา เป�นขนาดจํากัดที�รฐัมนตรกํีาหนดตามมาตรา ๑๐ แห่งพระราชบัญญัติป�าไม้ พุทธศักราช ๒๔๘๔ มาตรา ๓๓ ให้รฐัมนตรวี่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์รกัษาการตามพระราช บัญญัตินี� หมายเหต ุ:- เหตผุลในการประกาศใช้พระราชบัญญัติฉบับนี�คือ เนื�องจากกฎหมายว่าด้วยป�าไม้บาง มาตรามีขอ้ความไม่รดักุม และไม่เหมาะสมกับกาลสมัย สมควรแก้ไขเพิ�มเติมให้เหมาะสมกับ สถานการณ์ป�จจุบัน เพื�อคุ้มครองและบํารุงรกัษาป�าไม้อันเป�นทรพัยากรธรรมชาติให้ได้ผลดียิ�งขึ�น จึง จําเป�นต้องตราพระราชบัญญัตินี�ขึ�น พระราชบัญญัติป�าไม้ (ฉบับที� ๖) พ.ศ. ๒๕๒๒ มาตรา ๒ พระราชบัญญัตินี�ให้ใช้บังคับตั�งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุ เบกษาเป�นต้นไป หมายเหต ุ:- เหตผุลในการประกาศใช้พระราชบัญญัติฉบับนี� คือ โดยที�กฎหมายว่าด้วยป�าไม้ได้ใช้บังคับ มานานแล้ว บทบัญญัติในส่วนที�เกี�ยวกับการกําหนดโทษไม่เหมาะสมแก่สภาวการณ์ป�จจุบันเห็นสมควร แก้ไขเพิ�มเติมอัตราโทษให้สูงขึ�น จึงจําเป�นต้องตราพระราชบัญญัตินี�ขึ�น พระราชบัญญัติป�าไม้ (ฉบับที� ๗) พ.ศ. ๒๕๒๕ มาตรา ๒ พระราชบัญญัตินี�ให้ใช้บังคับตั�งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุ เบกษาเป�นต้นไป หมายเหต ุ:- เหตผุลในการประกาศใช้พระราชบัญญัติฉบับนี� คือ เนื�องจากว่าขณะนี� เป�นที�ยอมรบักัน โดยทั�วไปว่า ยงัมีประชาชนในชนบทอีกจํานวนไม่น้อยที�ไม่มีเงินจะไปซื�อไม้และอุปกรณ์ต่าง ๆ มาสรา้ง บ้านอยูอ่าศัย ก็เนื�องจากความยากจนเป�นเหตุ จึงได้กระทําผิดไปด้วยความจําเป�น โดยไปตัดไม้ในป�า มาสรา้งบ้านของตนเองบ้าง ซ่อมแซมบ้านของตนเองบ้าง มิฉะนั�นแล้วก็ไม่มีบ้านอยู่อาศัย หรอืมีไม้ไว้ใน ความครอบครองเล็ก ๆ น้อย ๆ เพื�อซ่อมแซมบ้านก็ดี หรอืมีไม้ไว้เพื�อทําเครื�องใช้ไม้สอยต่าง ๆ บ้างก็ดี จึงเป�นกรณีที�น่าเห็นใจเป�นอย่างยิ�ง แม้บางครั�งศาลสถิตย์ยุติธรรมจะให้ความปราณีอยา่งไร ก็ยังทําให้ ประชาชนผู้ยากไรดั้งกล่าวได้รบัความเดือดรอ้นอยา่งแสนสาหัสอยูดี่ เพราะติดขัดอยู่ที�ตัวบทกฎหมาย เพื�อให้ศาลสถิตยยุ์ติธรรมได้มีโอกาสพินิจพิเคราะห์ถึงความหนักเบาของข้อเท็จจรงิแต่ละคดี ในการที� จะลงโทษผู้กระทําความผิดได้ดีและมากขึ�น จึงสมควรแก้ไขโทษขั�นต�าของมาตรา ๖๙, ๗๓ บางกรณี เสยีใหม่ให้ต�าลงเล็กน้อย ส่วนโทษขั�นสงูก็เพิ�มให้สูงขึ�น บางกรณีเช่นเดียวกัน เพื�อลงโทษผู้ที�ทําลายป�าไม้ ให้หนัก พระราชกําหนดแก้ไขเพิ�มเติมพระราชบัญญัติป�าไม้ พุทธศักราช ๒๔๘๔ พ.ศ. ๒๕๓๒ มาตรา ๒ พระราชกําหนดนี�ให้ใช้บังคับตั�งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษา เป�นต้นไป มาตรา ๔ บรรดาสมัปทานที�ได้ออกให้แก่บุคคลใดไว้แล้วก่อนวันที�พระราชกําหนดนี�มีผลใช้ บังคับ และพื�นที�สมัปทานดังกล่าวทั�งแปลงหรอืบางส่วนอยูใ่นแนวเขตอุทยานแห่งชาติ ตามกฎหมายว่า ด้วยอุทยานแห่งชาติหรอืเขตรกัษาพันธุส์ตัวป์�าตามกฎหมายว่าด้วยการสงวนและคุ้มครองสัตว์ป�า ให้ สทิธกิารทํากิจการที�ได้รบัสมัปทานในเขตพื�นที�ดังกล่าวสิ�นสุดลงนับแต่วันที�พระราชกําหนดนี�มีผลใช้ บังคับ และให้ผู้รบัสมัปทานมีสิทธไิด้รบัเงินชดเชยความเสียหายตามที�บัญญัติไว้ในมาตรา ๖๘ ฉ มาตรา ๖๘ สตัต มาตรา ๖๘ อัฏฐ มาตรา ๖๘ นว มาตรา ๖๘ ทศ และมาตรา ๖๘ เอกาทศ แห่งพระราชบัญญัติ ป�าไม้ พุทธศักราช ๒๔๘๔ ซึ�งแก้ไขเพิ�มเติมโดยพระราชกําหนดนี� และให้พนักงานเจ้าหน้าที�มีหนังสือ แจ้งให้ผู้รบัสมัปทานทราบถึงการสิ�นสุดของสมัปทานโดยเรว็ เพื�อประโยชน์ในการบังคับตามมาตรา ๖๘ จัตวา และมาตรา ๖๘ เบญจ แห่งพระราชบัญญัติ ป�าไม้ พุทธศักราช ๒๔๘๔ ซึ�งแก้ไขเพิ�มเติมโดยพระราชกําหนดนี� ให้ถือว่าสิทธกิารทํากิจการที�ได้รบั สมัปทานซึ�งสิ�นสุดลงตามวรรคหนึ�ง เป�นการสิ�นสุดลงตามมาตรา ๖๘ ตร ีตามพระราชบัญญัติดังกล่าว [86] [87] [88] มาตรา ๕ ให้รฐัมนตรวี่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์รกัษาการตามพระราชกําหนดนี� หมายเหต ุ:- เหตผุลในการประกาศใช้พระราชกําหนดฉบับนี� คือ โดยที�ป�จจุบันสภาพป�าไม้ของประเทศ ได้ถูกทําลายจนทําให้สภาพแวดล้อมตามธรรมชาติขาดความสมดุล อันจะยังผลให้ภัยพิบัติสาธารณะดัง เช่นที�เกิดขึ�นในจังหวัดภาคใต้เมื�อเดือนพฤศจิกายน ๒๕๓๑ อาจเกิดขึ�นอีกได้ จําเป�นต้องระงับยับยั�งมิให้ มีการทําไม้ออกจากป�าและเรง่รดัฟ�� นฟูสภาพป�าขึ�นโดยเรว็ แต่โดยที�พระราชบัญญัติป�าไม้ พุทธศักราช ๒๔๘๔ มิได้ให้อํานาจแก่เจ้าหน้าที�ของรฐัในอันที�จะยับยั�งการทําไม้ออกจากป�าที�ได้เป�ดการทําไม้โดยให้ สมัปทานไปแล้วได้ ดังนั�น จึงจําเป�นที�จะต้องให้อํานาจดังกล่าวแก่เจ้าหน้าที�ของรฐั รวมทั�งการกําหนด ให้สมัปทานที�มีพื�นที�อยูใ่นเขตอุทยานแห่งชาติหรอืเขตรกัษาพันธุส์ัตว์ป�าสิ�นสุดลง ทั�งนี� โดยให้ผู้รบั สมัปทานที�สมัปทานต้องสิ�นสุดลงด้วยเหตุดังกล่าวมีสิทธไิด้รบัเงินชดเชยความเสียหายภายในขอบเขตที� กําหนดไว ้โดยคํานึงถึงความเป�นธรรมทั�งแก่ประโยชน์ของส่วนรวมและประโยชน์ของเอกชน และโดยที� เป�นกรณีฉกุเฉินที�มีความจําเป�นรบีด่วนในอันที�จะรกัษาความปลอดภัยสาธารณะและเพื�อป�องป�ดภัย พิบัติสาธารณะ จึงจําเป�นต้องตราพระราชกําหนดนี� ประกาศคณะรกัษาความสงบแห่งชาติ ฉบับที� ๑๐๖/๒๕๕๗ เรื�อง แก้ไขเพิ�มเติมกฎหมายว่าด้วยป�า ไม้ ลงวันที� ๒๑ กรกฎาคม พุทธศักราช ๒๕๕๗ คําสั�งหัวหน้าคณะรกัษาความสงบแห่งชาติ ที� ๓๑/๒๕๕๙ เรื�อง การแก้ไขเพิ�มเติมกฎหมายว่าด้วยป�า ไม้ สั�ง ณ วนัที� ๒๑ มิถุนายน พุทธศักราช ๒๕๕๙ ขอ้ ๔ ในระหว่างที�ยังไม่มีการออกกฎกระทรวงเกี�ยวกับการยื�นคําขออนุญาตและการ อนุญาตให้ทําไม้หวงห้ามประเภท ก. ชนิดไม้ชิงชัน ไม้เก็ดแดง ไม้อีเม่ง ไม้พะยุงแกลบ ไม้กระพี� ไม้แดง จีน ไม้ขะยุง ไม้ชิก ไม้กระซกิ ไม้กระซบิ ไม้พะยูง ไม้หมากพลูตั�กแตน ไม้กระพี�เขาควาย ไม้เก็ดดํา ไม้อี เฒ่า และไม้เก็ดเขาควาย ที�ขึ�นอยูใ่นที�ดินที�มิใช่ป�า ให้นําหลักเกณฑ์ที�ใช้บังคับกับการทําไม้สักที�ขึ�นอยู่ใน ที�ดินที�มิใช่ป�าตามที�กําหนดไวใ้นกฎกระทรวง ฉบับที� ๒๔ (พ.ศ. ๒๕๑๘) ออกตามความในพระราช บัญญัติป�าไม้ พุทธศักราช ๒๔๘๔ ว่าด้วยการทําไม้หวงห้าม และที�แก้ไขเพิ�มเติม มาใช้บังคับกับการยื�น คําขออนุญาตและการอนุญาตให้ทําไม้หวงห้ามประเภท ก. ดังกล่าวโดยอนุโลมไปพลางก่อน ทั�งนี� ไม่ เกินหนึ�งป�นับแต่วนัที�คําสั�งนี�มีผลใช้บังคับ ขอ้ ๕ ในระหว่างที�ยังไม่มีการออกระเบียบเพื�อกําหนดหลักเกณฑ์เกี�ยวกับการอนุญาตนําไม้ หวงห้ามหรอืไม้ที�มีชื�อหรอืชนิดตรงกับไม้หวงห้ามที�เคยอยูใ่นสภาพเป�นสิ�งปลูกสรา้งหรอืเครื�องใช้ เคลื�อนยา้ยออกนอกเขตจังหวดัตามมาตรา ๓๙ ตร ีแห่งพระราชบัญญัติป�าไม้ พุทธศักราช ๒๔๘๔ ซึ�ง แก้ไขเพิ�มเติมโดยคําสั�งนี� ให้นําหลักเกณฑ์ที�ใช้บังคับกับการอนุญาตให้เคลื�อนย้ายไม้ออกนอกเขต จังหวดัตามที�กําหนดไวใ้นระเบียบกรมป�าไม้ว่าด้วยการนําไม้สักที�เคยอยูใ่นสภาพเป�นสิ�งปลูกสรา้งหรอื เครื�องใช้มาแล้วกวา่ ๕ ป� เคลื�อนย้ายออกนอกเขตจังหวัด พ.ศ. ๒๕๔๒ มาใช้บังคับกับการยื�นคําขอ อนุญาตและการอนุญาตให้นําไม้หวงห้ามหรอืไม้ที�มีชื�อหรอืชนิดตรงกับไม้หวงห้ามที�เคยอยูใ่นสภาพ เป�นสิ�งปลกูสรา้งหรอืเครื�องใช้ดังกล่าวเคลื�อนย้ายออกนอกเขตจังหวัดโดยอนุโลมไปพลางก่อน ทั�งนี� ไม่ เกินหนึ�งป�นับแต่วนัที�คําสั�งนี�มีผลใช้บังคับ ขอ้ ๖ คําสั�งนี�ให้ใช้บังคับตั�งแต่วันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป�นต้นไป พระราชบัญญัติป�าไม้ (ฉบับที� ๘) พ.ศ. ๒๕๖๒ มาตรา ๒ พระราชบัญญัตินี�ให้ใช้บังคับตั�งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษา เป�นต้นไป มาตรา ๙ บรรดาไม้สกั ไม้ยาง ไม้ชิงชัน ไม้เก็ดแดง ไม้อีเม่ง ไม้พะยุงแกลบ ไม้กระพี� ไม้แดง จีน ไม้ขะยุง ไม้ซกิ ไม้กระซกิ ไม้กระซบิ ไม้พะยูง ไม้หมากพลูตั�กแตน ไม้กระพี�เขาควาย ไม้เก็ดดํา ไม้อี เฒ่า และไม้เก็ดเขาควาย ที�ขึ�นในป�า ให้เป�นไม้หวงห้ามประเภท ก.ตามพระราชบัญญัติป�าไม้ พุทธศักราช ๒๔๘๔ จนกว่าจะได้มีการตราพระราชกฤษฎีกาที�ออกตามความในมาตรา ๗ แห่งพระราช บัญญัติป�าไม้ พุทธศักราช ๒๔๘๔ ซึ�งแก้ไขเพิ�มเติมโดยพระราชบัญญัตินี� [89] [90] [91] มาตรา ๑๐ การดําเนินการออกระเบียบตามมาตรา ๑๘/๑ มาตรา ๑๘/๒ และมาตรา ๑๘/๓ แห่งพระราชบัญญัติป�าไม้ พุทธศักราช ๒๔๘๔ ซึ�งแก้ไขเพิ�มเติมโดยพระราชบัญญัตินี� ให้ดําเนินการให้ แล้วเสรจ็ภายในหนึ�งป�นับแต่วันที�พระราชบัญญัตินี�ใช้บังคับ หากไม่สามารถดําเนินการได้ ให้รฐัมนตรี รายงานเหตุผลที�ไม่อาจดําเนินการได้ต่อคณะรฐัมนตรเีพื�อทราบ มาตรา ๑๑ ให้รฐัมนตรวีา่การกระทรวงทรพัยากรธรรมชาติและสิ�งแวดล้อมรกัษาการตามพ ระราชบัญญัตินี� หมายเหต ุ:- เหตผุลในการประกาศใช้พระราชบัญญัติฉบับนี� คือ โดยที�พระราชบัญญัติป�าไม้ พุทธศักราช ๒๔๘๔ มีบทบัญญัติบางประการเกี�ยวกับการกําหนดให้ไม้ที�มีค่าทางเศรษฐกิจที�ขึ�นในที�ดิน ประเภทอื�นที�ไม่ใช่ป�าเป�นไม้หวงห้าม จึงทําให้การทําไม้และการเคลื�อนยา้ยไม้ในที�ดินดังกล่าวต้องอยู่ ภายใต้มาตรการควบคมุตามกฎหมายวา่ด้วยป�าไม้ ดังนั�น เพื�อให้การทําไม้และการเคลื�อนยา้ยไม้นั�น เป�นไปได้โดยสะดวกไม่เกิดภาระแก่ประชาชน ทั�งยังเป�นประโยชน์ต่อการส่งเสรมิอุตสาหกรรมไม้และ การบรหิารจัดการด้านการป�าไม้ให้มีประสิทธภิาพ สมควรแก้ไขเพิ�มเติมกฎหมายว่าด้วยป�าไม้เพื�อ กําหนดให้ไม้ที�ขึ�นในที�ดินที�มีกรรมสิทธิ�หรอืสิทธคิรอบครองตามประมวลกฎหมายที�ดิน ไม่เป�นไม้หวง ห้าม หรอืไม้ที�ปลูกขึ�นในที�ดินที�ได้รบัอนุญาตให้ทําประโยชน์ตามประเภทหนังสือแสดงสิทธทิี�รฐัมนตรี ประกาศกําหนดโดยความเห็นชอบของคณะรฐัมนตรใีห้ถือว่าไม่เป�นไม้หวงห้าม รวมทั�งกําหนดเพิ�มหลัก เกณฑ์การออกหนังสอืรบัรองไม้เพื�อประโยชน์ในการจําแนกแหล่งที�มาของไม้ซึ�งเป�นมาตรการในการ ป�องกันการนําไม้ที�ลักลอบทําออกจากป�ามาสวมสิทธวิ่าเป�นไม้ที�ทําออกจากที�ดินดังกล่าว และเพื�อการ ค้าหรอืการสง่ออกไปนอกราชอาณาจักร จึงจําเป�นต้องตราพระราชบัญญัตินี� พระราชบัญญัติว่าด้วยการปรบัเป�นพินัย พ.ศ. ๒๕๖๕ มาตรา ๒ พระราชบัญญัตินี�ให้ใช้บังคับเมื�อพ้นกําหนดสองรอ้ยสี�สิบวันนับแต่วัน ประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป�นต้นไป เว้นแต่บทบัญญัติแห่งมาตรา ๓๗ และมาตรา ๓๘ วรรคหนึ�ง ให้ ใช้บังคับตั�งแต่วนัถัดจากวนัประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป�นต้นไป มาตรา ๔ ให้นายกรฐัมนตรรีกัษาการตามพระราชบัญญัตินี� และมีอํานาจออกกฎ กระทรวงเพื�อปฏิบัติการตามพระราชบัญญัตินี� กฎกระทรวงนั�น เมื�อได้ประกาศในราชกิจจานุเบกษาแล้วให้ใช้บังคับได้ มาตรา ๓๙ เมื�อพ้นกําหนดสามรอ้ยหกสิบห้าวันนับแต่วันที�พระราชบัญญัตินี�ประกาศ ในราชกิจจานุเบกษา ให้เปลี�ยนความผิดอาญาที�มีโทษปรบัสถานเดียวตามกฎหมายในบัญชี ๑ ท้ายพระ ราชบัญญัตินี� เป�นความผิดทางพินัยตามพระราชบัญญัตินี� และให้ถือว่าอัตราโทษปรบัอาญาที�บัญญัติ ไวใ้นกฎหมายดังกล่าว เป�นอัตราค่าปรบัเป�นพินัยตามพระราชบัญญัตินี� หมายเหต ุ:- เหตผุลในการประกาศใช้พระราชบัญญัติฉบับนี� คือ โดยที�มาตรา ๗๗ ของรฐัธรรมนูญแห่ง ราชอาณาจักรไทย ได้บัญญัติให้รฐัพึงกําหนดโทษอาญาเฉพาะความผิดรา้ยแรง ประกอบกับแผนการ ปฏิรูปประเทศด้านกฎหมายได้กําหนดให้มีการปรบัปรุงกฎหมายในการกําหนดโทษอาญาให้เหมาะสม กับสภาพความผิดหรอืกําหนดมาตรการลงโทษให้เหมาะสมกับการกระทําความผิด และฐานะของผู้ กระทําความผิดเพื�อมิให้บุคคลต้องรบัโทษหนักเกินสมควร หรอืต้องรบัภาระในการรบัโทษที�แตกต่างกัน อันเนื�องมาจากฐานะทางเศรษฐกิจที�แตกต่างกัน เนื�องจากกรณีที�กฎหมายกําหนดโทษปรบั ผู้มีฐานะ ทางเศรษฐกิจดียอ่มสามารถชําระค่าปรบัได้ แต่ผู้มีฐานะยากจนและไม่อยู่ในฐานะที�จะชําระค่าปรบัได้ จะถูกกักขังแทนค่าปรบัอันกระทบต่อศักดิ�ศรคีวามเป�นมนุษย์อยา่งรุนแรง ประกอบกับเมื�อคํานึงถึงข้อ ห้ามหรอืข้อบังคับที�กฎหมายกําหนดให้ประชาชนต้องปฏิบัติหรอืไม่ปฏิบัติแล้ว จะพบว่ามีขอ้ห้ามหรอืข้อ บังคับจํานวนมากอาจรุกล�าเขา้ไปในสทิธพิื�นฐานหรอืสรา้งภาระอันเกินสมควรแก่ประชาชน และนับวัน จะมีกฎหมายตราออกมากําหนดการกระทําให้เป�นความผิดมากขึ�น หลายกรณีทําให้ประชาชนกลายเป�น ผู้กระทําความผิดเพราะรูเ้ท่าไม่ถึงการณ์ บางกรณีกระทําไปเพราะความยากจนเหลือทนทาน และเมื�อ ได้กระทําความผิดแล้ว ก็ต้องถูกนําตัวเข้าสู่กระบวนการยุติธรรมทางอาญา เช่น ถูกจับกุม คุมขัง พิมพ์ ลายนิ�วมือ และลงบันทึกประวัติอาชญากรเป�นประวัติติดตัวตลอดไป และในที�สุดไม่ว่าผู้นั�นจะเป�นผู้ กระทําความผิดหรอืไม่ กระบวนการที�กล่าวมายอ่มสรา้งรอยด่างให้เกิดแก่ศักดิ�ศรคีวามเป�นมนุษย์ อยา่งหลีกเลี�ยงไม่ได้ ถ้ามีทางใดที�จะป�องกันมิให้ประชาชนจะต้องตกเขา้สู่กระบวนการนั�นได้ จะเป�น � � [92] ประโยชน์แก่ประชาชนและขจัดความเหลื�อมล�าในสังคมลงได้ตามสมควร แม้ว่าการกําหนดมาตรการอัน เป�นโทษที�ผู้กระทําการอันเป�นการฝ�าฝ�นหรอืไม่ปฏิบัติตามกฎหมายเป�นสิ�งจําเป�นที�จะต้องมีเพื�อให้ กฎหมายมีสภาพบังคับ แต่โทษนั�นก็ไม่จําเป�นต้องใช้โทษอาญาเสมอไป ซึ�งนานาประเทศได้เริ�มปรบั เปลี�ยนบทลงโทษจากความผิดอาญาเป�นมาตรการอื�นที�มิใช่โทษอาญามากขึ�น รวมทั�งการใช้มาตรการ อื�นแทนการลงโทษทางอาญา เช่น การคมุประพฤติกรณีจึงสมควรที�ประเทศไทยจะพัฒนากฎหมายไทย ให้สอดคล้องกับนานาประเทศ และเกิดประโยชน์แก่ประชาชนยิ�งขึ�น โดยปรบัเปลี�ยนโทษอาญาบาง ประการที�มุ่งต่อการปรบัเป�นเงินตามบัญชีท้ายพระราชบัญญัติ เปลี�ยนเป�นมาตรการปรบัเป�นพินัยที� สรา้งขึ�นใหม่ไม่ให้มีสภาพเป�นโทษอาญา โดยกําหนดหลักเกณฑ์ให้ใช้ดุลพินิจกําหนดค่าปรบัที�ต้องชําระ ให้เหมาะสมกับสภาพความรา้ยแรงแห่งการกระทําและฐานะทางเศรษฐกิจของผู้กระทําความผิดให้ สอดคล้องกัน และในกรณีที�ผู้กระทําความผิดไม่มีเงินชําระค่าปรบั อาจขอทํางานบรกิารสังคมหรอื ทํางานสาธารณประโยชน์แทนการชําระค่าปรบัได้ โดยไม่มีการกักขังแทนค่าปรบัดังเช่นที�เป�นอยู่ในคดี อาญา การเปลี�ยนสภาพบังคับไม่ให้เป�นโทษอาญาโดยกําหนดวิธกีารดําเนินการขึ�นใหม่เป�นการเฉพาะนี� ยอ่มจะช่วยทําให้ประชาชนที�ถูกกล่าวหาว่ากระทําความผิดไม่ต้องเขา้สู่กระบวนการทางอาญา และไม่มี ประวัติอาชญากรรมติดตัวอีกต่อไป การเปลี�ยนแปลงเช่นนี�จะเป�นกลไกทางกฎหมายเพื�อสรา้งความเป�น ธรรมและขจัดความเหลื�อมล�าทางสงัคมและส่งเสรมิการบังคับใช้กฎหมายให้มีประสิทธภิาพยิ�งขึ�น ตาม เจตนารมณ์ของมาตรา ๗๗ และมาตรา ๒๕๘ ค. ด้านกฎหมาย (๑) ของรฐัธรรมนูญแห่งราชอาณาจักร ไทยและแผนการปฏิรูปประเทศด้านกฎหมาย นอกจากนั�น สําหรบักฎหมายบางฉบับที�กําหนดให้มีโทษ ทางปกครอง แต่บัญญัติให้ฟ�องคดีต่อศาลที�มีเขตอํานาจในการพิจารณาคดีอาญาเพื�อบังคับชําระค่า ปรบัทางปกครองไวแ้ล้ว สมควรเปลี�ยนโทษดังกล่าวเป�นมาตรการปรบัเป�นพินัยเช่นเดียวกัน จึงจําเป�น ต้องตราพระราชบัญญัตินี� เกวลิน / Maker 20 ตุลาคม 2566 สายทิพย์ / Checker 20 ตุลาคม 2566 สายทิพย์ / Authorizer 24 ตุลาคม 2566 ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๕๘/-/หน้า ๑๔๑๗/๑๕ ตุลาคม ๒๔๘๔ มาตรา ๔ (๒) แก้ไขเพิ�มเติมโดยพระราชบัญญัติป�าไม้ (ฉบับที� ๕) พ.ศ. ๒๕๑๘ มาตรา ๔ (๓) แก้ไขเพิ�มเติมโดยพระราชบัญญัติป�าไม้ (ฉบับที� ๓) พ.ศ. ๒๔๙๔ มาตรา ๔ (๔) แก้ไขเพิ�มเติมโดยคําสั�งหัวหน้าคณะรกัษาความสงบแห่งชาติ ที� ๓๑/๒๕๕๙ เรื�อง การ แก้ไขเพิ�มเติมกฎหมายว่าด้วยป�าไม้ มาตรา ๔ (๕) แก้ไขเพิ�มเติมโดยพระราชบัญญัติป�าไม้ (ฉบับที� ๘) พ.ศ. ๒๕๖๒ มาตรา ๔ (๗) แก้ไขเพิ�มเติมโดยพระราชบัญญัติป�าไม้ (ฉบับที� ๕) พ.ศ. ๒๕๑๘ มาตรา ๔ (๑๑) แก้ไขเพิ�มเติมโดยพระราชบัญญัติป�าไม้ (ฉบับที� ๕) พ.ศ. ๒๕๑๘ มาตรา ๗ แก้ไขเพิ�มเติมโดยพระราชบัญญัติป�าไม้ (ฉบับที� ๕) พ.ศ. ๒๕๑๘ มาตรา ๗ วรรคหนึ�ง แก้ไขเพิ�มเติมโดยพระราชบัญญัติป�าไม้ (ฉบับที� ๘) พ.ศ. ๒๕๖๒ มาตรา ๘ ยกเลิกโดยพระราชบัญญัติป�าไม้ (ฉบับที� ๕) พ.ศ. ๒๕๑๘ มาตรา ๙ แก้ไขเพิ�มเติมโดยพระราชบัญญัติป�าไม้ (ฉบับที� ๕) พ.ศ. ๒๕๑๘ � [1] [2] [3] [4] [5] [6] [7] [8] [9] [10] [11] มาตรา ๙ ทว ิเพิ�มโดยพระราชบัญญัติป�าไม้ (ฉบับที� ๕) พ.ศ. ๒๕๑๘ มาตรา ๑๑ แก้ไขเพิ�มเติมโดยพระราชบัญญัติป�าไม้ (ฉบับที� ๓) พ.ศ. ๒๔๙๔ มาตรา ๑๑ ทว ิเพิ�มโดยพระราชบัญญัติป�าไม้ (ฉบับที� ๕) พ.ศ. ๒๕๑๘ มาตรา ๑๓ แก้ไขเพิ�มเติมโดยพระราชบัญญัติป�าไม้ (ฉบับที� ๕) พ.ศ. ๒๕๑๘ มาตรา ๑๔ แก้ไขเพิ�มเติมโดยพระราชบัญญัติป�าไม้ (ฉบับที� ๓) พ.ศ. ๒๔๙๔ มาตรา ๑๔ ทว ิยกเลิกโดยพระราชบัญญัติป�าไม้ (ฉบับที� ๘) พ.ศ. ๒๕๖๒ มาตรา ๑๕ แก้ไขเพิ�มเติมโดยพระราชบัญญัติป�าไม้ (ฉบับที� ๓) พ.ศ. ๒๔๙๔ มาตรา ๑๘ แก้ไขเพิ�มเติมโดยพระราชบัญญัติป�าไม้ (ฉบับที� ๕) พ.ศ. ๒๕๑๘ หมวด ๑ การทําไม้และเก็บหาของป�า สว่นที� ๒/๑ การรบัรองไม้ มาตรา ๑๘/๑ ถึงมาตรา ๑๘/๓ เพิ�มโดยพระราชบัญญัติป�าไม้ (ฉบับที� ๘) พ.ศ. ๒๕๖๒ มาตรา ๑๘/๑ เพิ�มโดยพระราชบัญญัติป�าไม้ (ฉบับที� ๘) พ.ศ. ๒๕๖๒ มาตรา ๑๘/๒ เพิ�มโดยพระราชบัญญัติป�าไม้ (ฉบับที� ๘) พ.ศ. ๒๕๖๒ มาตรา ๑๘/๓ เพิ�มโดยพระราชบัญญัติป�าไม้ (ฉบับที� ๘) พ.ศ. ๒๕๖๒ ส่วนที� ๓ การยกเว้นค่าภาคหลวง มาตรา ๑๙ ถึงมาตรา ๒๔ ยกเลิกโดยพระราชบัญญัติป�าไม้ (ฉบับ ที� ๔) พ.ศ. ๒๕๐๓ สว่นที� ๔ ไม้ที�มิใช่ไม้หวงห้าม มาตรา ๒๕ ถึงมาตรา ๒๖ แก้ไขเพิ�มเติมโดยพระราชบัญญัติป�าไม้ (ฉบับที� ๕) พ.ศ. ๒๕๑๘ มาตรา ๒๕ วรรคหนึ�ง แก้ไขเพิ�มเติมโดยพระราชบัญญัติป�าไม้ (ฉบับที� ๘) พ.ศ. ๒๕๖๒ มาตรา ๒๙ แก้ไขเพิ�มเติมโดยพระราชบัญญัติป�าไม้ (ฉบับที� ๓) พ.ศ. ๒๔๙๔ มาตรา ๒๙ ทวิ เพิ�มโดยประกาศของคณะปฏิวัติ ฉบับที� ๑๑๖ ลงวันที� ๑๐ เมษายน พ.ศ. ๒๕๑๕ มาตรา ๓๐ แก้ไขเพิ�มเติมโดยพระราชบัญญัติป�าไม้ (ฉบับที� ๕) พ.ศ. ๒๕๑๘ มาตรา ๓๓ แก้ไขเพิ�มเติมโดยพระราชบัญญัติป�าไม้ (ฉบับที� ๕) พ.ศ. ๒๕๑๘ มาตรา ๓๕ แก้ไขเพิ�มเติมโดยพระราชบัญญัติป�าไม้ (ฉบับที� ๓) พ.ศ. ๒๔๙๔ มาตรา ๓๘ แก้ไขเพิ�มเติมโดยพระราชบัญญัติป�าไม้ (ฉบับที� ๕) พ.ศ. ๒๕๑๘ มาตรา ๓๙ ทว ิเพิ�มโดยพระราชบัญญัติป�าไม้ (ฉบับที� ๔) พ.ศ. ๒๕๐๓ มาตรา ๓๙ ตร ีแก้ไขเพิ�มเติมโดยคําสั�งหัวหน้าคณะรกัษาความสงบแห่งชาติ ที� ๓๑/๒๕๕๙ เรื�อง การแก้ไขเพิ�มเติมกฎหมายว่าด้วยป�าไม้ มาตรา ๔๐ แก้ไขเพิ�มเติมโดยพระราชบัญญัติป�าไม้ (ฉบับที� ๔) พ.ศ. ๒๕๐๓ มาตรา ๔๘ วรรคหนึ�ง แก้ไขเพิ�มเติมโดยประกาศคณะรกัษาความสงบแห่งชาติ ฉบับที� ๑๐๖/๒๕๕๗ เรื�อง แก้ไขเพิ�มเติมกฎหมายวา่ด้วยป�าไม้ ลงวันที� ๒๑ กรกฎาคม พุทธศักราช ๒๕๕๗ มาตรา ๔๙ แก้ไขเพิ�มเติมโดยประกาศของคณะปฏิวัติ ฉบับที� ๑๑๖ ลงวันที� ๑๐ เมษายน พ.ศ. ๒๕๑๕ มาตรา ๔๙ ทวิ เพิ�มโดยประกาศของคณะปฏิวติั ฉบับที� ๑๑๖ ลงวันที� ๑๐ เมษายน พ.ศ. ๒๕๑๕ � � [12] [13] [14] [15] [16] [17] [18] [19] [20] [21] [22] [23] [24] [25] [26] [27] [28] [29] [30] [31] [32] [33] [34] [35] [36] [37] [38] มาตรา ๕๐ แก้ไขเพิ�มเติมโดยประกาศของคณะปฏิวัติ ฉบับที� ๑๑๖ ลงวันที� ๑๐ เมษายน พ.ศ. ๒๕๑๕ มาตรา ๕๑ แก้ไขเพิ�มเติมโดยพระราชบัญญัติป�าไม้ (ฉบับที� ๕) พ.ศ. ๒๕๑๘ มาตรา ๕๑ (๖) เพิ�มโดยพระราชบัญญัติป�าไม้ (ฉบับที� ๘) พ.ศ. ๒๕๖๒ มาตรา ๕๓ ทว ิเพิ�มโดยพระราชบัญญัติป�าไม้ (ฉบับที� ๕) พ.ศ. ๒๕๑๘ มาตรา ๕๓ ตร ีเพิ�มโดยพระราชบัญญัติป�าไม้ (ฉบับที� ๕) พ.ศ. ๒๕๑๘ มาตรา ๕๓ จัตวา เพิ�มโดยพระราชบัญญัติป�าไม้ (ฉบับที� ๕) พ.ศ. ๒๕๑๘ มาตรา ๕๔ แก้ไขเพิ�มเติมโดยพระราชบัญญัติป�าไม้ (ฉบับที� ๕) พ.ศ. ๒๕๑๘ มาตรา ๕๘ แก้ไขเพิ�มเติมโดยพระราชบัญญัติป�าไม้ (ฉบับที� ๕) พ.ศ. ๒๕๑๘ มาตรา ๕๘ ทว ิเพิ�มโดยพระราชบัญญัติป�าไม้ (ฉบับที� ๕) พ.ศ. ๒๕๑๘ มาตรา ๕๙ แก้ไขเพิ�มเติมโดยประกาศของคณะปฏิวัติ ฉบับที� ๑๑๖ ลงวันที� ๑๐ เมษายน พ.ศ. ๒๕๑๕ มาตรา ๖๑ แก้ไขเพิ�มเติมโดยประกาศของคณะปฏิวัติ ฉบับที� ๑๑๖ ลงวันที� ๑๐ เมษายน พ.ศ. ๒๕๑๕ มาตรา ๖๑ ทวิ เพิ�มโดยพระราชบัญญัติป�าไม้ (ฉบับที� ๕) พ.ศ. ๒๕๑๘ มาตรา ๖๔ ทวิ เพิ�มโดยพระราชบัญญัติป�าไม้ (ฉบับที� ๕) พ.ศ. ๒๕๑๘ มาตรา ๖๔ ตร ีเพิ�มโดยพระราชบัญญัติป�าไม้ (ฉบับที� ๕) พ.ศ. ๒๕๑๘ หมวด ๖ ทว ิเพิ�มโดยพระราชกําหนดแก้ไขเพิ�มเติมพระราชบัญญัติป�าไม้ พุทธศักราช ๒๔๘๔ พ.ศ. ๒๕๓๒ มาตรา ๖๘ ทว ิเพิ�มโดยพระราชกําหนดแก้ไขเพิ�มเติมพระราชบัญญัติป�าไม้ พุทธศักราช ๒๔๘๔ พ.ศ. ๒๕๓๒ มาตรา ๖๘ ตร ีเพิ�มโดยพระราชกําหนดแก้ไขเพิ�มเติมพระราชบัญญัติป�าไม้ พุทธศักราช ๒๔๘๔ พ.ศ. ๒๕๓๒ มาตรา ๖๘ จัตวา เพิ�มโดยพระราชกําหนดแก้ไขเพิ�มเติมพระราชบัญญัติป�าไม้ พุทธศักราช ๒๔๘๔ พ.ศ. ๒๕๓๒ มาตรา ๖๘ เบญจ เพิ�มโดยพระราชกําหนดแก้ไขเพิ�มเติมพระราชบัญญัติป�าไม้ พุทธศักราช ๒๔๘๔ พ.ศ. ๒๕๓๒ มาตรา ๖๘ ฉ เพิ�มโดยพระราชกําหนดแก้ไขเพิ�มเติมพระราชบัญญัติป�าไม้ พุทธศักราช ๒๔๘๔ พ.ศ. ๒๕๓๒ มาตรา ๖๘ สตัต เพิ�มโดยพระราชกําหนดแก้ไขเพิ�มเติมพระราชบัญญัติป�าไม้ พุทธศักราช ๒๔๘๔ พ.ศ. ๒๕๓๒ มาตรา ๖๘ อัฏฐ เพิ�มโดยพระราชกําหนดแก้ไขเพิ�มเติมพระราชบัญญัติป�าไม้ พุทธศักราช ๒๔๘๔ พ.ศ. ๒๕๓๒ มาตรา ๖๘ นว เพิ�มโดยพระราชกําหนดแก้ไขเพิ�มเติมพระราชบัญญัติป�าไม้ พุทธศักราช ๒๔๘๔ พ.ศ. ๒๕๓๒ มาตรา ๖๘ ทศ เพิ�มโดยพระราชกําหนดแก้ไขเพิ�มเติมพระราชบัญญัติป�าไม้ พุทธศักราช ๒๔๘๔ พ.ศ. ๒๕๓๒ [39] [40] [41] [42] [43] [44] [45] [46] [47] [48] [49] [50] [51] [52] [53] [54] [55] [56] [57] [58] [59] [60] [61] [62] มาตรา ๖๘ เอกาทศ เพิ�มโดยพระราชกําหนดแก้ไขเพิ�มเติมพระราชบัญญัติป�าไม้ พุทธศักราช ๒๔๘๔ พ.ศ. ๒๕๓๒ มาตรา ๖๙ แก้ไขเพิ�มเติมโดยพระราชบัญญัติป�าไม้ (ฉบับที� ๗) พ.ศ. ๒๕๒๕ มาตรา ๖๙ วรรคสอง แก้ไขเพิ�มเติมโดยประกาศคณะรกัษาความสงบแห่งชาติ ฉบับที� ๑๐๖/๒๕๕๗ เรื�อง แก้ไขเพิ�มเติมกฎหมายวา่ด้วยป�าไม้ ลงวันที� ๒๑ กรกฎาคม พุทธศักราช ๒๕๕๗ มาตรา ๗๑ แก้ไขเพิ�มเติมโดยพระราชบัญญัติป�าไม้ (ฉบับที� ๖) พ.ศ. ๒๕๒๒ มาตรา ๗๑ ทวิ เพิ�มโดยพระราชบัญญัติป�าไม้ (ฉบับที� ๖) พ.ศ. ๒๕๒๒ มาตรา ๗๒ แก้ไขเพิ�มเติมโดยพระราชบัญญัติป�าไม้ (ฉบับที� ๖) พ.ศ. ๒๕๒๒ มาตรา ๗๒ ทว ิแก้ไขเพิ�มเติมโดยพระราชบัญญัติป�าไม้ (ฉบับที� ๖) พ.ศ. ๒๕๒๒ มาตรา ๗๒ ทว ิวรรคสอง แก้ไขเพิ�มเติมโดยประกาศคณะรกัษาความสงบแห่งชาติ ฉบับที� ๑๐๖/๒๕๕๗ เรื�อง แก้ไขเพิ�มเติมกฎหมายวา่ด้วยป�าไม้ ลงวันที� ๒๑ กรกฎาคม พุทธศักราช ๒๕๕๗ มาตรา ๗๒ ตร ีแก้ไขเพิ�มเติมโดยพระราชบัญญัติป�าไม้ (ฉบับที� ๖) พ.ศ. ๒๕๒๒ มาตรา ๗๓ แก้ไขเพิ�มเติมโดยพระราชบัญญัติป�าไม้ (ฉบับที� ๗) พ.ศ. ๒๕๒๕ มาตรา ๗๓ วรรคสอง แก้ไขเพิ�มเติมโดยประกาศคณะรกัษาความสงบแห่งชาติ ฉบับที� ๑๐๖/๒๕๕๗ เรื�อง แก้ไขเพิ�มเติมกฎหมายวา่ด้วยป�าไม้ ลงวันที� ๒๑ กรกฎาคม พุทธศักราช ๒๕๕๗ มาตรา ๗๓ ทว ิแก้ไขเพิ�มเติมโดยพระราชบัญญัติป�าไม้ (ฉบับที� ๖) พ.ศ. ๒๕๒๒ มาตรา ๗๔ แก้ไขเพิ�มเติมโดยพระราชบัญญัติป�าไม้ (ฉบับที� ๖) พ.ศ. ๒๕๒๒ มาตรา ๗๔ ทวิ เพิ�มโดยพระราชบัญญัติป�าไม้ (ฉบับที� ๔) พ.ศ. ๒๕๐๓ มาตรา ๗๔ ตร ีเพิ�มโดยพระราชบัญญัติป�าไม้ (ฉบับที� ๕) พ.ศ. ๒๕๑๘ มาตรา ๗๔ จัตวา เพิ�มโดยพระราชบัญญัติป�าไม้ (ฉบับที� ๕) พ.ศ. ๒๕๑๘ อัตราค่าธรรมเนียม แก้ไขเพิ�มเติมโดยพระราชบัญญัติป�าไม้ (ฉบับที� ๕) พ.ศ. ๒๕๑๘ ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๖๕/ตอนที� ๖๘/หน้า ๗๖๘/๓๐ พฤศจิกายน ๒๔๙๑ ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๖๘/ตอนที� ๔๖/หน้า ๑๐๒๖/๑๗ กรกฎาคม ๒๔๙๔ ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๗๖/ตอนที� ๓ หน้า ๓/๖ มกราคม ๒๕๐๒ ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๗๗/ตอนที� ๖๒/ฉบับพิเศษ หน้า ๑๑/๒๕ กรกฎาคม ๒๕๐๓ ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๘๙/ตอนที� ๕๙/ฉบับพิเศษ หน้า ๑/๑๑ เมษายน ๒๕๑๕ ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๙๒/ตอนที� ๕/ฉบับพิเศษ หน้า ๑/๙ มกราคม ๒๕๑๘ ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๙๖/ตอนที� ๖๔/ฉบับพิเศษ หน้า ๙/๒๘ เมษายน ๒๕๒๒ ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๙๙/ตอนที� ๓๓/ฉบับพิเศษ หน้า ๕/๕ มีนาคม ๒๕๒๕ ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๐๖/ตอนที� ๘/ฉบับพิเศษ หน้า ๙/๑๔ มกราคม ๒๕๓๒ ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๓๑/ตอนพิเศษ ๑๔๓ ง/หน้า ๑๕/๓๐ กรกฎาคม ๒๕๕๗ ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๓๓/ตอนพิเศษ ๑๓๙ ง/หน้า ๑๒/๒๑ มิถุนายน ๒๕๕๙ � [63] [64] [65] [66] [67] [68] [69] [70] [71] [72] [73] [74] [75] [76] [77] [78] [79] [80] [81] [82] [83] [84] [85] [86] [87] [88] [89] [90] ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๓๖ /ตอนที� ๕๐ ก/หน้า ๑๐๖/๑๖ เมษายน ๒๕๖๒ ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๓๙/ตอนที� ๖๖ ก/หน้า ๒๒/๒๕ ตุลาคม ๒๕๖๕ [91] [92]