تخطَّ إلى المحتوى
Nelum
قوانين بولندا

Regulation on remedying of environmental damage

صدر في 2008-06-04 · النص بتاريخ 2026-10-01

القانون العام والإرشادات الرسمية منشورة بوصفها أبحاثاً. ليست مشورة قانونية أو ضريبية أو مالية.

البحث نفسه مكتوب بالإنجليزية. العناوين والوسوم مترجمة؛ أما النتائج والاقتباسات فغير مترجمة.

research.laws.repealedOn

عن هذا القانون

العنوان الأصلي
Rozporzadzenie w sprawie rodzajow dzialan naprawczych oraz warunkow i sposobu ich prowadzenia.
اللغة
Polish
النوع
لائحة
المنظمة
European Union
الدولة
بولندا
الموضوعات
Environment
الكلمات المفتاحية
liability/compensation, polluter pays principle, protection of habitats, biodiversity

أين تقرؤه

    لا يوجد رابط مصدر مسجل لهذا القانون.

النص

نص القانون نفسه، مادةً مادة، كما هو محفوظ. لكل مادة رابطها.

  1. 664 ROZPORZĄDZENIE MINISTRA ŚRODOWISKA^> z dnia 4 czerwca 2008 r. w sprawie rodzajów działań naprawczych oraz warunków i sposobu ich prowadzenia^* Na podstawie art. 14 ustawy z dnia 13 kwietnia 2007 r. o zapobieganiu szkodom w środowisku i ich naprawie (Dz. U. Nr 75, poz. 493) zarządza się, co na­ stępuje; § 1. Określa się następujące rodzaje działań na­ prawczych prowadzonych w przypadku szkody w śro­ dowisku w gatunkach chronionych, chronionych sie­ dliskach przyrodniczych lub w wodach; 1) podstawowe; 2) uzupełniające; 3) kompensacyjne. § 2. 1. Podstawowe działania naprawcze prowadzi się w pierwszej kolejności. 2. Podstawowe działania naprawcze powinny spo­ wodować przywrócenie stanu początkowego albo przybliżonego do stanu początkowego, w możliwie najkrótszym czasie, z zastrzeżeniem § 6. § 3. 1. Jeżeli podstawowe działania naprawcze nie doprowadziły lub mogą nie doprowadzić do przywró­ cenia stanu początkowego albo przybliżonego do sta­ nu początkowego, podejmuje się uzupełniające działa­ nia naprawcze. 2. Uzupełniające działania naprawcze prowadzi się w sposób zapewniający osiągnięcie podobnego stanu elementów przyrodniczych lub ich funkcji, jaki byłby zapewniony, gdyby elementy przyrodnicze lub ich funkcje, które uległy szkodzie w środowisku, zostały przywrócone do stanu początkowego albo przybliżo­ nego do stanu początkowego. § 4. 1. Jeżeli do chwili osiągnięcia pełnego efektu podstawowych lub uzupełniających działań napraw­ czych elementy przyrodnicze nie spełniają swoich funkcji lub nie są użyteczne dla innych elementów przyrodniczych lub dla ludzi, oprócz podstawowych lub uzupełniających działań naprawczych, prowadzi się kompensacyjne działania naprawcze. Minister Środowiska kieruje działem administracji rządo­ wej — środowisko, na podstawie § 1 ust. 2 pkt 2 rozporzą­ dzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 16 listopada 2007 r. w sprawie szczegółowego zakresu działania Ministra Środowiska (Dz. U. Nr 216, poz. 1606). 2’ Niniejsze rozporządzenie dokonuje w zakresie swojej re­ gulacji wdrożenia załącznika II dyrektywy 2004/35/WE Par­ lamentu Europejskiego i Rady z dnia 21 kwietnia 2004 r. w sprawie odpowiedzialności za środowisko w odniesie­ niu do zapobiegania i zaradzania szkodom wyrządzonym środowisku naturalnemu (Dz. Urz. UE L 143 z 30.04.2004, str. 56; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 15, t. 8, str. 357). 2. Kompensacyjne działania naprawcze prowadzi się w sposób zapewniający zrekompensowanie po­ wstałych strat w okresie od chwili wystąpienia szkody w środowisku do przywrócenia stanu początkowego albo przybliżonego do stanu początkowego, albo do osiągnięcia podobnego stanu elementów przyrodni­ czych lub ich funkcji. 3. Kompensacyjne działania naprawcze powinny spowodować, wykraczającą poza przywrócenie do stanu początkowego albo przybliżonego do stanu po­ czątkowego, albo wykraczającą poza osiągnięcie po­ dobnego stanu elementów przyrodniczych lub ich funkcji, poprawę stanu elementów przyrodniczych lub ich funkcji. § 5. 1. W przypadku szkody w środowisku w gatun­ kach chronionych, chronionych siedliskach przyrodni­ czych lub w wodach, w sposobie prowadzenia działań naprawczych uwzględnia się; 1) wpływ działań naprawczych na zdrowie ludzi i bez­ pieczeństwo publiczne; 2) koszt prowadzenia działań naprawczych; 3) prawdopodobieństwo uzyskania zakładanych efek­ tów działań naprawczych; 4) stopień, w jakim działania naprawcze będą zapo­ biegały wystąpieniu szkód w środowisku w przy­ szłości; 5) ryzyko wystąpienia dodatkowych szkód w środo­ wisku będących wynikiem działań naprawczych; 6) stopień, w jakim działania naprawcze przyniosą poprawę stanu poszczególnych elementów przy­ rodniczych lub ich funkcji; 7) stopień, w jakim działania naprawcze uwzględnia­ ją charakterystykę społeczną, gospodarczą danego terenu; 8) okres, po upływie którego prowadzone działania naprawcze zaczną przynosić zakładane efekty, a także trwałość tych efektów; 9) stopień, w jakim działania naprawcze przyczynią się do przywrócenia środowiska do stanu początkowe­ go albo przybliżonego do stanu początkowego; 10) geograficzne powiązanie miejsca odbudowy utra­ conych elementów przyrodniczych lub ich funkcji z miejscem wystąpienia szkody w środowisku, mając na uwadze największe korzyści dla elemen­ tów przyrodniczych lub ich funkcji, które doznały szkody w środowisku. 2. Prowadząc działania naprawcze, uwzględnia się: 1) najlepsze dostępne techniki; 2) możliwość wykorzystania naturalnej regeneracji elementów przyrodniczych, jeżeli przynosi ona największe korzyści dla środowiska. 3. W sposobie prowadzenia uzupełniających lub kompensacyjnych działań naprawczych jest możliwe zastępowanie elementów przyrodniczych lub ich funk­ cji równoważnymi pod względem jakości i ilości ele­ mentami przyrodniczymi lub ich funkcjami w innym miejscu niż miejsce wystąpienia szkody w środowi­ sku, jeżeli przy równoważnym efekcie koszty przepro­ wadzenia tych działań będą znacząco mniejsze. 4. Jeżeli osiągnięcie podobnego stanu elementów przyrodniczych lub ich funkcji, o którym mowa w § 3 ust. 2, albo zrekompensowanie powstałych strat, o których mowa w § 4 ust. 2, w miejscu wystąpienia szkody w środowisku nie jest możliwe, utracone ele­ menty przyrodnicze lub ich funkcje odbudowuje się w innym miejscu. § 6. Jeżeli dokonano wyboru podstawowych dzia­ łań naprawczych, które nie w pełni lub wolniej przy­ wracają stan początkowy elementów przyrodniczych lub ich funkcji, to powinny zostać podjęte w sposób wzmożony uzupełniające lub kompensacyjne działa­ nia naprawcze, które zapewnią podobny do początko­ wego stan tych elementów przyrodniczych lub ich funkcji. § 7. 1. Uzupełniające lub kompensacyjne działania naprawcze prowadzi się, uwzględniając w pierwszej kolejności zastępowanie elementów przyrodniczych lub ich funkcji, które uległy szkodzie w środowisku, równoważnymi pod względem jakości i ilości elemen­ tami przyrodniczymi lub ich funkcjami. 2. Jeżeli zastąpienie elementów przyrodniczych lub ich funkcji nie jest możliwe w sposób, o którym mowa w ust. 1, uzupełniające lub kompensacyjne działania naprawcze prowadzi się, uwzględniając za­ stępowanie elementów przyrodniczych lub ich funkcji innymi (alternatywnymi) elementami przyrodniczymi lub ich funkcjami, W takim przypadku obniżenie jako­ ści elementów przyrodniczych lub ich funkcji rekom­ pensuje się ich ilością. 3. W sposobie prowadzenia uzupełniających lub kompensacyjnych działań naprawczych tworzących dodatkowe elementy przyrodnicze lub ich funkcje uwzględnia się specyfikę tych działań oraz czas, jaki jest niezbędny do osiągnięcia efektu tych działań. § 8. 1. Określa się następujące rodzaje działań na­ prawczych prowadzonych w przypadku szkody w śro­ dowisku w powierzchni ziemi: 1) usunięcie bieżącego lub przyszłego zagrożenia dla zdrowia ludzi; 2) przywrócenie jakości gleb i ziemi do stanu wyma­ ganego standardami, w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. — Prawo ochro­ ny środowiska (Dz. U. z 2008 r. Nr 25, poz. 150). 2. W sposobie prowadzenia działań naprawczych, o których mowa w ust. 1 pkt 1, oceniając zagrożenie dla zdrowia ludzi, uwzględnia się odpowiednio: 1) właściwości i funkcje gleby; 2) przeznaczenie terenu ustalone zgodnie z przepisa­ mi o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzen­ nym; w przypadku jego braku — faktyczny sposób wykorzystania terenu; 3) decyzje o ustaleniu lokalizacji drogi, o których mo­ wa w ustawie z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczegól­ nych zasadach przygotowania i realizacji inwesty­ cji w zakresie dróg publicznych (Dz. U. Nr 80, poz. 721, z późn. zm.^b; 4) decyzje o ustaleniu lokalizacji linii kolejowej, o któ­ rych mowa w ustawie z dnia 28 marca 2003 r. o transporcie kolejowym (Dz. U. z 2007 r. Nr 16, poz. 94, Nr 176, poz. 1238 i Nr 191, poz. 1374 oraz z 2008 r. Nr 59, poz. 359); 5) rodzaj i poziom koncentracji szkodliwych substan­ cji, preparatów, organizmów lub mikroorgani­ zmów, stwarzane przez nie zagrożenie i możliwość ich rozprzestrzeniania się. 3. W sposobie prowadzenia działań naprawczych, o których mowa w ust. 1 pkt 2, uwzględnia się przepi­ sy rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 9 wrześ­ nia 2002 r. w sprawie standardów jakości gleby oraz standardów jakości ziemi (Dz. U. Nr 165, poz. 1359). 4. Prowadząc działania naprawcze, uwzględnia się możliwość wykorzystania naturalnej regeneracji ele­ mentów przyrodniczych, jeżeli przynosi ona najwięk­ sze korzyści dla środowiska. § 9. Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia. Minister Środowiska: M. Nowicki Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2003 r. Nr 217, poz. 2124, z 2005 r. Nr 113, poz. 954 i Nr 267, poz. 2251, z 2006 r. Nr 220, poz. 1601 oraz z 2007 r. Nr 23, poz. 136 i Nr 112, poz. 767.

Regulation on remedying of environmental damage · Nelum