تخطَّ إلى المحتوى
Nelum
قوانين بولندا

Regulation concerning detailed requirements for air protection programmes

صدر في 2008-02-08 · النص بتاريخ 2026-10-01

القانون العام والإرشادات الرسمية منشورة بوصفها أبحاثاً. ليست مشورة قانونية أو ضريبية أو مالية.

البحث نفسه مكتوب بالإنجليزية. العناوين والوسوم مترجمة؛ أما النتائج والاقتباسات فغير مترجمة.

عن هذا القانون

العنوان الأصلي
Rozporzadzenie w sprawie szczegolowych wymagan, jakim powinny odpowiadac programy ochrony powietrza.
اللغة
Polish
النوع
لائحة
المنظمة
European Union
الدولة
بولندا
الموضوعات
Air and atmosphere
الكلمات المفتاحية
air quality/air pollution, policy/planning, environmental standards, pollution control, standards, protection of environment
الفئات
energy

أين تقرؤه

    لا يوجد رابط مصدر مسجل لهذا القانون.

النص

نص القانون نفسه، مادةً مادة، كما هو محفوظ. لكل مادة رابطها.

  1. 221 ROZPORZĄDZENIE MINISTRA ŚRODOWISKA^* z dnia 8 lutego 2008 r. w sprawie szczegółowych wymagań, jakim powinny odpowiadać programy ochrony powietrza^* Na podstawie art. 91 ust. 10 i 11 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. — Prawo ochrony środowiska (Dz. U. z 2008 r. Nr 25, poz. 150) zarządza się, co nastę­ puje: §1.1. Rozporządzenie określa szczegółowe wyma­ gania, jakim powinny odpowiadać programy ochrony powietrza, zwane dalej „programami", mające na ce­ lu: Minister Środowiska kieruje działem administracji rządowej —środowisko, na podstawie § 1 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 16 listopada 2007 r. w sprawie szczegółowego zakresu działania Ministra Środowiska (Dz. U. Nr 216, poz. 1606). Przepisy niniejszego rozporządzenia dokonują w zakresie swojej regulacji wdrożenia następujących dyrektyw Wspólnot Europejskich: 1) dyrektywy Rady 96/62/WE z dnia 27 września 1996 r. w sprawie oceny i zarządzania jakością otaczającego powietrza (Dz. Urz. WE L 296 z 21.11.1996, str. 55; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 15, t. 3, str. 95); 2) dyrektywy Rady 1999/30/WE z dnia 22 kwietnia 1999 r. odnoszącej się do wartości dopuszczalnych dla dwutlenku siar­ ki, dwutlenku azotu i tlenków azotu oraz pyłu i ołowiu w otaczającym powietrzu (Dz. Urz. WE L 163 z 29.06.1999, str. 41; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 15, t. 4, str. 164); 3) dyrektywy 2000/69/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 16 listopada 2000 r. dotyczącej wartości dopuszczal­ nych benzenu i tlenku węgla w otaczającym powietrzu (Dz. Urz. WE L 313 z 13.12.2000, str. 12; Dz. Urz. UE Polskie wy­ danie specjalne, rozdz. 15, t. 5, str. 262); 4) dyrektywy 2002/3/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 12 lutego 2002 r. odnoszącej się do ozonu w otaczają­ cym powietrzu (Dz. Urz. WE L 67 z 09.03.2002, str. 14; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 15, t. 6, str. 497); 5) dyrektywy 2004/107/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 grudnia 2004 r. w sprawie arsenu, kadmu, rtęci, niklu i wielopierścieniowych węglowodorów aromatycznych w otaczającym powietrzu (Dz. Urz. UE L 23 z 26.01.2005, str. 3). 1) osiągnięcie poziomów dopuszczalnych substancji w powietrzu; 2) osiągnięcie poziomów docelowych substancji w powietrzu, w tym: a) ozonu, tam gdzie to możliwe technicznie i uza­ sadnione ekonomicznie, b) arsenu, kadmu, niklu i benzo(a)pirenu jako wskaźnika wielopierścieniowych węglowodo­ rów aromatycznych, tam gdzie to możliwe technicznie i uzasadnione ekonomicznie. 2. Rozporządzenie określa formę sporządzania, niezbędne części składowe programów oraz zakres za­ gadnień, które powinny zostać określone i ocenione w programach. 3. Programy sporządzane są w formie pisemnej oraz w formie elektronicznej. § 2. Programy, o których mowa w § 1 ust. 1 pkt 1 i pkt 2 lit. a, składają się z: 1) części opisowej; 2) części wyszczególniającej zadania i ograniczenia wynikające z realizacji programów; 3) uzasadnienia zakresu określonych i ocenionych za­ gadnień. § 3. Część opisowa programów, o których mowa w § 1 ust. 1 pkt 1, obejmuje: 1) opis strefy; 2) listę substancji i wskazanie źródeł ich pochodze­ nia; 3) informację dotyczącą poziomów zanieczyszczenia powietrza substancjami od roku, od którego jest wymagane opracowanie programów, i pięciu lat poprzednich, z zastrzeżeniem § 8 ust. 2, wraz z po­ daniem zakresu przekroczeń poziomów dopusz­ czalnych; 4) wyszczególnienie podstawowych kierunków i za­ kresów działań niezbędnych do przywrócenia po­ ziomów substancji w powietrzu do poziomów do­ puszczalnych; 5) listę działań długoterminowych zmierzających do ograniczenia zanieczyszczenia powietrza substan­ cjami; 6) termin realizacji, w tym terminy realizacji poszcze­ gólnych zadań; 7) harmonogram rzeczowo-finansowy realizacji po­ szczególnych zadań ze wskazaniem organów ad­ ministracji i podmiotów, do których są skierowane zadania, obejmujący: a) termin realizacji, w tym terminy realizacji po­ szczególnych zadań. b) koszty realizacji, w tym koszty realizacji po­ szczególnych zadań, c) wskazanie źródeł finansowania. § 4. Część opisowa programów, o których mowa w § 1 ust. 1 pkt 2 lit. a, obejmuje: 1) opis strefy; 2) podanie przekroczeń poziomu docelowego ozonu w powietrzu wraz z podaniem zakresu przekro­ czeń; 3) informację dotyczącą poziomu zanieczyszczenia powietrza ozonem w roku, od którego jest wyma­ gane opracowanie programów, i pięciu lat poprze­ dzających wraz z podaniem zakresu przekroczeń poziomu docelowego, z zastrzeżeniem § 8 ust. 2; 4) informację dotyczącą poziomu zanieczyszczenia powietrza substancjami przyczyniającymi się do powstawania ozonu, to jest tlenkami azotu i nie metanowymi lotnymi związkami organicznymi, w roku, od którego, z uwagi na mierzone stężenia substancji w powietrzu, wymagane jest opracowa­ nie programu, i pięciu latach poprzedzających, z zastrzeżeniem § 8 ust. 2; 5) określenie kierunków i zakresu działań niezbęd­ nych dla osiągnięcia poziomu docelowego ozonu w powietrzu, prowadzących do ograniczenia emi­ sji substancji przyczyniających się do powstawa­ nia ozonu, to jest tlenków azotu i niemetanowych lotnych związków organicznych, z uwagi na specy­ fikę zanieczyszczenia powietrza ozonem; 6) listę działań długoterminowych zmierzających do ograniczenia zanieczyszczenia powietrza substan­ cjami objętymi programem; 7) listę substancji objętych programem i wskazanie źródeł ich pochodzenia; 8) harmonogram rzeczowo-finansowy realizacji po­ szczególnych zadań programu ze wskazaniem or­ ganów administracji i podmiotów, do których są skierowane zadania, oraz wskazaniem dla poszcze­ gólnych planowanych zadań: a) terminów realizacji poszczególnych zadań, b) kosztów realizacji programu, w tym kosztów re­ alizacji poszczególnych zadań, c) źródeł finansowania programu; 9) wyniki analizy technicznej i ekonomicznej możli­ wych rozwiązań techniczno-technologicznych i or­ ganizacyjnych zmierzających do osiągnięcia pozio­ mu docelowego dla ozonu przez równoczesną re­ dukcję emisji tlenków azotu i niemetanowych lot­ nych związków organicznych ze wskazaniem kosz­ tów i korzyści, uwzględniając konieczność unika­ nia nadmiernych kosztów. § 5. Dla programów, o których mowa w § 1 ust. 1 pkt 1 i pkt 2 lit. a, część wyszczególniająca ograniczenia i zadania wynikające z realizacji programu wskazuje: 1) organy administracji właściwe w sprawach: a) przekazywania organowi określającemu pro­ gram informacji o wydawanych decyzjach, któ­ rych ustalenia zmierzają do osiągnięcia celów programu, b) wydania aktów prawa miejscowego, c) monitorowania realizacji lub poszczególnych zadań programu; 2) podmioty korzystające ze środowiska i ich obo­ wiązki wyszczególnione w programie. § 6. 1. Uzasadnienie zakresu określonych i ocenio­ nych zagadnień programów, o których mowa w § 1 ust. 1 pkt 1 i pkt 2 lit. a, obejmuje: 1) charakterystykę stref, w tym: a) uwarunkowania wynikające z planów zagospo­ darowania przestrzennego województw, miej­ scowych planów zagospodarowania prze­ strzennego oraz obszarów ograniczonego użyt­ kowania, stref przemysłowych, b) powierzchnię, liczbę osób zamieszkujących i gęstość zaludnienia, c) dane o czynnikach klimatycznych, mających wpływ na poziom substancji i wyniki uzyskiwa­ ne z modeli wykorzystywanych przy prognozo­ waniu poziomów zanieczyszczeń w powietrzu, w tym również substancji przyczyniających się do powstawania ozonu, to jest tlenków azotu i niemetanowych lotnych związków organicz­ nych, d) dane topograficzne, w tym dane charakteryzu­ jące typ pokrycia terenu, w przypadku progra­ mów, o których mowa w § 1 ust. 1 pkt 1 i pkt 2 lit. b, e) informacje dotyczące obiektów i obszarów chronionych na mocy odrębnych przepisów; 2) charakterystykę techniczno-ekologicznych instala­ cji, urządzeń i sposobów powszechnego korzysta­ nia ze środowiska, których występowanie ma zna­ czący udział w poziomach substancji w powietrzu, oraz ocenę możliwych do podjęcia działań zmie­ rzających do ograniczenia ich oddziaływania, w tym również substancji przyczyniających się do powstawania ozonu, to jest tlenków azotu i nie­ metanowych lotnych związków organicznych; 3) bilanse zanieczyszczeń pochodzących od podmio­ tów korzystających ze środowiska, z powszechne­ go korzystania ze środowiska i napływów spoza strefy objętej programem, które mają wpływ na poziomy substancji w powietrzu, w tym również substancji przyczyniających się do powstawania ozonu, to jest tlenków azotu i niemetanowych lot­ nych związków organicznych; 4) analizy stanu zanieczyszczenia powietrza, w tym również substancjami przyczyniającymi się do powstawania ozonu, to jest tlenkami azotu i nie metanowymi lotnymi związkami organicznymi, z wyszczególnieniem: a) czynników powodujących przekroczenia, z uwzględnieniem przemian fizykochemicznych substancji w powietrzu, b) procentowego udziału w zanieczyszczeniu po­ wietrza objętych programem podmiotów ko­ rzystających ze środowiska i sposobów po­ wszechnego korzystania ze środowiska, c) poziomu tła dla uwzględnionych w programie substancji w roku, od którego, z uwagi na mie­ rzone stężenia substancji w powietrzu, jest wy­ magane opracowanie programu, d) prognozy poziomów substancji uwzględnio­ nych w programie przy założeniu niepodejmo­ wania żadnych dodatkowych działań, poza te, których konieczność podjęcia wynika z istnieją­ cych przepisów, z wyróżnieniem w tym pozio­ mie tła zanieczyszczeń; 5) wskazanie, w sposób szacunkowy, czasu potrzeb­ nego do osiągnięcia zakładanych celów; 6) listę działań naprawczych możliwych do zastoso­ wania, które nie zostały wytypowane do wdroże­ nia wraz z przyczynami ich niezastosowania; 7) analizę materiałów, dokumentów i opracowań wy­ korzystanych do opracowania programu: a) pozwoleń na wprowadzanie gazów lub pyłów do powietrza, b) wykazów rodzajów i ilości substancji wprowa­ dzanych do powietrza, sporządzanych w ra­ mach systemu opłat za korzystanie ze środowi­ ska, c) danych znajdujących się w Krajowym Rejestrze Uwalniania i Transferu Zanieczyszczeń, d) powiatowych i gminnych programów ochrony środowiska, e) raportów o oddziaływaniu przedsięwzięć na środowisko, f) polityk, strategii, planów i programów, o któ­ rych mowa w art. 40 ust. 1 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. — Prawo ochrony środowi­ ska, g) opisów technik i technologii dotyczących ogra­ niczania wprowadzania substancji do powie­ trza; 8) załączniki w formie graficznej uwzględniające: a) podział administracyjny obszaru objętego pro­ gramem. b) lokalizację: — instalacji, których eksploatacja powoduje wprowadzanie do powietrza rozpatrywa­ nych substancji na obszarze, którego doty­ czy program, i w jego bezpośrednim są­ siedztwie, — stacji pomiarów poziomów substancji w po­ wietrzu. 2. Załączniki, o których mowa w ust. 1 pkt 8, spo­ rządza się odrębnie dla każdej substancji, która prze­ kracza dopuszczany poziom. 3. Uzasadnienie dla programów, o których mowa w § 1 ust. 1 pkt 2 lit. a, obejmuje również: 1) ocenę możliwości techniczno-technologicznych i organizacyjnych zmierzających do ograniczenia oddziaływania instalacji i urządzeń mających zna­ czący udział w poziomie ozonu w powietrzu i sub­ stancji przyczyniających się do powstawania ozo­ nu, to jest tlenków azotu i niemetanowych lotnych związków organicznych; 2) analizę ekonomiczną możliwych rozwiązań tech­ niczno-technologicznych i organizacyjnych dla osiągnięcia docelowego poziomu ozonu w powie­ trzu, z uwzględnieniem związanych z tym kosztów i korzyści oraz konieczności unikania nadmiernych kosztów. § 7. 1. W programach, o których mowa w § 1 ust. 1 pkt 1 i pkt 2 lit. a, określa się i ocenia następują­ ce zagadnienia, w tym również dla substancji przyczy­ niających się do powstawania ozonu, to jest tlenków azotu i niemetanowych lotnych związków organicz­ nych; 1) ilość wprowadzanych do powietrza substancji, na obszarze objętym programem, z wyszczególnie­ niem: a) instalacji, urządzeń i sposobów powszechnego korzystania ze środowiska, b) napływu zanieczyszczeń na obszar, którego do­ tyczy program, z wyróżnieniem instalacji zloka­ lizowanych w bezpośrednim sąsiedztwie ob­ szaru objętego programem, instalacji zlokalizo­ wanych na obszarze województwa, napływu od innych instalacji zlokalizowanych na terenie kraju lub za granicą; 2) kierunki i zakres działań niezbędnych dla osiągnię­ cia poziomów dopuszczalnych substancji i pozio­ mu docelowego ozonu w powietrzu, w tym ustale­ nie zadań priorytetowych, z uwzględnieniem; a) występowania poszczególnych substancji w powietrzu, b> wielkości emisji z instalacji i urządzeń, których eksploatacja ma znaczący wpływ na rejestro­ wane poziomy substancji. c) gęstości zaludnienia strefy, w której przekroczo­ ny został poziom dopuszczalny substancji w powietrzu powiększony o margines tolerancji lub poziom docelowy dla ozonu, określony ze względu na ochronę zdrowia ludzi, d) istniejących obszarów ograniczonego użytko­ wania, stref przemysłowych; 3) zmiany w jakości paliw dopuszczonych do obrotu gospodarczego, konieczność zastosowania najlep­ szej dostępnej techniki, realizację zobowiązań w zakresie ograniczania emisji do powietrza; 4) przewidywane zmiany emisji do powietrza ze źró­ deł: a) zlokalizowanych poza granicami kraju, b) zlokalizowanych na terenie kraju elektrowni konwencjonalnych, elektrociepłowni i innych instalacji do spalania paliw, będących przedsię­ wzięciami mogącymi znacząco oddziaływać na środowisko, dla których obowiązek sporządza­ nia raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko wynika z przepisów ustawy — Pra­ wo ochrony środowiska, c) zlokalizowanych na obszarze sąsiednich woje­ wództw w stosunku do województwa, w któ­ rym jest zlokalizowana strefa, wymagających pozwolenia zintegrowanego. 2. W programach, o których mowa w § 1 ust. 1 pkt 2 lit. a, oprócz zagadnień, o których mowa w ust. 1, określa się i ocenia możliwości techniczno-technolo­ giczne, organizacyjne i finansowe zmierzające do ogra­ niczenia oddziaływania instalacji i urządzeń przyczy­ niających się do powstawania ozonu, w tym instalacji i urządzeń mających istotny wpływ na poziom zanie­ czyszczenia powietrza tlenkami azotu i niemetanowy mi lotnymi związkami organicznymi, z uwzględnie­ niem związanych z tym kosztów i korzyści oraz koniecz­ ności unikania nadmiernych kosztów. § 8. 1. Terminy realizacji poszczególnych zadań, o których mowa w § 3 pkt 6 i § 4 pkt 8 lit. a, ustala się, uwzględniając: 1) wielkość przekroczenia; 2) rozkład gęstości zaludnienia; 3) możliwości finansowe, społeczne i gospodarcze; 4) uwarunkowania wynikające z funkcjonowania obiektów i obszarów chronionych na podstawie odrębnych przepisów. 2. W przypadku braku pomiarów, o których mowa w § 3 pkt 3 i § 4 pkt 3 i 4, z okresu pięciu lat, należy po­ dać wyniki z krótszych okresów. § 9. Programy, o których mowa w § 1 ust. 1 pkt 2 lit. b, zawierają określenie; 1) stref, na których są przekroczone poziomy docelo­ we arsenu, kadmu, niklu i benzo(a)pirenu jako wskaźnika wielopierścieniowych węglowodorów aromatycznych w powietrzu; 2) źródeł, które przyczyniły się do wystąpienia tych przekroczeń; 3) stosowanych w tych strefach niezbędnych środ­ kach mających na celu osiągnięcie poziomów do­ celowych substancji, o których mowa w pkt 1, któ­ re nie pociągają za sobą niewspółmiernych kosz­ tów i dotyczą w szczególności głównych źródeł emisji; w przypadku instalacji wymagających po­ zwolenia zintegrowanego oznacza to stosowanie najlepszych dostępnych technik. § 10. Traci moc rozporządzenie Ministra Środowi­ ska z dnia 5 lipca 2002 r. w sprawie szczegółowych wy­ magań, jakim powinny odpowiadać programy ochro­ ny powietrza (Dz. U. Nr 115, poz. 1003). § 11. Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia. Minister Środowiska: M. Nowicki

Regulation concerning detailed requirements for air protection programmes · Nelum