Act on conformity assessment system

Dziennik Ustaw Nr 166 — 10566 — Poz. 1360 Rozdzia∏ 1 Przepisy ogólne Art. 1. 1. Ustawa okreÊla: 1) zasady funkcjonowania systemu oceny zgodnoÊci z zasadniczymi i szczegó∏owymi wymaganiami do tyczàcymi wyrobów, jak równie˝ procesów ich wy twarzania, które mogà stwarzaç zagro˝enie albo s∏u˝à ochronie lub ratowaniu ˝ycia, zdrowia, mie nia oraz Êrodowiska; 2) zasady i tryb udzielania akredytacji oraz autoryza cji; 3) sposób zg∏aszania Komisji Europejskiej i paƒ stwom cz∏onkowskim Unii Europejskiej autoryzo wanych jednostek oraz autoryzowanych laborato riów; 4) zadania Polskiego Centrum Akredytacji; 5) zasady sprawowania nadzoru nad wyrobami pod legajàcymi ocenie zgodnoÊci oraz organy w∏aÊci we w tych sprawach. 2. Przepisów ustawy nie stosuje si´ do wyrobów b´dàcych wyrobami medycznymi w rozumieniu usta wy z dnia 27 lipca 2001 r. o wyrobach medycznych (Dz. U. z 2001 r. Nr 126, poz. 1380 oraz z 2002 r. Nr 152, poz. 1264). Art. 2. Celem ustawy jest: 1) eliminowanie zagro˝eƒ stwarzanych przez wyroby dla ˝ycia lub zdrowia u˝ytkowników i konsumen tów oraz mienia, a tak˝e zagro˝eƒ dla Êrodowiska; 2) znoszenie barier technicznych w handlu i u∏atwia nie mi´dzynarodowego obrotu towarowego; 3) stworzenie warunków do rzetelnej oceny wyrobów i procesów ich wytwarzania przez kompetentne i niezale˝ne podmioty. Art. 3. System oceny zgodnoÊci tworzà: 1) przepisy okreÊlajàce zasadnicze i szczegó∏owe wy magania oraz specyfikacje techniczne dotyczàce wyrobów i procesów ich wytwarzania; 2) przepisy oraz normy okreÊlajàce dzia∏anie podmio tów uczestniczàcych w procesie oceny zgodnoÊci. Art. 4. W procesie oceny zgodnoÊci uczestniczà producenci, ich upowa˝nieni przedstawiciele, importe rzy, jednostki certyfikujàce, jednostki kontrolujàce oraz laboratoria. Art. 5. Ilekroç w ustawie jest mowa o: 1) wyrobie — nale˝y przez to rozumieç rzecz ruchomà, bez wzgl´du na stopieƒ jej przetworzenia, przezna czonà do wprowadzenia do obrotu, z wyjàtkiem ar tyku∏ów rolno-spo˝ywczych oraz Êrodków ˝ywie nia zwierzàt; 2) wprowadzeniu do obrotu — nale˝y przez to rozu mieç przekazanie wyrobu po raz pierwszy w kraju: u˝ytkownikowi, konsumentowi bàdê sprzedawcy przez producenta, jego upowa˝nionego przedsta wiciela lub importera; 3) oznakowaniu CE — nale˝y przez to rozumieç ozna kowanie potwierdzajàce zgodnoÊç danego wyrobu lub procesu jego wytwarzania z zasadniczymi wy maganiami; 4) laboratorium — nale˝y przez to rozumieç laborato rium badawcze lub laboratorium pomiarowe; 5) upowa˝nionym przedstawicielu — nale˝y przez to rozumieç ka˝dà osob´ fizycznà lub prawnà majàcà siedzib´ w Unii Europejskiej, wyznaczonà przez producenta do dzia∏ania w jego imieniu; 6) jednostce kontrolujàcej — nale˝y przez to rozumieç jednostk´ dokonujàcà sprawdzenia projektu wyro bu, wyrobu lub procesu jego wytwarzania oraz ustalenia ich zgodnoÊci z zasadniczymi lub szcze gó∏owymi wymaganiami lub specyfikacjami tech nicznymi; 7) jednostce certyfikujàcej — nale˝y przez to rozumieç niezale˝nà od podmiotów wymienionych w pkt 2 jednostk´ dokonujàcà certyfikacji, o której mowa w pkt 8; 8) certyfikacji — nale˝y przez to rozumieç dzia∏anie jednostki certyfikujàcej, wykazujàce, ˝e nale˝ycie zidentyfikowany wyrób lub proces jego wytwarza nia sà zgodne z zasadniczymi lub szczegó∏owymi wymaganiami lub specyfikacjami technicznymi; 9) certyfikacie zgodnoÊci — nale˝y przez to rozumieç dokument wydany przez notyfikowanà jednostk´ certyfikujàcà potwierdzajàcy, ˝e wyrób i proces je go wytwarzania sà zgodne z zasadniczymi wyma ganiami lub specyfikacjami technicznymi; 10) deklaracji zgodnoÊci — nale˝y przez to rozumieç oÊwiadczenie producenta lub jego upowa˝nionego przedstawiciela stwierdzajàce na jego wy∏àcznà odpowiedzialnoÊç, ˝e wyrób jest zgodny z zasadni czymi wymaganiami, specyfikacjami technicznymi lub okreÊlonà normà; 11) akredytacji — nale˝y przez to rozumieç uznanie przez jednostk´ akredytujàcà kompetencji jednost ki certyfikujàcej, jednostki kontrolujàcej oraz labo ratorium do wykonywania okreÊlonych dzia∏aƒ; 12) autoryzacji — nale˝y przez to rozumieç zakwalifiko wanie przez ministra lub kierownika urz´du cen tralnego, w∏aÊciwego ze wzgl´du na przedmiot oceny zgodnoÊci, zg∏aszajàcej si´ jednostki lub la boratorium do procesu notyfikacji; 1360 USTAWA z dnia 30 sierpnia 2002 r. o systemie oceny zgodnoÊci. Dziennik Ustaw Nr 166 — 10567 — Poz. 1360 13) notyfikacji — nale˝y przez to rozumieç zg∏oszenie Komisji Europejskiej i paƒstwom cz∏onkowskim Unii Europejskiej autoryzowanych jednostek certy fikujàcych i kontrolujàcych oraz autoryzowanych laboratoriów w∏aÊciwych do wykonywania czyn noÊci okreÊlonych w procedurach oceny zgodno Êci; 14) normach zharmonizowanych — nale˝y przez to ro zumieç normy krajowe przenoszàce europejskie normy zharmonizowane, ustanowione przez euro pejskie organizacje normalizacyjne na podstawie mandatu udzielonego przez Komisj´ Europejskà, których numery zosta∏y opublikowane w Dzienniku Urz´dowym Wspólnot Europejskich; 15) dyrektywach nowego podejÊcia — nale˝y przez to rozumieç dyrektywy Unii Europejskiej, uchwalone zgodnie z zasadami zawartymi w uchwale Rady Unii Europejskiej z dnia 7 maja 1985 r. w sprawie nowego podejÊcia do harmonizacji technicznej oraz normalizacji; 16) zasadniczych wymaganiach — nale˝y przez to ro zumieç wymagania, które powinien spe∏niaç wy rób wprowadzany do obrotu, okreÊlone w dyrekty wach nowego podejÊcia; 17) szczegó∏owych wymaganiach — nale˝y przez to ro zumieç wymagania, które powinien spe∏niaç wy rób wprowadzany do obrotu, okreÊlone w dyrekty wach Unii Europejskiej innych ni˝ dyrektywy no wego podejÊcia lub w specyfikacjach technicznych; 18) specyfikacjach technicznych — nale˝y przez to ro zumieç dokumenty okreÊlajàce cechy, które powi nien posiadaç wyrób lub proces jego wytwarzania w zakresie jakoÊci, parametrów technicznych, bez pieczeƒstwa lub wymiarów, w tym w odniesieniu do nazewnictwa, symboli, badaƒ i metodologii ba daƒ, opakowania, znakowania i oznaczania wyro bu. Rozdzia∏ 2 Zasady funkcjonowania oceny zgodnoÊci wyrobów z zasadniczymi i szczegó∏owymi wymaganiami Art. 6. 1. Wprowadzane do obrotu wyroby, które mogà stwarzaç zagro˝enie albo s∏u˝à ochronie lub ra towaniu ˝ycia, zdrowia, mienia lub Êrodowiska, podle gajà ocenie zgodnoÊci z: 1) zasadniczymi wymaganiami okreÊlonymi w rozpo rzàdzeniach wydanych na podstawie art. 9 ust. 1 al bo 2) szczegó∏owymi wymaganiami okreÊlonymi w roz porzàdzeniach wydanych na podstawie art. 10 ust. 1; 3) zasadniczymi i szczegó∏owymi wymaganiami okre Êlonymi w odr´bnych ustawach. 2. Dokonanie oceny zgodnoÊci, o której mowa w ust. 1, jest obowiàzkowe przed wprowadzeniem wy robu do obrotu. 3. Niezale˝nie od oceny zgodnoÊci, o której mowa w ust. 1, dozwolone jest dokonywanie dobrowolnej oceny zgodnoÊci na warunkach uzgodnionych w umo wie zawartej przez zainteresowane strony. Art. 7. Podczas dokonywania oceny zgodnoÊci z za sadniczymi wymaganiami wyrób mo˝e byç poddawa ny: 1) badaniom — przez notyfikowane laboratorium, je ˝eli jest wymagane przeprowadzenie badaƒ przez laboratorium niezale˝ne od dostawcy i odbiorcy; 2) sprawdzeniu zgodnoÊci z tymi wymaganiami — przez notyfikowanà jednostk´ kontrolujàcà; 3) certyfikacji — przez notyfikowanà jednostk´ certy fikujàcà; pozytywny wynik oceny zgodnoÊci doko nanej przez notyfikowanà jednostk´ certyfikujàcà stanowi podstaw´ do wydania producentowi oraz jego upowa˝nionemu przedstawicielowi certyfika tu zgodnoÊci. Art. 8.1. Producent lub jego upowa˝niony przedsta wiciel, który podda∏ wyrób lub proces jego wytwarza nia ocenie zgodnoÊci z zasadniczymi wymaganiami i potwierdzi∏ zgodnoÊç, wystawia deklaracj´ zgodnoÊci i umieszcza na wyrobie oznakowanie CE. 2. Zabrania si´ umieszczania na wyrobie, który nie spe∏nia zasadniczych wymagaƒ oraz dla którego pro ducent lub jego upowa˝niony przedstawiciel nie wy stawi∏ deklaracji zgodnoÊci, oznakowania CE lub znaku podobnego mogàcego wprowadzaç w b∏àd u˝ytkowni ka wyrobu. Art. 9. 1. Minister w∏aÊciwy ze wzgl´du na przed miot oceny zgodnoÊci okreÊli, w drodze rozporzàdzeƒ: 1) zasadnicze wymagania dla wyrobów podlegajà cych ocenie zgodnoÊci; 2) warunki i tryb dokonywania oceny zgodnoÊci; 3) treÊç deklaracji zgodnoÊci; 4) metody przeprowadzania badaƒ wyrobów; 5) minimalne kryteria, jakie powinny byç uwzgl´dnio ne przy notyfikowaniu jednostek i laboratoriów; 6) sposób oznakowania; 7) wzór oznakowania — bioràc pod uwag´ rodzaje wyrobów oraz stopieƒ stwarzanych przez nie zagro˝eƒ. 2. Minister w∏aÊciwy ze wzgl´du na przedmiot oce ny zgodnoÊci, wydajàc rozporzàdzenia, o których mo wa w ust. 1, okreÊli procedury i metody oceny zgodno Êci wyrobów z zasadniczymi wymaganiami przez: 1) wewn´trznà kontrol´ produkcji; 2) badanie reprezentatywnego wzorca wyrobu; 3) zapewnienie zgodnoÊci wyrobu z reprezentatyw nym wzorcem wyrobu; 4) zapewnienie jakoÊci produkcji; 5) zapewnienie jakoÊci wyrobu; 6) weryfikacj´ wyrobu; 7) weryfikacj´ jednostkowà; 8) pe∏ne zapewnienie jakoÊci. Dziennik Ustaw Nr 166 — 10568 — Poz. 1360 Art. 10. 1. Minister w∏aÊciwy ze wzgl´du na przed miot oceny zgodnoÊci mo˝e okreÊliç, w drodze rozpo rzàdzeƒ, szczegó∏owe wymagania dla wyrobów, które mogà stwarzaç zagro˝enie albo s∏u˝à ochronie lub ra towaniu ˝ycia, zdrowia, mienia lub Êrodowiska, a tak˝e warunki certyfikacji oraz sposób oznakowania tych wy robów, bioràc pod uwag´ rodzaje wyrobów oraz sto pieƒ stwarzanych przez nie zagro˝eƒ. 2. Minister w∏aÊciwy ze wzgl´du na przedmiot oce ny zgodnoÊci, wydajàc rozporzàdzenia, o których mo wa w ust. 1, okreÊli, w zale˝noÊci od rodzaju wyrobów, w szczególnoÊci: 1) procedury pobierania próbek; 2) sposoby identyfikacji i oznakowania wyrobów; 3) warunki i tryb przeprowadzania badaƒ, kontroli i klasyfikacji wyrobów. Art. 11. 1. Ocen´ zgodnoÊci wyrobów, przeznaczo nych na cele obronnoÊci lub bezpieczeƒstwa paƒstwa oraz s∏u˝àcych do ochrony informacji niejawnych, z za sadniczymi i szczegó∏owymi wymaganiami oraz spe cyfikacjami technicznymi, mogà wykonywaç wy∏àcz nie jednostki wskazane w drodze decyzji przez Ministra Obrony Narodowej, ministra w∏aÊciwego do spraw wewn´trznych lub Szefa Agencji Bezpieczeƒstwa We wn´trznego. 2. Minister Obrony Narodowej oraz minister w∏a Êciwy do spraw wewn´trznych okreÊlà, w drodze roz porzàdzenia, wykaz wyrobów, o których mowa w ust. 1, bioràc pod uwag´ zagro˝enia, jakie wyroby te stwarzajà dla ˝ycia lub zdrowia ludzkiego oraz mienia i Êrodowiska. Art. 12. 1. Wyroby wyprodukowane i wprowadzo ne do obrotu w paƒstwach cz∏onkowskich Unii Euro pejskiej, zgodnie z przepisami obowiàzujàcymi w tych paƒstwach, dopuszcza si´ do obrotu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, z zastrze˝eniem ust. 2. 2. Je˝eli w∏aÊciwy organ stwierdzi, ˝e wyroby, o których mowa w ust. 1, nie spe∏niajà wymogów do tyczàcych ochrony zdrowia i ˝ycia u˝ytkowników i kon sumentów oraz mienia, a tak˝e stwarzajà zagro˝enia dla Êrodowiska, stosuje si´ przepisy art. 41 ust. 1. Art. 13. 1. Domniemywa si´, ˝e wyrób spe∏nia za sadnicze wymagania, je˝eli jest zgodny z normami zharmonizowanymi. 2. W przypadku gdy producent lub jego upowa˝ niony przedstawiciel nie wyka˝e zgodnoÊci wyrobu z normami zharmonizowanymi, jest obowiàzany wyka zaç zgodnoÊç wyrobu z zasadniczymi wymaganiami na podstawie innych dowodów. 3. Prezes Polskiego Komitetu Normalizacyjnego og∏asza, w drodze obwieszczenia, w Dzienniku Urz´do wym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski” nu mery i tytu∏y norm zharmonizowanych wraz z tytu∏ami aktów prawnych wdra˝ajàcych dyrektywy nowego po dejÊcia i miejscem ich publikacji. Art. 14. Notyfikowane jednostki certyfikujàce, noty fikowane jednostki kontrolujàce oraz notyfikowane la boratoria, o których mowa w art. 21 ust. 1, dokonujà oceny zgodnoÊci z uwzgl´dnieniem przepisów o ochronie informacji niejawnych i innych informacji prawnie chronionych. Rozdzia∏ 3 Akredytacja, autoryzacja oraz notyfikacja Art. 15. 1. Akredytacja jest udzielana przez Polskie Centrum Akredytacji, zwane dalej „Centrum Akredyta cji”, na wniosek zainteresowanej jednostki certyfikujà cej, jednostki kontrolujàcej oraz laboratorium, po do konaniu ich oceny i potwierdzeniu, ˝e spe∏niajà wyma gania i warunki okreÊlone w odpowiednich Polskich Normach, a w przypadku braku Polskich Norm — w od powiednich dokumentach organizacji mi´dzynarodo wych. 2. Wniosek, o którym mowa w ust. 1, zawiera co najmniej: 1) oznaczenie jednostki certyfikujàcej lub kontrolujà cej albo laboratorium, ubiegajàcych si´ o akredyta cj´, ich siedziby i adresu; 2) numer w rejestrze w∏aÊciwym dla jednostki certyfi kujàcej lub kontrolujàcej albo laboratorium; 3) okreÊlenie zakresu akredytacji. 3. Centrum Akredytacji, w terminie nie d∏u˝szym ni˝ 6 miesi´cy od dnia z∏o˝enia wniosku o udzielenie akredytacji, jest obowiàzane do zawiadomienia wnio skujàcej jednostki certyfikujàcej, kontrolujàcej lub la boratorium o udzieleniu bàdê odmowie udzielenia akredytacji. 4. Odmowa udzielenia akredytacji nast´puje po stwierdzeniu, ̋ e jednostka certyfikujàca lub kontrolujà ca albo laboratorium nie spe∏nia wymagaƒ, o których mowa w ust. 1. Art. 16. 1. Dokumentem potwierdzajàcym udziele nie akredytacji jest certyfikat akredytacji. 2. Certyfikat, o którym mowa w ust. 1, zawiera co najmniej: 1) oznaczenie jednostki udzielajàcej akredytacji; 2) oznaczenie jednostki certyfikujàcej lub kontrolujà cej albo laboratorium, jej siedziby i adresu; 3) numer i oznaczenie certyfikatu akredytacji; 4) wskazanie Polskiej Normy lub dokumentów, o któ rych mowa w art. 15 ust. 1; 5) zakres udzielonej akredytacji oraz okres jej wa˝no Êci; 6) dat´ wydania i podpis Dyrektora Centrum Akredy tacji. 3. W przypadku naruszenia warunków akredytacji mo˝e zostaç ograniczony zakres akredytacji, zawiesze nie akredytacji lub nastàpiç jej cofni´cie. Dziennik Ustaw Nr 166 — 10569 — Poz. 1360 4. Ograniczenie zakresu akredytacji nast´puje, je˝e li akredytowana jednostka certyfikujàca lub kontrolujà ca albo akredytowane laboratorium nie wype∏nia wa runków okreÊlonych w certyfikacie akredytacji. 5. Zawieszenie akredytacji nast´puje, je˝eli akredyto wana jednostka certyfikujàca lub kontrolujàca albo akre dytowane laboratorium nie spe∏nia wszystkich warun ków okreÊlonych w certyfikacie akredytacji albo nie wy wiàzuje si´ z zobowiàzaƒ wynikajàcych z akredytacji. 6. Cofni´cie akredytacji nast´puje, je˝eli akredyto wana jednostka certyfikujàca lub kontrolujàca albo akredytowane laboratorium narusza wymagania okre Êlone w certyfikacie akredytacji. 7. Zawieszenie, cofni´cie lub ograniczenie zakresu akredytacji mo˝e nastàpiç równie˝ na wniosek akredy towanej jednostki certyfikujàcej lub kontrolujàcej albo akredytowanego laboratorium. 8. Centrum Akredytacji jest obowiàzane informo waç ministrów i kierowników urz´dów centralnych w∏aÊciwych ze wzgl´du na przedmiot oceny zgodnoÊci o ograniczeniu, zawieszeniu lub cofni´ciu akredytacji. Art. 17. 1. W przypadku odmowy udzielenia, cofni´ cia, zawieszenia lub ograniczenia zakresu akredytacji jednostce certyfikujàcej lub kontrolujàcej oraz labora torium przys∏uguje odwo∏anie. 2. Odwo∏anie wnosi si´ do Komitetu Odwo∏awcze go, o którym mowa w art. 36 ust. 1, w terminie 14 dni od dnia otrzymania zawiadomienia o odmowie udzie lenia, zawieszeniu, cofni´ciu bàdê ograniczeniu zakre su akredytacji. 3. Odwo∏anie rozpatruje zespó∏ trzech ekspertów, wyznaczonych spoÊród sta∏ych cz∏onków Komitetu Odwo∏awczego przez Przewodniczàcego Komitetu Od wo∏awczego, w terminie 60 dni od dnia dor´czenia od wo∏ania. 4. W przypadku gdy rozpatrzenie odwo∏ania wy maga szczególnej wiedzy lub w rozpatrywanej dziedzi nie nie ma ekspertów wÊród sta∏ych cz∏onków Komite tu Odwo∏awczego, Przewodniczàcy Komitetu Odwo ∏awczego mo˝e powo∏aç dodatkowego eksperta w sk∏ad zespo∏u rozpatrujàcego odwo∏anie. 5. Nadanie pisma z odwo∏aniem w polskim urz´ dzie pocztowym lub w polskim urz´dzie konsularnym jest równoznaczne z wniesieniem go do Komitetu Od wo∏awczego. Art. 18. 1. Po rozpatrzeniu odwo∏ania, o którym mo wa w art. 17 ust. 1, Komitet Odwo∏awczy: 1) stwierdza zasadnoÊç odwo∏ania i przekazuje spra w´ Centrum Akredytacji do ponownego rozpozna nia albo 2) oddala odwo∏anie. 2. W przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, jed nostce certyfikujàcej, jednostce kontrolujàcej oraz la boratorium przys∏uguje odwo∏anie do sàdu powszech nego. Art. 19. 1. Jednostki certyfikujàce, jednostki kontro lujàce oraz laboratoria w celu uzyskania notyfikacji mo gà ubiegaç si´ o autoryzacj´. 2. Jednostki certyfikujàce, jednostki kontrolujàce oraz laboratoria, o których mowa w ust. 1, powinny spe∏niaç nast´pujàce kryteria: 1) posiadaç personel o odpowiedniej wiedzy technicz nej w zakresie wyrobów i danej procedury oceny zgodnoÊci; 2) byç niezale˝ne i bezstronne w stosunku do podmio tów bezpoÊrednio lub poÊrednio zwiàzanych z pro cesem produkcji wyrobu; 3) dysponowaç odpowiednim sprz´tem; 4) przestrzegaç przepisów o ochronie informacji nie jawnych i innych informacji prawnie chronionych. 3. Autoryzacja jest udzielana na wniosek jednostki certyfikujàcej, jednostki kontrolujàcej albo laborato rium, spe∏niajàcych kryteria okreÊlone w ust. 2, pod warunkiem: 1) uzyskania certyfikatu akredytacji; 2) ubezpieczenia si´ od odpowiedzialnoÊci cywilnej w wysokoÊci odpowiedniej dla ryzyka zwiàzanego z prowadzonà dzia∏alnoÊcià; 3) spe∏nienia dodatkowych kryteriów okreÊlonych w rozporzàdzeniach wydanych na podstawie art. 9 ust. 1 albo wymagaƒ okreÊlonych w odr´bnych ustawach. 4. Wniosek o udzielenie autoryzacji zawiera: 1) oznaczenie jednostki certyfikujàcej lub kontrolujà cej albo laboratorium ubiegajàcych si´ o autoryza cj´, ich siedziby i adresu; 2) numer w rejestrze w∏aÊciwym dla jednostki certyfi kujàcej lub kontrolujàcej albo laboratorium; 3) okreÊlenie zakresu autoryzacji. 5. Do wniosku o udzielenie autoryzacji do∏àcza si´ dokumenty potwierdzajàce spe∏nienie kryteriów, o któ rych mowa w ust. 2 i 3. 6. Warunki, o których mowa w ust. 3 pkt 1 i 2, nie dotyczà jednostek certyfikujàcych, jednostek kontrolu jàcych i laboratoriów jednostek administracji rzàdowej wykonujàcych w imieniu Rzeczypospolitej Polskiej czynnoÊci zwiàzane z prawnà kontrolà metrologicznà przyrzàdów pomiarowych na podstawie ustawy z dnia 11 maja 2001 r. — Prawo o miarach (Dz. U. z 2001 r. Nr 63, poz. 636 i Nr 154, poz. 1800 oraz z 2002 r. Nr 155, poz. 1286 i Nr 166, poz. 1360). 7. Warunek, o którym mowa w ust. 3 pkt 2, nie do tyczy akredytowanych jednostek certyfikujàcych lub kontrolujàcych oraz akredytowanych laboratoriów wy konujàcych czynnoÊci w zakresie wyrobów wykorzy stywanych na cele obronnoÊci lub bezpieczeƒstwa paƒstwa oraz s∏u˝àcych do ochrony informacji niejaw nych. Art. 20. 1. Autoryzacji dokonuje minister albo kie rownik urz´du centralnego w∏aÊciwy ze wzgl´du na Dziennik Ustaw Nr 166 — 10570 — Poz. 1360 przedmiot oceny zgodnoÊci, zwany dalej „ministrem albo kierownikiem urz´du centralnego”, w drodze de cyzji administracyjnej. 2. Minister albo kierownik urz´du centralnego mo ˝e, w drodze decyzji administracyjnej, ograniczyç za kres autoryzacji lub cofnàç autoryzacj´ w przypadku stwierdzenia naruszenia warunków autoryzacji, o któ rych mowa w art. 19 ust. 3, w zale˝noÊci od charakteru i znaczenia naruszenia; minister albo kierownik urz´du centralnego niezw∏ocznie informuje ministra w∏aÊci wego do spraw gospodarki o podj´tej decyzji. 3. Minister albo kierownik urz´du centralnego jest obowiàzany informowaç organ nadzoru, o którym mo wa w art. 38 ust. 1, o ograniczeniu lub cofni´ciu auto ryzacji. Art. 21. 1. Ministrowie i kierownicy urz´dów cen tralnych zg∏aszajà ministrowi w∏aÊciwemu do spraw gospodarki autoryzowane jednostki certyfikujàce i jed nostki kontrolujàce oraz autoryzowane laboratoria w celu ich notyfikowania Komisji Europejskiej i paƒ stwom cz∏onkowskim Unii Europejskiej. 2. Zg∏oszeniu, o którym mowa w ust. 1, podlegajà równie˝ akredytowane jednostki certyfikujàce i kontro lujàce oraz akredytowane laboratoria, o których mowa w art. 19 ust. 7. 3. W przypadku gdy notyfikowana jednostka certy fikujàca i jednostka kontrolujàca oraz notyfikowane la boratorium nie spe∏niajà wymagaƒ okreÊlonych w roz porzàdzeniach wydanych na podstawie art. 9 ust. 1 al bo w odr´bnych ustawach i nie wywiàzujà si´ ze swo ich obowiàzków, a tak˝e zosta∏a im cofni´ta autoryza cja lub zakres autoryzacji zosta∏ ograniczony, minister w∏aÊciwy do spraw gospodarki cofa notyfikacj´ lub ogranicza jej zakres; minister w∏aÊciwy do spraw go spodarki o podj´tej decyzji informuje Komisj´ Europej skà i paƒstwa cz∏onkowskie Unii Europejskiej. 4. Minister w∏aÊciwy do spraw gospodarki og∏asza, w drodze obwieszczenia, w Dzienniku Urz´dowym Rze czypospolitej Polskiej „Monitor Polski” informacje o notyfikowanych jednostkach certyfikujàcych i jed nostkach kontrolujàcych oraz notyfikowanych labora toriach, a tak˝e o zmianie zakresu notyfikacji i jej cof ni´ciu. Art. 22. Minister oraz kierownik urz´du centralnego sprawujà nadzór nad notyfikowanymi jednostkami certyfikujàcymi i jednostkami kontrolujàcymi oraz no tyfikowanymi laboratoriami w zakresie okreÊlonym w art. 19 ust. 3. Art. 23. Notyfikowane jednostki certyfikujàce sà obowiàzane informowaç o zawieszonych lub cofni´ tych certyfikatach zgodnoÊci, wraz z uzasadnieniem, organ nadzoru, o którym mowa w art. 38 ust. 1, a tak ˝e inne notyfikowane jednostki; organ nadzoru infor muje Komisj´ Europejskà o zawieszonych oraz cofni´ tych certyfikatach wraz z uzasadnieniem. Art. 24. 1. Minister oraz kierownik urz´du central nego sà uprawnieni do kontroli notyfikowanych jedno stek certyfikujàcych i jednostek kontrolujàcych oraz no tyfikowanych laboratoriów. 2. CzynnoÊci kontrolne przeprowadza si´ na pod stawie upowa˝nienia wydanego przez ministra albo kierownika urz´du centralnego, które zawiera: 1) oznaczenie osoby dokonujàcej kontroli; 2) nazw´ kontrolowanej notyfikowanej jednostki cer tyfikujàcej lub kontrolujàcej albo notyfikowanego laboratorium; 3) zakres kontroli. 3. Osoby upowa˝nione przez ministra oraz kierow nika urz´du centralnego do dokonania kontroli sà uprawnione do: 1) wst´pu na teren nieruchomoÊci, obiektu i lokalu no tyfikowanej jednostki certyfikujàcej i kontrolujàcej oraz notyfikowanego laboratorium w dniach i go dzinach ich pracy; 2) ̋ àdania ustnych i pisemnych wyjaÊnieƒ oraz okaza nia dokumentów zwiàzanych z dzia∏alnoÊcià obj´tà notyfikacjà; 3) ˝àdania udzielenia, w wyznaczonym terminie, pi semnych i ustnych wyjaÊnieƒ w sprawach obj´ tych zakresem kontroli. 4. CzynnoÊci kontrolnych dokonuje si´ w obecno Êci kontrolowanego lub osoby przez niego upowa˝nio nej. 5. Z przeprowadzonej kontroli sporzàdza si´ proto kó∏ i przedstawia organom kontrolowanej notyfikowa nej jednostki certyfikujàcej i jednostki kontrolujàcej oraz notyfikowanemu laboratorium. 6. Minister oraz kierownik urz´du centralnego mo gà upowa˝niç do dokonywania kontroli, o której mowa w ust. 1, inny organ wyspecjalizowany w przeprowa dzaniu kontroli dzia∏alnoÊci obj´tej notyfikacjà. Rozdzia∏ 4 Centrum Akredytacji Art. 25. 1. Centrum Akredytacji jest krajowà jed nostkà akredytujàcà. 2. Centrum Akredytacji jest paƒstwowà osobà prawnà. 3. Nadzór nad Centrum Akredytacji sprawuje mini ster w∏aÊciwy do spraw gospodarki. Art. 26. 1. Do zakresu dzia∏ania Centrum Akredyta cji nale˝y w szczególnoÊci: 1) akredytowanie jednostek certyfikujàcych, jedno stek kontrolujàcych oraz laboratoriów; 2) sprawowanie nadzoru nad akredytowanymi jed nostkami oraz akredytowanymi laboratoriami w zakresie przestrzegania przez nie warunków akredytacji; 3) prowadzenie wykazu akredytowanych jednostek oraz akredytowanych laboratoriów; Dziennik Ustaw Nr 166 — 10571 — Poz. 1360 4) organizowanie szkoleƒ i prowadzenie dzia∏alnoÊci wydawniczej w zakresie akredytacji. 2. Centrum Akredytacji mo˝e zawieraç z zagranicz nymi jednostkami akredytujàcymi porozumienia o wzajemnym uznawaniu kompetencji akredytowa nych jednostek oraz akredytowanych laboratoriów. Art. 27. 1. Centrum Akredytacji kieruje Dyrektor Polskiego Centrum Akredytacji, zwany dalej „Dyrekto rem Centrum”. 2. Dyrektora Centrum powo∏uje minister w∏aÊciwy do spraw gospodarki, w drodze konkursu, na okres 5 lat, spoÊród kandydatów posiadajàcych: 1) wykszta∏cenie wy˝sze; 2) co najmniej pi´cioletni sta˝ pracy na stanowisku kierowniczym; 3) doÊwiadczenie zawodowe w wykonywaniu pracy zwiàzanej z dokonywaniem oceny zgodnoÊci. 3. Minister w∏aÊciwy do spraw gospodarki okreÊli, w drodze rozporzàdzenia, sposób i tryb przeprowadza nia konkursu, o którym mowa w ust. 2, uwzgl´dniajàc koniecznoÊç zapewnienia powszechnej dost´pnoÊci og∏oszenia o konkursie. 4. Minister w∏aÊciwy do spraw gospodarki w rozpo rzàdzeniu, o którym mowa w ust. 3, okreÊli w szczegól noÊci sk∏ad komisji konkursowej, sposób jej powo∏y wania i dzia∏ania. 5. Minister w∏aÊciwy do spraw gospodarki odwo∏u je Dyrektora Centrum przed up∏ywem okresu, na który zosta∏ powo∏any, w przypadku: 1) choroby trwale uniemo˝liwiajàcej wykonywanie zadaƒ; 2) naruszenia przez niego obowiàzków; 3) skazania prawomocnym wyrokiem sàdu za prze st´pstwo umyÊlne; 4) rezygnacji ze stanowiska. 6. Do zadaƒ Dyrektora Centrum nale˝y: 1) reprezentowanie Centrum Akredytacji; 2) podejmowanie decyzji w sprawach dotyczàcych dzia∏alnoÊci Centrum Akredytacji; 3) wspó∏praca z Radà do Spraw Akredytacji, w tym za si´ganie opinii Rady w sprawach, o których mowa w art. 35 ust. 2; 4) zatwierdzanie rocznych planów finansowych Cen trum Akredytacji; 5) sporzàdzanie rocznych sprawozdaƒ z dzia∏alnoÊci Centrum Akredytacji i przedstawianie ich ministro wi w∏aÊciwemu do spraw gospodarki. Art. 28. Minister w∏aÊciwy do spraw gospodarki, w drodze zarzàdzenia, nadaje statut Centrum Akredy tacji, okreÊlajàc w szczególnoÊci struktur´ organizacyj nà Centrum Akredytacji. Art. 29. 1. Centrum Akredytacji prowadzi samo dzielnà gospodark´ finansowà. 2. Przychodami Centrum Akredytacji sà: 1) przychody z prowadzonej dzia∏alnoÊci, o której mo wa w art. 26 ust. 1 pkt 1, 2 i 4; 2) inne przychody. 3. Koszty dzia∏alnoÊci Centrum Akredytacji, w tym wynagrodzenia pracowników, sà pokrywane z przy chodów, o których mowa w ust. 2. 4. Minister w∏aÊciwy do spraw gospodarki ustala, w drodze rozporzàdzenia, wynagrodzenie Dyrektora Centrum, bioràc pod uwag´ wykonywane przez niego zadania. 5. Dyrektor Centrum okreÊli zasady wynagradzania pracowników Centrum Akredytacji. Art. 30. 1. Podstawà gospodarki finansowej Cen trum Akredytacji jest roczny plan finansowy, zatwier dzany przez Dyrektora Centrum. 2. Zasady prowadzenia rachunkowoÊci przez Cen trum Akredytacji okreÊlajà odr´bne przepisy. Art. 31. Centrum Akredytacji finansuje inwestycje ze Êrodków w∏asnych. Art. 32. Sprawozdania finansowe zatwierdza Dy rektor Centrum. Art. 33. 1. Centrum Akredytacji tworzy nast´pujàce fundusze: 1) fundusz podstawowy; 2) fundusz z aktualizacji wyceny; 3) fundusz p∏ac; 4) zak∏adowy fundusz Êwiadczeƒ socjalnych; 5) zak∏adowy fundusz nagród. 2. Zasady tworzenia funduszy, o których mowa w ust. 1 pkt 2 i 4, regulujà odr´bne przepisy. 3. Zak∏adowy fundusz nagród stanowi 8,5% fundu szu p∏ac. 4. Fundusz podstawowy zwi´ksza si´ o: 1) cz´Êç zatwierdzonego zysku bilansowego za po przedni rok obrotowy; 2) wartoÊç sk∏adników majàtkowych przej´tych nie odp∏atnie na podstawie decyzji i orzeczeƒ w∏aÊci wych organów lub na podstawie odr´bnych prze pisów, w tym wartoÊç majàtku przekazanego Cen trum Akredytacji w momencie jego powo∏ania jako wyposa˝enie i przeznaczonego do wykonywania zadaƒ statutowych. 5. Fundusz podstawowy zmniejsza si´ o: 1) wartoÊç sk∏adników majàtkowych przekazanych nieodp∏atnie na podstawie decyzji i orzeczeƒ w∏a Êciwych organów lub na podstawie odr´bnych przepisów; 2) strat´ bilansowà. Dziennik Ustaw Nr 166 — 10572 — Poz. 1360 Art. 34. Zatwierdzony zysk Centrum Akredytacji przeznacza na: 1) fundusz podstawowy — 70%; 2) wp∏at´ do bud˝etu paƒstwa — 30%. Art. 35. 1. Przy Centrum Akredytacji dzia∏a Rada do Spraw Akredytacji, zwana dalej „Radà”, jako organ opiniodawczo-doradczy Dyrektora Centrum w spra wach nale˝àcych do zakresu dzia∏ania Centrum Akre dytacji. 2. Do zadaƒ Rady nale˝y opiniowanie: 1) stanu i kierunków rozwoju akredytacji; 2) dzia∏alnoÊci merytorycznej Centrum Akredytacji; 3) rocznych planów i sprawozdaƒ z dzia∏alnoÊci Cen trum Akredytacji. 3. Kadencja Rady trwa 6 lat. 4. Rada liczy nie wi´cej ni˝ 20 osób. W sk∏ad Rady wchodzà proporcjonalnie, w liczbie zapewniajàcej brak dominacji którejkolwiek ze stron, osoby reprezentujà ce organy administracji rzàdowej, krajowà jednostk´ normalizacyjnà oraz ogólnopolskie organizacje: konsu menckie, pracodawców, gospodarcze i naukowo-tech niczne. 5. Minister w∏aÊciwy do spraw gospodarki, na wniosek organów, jednostki i organizacji, o których mowa w ust. 4, powo∏uje oraz odwo∏uje cz∏onków Ra dy. 6. Przewodniczàcego i jego dwóch zast´pców wy biera Rada spoÊród swojego grona. 7. Organizacj´ i tryb pracy Rady okreÊla regulamin uchwalony przez Rad´. 8. Obs∏ug´ organizacyjnà Rady zapewnia Centrum Akredytacji. Art. 36. 1. Przy Centrum Akredytacji dzia∏a Komitet Odwo∏awczy, liczàcy nie wi´cej ni˝ 10 ekspertów posia dajàcych odpowiednià wiedz´ i doÊwiadczenie w za kresie akredytacji. 2. Do zadaƒ Komitetu Odwo∏awczego nale˝y rozpa trywanie odwo∏aƒ w sprawach odmowy udzielenia, za wieszenia, cofni´cia lub ograniczenia zakresu akredy tacji. 3. Minister w∏aÊciwy do spraw gospodarki, na wniosek ministrów i kierowników urz´dów central nych w∏aÊciwych ze wzgl´du na przedmiot akredytacji, w drodze zarzàdzenia, powo∏uje i odwo∏uje cz∏onków Komitetu Odwo∏awczego. 4. Minister w∏aÊciwy do spraw gospodarki okreÊli, w drodze zarzàdzenia, tryb dzia∏ania Komitetu Odwo ∏awczego. 5. Obs∏ug´ organizacyjnà i finansowà Komitetu Od wo∏awczego zapewnia Centrum Akredytacji. Rozdzia∏ 5 Op∏aty Art. 37. 1. Za czynnoÊci zwiàzane z: 1) obowiàzkowà ocenà zgodnoÊci wyrobów oraz akre dytacjà; 2) badaniami na potrzeby oceny zgodnoÊci wyrobów; 3) certyfikacjà; 4) sprawdzaniem zgodnoÊci wyrobów z wymagania mi, dokonywane przez notyfikowane jednostki kontrolujàce; 5) akredytacjà laboratoriów — pobiera si´ op∏aty. 2. Op∏aty, o których mowa w ust. 1, uiszcza wnio skodawca. 3. Minister w∏aÊciwy do spraw finansów publicz nych, na wniosek ministra w∏aÊciwego do spraw go spodarki, okreÊli, w drodze rozporzàdzenia, sposób ustalania op∏at za czynnoÊci, o których mowa w ust. 1, z uwzgl´dnieniem okolicznoÊci, ˝e stawki tych op∏at powinny zapewniç pokrycie kosztów ich przeprowa dzenia. 4. Minister w∏aÊciwy do spraw finansów publicz nych, na wniosek ministra w∏aÊciwego do spraw go spodarki, mo˝e okreÊliç, w drodze rozporzàdzenia, maksymalne wysokoÊci op∏at, o których mowa w ust. 1, z uwzgl´dnieniem uzasadnionych kosztów. Rozdzia∏ 6 Nadzór nad wyrobami wprowadzonymi do obrotu Art. 38. 1. Organem sprawujàcym nadzór nad wy robami wprowadzonymi do obrotu jest Prezes Urz´du Ochrony Konkurencji i Konsumentów, zwany dalej „or ganem nadzoru”. 2. Organ nadzoru wykonuje swoje zadania przy po mocy organów wyspecjalizowanych, do których w∏a ÊciwoÊci nale˝y kontrola wyrobów wprowadzonych do obrotu. 3. Nadzór nad wyrobami wprowadzonymi do obro tu obejmuje wykonywanie czynnoÊci i stosowanie Êrodków okreÊlonych w ustawie oraz w odr´bnych ustawach dotyczàcych zakresu dzia∏ania organu nad zoru, a tak˝e organów wyspecjalizowanych. 4. Organami wyspecjalizowanymi sà: 1) Inspekcja Handlowa; 2) Paƒstwowa Inspekcja Pracy; 3) Prezes Wy˝szego Urz´du Górniczego; 4) Prezes Urz´du Regulacji Telekomunikacji i Poczty; 5) G∏ówny Inspektor Nadzoru Budowlanego; 6) inne organy okreÊlone w odr´bnych ustawach, je ˝eli sà wymienione w nich jako organy wyspecjali zowane. Dziennik Ustaw Nr 166 — 10573 — Poz. 1360 Art. 39. Do zadaƒ organu nadzoru nale˝y: 1) wspó∏praca z organami wyspecjalizowanym; 2) uzgadnianie planów kontroli przeprowadzanych przez organy wyspecjalizowane; 3) wydawanie decyzji administracyjnych o wycofaniu z obrotu wyrobów niespe∏niajàcych zasadniczych wymagaƒ, w przypadku gdy wycofanie tych wyro bów nie jest mo˝liwe w drodze decyzji organów wyspecjalizowanych; 4) przekazywanie organom wyspecjalizowanym infor macji o koniecznoÊci: a) przeprowadzania kontroli doraênych, w przypad ku powzi´cia wiadomoÊci o niespe∏nieniu przez wyroby wprowadzone do obrotu zasadniczych wymagaƒ, a tak˝e niestosowaniu lub stosowa niu nieprawid∏owo albo niezgodnie z wymaga niami okreÊlonymi w rozporzàdzeniach wyda nych na podstawie art. 9 ust. 1 procedur oceny zgodnoÊci; b) wykonywania innych czynnoÊci zwiàzanych z kontrolà wyrobów wprowadzonych do obrotu, a nale˝àcych do zakresu zadaƒ danego wyspe cjalizowanego organu. Art. 40. 1. Organy wyspecjalizowane przeprowa dzajà kontrol´ wprowadzonych do obrotu wyrobów w zakresie spe∏niania przez wyroby zasadniczych wy magaƒ okreÊlonych w rozporzàdzeniach wydanych na podstawie art. 9 ust. 1 lub w odr´bnych ustawach. 2. Do zadaƒ organów wyspecjalizowanych nale˝y: 1) wspó∏praca z organem nadzoru w realizacji zadaƒ, o których mowa w art. 39; 2) uzgadnianie z organem nadzoru planów kontroli wyrobów wprowadzonych do obrotu; 3) zlecanie badaƒ wybranych wyrobów akredytowa nym laboratoriom, zgodnie z ustalonymi planami kontroli; 4) przekazywanie organowi nadzoru kwartalnych i rocznych sprawozdaƒ z przeprowadzanych kon troli; 5) wydawanie decyzji administracyjnych o wycofaniu wyrobów z obrotu i niezw∏oczne informowanie or ganu nadzoru o wydanych decyzjach. 3. Organy wyspecjalizowane przeprowadzajà kon trol´, o której mowa w ust. 1, na zasadach i w trybie okreÊlonych w przepisach dotyczàcych zakresu dzia∏a nia tych organów. 4. Koszty badaƒ, o których mowa w ust. 2 pkt 3, po krywa Skarb Paƒstwa. Art. 41. 1. Je˝eli w wyniku przeprowadzonej kon troli, o której mowa w art. 40 ust. 1, stwierdzono, ˝e wprowadzony do obrotu wyrób nie spe∏nia zasadni czych wymagaƒ okreÊlonych w rozporzàdzeniach wy danych na podstawie art. 9 ust. 1 lub w odr´bnych ustawach, organ wyspecjalizowany mo˝e producento wi, jego upowa˝nionemu przedstawicielowi lub impor terowi: 1) nakazaç usuni´cie, w wyznaczonym terminie, nie zgodnoÊci wyrobu z zasadniczymi wymaganiami; 2) nakazaç, w drodze decyzji, wycofanie z obrotu wy robów niespe∏niajàcych zasadniczych wymagaƒ; 3) zakazaç, w drodze decyzji, wprowadzania do obro tu danej partii wyrobów, z której wyrób nie spe∏nia∏ zasadniczych wymagaƒ. 2. W przypadku zaistnienia uzasadnionych okolicz noÊci wskazujàcych, ̋ e wyrób nie spe∏nia zasadniczych wymagaƒ, organ wyspecjalizowany poddaje wyrób badaniom lub zleca wykonanie badaƒ notyfikowane mu laboratorium. 3. Je˝eli przeprowadzona kontrola potwierdzi∏a, ˝e wyrób nie spe∏nia zasadniczych wymagaƒ, organ wy specjalizowany mo˝e nakazaç, w drodze decyzji, wyco fanie wyrobu z obrotu, a kosztami badaƒ obcià˝a pro ducenta, jego upowa˝nionego przedstawiciela lub im portera. 4. Od decyzji, o których mowa w ust. 1 i 3, s∏u˝y skarga do w∏aÊciwego sàdu administracyjnego. Art. 42. 1. Organ nadzoru jest obowiàzany groma dziç informacje o wyrobach niezgodnych z zasadniczy mi wymaganiami, uzyskane od podmiotów krajowych i zagranicznych, oraz udost´pniaç je uprawnionym or ganom oraz podmiotom. 2. Je˝eli wyrób niezgodny z zasadniczymi wymaga niami stwarza zagro˝enie dla ˝ycia, zdrowia, mienia oraz Êrodowiska, organ wyspecjalizowany przekazuje niezw∏ocznie w∏aÊciwym urz´dom celnym informacje o tych wyrobach. Art. 43. 1. Je˝eli organ celny podczas kontroli cel nej wyrobów, które majà byç obj´te procedurà dopusz czenia do obrotu, stwierdzi, ˝e wyrób jest niezgodny z zasadniczymi wymaganiami lub mo˝e stwarzaç za gro˝enie dla ˝ycia, zdrowia, mienia oraz Êrodowiska, zatrzymuje wyrób i wyst´puje do organów wyspecjali zowanych o wydanie stosownej opinii. 2. Je˝eli organ wyspecjalizowany wyda opini´ po twierdzajàcà, ˝e wyrób jest niezgodny z zasadniczymi wymaganiami lub stwarza zagro˝enie dla ˝ycia, zdro wia, mienia oraz Êrodowiska, organ celny cofa wyrób za granic´. 3. Koszty cofni´cia wyrobu za granic´ ponosi pro ducent. Art. 44. Organ nadzoru, po uzyskaniu informacji od organów wyspecjalizowanych o wydanych decyzjach o wycofaniu wyrobu z obrotu, niezw∏ocznie informuje Komisj´ Europejskà o tych decyzjach. Rozdzia∏ 7 OdpowiedzialnoÊç karna Art. 45. Kto wprowadza do obrotu wyroby niezgod ne z zasadniczymi wymaganiami albo specyfikacjami technicznymi, podlega karze grzywny do 100 000 z∏. Dziennik Ustaw Nr 166 — 10574 — Poz. 1360 Art. 46. Kto umieszcza oznakowanie CE na wyrobie, który nie spe∏nia zasadniczych wymagaƒ albo dla któ rego producent lub jego upowa˝niony przedstawiciel nie wystawi∏ deklaracji zgodnoÊci, podlega karze grzywny do 100 000 z∏. Art. 47. Kto umieszcza na wyrobie znak podobny do oznakowania CE, mogàcy wprowadziç w b∏àd nabyw c´ i u˝ytkownika tego wyrobu, podlega karze grzywny do 100 000 z∏. Art. 48. Orzekanie w sprawach o czyny okreÊlone w art. 45—47 nast´puje na podstawie przepisów Ko deksu post´powania w sprawach o wykroczenia. Rozdzia∏ 8 Zmiany w przepisach obowiàzujàcych Art. 49. W ustawie z dnia 6 marca 1981 r. o Paƒstwo wej Inspekcji Pracy (Dz. U. z 2001 r. Nr 124, poz. 1362, Nr 128, poz. 1405 i Nr 154, poz. 1800) w art. 8 w ust. 1 po pkt 5 dodaje si´ pkt 5a w brzmieniu: „5a) nadzór i kontrola przestrzegania przez pracodaw ców obowiàzku wyposa˝ania stanowisk pracy w maszyny i inne urzàdzenia techniczne oraz do starczania pracownikom Êrodków ochrony indywi dualnej, które spe∏niajà wymagania dotyczàce oce ny zgodnoÊci okreÊlone w odr´bnych przepisach,”. Art. 50. W ustawie z dnia 4 lutego 1994 r. — Prawo geologiczne i górnicze (Dz. U. z 1994 r. Nr 27, poz. 96, z 1996 r. Nr 106, poz. 496, z 1997 r. Nr 88, poz. 554, Nr 111, poz. 726 i Nr 133, poz. 885, z 1998 r. Nr 106, poz. 668, z 2000 r. Nr 109, poz. 1157 i Nr 120, poz. 1268, z 2001 r. Nr 110, poz. 1190, Nr 115, poz. 1229 i Nr 154, poz. 1800 oraz z 2002 r. Nr 113, poz. 984, Nr 117, poz. 1007 i Nr 153, poz. 1271) wprowadza si´ nast´pu jàce zmiany: 1) w art. 113: a) w ust. 1 dodaje si´ pkt 4 w brzmieniu: „4) powiadamia Prezesa Urz´du Ochrony Kon kurencji i Konsumentów, jako organ nadzoru w rozumieniu odr´bnych przepisów, w przy padku stwierdzenia, ˝e wyrób stosowany w zak∏adzie górniczym, inny ni˝ okreÊlony w przepisach wydanych na podstawie art. 111 ust. 2, nie spe∏nia wymagaƒ doty czàcych oceny zgodnoÊci, okreÊlonych w od r´bnych przepisach,”, b) ust. 2 otrzymuje brzmienie: „2. Wniesienie odwo∏ania od decyzji wydanej na podstawie ust. 1 pkt 1—3 nie wstrzymuje jej wykonania.”; 2) po art. 117 dodaje si´ art. 117a i 117b w brzmieniu: „Art. 117a. Prezes Wy˝szego Urz´du Górniczego jest organem wyspecjalizowanym nad zoru nad wyrobami wprowadzonymi do obrotu w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. o sys temie oceny zgodnoÊci (Dz. U. z 2002 r. Nr 166, poz. 1360), w zakresie wyrobów przeznaczonych do stosowania w za k∏adach górniczych. Art. 117b. Pracownikom upowa˝nionym przez Prezesa Wy˝szego Urz´du Górniczego do wykonywania kontroli w ramach nadzoru nad wyrobami wprowadzony mi do obrotu przys∏uguje prawo wst´ pu do siedzib, obiektów i urzàdzeƒ przedsi´biorców produkujàcych, im portujàcych lub wprowadzajàcych do obrotu wyroby, a tak˝e do zak∏adów górniczych oraz siedzib, obiektów i urzàdzeƒ podmiotów wymienionych w art. 112, jak równie˝ prawo dost´pu do niezb´dnych dokumentów oraz ˝à dania informacji i wyjaÊnieƒ. Pracowni cy upowa˝nieni mogà ˝àdaç informacji równie˝ od jednostek notyfikowanych w zakresie wyników badaƒ dotyczà cych kontrolowanych wyrobów.”. Art. 51. W ustawie z dnia 22 stycznia 2000 r. o ogól nym bezpieczeƒstwie produktów (Dz. U. z 2000 r. Nr 15, poz. 179 oraz z 2002 r. Nr 153, poz. 1271) po art. 15 do daje si´ art. 15a w brzmieniu: „Art. 15a. W przypadku braku laboratorium akredyto wanego w zakresie badaƒ, którym produkt powinien byç poddany, organ nadzoru mo ˝e wskazaç producentowi laboratorium, które posiada akredytacj´ na podobne ba dania oraz gwarantuje zastosowanie w pe∏ ni udokumentowanych i sprawdzonych w praktyce metod.”. Art. 52. W ustawie z dnia 28 kwietnia 2000 r. o sys temie oceny zgodnoÊci, akredytacji oraz zmianie nie których ustaw (Dz. U. z 2000 r. Nr 43, poz. 489, z 2001 r. Nr 63, poz. 636 oraz z 2002 r. Nr 74, poz. 676) wprowa dza si´ nast´pujàce zmiany: 1) skreÊla si´ art. 53; 2) w art. 54 pkt 2 otrzymuje brzmienie: „2) art. 47, który wchodzi w ˝ycie z dniem 1 stycz nia 2003 r.”. Art. 53. W ustawie z dnia 21 lipca 2000 r. — Prawo telekomunikacyjne (Dz. U. z 2000 r. Nr 73, poz. 852, z 2001 r. Nr 122, poz. 1321 i Nr 154, poz. 1800 i 1802 oraz z 2002 r. Nr 25, poz. 253 i Nr 74, poz. 676) wpro wadza si´ nast´pujàce zmiany: 1) w art. 90: a) w ust. 1 po wyrazach „zakres zastosowania” do daje si´ wyrazy „ , z zastrze˝eniem ust. 1a”, b) po ust. 1 dodaje si´ ust. 1a w brzmieniu: „1a. Podmiot wprowadzajàcy do obrotu urzà dzenie radiowe jest obowiàzany zawiado miç Prezesa URTiP, co najmniej na 28 dni przed planowanym wprowadzeniem urzà dzenia do obrotu, o zamiarze wprowadze nia do obrotu takiego urzàdzenia. Zawiado mienie powinno zawieraç niezb´dne infor macje dotyczàce przeznaczenia, w∏aÊciwo Êci technicznych i eksploatacyjnych oraz za kresu zastosowania wprowadzanego do obrotu urzàdzenia radiowego.”, Dziennik Ustaw Nr 166 — 10575 — Poz. 1360 c) w ust. 2 wyrazy „Przepisu ust. 1” zast´puje si´ wyrazami „Przepisów ust. 1, 1a i 3”, d) dodaje si´ ust. 3 w brzmieniu: „3. Minister w∏aÊciwy do spraw ∏àcznoÊci okre Êli, w drodze rozporzàdzenia: 1) rodzaje urzàdzeƒ radiowych obj´tych obo wiàzkiem okreÊlonym w ust. 1a, bioràc pod uwag´ zakresy cz´stotliwoÊci wykorzysty wanych przez urzàdzenie, 2) sposób, zakres i tryb udzielania informacji, o której mowa w ust. 1a, w tym wzór for mularza zg∏oszenia takiej informacji, bio ràc pod uwag´, aby zakres udzielanej infor macji by∏ niezb´dny do prowadzenia sku tecznego nadzoru nad urzàdzeniami radio wymi wprowadzonymi do obrotu.”; 2) w art. 91 w ust. 2 po pkt 3 dodaje si´ pkt 3a w brzmie niu: „3a) raport techniczny zawierajàcy sprawozdanie z badaƒ technicznych urzàdzenia radiowego wraz z opinià potwierdzajàcà spe∏nianie przez nie zasadniczych wymagaƒ, wystawione przez akredytowane laboratorium badawcze, indywidualnemu u˝ytkownikowi urzàdzenia radiowego, nieb´dàcy przedmiotem oferty handlowej,”; 3) w art. 110 w ust. 1: a) w pkt 3 po wyrazach „oraz rynku” dodaje si´ wy razy „aparatury, w tym rynku”, b) w pkt 4 po wyrazach „us∏ug telekomunikacyj nych i pocztowych” dodaje si´ wyrazy „oraz ryn ku aparatury, w tym rynku urzàdzeƒ telekomuni kacyjnych,”; 4) w art. 117: a) dotychczasowà treÊç oznacza si´ jako ust. 1, b) dodaje si´ ust. 2 w brzmieniu: „2. Prezes URTiP jest uprawniony równie˝ do kontroli aparatury, w tym urzàdzeƒ teleko munikacyjnych, znajdujàcej si´ w obrocie handlowym, pe∏niàc w tym zakresie funkcj´ organu wyspecjalizowanego w rozumieniu ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. o systemie oceny zgodnoÊci (Dz. U. z 2002 r. Nr 166, poz. 1360).”; 5) w art. 118: a) w ust. 1: — pkt 3 otrzymuje brzmienie: „3) prowadzenia ogl´dzin kontrolowanych sieci telekomunikacyjnych i aparatury, w tym urzàdzeƒ telekomunikacyjnych,”, — po pkt 5 dodaje si´ pkt 5a w brzmieniu: „5a) nieodp∏atnego pobierania próbek wpro wadzonej do obrotu handlowego apara tury, w tym urzàdzeƒ telekomunikacyj nych, w celu przeprowadzenia badaƒ w zakresie spe∏niania przez aparatur´ za sadniczych wymagaƒ,”, — pkt 6 otrzymuje brzmienie: „6) wykonywania czynnoÊci kontrolno-po miarowych, badaƒ sieci telekomunikacyj nych, urzàdzeƒ telekomunikacyjnych oraz innej aparatury, a tak˝e kontroli jakoÊci Êwiadczonych us∏ug telekomunikacyj nych.”, b) w ust. 2 pkt 4 otrzymuje brzmienie: „4) nieodp∏atne udost´pnienie podlegajàcych kontroli sieci telekomunikacyjnych, urzà dzeƒ telekomunikacyjnych oraz innej apara tury, w celu przeprowadzenia badaƒ.”, c) po ust. 3 dodaje si´ ust. 3a w brzmieniu: „3a. Do pobierania i badania próbek aparatury w zakresie spe∏niania przez nià zasadni czych wymagaƒ, o których mowa w ust. 1 pkt 5a, stosuje si´ odpowiednio przepisy art. 27—31 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o Inspekcji Handlowej (Dz. U. z 2001 r. Nr 4, poz. 25 i Nr 110, poz. 1189 oraz z 2002 r. Nr 166, poz. 1360).”; 6) po art. 120 dodaje si´ art. 120a w brzmieniu: „Art. 120a. W przypadku stwierdzenia, ˝e wprowa dzona do obrotu handlowego aparatu ra, w tym urzàdzenia telekomunikacyj ne, nie spe∏niajà zasadniczych wyma gaƒ, Prezes URTiP: 1) podejmuje decyzj´ o wycofaniu z ob rotu handlowego aparatury niezgod nej z wymaganiami okreÊlonymi w odr´bnych przepisach; 2) przekazuje niezw∏ocznie organowi nadzoru wyniki kontroli wraz z odpo wiednià dokumentacjà oraz kopi´ decyzji, o której mowa w pkt 1.”; 7) art. 121 otrzymuje brzmienie: „Art. 121. 1. W przypadku stwierdzenia, ˝e apara tura nie spe∏nia wymagaƒ zasadni czych, w szczególnoÊci powoduje za k∏ócenie pracy aparatury spe∏niajàcej zasadnicze wymagania, Prezes URTiP mo˝e w decyzji, o której mowa w art. 119, nakazaç: 1) czasowe wstrzymanie u˝ywania aparatury niespe∏niajàcej wyma gaƒ zasadniczych; 2) zmian´ sposobu u˝ywania aparatu ry; 3) zastosowanie na koszt podmiotu, wobec którego wydano decyzj´, Êrodków technicznych prowadzà cych do spe∏niania przez aparatur´ zasadniczych wymagaƒ, w szcze gólnoÊci prowadzàcych do elimi nacji zak∏óceƒ; 4) czasowe zaj´cie aparatury, w celu przeprowadzenia badaƒ niezb´d nych do ustalenia przyczyn powo dujàcych niezgodnoÊç aparatury z zasadniczymi wymaganiami, w szczególnoÊci ustalenia przyczyn zak∏óceƒ. 2. Decyzja, o której mowa w art. 119, podlega natychmiastowemu wykona niu. Dziennik Ustaw Nr 166 — 10576 — Poz. 1360 3. Prezes URTiP mo˝e uzale˝niç wydanie zaj´tej aparatury od zgody jej u˝yt kownika na usuni´cie, na koszt u˝yt kownika, przyczyn powodujàcych nie zgodnoÊç aparatury z zasadniczymi wymaganiami, w szczególnoÊci przy czyn zak∏óceƒ.”; 8) w art. 124 w ust. 1: a) po pkt 14 dodaje si´ pkt 14a w brzmieniu: „14a) wprowadza do obrotu handlowego urzà dzenia telekomunikacyjne bez przekazania Prezesowi URTiP informacji w trybie i za kresie, o którym mowa w art. 90 ust. 1,”, b) po pkt 16 dodaje si´ pkt 16a w brzmieniu: „16a) nie wype∏nia obowiàzków na∏o˝onych de cyzjà wydanà na podstawie art. 119 lub art. 120a pkt 1,”. Art. 54. W ustawie z dnia 15 grudnia 2000 r. o In spekcji Handlowej (Dz. U. z 2001 r. Nr 4, poz. 25 i Nr 110, poz. 1189) wprowadza si´ nast´pujàce zmiany: 1) w art. 1 ust. 1 otrzymuje brzmienie: „1. Inspekcja Handlowa, zwana dalej „Inspekcjà”, jest wyspecjalizowanym organem kontroli po wo∏anym do ochrony interesów i praw konsu mentów oraz interesów gospodarczych paƒ stwa.”; 2) w art. 2 po pkt 2 dodaje si´ pkt 2a w brzmieniu: „2a) zasadniczych wymaganiach — nale˝y przez to rozumieç zasadnicze wymagania, o których mowa w art. 5 pkt 16 ustawy z dnia 30 sierp nia 2002 r. o systemie oceny zgodnoÊci (Dz. U. z 2002 r. Nr 166, poz. 1360),”; 3) w art. 3 w ust. 1 po pkt 1 dodaje si´ pkt 1a w brzmie niu: „1a) kontrola produktów wprowadzonych do obro tu w zakresie zgodnoÊci z zasadniczymi wy maganiami okreÊlonymi w przepisach odr´b nych z wy∏àczeniem produktów podlegajà cych nadzorowi innych w∏aÊciwych orga nów,”; 4) w art. 9 ust. 2 otrzymuje brzmienie: „2. G∏ówny Inspektor mo˝e, na wniosek Prezesa Urz´du Ochrony Konkurencji i Konsumentów lub z w∏asnej inicjatywy, zleciç wojewódzkiemu inspektorowi przeprowadzenie dodatkowej kontroli, je˝eli jest to niezb´dne do zbadania: 1) zjawisk lub procesów gospodarczych zacho dzàcych na rynku; 2) zgodnoÊci produktu z zasadniczymi wyma ganiami albo zgodnoÊci produktu z ogólny mi wymaganiami bezpieczeƒstwa okreÊlo nymi w odr´bnych ustawach.”; 5) w art. 18: a) po ust. 1 dodaje si´ ust. 1a w brzmieniu: „1a. Je˝eli produkt nie spe∏nia zasadniczych wy magaƒ albo produkt nie spe∏nia ogólnych wymagaƒ bezpieczeƒstwa, wojewódzki in spektor mo˝e, w drodze decyzji, zakazaç przedsi´biorcy prezentowania, oferowania, reklamowania, wprowadzania do obrotu i dostarczania produktu na okres niezb´dny do przeprowadzenia kontroli lub badaƒ al bo do czasu spe∏nienia wymagaƒ, albo w drodze decyzji, zarzàdziç wycofanie pro duktu z obrotu.”, b) w ust. 2 po wyrazach „ust. 1” dodaje si´ wyrazy „i 1a”, c) w ust. 3 po wyrazach „ust. 1” dodaje si´ wyrazy „i 1a”. Art. 55. W ustawie z dnia 15 grudnia 2000 r. o ochro nie konkurencji i konsumentów (Dz. U. z 2000 r. Nr 122, poz. 1319, z 2001 r. Nr 110, poz. 1189 i Nr 154, poz. 1800 oraz z 2002 r. Nr 129, poz. 1102) w art. 26 po pkt 14 do daje si´ pkt 14a w brzmieniu: „14a) nadzór nad wyrobami wprowadzonymi do ob rotu w zakresie ich zgodnoÊci z zasadniczymi wymaganiami zgodnie z ustawà z dnia 30 sierp nia 2002 r. o systemie oceny zgodnoÊci (Dz. U. z 2002 r. Nr 166, poz. 1360),”. Art. 56. W ustawie z dnia 21 grudnia 2000 r. o jako Êci handlowej artyku∏ów rolno-spo˝ywczych (Dz. U. z 2001 r. Nr 5, poz. 44 i Nr 154, poz. 1802 oraz z 2002 r. Nr 135, poz. 1145) w art. 32 ust. 2 otrzymuje brzmienie: „2. Badania laboratoryjne zwiàzane z ocenà jakoÊci handlowej artyku∏ów rolno-spo˝ywczych, o której mowa w art. 31, sà przeprowadzane w laborato riach Inspekcji albo w innych laboratoriach posia dajàcych akredytacj´.”. Art. 57. W ustawie z dnia 11 maja 2001 r. — Prawo o miarach (Dz. U. z 2001 r. Nr 63, poz. 636 i Nr 154, poz. 1800 oraz z 2002 r. Nr 155, poz. 1286) wprowadza si´ nast´pujàce zmiany: 1) w art. 9 w pkt 7 skreÊla si´ wyrazy „udzielenie no tyfikacji do dokonywania czynnoÊci oceny zgodno Êci i”; 2) w art. 16 w pkt 9 skreÊla si´ wyrazy „notyfikacji do dokonywania czynnoÊci oceny zgodnoÊci lub”; 3) w art. 24 w ust. 1: a) w pkt 4 skreÊla si´ wyrazy „notyfikacji do doko nywania czynnoÊci oceny zgodnoÊci lub”, b) w pkt 6 skreÊla si´ wyrazy „notyfikacji lub”. Rozdzia∏ 9 Przepisy przejÊciowe i koƒcowe Art. 58. Ilekroç w obowiàzujàcych przepisach jest mowa o Polskim Centrum Akredytacji utworzonym na podstawie przepisów ustawy, o której mowa w art. 67 ust. 1, nale˝y przez to rozumieç Polskie Centrum Akre dytacji okreÊlone w ustawie. Art. 59. Pracownicy Polskiego Centrum Akredytacji utworzonego na podstawie ustawy, o której mowa w art. 67 ust. 1, stajà si´ w dniu wejÊcia w ˝ycie ustawy pracownikami Polskiego Centrum Akredytacji. Art. 60. Z dniem wejÊcia w ˝ycie ustawy zadania okreÊlone w art. 7 ustawy z dnia 3 kwietnia 1993 r. o ba daniach i certyfikacji (Dz. U. z 1993 r. Nr 55, poz. 250, Dziennik Ustaw Nr 166 — 10577 — Poz. 1360 z 1994 r. Nr 27, poz. 96, z 1997 r. Nr 104, poz. 661 i Nr 121, poz. 770, z 1999 r. Nr 70, poz. 776, z 2000 r. Nr 43, poz. 489 i Nr 89, poz. 991, z 2001 r. Nr 111, poz. 1194 oraz z 2002 r. Nr 130, poz. 1112 i Nr 135, poz. 1145) wykonuje spó∏ka powo∏ana na mocy art. 49 ust. 2 ustawy z dnia 28 kwietnia 2000 r. o systemie oce ny zgodnoÊci, akredytacji oraz zmianie niektórych ustaw (Dz. U. z 2000 r. Nr 43, poz. 489, z 2001 r. Nr 63, poz. 636 oraz z 2002 r. Nr 74, poz. 676 i Nr 166, poz. 1360). Art. 61. 1. Kadencja Dyrektora Polskiego Centrum Akredytacji powo∏anego na podstawie ustawy, o której mowa w art. 67 ust. 1, up∏ywa z dniem 31 grudnia 2003 r. 2. Kadencja Rady do Spraw Akredytacji powo∏anej na podstawie ustawy, o której mowa w art. 67 ust. 1, up∏ywa z dniem 31 grudnia 2003 r. Art. 62. Zachowujà moc dotychczasowe certyfikaty wydane na podstawie odr´bnych przepisów do up∏y wu okreÊlonego w nich terminu wa˝noÊci. Art. 63. W sprawach wszcz´tych i niezakoƒczonych przed dniem wejÊcia w ˝ycie niniejszej ustawy stosuje si´ przepisy dotychczasowe. Art. 64. Do czasu wydania przepisów wykonaw czych na podstawie niniejszej ustawy, nie d∏u˝ej ni˝ przez okres 12 miesi´cy, obowiàzujà dotychczasowe przepisy wykonawcze, o ile nie sà sprzeczne z przepi sami tej ustawy. Art. 65. Przepisy art. 6—8, art. 12, art. 14, art. 21—24 oraz art. 44 stosuje si´ od dnia uzyskania przez Rzecz pospolità Polskà cz∏onkostwa w Unii Europejskiej. Art. 66. Traci moc rozporzàdzenie Prezydenta Rze czypospolitej z dnia 22 marca 1928 r. o dozorze nad ar tyku∏ami ˝ywnoÊci i przedmiotami u˝ytku (Dz. U. z 1928 r. Nr 36, poz. 343, z 1934 r. Nr 110, poz. 977, z 1939 r. Nr 54, poz. 342, z 1946 r. Nr 5, poz. 44, z 1949 r. Nr 42, poz. 311, z 1970 r. Nr 29, poz. 245 oraz z 2001 r. Nr 42, poz. 473 i Nr 128, poz. 1408). Art. 67. 1. Traci moc ustawa z dnia 28 kwietnia 2000 r. o systemie oceny zgodnoÊci, akredytacji oraz zmianie niektórych ustaw (Dz. U. z 2000 r. Nr 43, poz. 489, z 2001 r. Nr 63, poz. 636 oraz z 2002 r. Nr 74, poz. 676 i Nr 166, poz. 1360). 2. Z dniem uzyskania przez Rzeczpospolità Polskà cz∏onkostwa w Unii Europejskiej traci moc ustawa z dnia 3 kwietnia 1993 r. o badaniach i certyfikacji (Dz. U. z 1993 r. Nr 55, poz. 250, z 1994 r. Nr 27, poz. 96, z 1997 r. Nr 104, poz. 661 i Nr 121, poz. 770, z 1999 r. Nr 70, poz. 776, z 2000 r. Nr 43, poz. 489 i Nr 89, poz. 991, z 2001 r. Nr 111, poz. 1194 oraz z 2002 r. Nr 130, poz. 1112 i Nr 135, poz. 1145). Art. 68. Ustawa wchodzi w ˝ycie z dniem 1 stycznia 2003 r., z wyjàtkiem art. 52, który wchodzi w ˝ycie z dniem og∏oszenia. Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej: A. KwaÊniewski